Τρίτη, 3 Μαΐου 2011

ΤΟ ΤΡΕΝΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ.

    Το παρακάτω κείμενο το βρήκα δημοσιευμένο στο σπιτάκι της αγαπημένης μου μπλοκοφίλης Μairaki (Oι πέντε αισθήσεις μου) και ομολογώ πως το λάτρεψα διαβάζοντας μονάχα τις πρωτες 3 - 4 γραμμές του.
     Έτσι λοιπόν της ζήτησα να το αναδημοσιεύσω και εγώ στην ιστοσελίδα μου και όπως το περίμενα δέχτηκε με πολύ καλοσύνη και γλυκήτητα, χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς της που όσοι την επισκέπτεσται τακτικά έχετε διακρίνει πως τη διέπουν!
    Μαιράκι μου σ' ευχαριστώ πάρα πολύ!



Το τρένο της Ζωής...

 

   Η ζωή είναι σαν ένα ταξίδι με το τρένο. Επιβιβάζεσαι συχνά και αποβιβάζεσαι, υπάρχουν ατυχήματα, σε μερικές στάσεις ευχάριστες εκπλήξεις και βαθιά λύπη σε άλλες.
   Όταν γεννιόμαστε και επιβιβαζόμαστε στο τρένο, συναντάμε ανθρώπους, για τους οποίους πιστεύουμε οτι θα μας συνοδεύουν σε όλη την διάρκεια του ταξιδιού μας: τους Γονείς μας.
     Δυστυχώς η πραγματικότητα είναι διαφορετική.
   Αποβιβάζονται σε κάποια στάση και μας αφήνουν χωρίς την αγάπη, την στοργή, την φιλία και την συντροφιά τους.
    Ωστόσο επιβιβάζονται άλλα άτομα, που θα αποδειχθούν πολύ σημαντικά για εμάς. Είναι τα αδέλφια μας, οι φίλοι μας κι΄αυτοί οι υπέροχοι άνθρωποι που αγαπάμε. 
      Μερικά απο τα άτομα που επιβιβάζονται, βλέπουν το ταξίδια σαν ένα μικρό περίπατο.
     Άλλοι βρίσκουν μόνο λύπη στο ταξίδι τους. Υπάρχουν πάλι άλλοι στο τρένο, που είναι πάντα εκεί και έτοιμοι να βοηθήσουν αυτούς που το χρειάζονται.
     Κάποιοι αφήνουν στην αποβίβαση μια αιώνια λαχτάρα.
     Μερικοί ανεβαίνουν και κατεβαίνουν ξανά, κι' εμείς δεν τους έχουμε καν αντιληφθεί.
     Μας εκπλήσσει οτι μερικοί απο τους επιβάτες, που αγαπάμε περισσότερο κάθονται σε κάποιο άλλο βαγόνι και μας αφήνουν να κάνουμε μόνοι αυτό το κομμάτι του ταξιδιού.
     Αυτονόητα απέχουμε και δεν μπαίνουμε στον κόπο να τους ψάξουμε και να έρθουμε σε επαφή με το δικό τους βαγόνι.
      Δυστυχώς, μερικές φορές, δεν μπορούμε να καθίσουμε δίπλα τους, γιατί η θέση στην πλευρά τους είναι κατειλημμένη.
   Δεν πειράζει, έτσι είναι το ταξίδι : γεμάτο προκλήσεις, όνειρα, φαντασία, ελπίδες και  αποχαιρετισμούς....αλλά χωρίς επιστροφή.
     Λοιπόν, ας κάνουμε το ταξίδι με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.
     Ας προσπαθήσουμε να βολευτούμε με τους συνταξιδιώτες μας και να ψάξουμε το καλύτερο στοιχείο στον καθένα απο αυτούς.
     Ας θυμόμαστε οτι σε κάθε τμήμα της διαδρομής, ένας απο τους επιβαίνοντες μπορεί να έχει πρόβλημα και πιθανόν να χρειάζεται την κατανόηση μας.
      Ακόμη κι εμείς, μπορεί να βρεθούμε σε δύσκολη θέση και κάποιος να υπάρχει, που θα μας καταλάβει.
      Το μεγαλύτερο μυστήριο του ταξιδιού, είναι οτι δεν ξέρουμε πότε θα αποβιβαστούμε οριστικά, όπως επίσης ελάχιστα ξέρουμε για το πότε θα αποβιβαστούν οι συνταξιδιώτες μας, ούτε καν για εκείνον που κάθεται ακριβώς δίπλα μας.
     Πιστεύω οτι θα στενοχωρηθώ όταν κατέβω για πάντα απο το τρένο.....Ναι! αυτό πιστεύω.
    Ο χωρισμός απο μερικούς φίλους, που συνάντησα κατά την διάρκεια του ταξιδιού θα είναι οδυνηρός, θα είναι πολύ λυπηρό.
     Θα είναι πολύ λυπηρό να αφήσω μόνους τους αγαπημένους μου. Αλλά έχω την ελπίδα, πως κάποτε θα φτάσουμε στον κεντρικό σταθμό, κι΄έχω την αίσθηση οτι θα τους ξαναδώ να έρχονται με αποσκευές, τις οποίες δεν είχαν ακόμα στην επιβίβαση.

      Αυτό που με κάνει ευτυχισμένη, είναι η σκέψη οτι κι εγώ βοήθησα να πλουτίσουν οι αποσκευές τους και να γίνουν πολύτιμες.
     Φίλοι μου, ας προσέξουμε να έχουμε ένα καλό ταξίδι και στο Τέλος να δούμε οτι άξιζε τον κόπο.   
    Ας προσπαθήσουμε να αφήσουμε κατά την αποβίβαση, μια κενή θέση πίσω μας, η οποία να αφήσει νοσταλγία και όμορφες αναμνήσεις σ' αυτούς που συνεχίζουν το ταξίδι.



Σ' αυτούς που είναι μέρος του δικού μου τρένου, εύχομαι ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ...!!!




       * Μαιράκι μου σου ευχομαι ολόψυχα να έχεις ενα πανέμορφο ταξίδι στη ζωή σου γεμάτο με όμορφα και ευχάριστα συναισθήματα που θα σου χαρίσουν απλόχερα στο μέλλον πολλές καλές αναμνήσεις!
       * Επίσης εύχομαι σε όλους τους αναγνώστες μου να έχουν και αυτοί ένα απολαυστικό και ευτυχισμένο ταξίδι! :)
        * Τέλος, το ίδιο εύχομαι και στον εαυτό μου! χεχεχε

12 σχόλια:

  1. λαχτάρα μου χαίρομαι που μοιραζόμαστε το ταξίδι σε διπλανά βαγόνια !!!!!

    εξαιρετικό !!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αγαπάω τα τρένα. Μοιάζουν φιγούρες ξωτικών που αγκομαχούν...
    Σ' ευχαριστώ για τα λόγια σου!... Η γνώμη σου, πολύτιμη...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ποτε δεν ειχα φανταστει πως ενα τρενο μπορει να αγκομαχει...

    τωρα που το σκεφτομαι θα μπορουσε....

    μη με ευχαριστεις! χαρα μου ειναι! φιλιαααα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. κοριτσάκι μου γλυκό...έχεις ανέβει πια και στο δικό μου τρένο....αν ποτέ κατέβεις...να ξέρεις πως θα πάρω στις αποσκευές μου ένα όμορφο και γλυκό ενθύμιο..σαν εσένα...εύχομαι το δικό σου ταξίδι να είναι τόσο πλούσιο που στο τέλος οι βαλίτσες σου να ξεχειλίζουν..!!!!
    σε φιλώ γλυκά!!!

    υ.γ. και σε ευχαριστώ για τα (πάντα) καλά σου λόγια!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. :)

    επειδή δεν ήξερα τι να σου γράψω σχετικά με αυτό σου το σχόλιο σου αφήνω το παραπάνω γλυκό χαμογελάκι που εμφανίστηκε στα χείλη μου διαβάζοντας το σχόλιό σου!

    να σαι παντα καλα και ευτυχισμενη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ααααχ!! πάλι με πήραν τα ζουμιά!! Είναι καταπληκτική η ανάρτηση,πολύ αληθινή και αγγίζει ευαίσθητες χορδές!!
    Να'στε καλά και οι δυο κορίτσια:-)))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Υπέροχο το κείμενο που έγραψε το Μαιράκι!!
    Είστε και οι δύο πολύ γλυκά πλάσματα και χαίρομαι πολύ και απολαμβάνω, να διαβάζω τις σκέψεις σας και τα όμορφα πράγματα που γράφετε!!
    Να στε πάντα καλά κορίτσια!!
    Φιλιά!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. καλο μας ταξιδι με τον καλυτερο δυνατο τροπο! απο της ωραιοτερες αναρτησεις που εχω διαβασει :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Μπράβο και στις δυο σας...Είναι πραγματικά εξαιρετικό...Προσωπικά το λάτρεψα..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. χαιρομαι που σας αρεσε η παραπανω αναρτηση!

    και εμενα προσωπικα ειναι απο τις αγαπημενες μου!

    καλα ταξιδια να εχουμε ολοι μας λοιπον! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

ΕΚΦΡΑΣΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ ΜΑΖΙ ΜΟΥ! :)