Πέμπτη, 31 Μαρτίου 2011

ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΩΝΤΑΣ ΤΟΝ ΜΑΡΤΙΟ.


            Σε λίγες ώρες ένας ακόμη μήνας θα μας αποχαιρετήσει και για να είμαι ειλικρινής χαίρομαι πολύ γι’ αυτό.
            Η έλευση ενός νέου μήνα πρέπει πάντοτε να μας γεμίζει αισιοδοξία για το κάτι καλύτερο που έρχεται στη ζωή μας!
            Έτσι πρέπει να σκεφτόμαστε, έτσι πρέπει να γίνεται!
            Δε ξέρω αν ο Μάρτιος «λυπάται» που πρέπει να μας αποχαιρετήσει και να μας υποδεχθεί σε ένα χρόνο ξανά αλλά αν κρίνω από τη βροχή που ρίχνει για να μας αποχαιρετήσει μαλλον είναι στεναχωρημένος.
            Θα μπορούσε βέβαια να «κλαίει» και από συγκίνηση που μας αφήνει και πάει να «ξεκουραστεί».
            Όπως και να χει το αποτέλεσμα είναι ένα: Καλώς ή κακώς μας αποχαιρετάει!
            Άνοιξη ακούω και Άνοιξη ακόμα να δω! Μα πότε θα έρθουν εκείνες οι ζεστές και μοσχομυριστές ημέρες της Άνοιξης που θυμόμουνα καθώς ήμουν μικρή;
            Πασχαλίτσες, κρίνοι και κάτι άλλα μωβ πανέμορφα και ευωδιαστά λουλούδια που έκαναν την εμφάνιση τους πάντα τέτοιο καιρό αλλά δε θυμάμαι τώρα πως τα λένε, φέτος γιατί δεν την έχουν κάνει;
            Γιατί δε τα βλέπω πια στις αυλές των σπιτιών;
            Παλιά οι αυλές ήταν γεμάτες δέντρα και λουλούδια και τώρα είναι γεμάτες τσιμέντα και μπαρμπεκιου.
            Εμένα πάντως μου έχουν λείψει πολύ οι αυλές που θυμάμαι εγώ όταν πήγαινα ακόμα σχολείο.
            Θυμάμαι καθώς περνούσα για το δημοτικό από ένα σπίτι γεμάτο λουλούδια πάντοτε έκοβα αυτό το μωβ λουλουδάκι που δε θυμάμαι πως λέγεται και το μύριζα όλα χαρά!
            Λάτρευα αυτή την εποχή κυρίως για αυτό το λουλούδι, το πιστεύετε;
            Πάντα τέτοια εποχή γεμίζαμε την αυλή της γιαγιάς μου με τη ξαδέλφη μου με ένα σωρό λουλούδια τα οποία φτιάχναμε στη συνέχεια κολώνια και τη δίναμε στις γιαγιάδες της γειτονιάς.
            Τι ωραίες εποχές…. Τι ωραίες αναμνήσεις… Τι ωραία συναισθήματα και μόνο στη σκέψη αυτών των περασμένων χρόνων.
            Αυτός ο μήνας που θα έρθει είναι ο αγαπημένος μου και κυρίως η αυριανή ημέρα! Το γιατί θα το μάθετε αύριο!
            Υπομονή… :)
            Καλημέρα και κοιτάξτε να αποχαιρετήσετε όμορφα το Μάρτιο…


Δευτέρα, 28 Μαρτίου 2011

KAΠΟΤΕ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ.

     Πριν λίγες μέρες έλαβα από μια καλή μου φίλη, ονόματι Εβελίνα ένα e mail με το παραπάνω τίτλο. Το διάβασα, μου άρεσε πολύ και φυσικά αποφάσισα να το μοιραστώ μαζί σας:


Κ Α Π Ο Τ Ε...  ΣΗΜΕΡΑ...
 ο χρόνος είχε τέσσερις εποχές  έχει δύο
 δουλεύαμε οκτώ ώρες  έχουμε χάσει το μέτρημα
 είχαμε χρόνο να πάμε για καφέ με τους φίλους μας  τα λέμε μέσω MSN και Skype
 είχαμε τις πόρτες των σπιτιών ανοικτές, όπως και τις καρδιές μας  κλειδαμπαρωνόμαστε, βάζουμε συναγερμούς και έχουμε και 5-6 λυκόσκυλα για να μην αφήσουμε κανέναν να μας πλησιάσει. Είτε είναι καλός, είτε κακός.
 πίναμε νερό της βρύσης και ήμασταν μια χαρά  πίνουμε εμφιαλωμένο και...αρρωσταίνουμε
 παίζαμε με τους φίλους μας ποδόσφαιρο στις αλάνες  παίζουμε ποδόσφαιρο στο Playstation
 είχαμε 2 τηλεοπτικά κανάλια και πάντα βρίσκαμε κάτι ενδιαφέρον να δούμε  έχουμε 100 κανάλια και δεν μας αρέσει κανένα πρόγραμμα
 κυκλοφορούσαμε με ταπεινά αυτοκίνητα 1000 κυβικών και ήμασταν χαρούμενοι  κυκλοφορούμε με τζιπ 2000 κυβικών και στεναχωριόμαστε που δεν έχουμε τζιπ... 3000 κυβικών
 είχαμε χρόνο για τον εαυτό μας  δεν έχουμε χρόνο για κανένα....
 η σκληρή δουλειά ήταν ιδανικό  είναι ..κουταμάρα
 λέγαμε καλημέρα σε ένα περαστικό και τον ρωτούσαμε για την τάδε οδό  μας τa λέει ο navigator
 ζούσαμε σε σπίτι 65 τετραγωνικών και...ήμασταν ευτυχισμένοι  ζούμε σε σπίτια 120 τετραγωνικών και δεν χωράμε μέσα...
 είχαμε χρόνο να κοιτάξουμε τον ουρανό, να δούμε το χρώμα του, να ακούσουμε το κελάϊδισμα των πουλιών, να νιώσουμε την ευωδιά του βρεγμένου χώματος  τα βλέπουμε στην τηλεόραση
 ζητάγαμε συγγνώμη από κοντά  το λέμε και με SMS
αγοράζαμε ένα παντελόνι και το είχαμε για δύο χρόνια  τώρα το έχουμε δύο μήνες και μετά παίρνουμε άλλο
 τα περιοδικά έπαιρναν συνέντευξη από ανθρώπους σα το Σεφέρη  παίρνουν από τον Καρβέλα
 ξυπνάγαμε πρωί πρωί την Κυριακή για να πάμε στην εκκλησία  δεν πάμε γιατί είναι...μπανάλ και γιατί οι παπάδες γίνανε μεσίτες και επιχειρηματίες
 μαζευόμασταν όλη η οικογένεια γύρω από το κυριακάτικο τραπέζι και αισθανόμασταν ενωμένοι και ευτυχισμένοι.  έχει ο καθένας το δικό του δωμάτιο και δεν βρισκόμαστε μαζί στο τραπέζι ποτέ...
 οι τραγουδίστριες τραγουδούσαν με τη φωνή  τραγουδούν με κάτι άλλο.
 ντοκουμέντο ήταν μια επιστημονική ανακάλυψη  ντοκουμέντο είναι ένα ερασιτεχνικό βίντεο που δείχνει δύο οπαδούς ομάδων να ανοίγουν ο ένας το κεφάλι του άλλου
 είχαμε το θάρρος και τη λεβεντιά να λέμε «Έκανα λάθος».  Λέμε «Αυτός φταίει»...
 Τα παιδιά έβλέπαν στην τηλεόραση κινούμενα σχέδια με τον Μίκυ Μάους, τον Σεραφίνο, τον Τιραμόλα  βλέπουν τους Power Rangers και τους Monsters με όπλα και χειροβομβίδες να σκοτώνουν και να ξεκοιλιάζουν...τους κακούς.
 νοιαζόμασταν για το γείτονα  τσατιζόμαστε αν αγοράσει καλύτερη τηλεόραση από εμάς.
 Ζούσαμε με ένα μισθό  ζούμε με τους μισθούς που ΘΑ πάρουμε
 Κάποτε περνάγαμε υπέροχα στο ταβερνάκι της γειτονιάς, με κρασάκι, τραγούδι και κουτσομπολιό  μιζεριάζουμε σε ακριβά εστιατόρια..
 τα δανεικά τα έδινε ο αδελφός  μας δανείζουν οι τράπεζες
 δουλεύαμε για να ζήσουμε  ζούμε για να δουλεύουμε
 δεν είχαμε φράγκο στην τσέπη, μα ήμασταν τόσο, μα τόσο αισιόδοξοι, ακόμη κι ευτυχισμένοι!  έχουμε τα πάντα και τρωγόμαστε με τα ρούχα μας...

Αυτό το «Κάποτε», το έλεγαν ζωή....

Δευτέρα, 21 Μαρτίου 2011

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΜΕ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΟΧΙ.

      Εντάξει... η σημερινή εβδομάδα δεν άρχισε όπως τη περίμενα ή οπως θα ήθελα εγώ να ξεκινήσει... αλλά εντάξει... τι να κάνουμε.... Στο κάτω κάτω εδώ είμαστε για να λέμε και τα ευχάριστα αλλά και ταν λιγότερα ευχάριστα!
      Η αλήθεια είναι πως σήμερα "έφαγα" μια μεγάλη απογοήτευση αλλά τη "χώνεψα" σχετικά εύκολα και γρήγορα. (δε χάνω και το χιούμορ μου)
      Πρωί πρωί που λέτε, εισέπραξα ένα μεγάλο ΟΧΙ από εκδοτικό οίκο που είχα απευθυνθεί, αλλά μη φανταστείτε ότι αυτό που με απογοήτευσε ήταν η απάντηση, όχι φυσικά, ήταν η δικαιολογία που μου έδωσαν.
      Αν δε μου λέει κάποιος τη σωστή δικαιολογία πώς θα καταφέρω εγώ να βελτιωθώ;
      Τέλος πάντων... προχωρώ....
      Η δικαιολογία που εισέπραξα (σε γενικά πλαίσια) ήταν η εξής:
      Καλογραμμένο - διδακτικό αλλά όχι για παιδιά. Δε θα μπορέσουν να το κατανοήσουν....
      Και έρχομαι εγώ τώρα και ρωτάω τον εαυτό μου και γιατί όχι και εσάς: 
     Τα σημερινά παιδιά θεωρούνται "ανόητα"; Δε μπορούν να κατανοήσουν τα παραμύθια έστω με το τρόπο που τα γράφω που ειλικρινά πιστεύω πως είναι αρκετά απλός, ενώ μπορούν να κατανοήσουν και να δεχθούν πολλά απο αυτά που βλέπουν στη τηλεόραση; 
      Και μη μου πείτε πως δεν υπάρχουν παραμύθια πολύ πιο δυσνόητα απο αυτά που γράφω γιατί δε θα το πιστέψω...
      ΟΚ... ίσως αυτά που γράφω να μην είναι παραμύθια... ίσως να ειναι παιδικά μυθιστορήματα αλλά δε με ρώτησε κανένας σε τι ηλικία απευθύνομαι.... αλλά και πάλι αν τους άρεσαν πραγματικά θα τα τοποθετούσαν μόνοι τους στη κατηγορία που ανήκουν.. στο κάτω κάτω δε ξέρω να χωρίζω τα λογοτεχνικά είδη, ξέρω απλά να γράφω.
     Εντάξει στεναχωρέθηκα... δε θέλω να σας πω ψέματα και να το "παίξω" άνετη, στεναχωρέθηκα γιατί είχα πιστέψει πως αυτός ο εκδοτικός οίκος θα μου έδινε την ευκαιρία που ψάχνω αλλά τελικά όχι μόνο μου την έδωσε αλλά μου είπε εμμέσως πως αυτά που γράφω δε θα τα καταλαβαίνουν τα παιδιά. Η αιτιολόγηση ήταν αυτό που με πείραξε και όχι η αρνητική απάντηση.... και με πείραξε γιατί δε τη πιστεύω αλλά ούτε πρόκειτε να το πιστέψω αυτό ποτέ.
     Και πριν προλάβετε να έρθετε να μου αφήσετε ένα καλό λόγο παρηγοριάς και συμπαράστασης, θέλω να σας πω ότι ο λόγος που δημοσιεύω αυτή το θέμα είναι όχι γιατί τον αποζητώ αλλά γιατί πραγματικά δε θέλω να μοιράζομαι μόνο όσα θεωρώ εγώ ευχάριστα για μένα (όπως έκανα πριν λίγο καιρό) αλλά και τα λιγότερα ευχάριστα που με προβληματίζουν αρκετά όπως αυτό σήμερα.
       Πριν κλείσω το κείμενό μου, θέλω επίσης να προσθέσω πως αν δε κάνω λάθος σήμερα γιορτάζει η Ποίηση. Χρόνια πολλά λοιπόν σε όσους την έχουν μέσα τους και μας τη χαρίζουν καθημερινά με όλη τους τη ψυχή. 
        Τι κι αν η ποίηση είναι "αδικημένη" στις μέρες μας (γιατί για μένα σε σχέση με άλλα λογοτεχνικά είδη είναι αρκετά αδικημένη), υπήρχε, υπάρχει και θα συνεχίσει να υπάρχει για να μας δείχνει πόσο πολύ μπορεί να μεγαλουργήσει ένα ανθρώπινο μυαλό.
        Καλημέρα και Καλή Εβδομάδα φίλοι μου! :)

Σάββατο, 19 Μαρτίου 2011

AKOMH ENA ΠΑΙΧΝΙΔΑΚΙ.

     Πρίν λίγα λεπτά επισκέφτηκα στο σπιτάκι της Nάντιας, διάβασα το παιχνιδάκι με τις ερωτο-απαντήσεις και θέλησα και εγώ με τη σειρά μου να το συνεχίσω για να γνωριστούμε όλοι μας ακόμη καλύτερα.

     Οι ερωτήσεις είναι οι εξής:

      1.αγαπημένος/η τραγουδιστής/στρια
      2.αγαπημένος/η συγγραφέας
      3.αγαπημένο βιβλίο
      4.αγαπημένο φαγητό
      5.αγαπημένο τραγούδι
      6.αγαπημένη εποχή
      7.αγαπημένη συνήθεια
      8.αγαπημένο χρώμα
      9.αγαπημένο ζώδιο
    10.αγαπημένο σπορ
    11.αγαπημένος προορισμός
    12.αγαπημένο καρτούν
    13.αγαπημένο ποτό
    14.αγαπημένο μπλογκ
    15. 3 κακές μου συνήθειες....


   Οπότε έχουμε και λέμε:
  1.  Γιάννης Πλούταρχος.
  2. Λένα Μαντά
  3. Τα δάκρυα του Θεού
  4. Σαγανάκι γαρίδα
  5. Σ' ακολουθώ
  6. Άνοιξη
  7. Να γράφω
  8. Γαλάζιο
  9. Κριός
  10. Βόλει
  11. Ελλάδα (παντού)
  12. Σκούπι Ντού
  13. Βότκα Πορτοκάλι
  14. Οι πέντε αισθήσεις μου
  15. α) Αφήνω για αύριο πράγματα που πρέπει να κάνω σήμερα, β) Πριν φύγω απο το σπίρι ερευνώ τουλάχιστον δυο φορές μη τυχον και έχω αφήσει κάποια ηλεκτρική συσκευή ανοιχτή, γ) Επανεξετάζω ένα θέμα πολλές φορές που δε πρέπει.
   
     Σίγουρα είναι δύσκολο το να δώσει κανείς μόνο μία απάντηση στις παραπάνω απαντήσεις, αλλά έτσι πρέπει...

     Αυτό το παιχνιδάκι μπορεί να το συνεχίσει ο καθένας σας! Αρκεί να το θελήσει! Καλημέρα και καλό ΣΚ σε όλους σας!

Παρασκευή, 18 Μαρτίου 2011

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΜΕ ΕΝΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙ.

     Η καλή μου φίλη ΑΝΑΣΑ με προσκάλεσε να παίξω και εγώ το εξής μπλοκοπαίχνιδο:


      Έχουμε τις εξής ερωτήσεις:

    1. Πώς σε λένε / όνομα του μπλογκ σου;
    2. Ποιά είναι η διεύθυνση URL του μπλογκ σου;
    3. Γράψε "Η γρήγορη καφέ αλεπού πηδάει πάνω από τον τεμπέλη σκύλο".
    4. Αγαπημένο απόφθεγμα;
    5. Το αγαπημένο σου τραγούδι;
    6. Το αγαπημένο σου συγκρότημα / τραγουδιστές;
    7. Οτιδήποτε άλλο θα ήθελες να πεις;
    8.  8 bloggers για να συμμετάσχουν κι αυτοί στο παιχνίδι.


      Και οι απαντήσεις των παραπάνω πρέπει να απαντηθούν σε χαρτί, δηλαδή χειρόγραφα και στη συνέχεια αφού το φωτογραφίσω, το ανεβάσω στον υπολογιστή και το δημοσιεύσω εδώ..., επειδή όμως εγώ για κάποιο λόγο δε μπορώ να το κάνω αυτό, της απάντησα πως δε μπορώ και τοτε η γλυκια ΑΝΑΣΑ μου προτεινε να συνεχισω κανονικα το παιχνιδι... κανοντας ομως μια μικρη παραλλαγη..., δηλαδη να απαντησω τις ερωτησεις εδω.. και πραγματικά το βρήκα πολύ καλή ιδέα και έτσι λοιπόν ελαβα μέρος και εγώ σε αυτό το παιχνίδι.
      Έχουμε και λεμε:
  1. Εκφράσου/ Εκφράσου... (πρωτοτυπία) χαχαχα.
  2. www.ekfrastite.blogspot.com.
  3. H γρήγορη καφέ αλεπού πηδάει πάνω από το τεμπέλη σκύλο. (καλό)
  4. Δεν εχω κάποιο αγαπημένο, μου αρέσουν πολλά και είμαι σίγουρη πως θα μου αρέσουν ακόμη περισσότερα τα οποία δεν εχω ανακαλύψει ακόμα.
  5. Μου αρέσουν πολλά τραγούδια, ανάλογα την εποχή και τη ψυχική μου διάθεση... αλλά δε θα μπορούσα να μη ξεχωρίσω το Σ' ακολουθώ... ιδίως με τη φωνή του Παπακωνσταντίνου.
  6. Ο αγαπημένος μου τραγουδιστής ειναι ο Γιάννης Πλούταρχος.
  7. Οτιδήποτε θέλω να πω ε...?  χμμμμμ θα κάνω μια ευχή καλύτερα. Να ακολουθήσω γρήγορα το όνειρό μου.
  8. Θα ήθελα να συμμετάσχουν οι εξής:
    • love2love
    • alma libre
    • εξαιρέσεις (Δήμητρα)
    • ευ... αγγελία
    • ακουλουθώντας την εσωτερική χαρά (Δέσποινα)
    • Λύχνος Καιόμενος
    • effie
    • αχτίδα

   Πολλές καλημέρες σε όλους από εμένα! :)

Πέμπτη, 17 Μαρτίου 2011

ΣΚΥΛΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ...

     Aυτή η ανάρτηση θα μπορούσε κάλλιστα να είναι η συνέχεια της προυγούμενης μου...
     Όσοι τη διαβάσατε ή θα τη διαβάσετε θα δείτε πως έκανα κάποια "παράπονα" γιατί έξω στο δρόμο δε κυκλοφορούσε ψυχή..., εκτός απο ένα σκύλο που και αυτός βαριότανε... 
      Ε.... δεν έλεγα καλύτερα να κερδίσω το τζόκερ? Χαχα. Ο σκύλος βρήκε και παρέα άλλους δύο και τα αφεντικά τους έτρεχαν να τους μαζέψουν μέσα στη βροχή και αυτά δε καθόντουσαν με τίποτα...
      Ξαφνικά, όπως χάζευα στο ιντερνετ, ακούω μια γυναικεία φωνή και κοιτάω έξω.. τι να δω... Δυο μεγάλα σκυλιά ( αυτό που  βαριόταν πριν κι ακόμη ένα μαυρο με άσπρο πολύ ομορφο ) ήταν έτοιμα για καυγά αλλά μόνο καυγάς δε τους βρήκε... μάλλον τα βρήκαν και ήθελαν να παιξουν μαζί αλλά που να τα αφήσουν τα αφεντικά τους.
     Βγήκε η κυρία με τη παντόφλα και κυνηγούσε το σκύλο μέσα στη βροχή (εντωμεταξύ ο σκύλος σημασία δε τις έδινε) και μετά βγήκε και ενας άλλος κυριος (ιδιοκτήτης του σκυλιου που βαριοταν) και τα κυνηγουσαν με την αλλη κυρια μαζι. 
     Και στη συνέχεια εμφανίζετε και άλλη κυρια με παντόφλες και κυνηγούσε και αυτή το σκύλο της άλλης κυρίας αλλά τα σκυλιά δε πλησίαζαν τους ανθρώπους με τίποτα.
     Και εγώ παρακολουθούσα και γέλαγα μόνη μου και ξαφνικά σκάει ένας άλλος κύριος με ένα καφε σκύλο (με την αλυσίδα του όμως) ο οποίος είδε τα δυο σκυλιά και ήθελε να παιξει και αυτός (μάλλον ζήλεψε) και να τραβάει με την αλυσίδα το κύριο και αυτός να τον συγκρατεί με δυσκολία και ο σκυλος να γαβγίζει και οι άλλοι να κυνηγάνε τα άλλα σκυλιά και όλα αυτά μέσα στη βροχή και εγώ να κοιτάω (απο μέσα φυσικά) και να γελάω μόνη μου.
     Πανικός σας λέω...! 
     Τελικά τα σκυλιά τα έπιασαν και τα χώρισαν (άκαρδοι άνθρωποι). Ο καθένας πήρε το σκύλο του και αποχώρησε γελώντας φυσικά και τα πράγματα ηρέμησαν ξανά αρκετά εδώ αν και είδα κι άλλη κυρία να πάει βόλτα το σκύλο της με ομπρελίτσα φυσικά.
     Μα τα πάνε βόλτα με τέτοιο καιρό? Μέσα στη βροχή? Δε κάνει κακό στα ζώα που βρέχονται? Τέλος πάντων....
      Ουφ... τα είπα και ξαλάφρωσα που λένε! Γελάσαμε και σήμερα....
      Ξέρω πως δε σας έχω συνηθίσει σε τέτοιου είδους αναρτήσεις αλλά τι να κάνω... γέλασα πολύ και είπα να σας κάνω να γελάσετε και εσείς μαζί μου... αν και αν το βλέπατε live είμαι σίγουρη πως θα γελάγατε με τη ψυχή σας....

Τετάρτη, 16 Μαρτίου 2011

ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ - ΓΝΩΜΙΚΑ

    Σήμερα είχα όρεξη για να διαβάζω αποφθέγματα, έτσι λοιπόν σερφάροντας στο ίντερνετ ανακάλυψα αρκετά και είπα να αντιγράψω μερικά εδώ και να τα μοιραστώ μαζί σας....


  • Βάλε το χέρι σου επί ένα λεπτό μέσα σε μια κατσαρόλα με καυτό νερό - θα σου φανεί μία ώρα. Κάθησε δίπλα σε μια γοητευτική γυναίκα επί μία ώρα - θα σου φανεί ένα λεπτό. Αυτό θα πει σχετικότητα!..
ALBERT EINSTEIN


  •  Ο μόνος άνθρωπος που δεν κάνει λάθη είναι αυτός που δεν κάνει τίποτα.
THEODODORE ROOSEVELT


  • Σοφός είναι εκείνος που ξέρει, αλλά κάνει πως δεν ξέρει. Ανόητος είναι εκείνος που δεν ξέρει, αλλά κάνει πως ξέρει.
"Λάο-Τζι"


  • Η φιλία που κερδίζεται με πορτοφόλι είναι αγορασμένη, αλλά όχι εξασφαλισμένη.
"Ν. Μακιαβέλης" 


  • Όταν κάποιος λέει, ότι τα λεφτά κάνουν τα πάντα, να ξέρετε: δεν έχει λεφτά και ούτε κάποτε είχε.
"Ε. Χόου"


  • " Όταν θεραπεύεις το πληγωμένο φτερό του αετού, γίνεσαι υπεύθυνος για τα νύχια του. "
Β. Ουγκώ






ΥΠΕΡΟΧΕΣ ΜΠΟΜΠΟΝΙΕΡΕΣ ΓΙΑ ΚΑΛΟ ΣΚΟΠΟ.

        Καλημέρα σε όλους! 
       Σήμερα θα ξεκινήσω τις αναρτήσεις μου με μία αναδημοσίευση ενός κειμένου που μόλις διάβασα στο μπλοκ ΕΙΜΑΙ ΜΑΜΑ και αμέσως θέλησα να ακολουθήσω τη προτροπή της γλυκιάς Ολίβιας και να διαδώσω το παρακάτω κείμενο που διάβασα στο σπιτικό της:



" Επειδή πολλές με ρωτάτε πού μπορείτε να βρείτε όμορφες μπομπονιέρες και παράλληλα τα χρήματα σας να πάνε για καλό σκοπό, μπορείτε να απευθυνθείτε πια και στην Πρότυπη Βιοτεχνική Μονάδα ΟΑΕΔ Λακκιάς (Μονάδα επαγγελματικής κατάρτισης εφήβων με νοητική υστέρηση και μαθησιακές δυσκολίες)


Ο Σύλλογος Γονέων απόφοιτων μαθητών της Π.Β.Μ. Λακκιάς Θεσσαλονίκης ανέπτυξε έναν νέο τομέα δραστηριότητας προκειμένου να συνεχίσει να παρέχει την υποστήριξη και απασχόληση των νέων που αποφοιτούν και παράλληλα να ανταποκριθεί στις απαιτούμενες δαπάνες που προκύπτουν.

Οι απόφοιτοι μαθητές με ιδιαίτερο ζήλο και μεράκι ασχολούνται με την κατασκευή μπομπονιερών γάμου και βάπτισης οι οποίες διατίθενται σε μεγάλη ποικιλία και φυσικά σε πολύ ανταγωνιστικές τιμές.

Για κάποιους αυτή η απασχόληση φέρνει κέρδος. Για τους συγκεκριμένους, όμως, νέους που είναι αποκλεισμένοι από την αγορά εργασίας και από κάθε είδους άλλης απασχόλησης, η δραστηριότητα αυτή αποτελεί πηγή ζωής και έμπνευσης και είναι η πιο έμπρακτη απόδειξη ότι οι προσπάθειές τους αποδίδουν καρπούς.

Αν παντρεύεστε ή βαπτίζετε, στηρίξτε αυτήν την προσπάθεια δίνοντας περιεχόμενο στην ζωή των νέων αυτών ανθρώπων για να απεγκλωβιστούν από την απραξία και την απομόνωση.

Διαδώστε αυτό το μήνυμα σε γνωστούς και φίλους! Πλησιάζει και η εποχή πολλών βαπτίσεων και γάμων και σίγουρα θα ενδιαφέρει πολλούς!

Για παραγγελίες και περεταίρω πληροφορίες μπορείτε να απευθύνεστε στα παρακάτω τηλέφωνα:

Κέντρο Εργασίας: 2396-304849
Κα. Σίτσα: 6973-474047
Κα. Γιώτα: 6978-098049 "


Παρασκευή, 11 Μαρτίου 2011

ΣΕΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΤΣΟΥΝΑΜΙ ΣΤΗΝ ΙΑΠΩΝΙΑ.

      Φίλοι μου δε ξέρω εάν ενημερωθήκατε για το σεισμό και το μεγάλο τσουνάμι που έγινε στην Ιαπωνία αλλά μπαίνοντας σε κάποιο εισηδιογραφικό site θα ενημερωθείτε σίγουρα για αυτή τη μεγάλη καταστροφή...
      Εγω μόλις τώρα το έμαθα και ενημερώθηκα από ειδησογραφικό site για περισσότερες λεπτομέρειες.
      Αν και σε καμία περίπτωση δε θα ήθελα να γράφω στο blog μου λυπητερές ειδήσεις μιας και θέλω εδω να υπάρχει αισιοδοξία και χαρά, ένοιωθα την ανάγκη να γράψω λίγες γραμμές για αυτούς τους ανθρώπους που αυτή τη στιγμή υποφέρουν. 
      Είναι τόσο μακριά και τόσο κοντά μας αυτή τη στιγμή! :)
     Ας ευχηθούμε όλοι μαζί οι όποιες καταστροφές έγιναν να είναι μόνο σε υλικά αγαθά και να καταφέρει ολόκληρη η χώρα να ανασυγκροτήσει τις δυνάμεις της και να προστατέψει με το καλύτερο δυνατό τρόπο τους πολίτες της...!

Πέμπτη, 10 Μαρτίου 2011

ΧΩΡΙΑΤΕΣ.

   Σήμερα έλαβα ένα μαιλ από μια πολύ καλή μου φίλη, την Εύη με το παραπάνω τίτλο και αυτό που διάβασα μέσα του θέλω πάρα πολύ να το μοιραστώ μαζί σας. Δε ξέρω αν όντως είναι αληθινό, που μάλλον είναι... αλλά εγώ θέλω να το διαβάσετε και εσείς.


Ξεθωριασμένο καρό φουστάνι -  Η ξιπασιά της εξωτερικής εμφάνισης.


       Μία γυναίκα που  φορούσε ένα ξεθωριασμένο καρό φουστάνι με το σύζυγό της, ντυμένο με ένα φτωχικό κοστούμι, κατέβηκαν από το τρένο στη Βοστώνη και κατευθύνθηκαν  προς το γραφείο του προέδρου του Πανεπιστημίου Harvard. Δεν είχαν  ραντεβού. Η γραμματέας  μπορούσε να καταλάβει από την πρώτη στιγμή ότι τέτοιοι επαρχιώτες δεν  είχαν καμία δουλειά στο Harvard. "Θα θέλαμε να δούμε  να δούμε τον πρόεδρο" είπε ο άντρας με χαμηλή φωνή.   "Θα είναι  απασχολημένος όλη μέρα" απάντησε η γραμματέας κοφτά.   "Θα περιμένουμε"  απήντησε η γυναίκα. 
         Για ώρες η  γραμματέας τους αγνοούσε, ελπίζοντας ότι κάποια στιγμή θα απογοητευτούν  και θα φύγουν. Καθώς όμως είδε ότι  δεν έφευγαν, η γραμματέας αποφάσισε να ενοχλήσει τον πρόεδρο, παρόλο που  δεν το ήθελε με τίποτα. "Ίσως αν τους δείτε  για ένα λεπτό, να φύγουν" του είπε! Εκείνος αναστέναξε  με αγανάκτηση και έγνεψε θετικά. Κάποιος τόσο σημαντικός όσο αυτός  σίγουρα δεν είχε το χρόνο να δέχεται ανθρώπους ντυμένους  με ξεθωριασμένα καρό φουστάνια και φτωχικά κοστούμια. 
        Ο πρόεδρος  στράφηκε προς το ζευγάρι με ύφος βλοσυρό και αλαζονικό. Η γυναίκα του είπε  "Είχαμε έναν γιο που φοίτησε στο Πανεπιστήμιό σας για ένα  χρόνο. Το αγαπούσε και ήταν πολύ ευτυχισμένος εδώ. Αλλά  δυστυχώς πριν από ένα χρόνο σκοτώθηκε απρόσμενα. Ο άντρας  μου και εγώ θα θέλαμε να χτίσουμε ένα μνημείο για αυτόν στο χώρο του  Πανεπιστημίου." Ο πρόεδρος δεν  συγκινήθηκε καθόλου. Αντιθέτως εκνευρίστηκε.   "Κυρία μου"  απάντησε με αναίδεια "δεν μπορούμε να βάζουμε αγάλματα για κάθε άνθρωπο  που φοίτησε στο Harvard και πέθανε. Αν το κάναμε, τότε αυτό το μέρος θα  έμοιαζε με νεκροταφείο." "Οχι" απάντησε  γρήγορα η γυναίκα, "δεν θέλουμε να στήσουμε ένα άγαλμα. Σκεφτήκαμε να  δωρήσουμε ένα κτίριο στο Harvard." 
      Ο πρόεδρος γύρισε  τα μάτια του. Έριξε μία ματιά στο ξεθωριασμένο καρό φουστάνι και το  φτωχικό κοστούμι και φώναξε: "Ένα κτίριο! Έχετε ιδέα πόσο κοστίζει ένα  κτίριο; Έχουμε περισσότερα από επτάμισι εκατομμύρια δολάρια σε κτίρια  εδώ στο Harvard." Για μία στιγμή η  γυναίκα έμεινε σιωπηρή. Ο πρόεδρος χαμογέλασε χαιρέκακα. Ίσως ήρθε η ώρα  να τους ξεφορτωθεί. Η γυναίκα στράφηκε προς τον άντρα της και είπε  ήρεμα: "Μόνο τόσα  χρειάζονται για να φτιάξει κανείς ένα πανεπιστήμιο; Γιατί δεν φτιάχνουμε  το δικό μας τότε;" Ο σύζυγος έγνεψε  θετικά. Το πρόσωπο του προέδρου κιτρίνισε και καταλήφθηκε από σύγχυση.   
        Ο κύριος και η  κυρία Leland Stanford σηκώθηκαν όρθιοι και βγήκαν έξω. Ταξίδεψαν μέχρι  το Palo Alto στην Καλιφόρνια όπου ίδρυσαν το Πανεπιστήμιου που φέρει το  όνομά τους, το Πανεπιστήμιο Stanford, στη μνήμη ενός γιού τον  οποίο το Harvard είχε ξεχάσει.

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΠΑΙΧΝΙΔΙΟΥ.

     Kαλημέρα και σήμερα... :)
     Κανονικά θα έπρεπε να το παίζαμε πιο παρείστικα το παιχνίδι έχετε δίκιο, αλλά δεν είχαμε το χρόνο να είμαστε όλοι μαζί την ίδια ώρα στο μπλοκ έτσι ώστε εσεις να με ρωτάτε και εγώ να απαντάω, έτσι λοιπόν προσπάθησα να το φέρω στα δικά μας μέτρα... και σας ευχαριστώ όσους το διαβάσατε και ελπίζω να το συνεχίσετε αλλά έπρεπε να μου γράψετε το όνομα αυτού που πιστεύατε.
     Λοιπόν το άτομο που περιέγραψα εγώ ήταν η αγαπημένη μου Lilium και ελπίζω να το συνεχίσει το παιχνίδι....
     Αλήθεια, το είχατε βρει?

Τετάρτη, 9 Μαρτίου 2011

ΚΙΝΕΖΙΚΟ ΠΟΡΤΡΕΤΟ.

       Η αλήθεια είναι πως σήμερα δεν έχω διάθεση για μία ακόμη αφήγηση, έχω όμως διάθεση για ενα παιχνίδι και αφού δε βρήκα κάποιο που να κυκλοφορά αυτή τη στιγμή στο κόσμο των blog, αποφάσισα να ξεκινήσω μόνη μου ένα και όσοι θέλετε να παίξετε μαζί μου.
      Αφού σκέφτηκα αρκετά για το τι είδους παιχνίδι μπορώ να ξεκινήσω ώστε να μην είναι ίδιο με όσα έχω δει μέχρι στιγμής αποφάσισα να παίξω μαζί σας ένα αγαπημένο μου παιχνίδι που ονομάζετε "Κινέζικο Πορτρέτο", έτσι τουλάχιστον το ξέρω εγώ.
      Επειδή είναι αλλιώς να το παίζεις στη πραγματικότητα με τη παρέα σου και αλλιώς μέσω του ιστοτόπου προσπάθησα λίγο να το φέρω στα δικά μας μέτρα.
      Για να μη σας πρήζω άλλο το παιχνίδι έχει ως εξής:
      Θα βάλω ένα αναγνώστη μου στο μυαλό μου, τον οποίο εσείς θα πρέπει να βρείτε μέσα από τη βοήθεια που θα σας δώσω παρακάτω υπο τη μορφη ερωτοαπαντήσεων.
       Στη πραγματικότητα τις ερωτήσεις τις κάνει η παρέα και τις απαντήσεις τις δίνω εγώ αλλά είπαμε οτι το προσάρμοσα στα δικά μας δεδομένα.
       Εσείς καλείστε να δώσετε τη δική σας απάντηση για το πιο είναι αυτό το άτομο και αύριο αφού σας δώσω την απάντηση αυτό το άτομο πρέπει να συνεχίσει το παιχνίδι με τον ίδιο τρόπο που έκανα εγώ μπορώντας να αλλάξει τις ερωτήσεις του, χωρίς όμως να ξεπερνάει τις 10.
       Τέλος να επισημάνω πως οι απαντήσεις που δίνω έχουν να κάνουν καθαρά με το πως "οραματίζομαι" εγώ τον άνθρωπο που έχω σκεφτεί να περιγράψω και όχι με το αν ανταποκρίνονται στη πραγματικότητα, π.χ. αν ταιριάζουν κάποια χαρακτηριστικά του με αυτά που περιγράφω.
       Λοιπόν ξεκινάμε και ελπίζω να καταλάβατε ή αν όχι να καταλάβετε στη πορεία.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΟΛΕΣ ΜΑΣ!


    Αν και η ανάρτηση αυτή θα έπρεπε να γίνει εχθές, θα γίνει σήμερα έστω και λιγάκι καθυστερημένα αφού ο χρόνος κυλά πολύ γρήγορα και δε προλαβαίνουμε να κάνουμε μέσα στο διάστημά του όλα όσα επιθυμούμε.

      Χρόνια μας Πολλά και Ευτυχισμένα! Και να μη ξεχνάμε ποτέ το πόσο σημαντικές είμαστε!

Σάββατο, 5 Μαρτίου 2011

ΚΑΛΕΣ ΑΠΟΚΡΙΕΣ, ΚΑΛΑ ΚΟΥΛΟΥΜΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ ΝΑ ΈΧΟΥΜΕ.



         Καλημέρα σε όλους σας, γεμάτη χαμόγελα και ευτυχία! 
        Σήμερα αποφάσισα να ξεκινήσω τη παρουσία μου στο blog με μια ανάρτηση ευχών για τις όμορφες και ευελπιστώ ευχάριστες για όλους μας, ημέρες που θα ακολουθήσουν!
        Η γιορτή των Αποκριών συνήθως θα είναι πολύ αγαπητή ή καθόλου αγαπητή απο τους ανθρώπους αλλά η αλήθεια είναι πως εμένα ανέκαθεν μου άρεσαν και ειδικά ακόμη περισσότερο όταν ήμουνα παιδί.
        Δε ξέρω αν μπορώ να τη ζήσω με τον ίδιο παλμό που τη ζούσα τότε αλλά σίγουρα  θα τη ζήσω όσο καλύτερα μπορώ..., με τις δυνατότητες που μας δίνονται σήμερα φυσικά... Δεν μένω άλλο εδώ, σε αυτό το θέμα γιατί θέλει πολύ συζήτηση και δεν ειμαι υπέρ στην υπερανάλυση πραγμάτων και προχωρώ παρακάτω.
       Τα Κούλαμα πιστεύω πως είναι ακόμη πιο αγαπημένη γιορτή στη ζωή των ανθρώπων και πως να μην είναι άλλωστε όταν βλέπεις τόσα χαμογελαστά μουτράκια και μικρών και μεγάλων φυσικά να κοιτάζουν τους χαρταετούς και γιατί όχι να τους στέλνουνε και γράμμα, κάτι που έκανα μικρή και ομολογώ πως μου άρεσε πολύ.
       Και ύστερα έρχεται η Σαρακοστή που σιγά σιγά μας οδηγεί στη Μεγάλη Εβδομάδα και το Πάσχα, στη πιο αισθαντική για μένα εορτή του χρόνου.
       Και τελικά ανακαλύπτεις πως ο καιρός πέρασε για άλλη μια φορά τόσο γρήγορα που δε θα προλάβεις καν να καταλάβεις πότε θα τα ξαναζήσεις ξανά από την αρχή το επόμενο έτος.
       Γιατί έτσι είναι ο χρόνος..., μπορεί να μας ξεγελάει..., αλλά μπορεί να μας κάνει και να γελάμε δυνατά ζώντας όσο καλύτερα μπορούμε τη κάθε στιγμή του.
      Γι' αυτό φίλοι μου ας φροντίσουμε να περάσουμε καταπληκτικά τις γιορτινές μέρες που ακολουθούν και ας ελπίσουμε να το φροντίσουν και οι άλλοι για μας...

Πέμπτη, 3 Μαρτίου 2011

Ο ΤΕΛΙΚΟΣ ΕΠΙΛΟΓΗΣ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗ EUROVISION.

        
         Καλημέρα σας φίλοι μου! Τι μου κάνετε; Είστε καλά; Κρυώνετε εσείς; Στο τόπο μου το έχει το κρυουλάκι του πάντως....
         Είδατε εχθές το τελικό επιλογής τραγουδιού για την εκπροσώπηση της χώρας μας στο διαγωνισμό της Eurovision;
        Εγώ για να είμαι ειλικρινής κάθησα να τον δω αλλά μετά τη παρουσίαση των τραγουδιών ψιλοκοιμήθηκα, με το ζόρι κατάφερα να δω το νικητήριο τραγούδι.
         Θα ήθελα πάρα πολύ να μοιραστώ την άποψή μου μαζί σας και φυσικά να μάθω και τη δική σας άποψη.
         Η αλήθεια είναι πως ο συγκεκριμένος θεσμός είναι αμφιλεγόμενος... έχουν πει και γραφτεί κατά καιρούς πολλά για αυτόν αλλά η αλήθεια είναι πως συνεχίζει τη πορεία του ακάθεκτος στο πέρασμα των χρόνων.
         Δε θα κάτσω να σας αναλύσω την άποψή μου σχετικά με το θεσμό και τα όσα συνεπάγονται..., αυτό είναι κάτι που δε με αφορά..... Αυτό που με αφορά είναι από τη στιγμή που η χώρα μου αποφάσισε να λάβει μέρος, καλό θα είναι να πάει με αξιοπρέπεια, όπως της αξίζει φυσικά.
         Εμένα εχθές η όλη διοργάνωση και η παρουσίαση του διαγωνισμού οφείλω να πω πως δε μου άρεσε καθόλου. Πολύ νεκρική, πολύ μίζερη, άνευρη παρουσίαση χωρίς καθόλου παλμο ζωντανιας και με πολλά λάθη. Ευτυχώς όμως για εμάς τους θεατές υπήρχαν και οι στιγμές όασεις που δεν ήταν άλλες από τα τραγούδια που ήταν υποψήφια στο διαγωνισμό και φυσικά από τις στιγμές που όλοι οι καλεσμένοι της βραδιάς έκαναν την εμφάνισή τους στο στούντιο.
        Θεωρώ πως όλοι οι καλεσμένοι ήταν εκπληκτικοί και πως οι εμφανίσεις των διαγωνιζόμενων ήταν εξίσου πολύ καλές.., ίσως από τις καλύτερες των τελευταίων χρόνων.
       Όσον αφορά τα παρατράγουδα που ακούστηκαν, γράφτηκαν και θα εξακολουθούν να συνυπάρχουν μαζί με το θεσμό όπως προείπα δε θα ασχοληθώ γιατί είναι κάτι που δε με αφορά.
        Τέλος, θα ήθελα και εγώ με τη σειρά μου να ευχηθώ Καλή Επιτυχία στη χώρα μου και να καταφέρουμε να κερδίσουμε μια αξιοπρεπή θέση με ένα τραγούδι που πιστεύω πως (και μαζί με μένα το πιστεύουν και πολλοί άλλοι) του αξίζει να πάει ψηλά.



Τετάρτη, 2 Μαρτίου 2011

ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΟΙΡΑΣΤΩ ΜΑΖΙ ΣΑΣ...

       Η αλήθεια είναι πως το σκέφτηκα πολύ για το αν έπρεπε να κάνω τη συγκεκριμένη δημοσίευση και θα σας εξηγήσω και το γιατί παρακάτω αλλά τελικά αποφάσισα να μοιραστώ μαζί σας κάτι που θέλω να πιστεύω πως ίσως και να με βοηθήσει να κάνω μια νέα αρχή στη ζωή μου, μια αρχή που το τελευταίο καιρό ονειρεύομαι συνέχεια.
       Μου αρέσει πολύ που βλέπω ανθρώπους που μπορούν να ξεδιπλώσουν τη προσωπικότητά τους δίχως να φοβούνται στο χώρο των blogs αλλά η αλήθεια είναι πως εγώ προτίμησα να δώσω "ζωή" στο δικό μου "σπιτικό" όχι με τη προσωπικότητά μου αλλά με το "μυαλό" μου, γράφοντας όλα όσα ήθελα να βγάλω από μέσα μου με τη μορφή παραμυθιών και διηγημάτων.
       Στα σχόλια που έκανα όμως σε ιστότοπους που διάβαζα και εξακολουθώ φυσικά να διαβάζω δεν έγραψα ποτέ σα "συγγραφέας" αν μπορεί φυσικά να μου αποδοθεί αυτός ο τίτλος, αντίθετα ότι σχόλιο και να έκανα το εννοούσα ένα προς ένα σαν τη προσωπικότητα που κρύβεται πίσω από το "ΕΚΦΡΑΣΟΥ" και η αλήθεια είναι πως άρχισα κατα κάποιο τρόπο να "δένομαι" με κάποιους από εσάς και να θέλω να μοιραστώ περισσότερα από ότι θα μπορούσα να φανταστώ μαζί σας.
        Πριν λίγες μέρες, σε κάποιο κανάλι της τηλεόρασης μία κυρία είπε πως οι συγγραφείς στίβουν τη ψυχή τους για να τη κάνουν λέξεις και να ταξιδέψουν τους αναγνώστες τους αλλά εκείνη τη στιγμή κατάλαβα πως οι άνθρωποι που πραγματικά στίβουν τη ψυχή τους δεν είναι οι συγγραφείς αλλά όλοι οι άνθρωποι που έχουν τη δύναμη να μοιραστούν με άλλους ανθρώπους πραγματικές καταστάσεις που έχουν καλεί να αντιμετωπίσουν στη ζωή τους... Γιατί το να γράψεις μια ιστορία που να διαπραγματεύεται γεγονότα που ίσως και να άκουσες κάπου είναι πολύ πιο εύκολο από το να βρεις τη δύναμη να ξεδιπλώσεις τη ψυχή σου σε ένα χαρτί ή σε έναν ιστότοπο που μιλάω για  τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή.
         Δε μου ήταν εύκολο να μοιράζομαι ποτέ ούτε ευχάριστα αλλά ούτε και δυσάρεστα νέα με πολύ κόσμο γιατί η ζωή με δίδαξε πως οι άνθρωποι σπάνια χαίρονται με τα καλά νέα και πιο εύκολα λυπούνται με τα άσχημα. Οπότε με πείραζε να μη βλέπω τη χαρά που ήλπιζα και με ενοχλόύσε να φορτώνω άλλους με λύπη που στην ουσία έπρεπε να επιβαρυνθώ εγώ. Και μεχρι στιγμής η αλήθεια είναι πως μου είναι αρκετά πιο εύκολα να μοιραστώ καλά νέα παρά άσχημα... και αυτό οφείλεται στο οτι στη ζωή μου τους τελευταίους μήνες μπήκαν κάποιοι συγγενείς μου από τα παλιά και μου έδειξαν πως υπάρχουν άνθρωποι που όχι απλά χαίρονται και καμαρώνουν για μένα αλλά με βοηθάνε και με στηρίζουν όσο καλύτερα μπορούν και η αλήθεια είναι πως έχω ανακαλύψει και κάποια άλλα άτομα εδω μέσα που πίσω από τις οθόνες των υπολογιστών τους αφήνοντας ένα καλό σχόλιο μου έχουν δείξει συμπάθεια, κατανόηση και πάνω απ' όλα πως πιστεύουν σε μένα πως μπορώ να υλοποιήσω την επιθυμία μου να ασχοληθώ επαγγελματικά με τη συγγραφή γιατί αυτό με γεμίζει απόλυτα. όπως ήδη θα έχετε καταλάβει.
         Αν και φοβόμουνα να αλλάξω το "χαρακτήρα" που έχω δώσει μέχρι στιγμής στο blog μου αποφάσισα πως πρέπει να αφήσω τον εαυτό μου να φανεί όχι μόνο απο ιστορίες και παραμύθια αλλά από λέξεις που βγαίνουν αποκλειστικά απο μένα, από τη ζωή και τη ψυχή μου γενικά.
        Μιας και που μοιράστηκα με τους συγγενείς μου που σας ανέφερα προηγουμένως τα ευχάριστα για μένα τουλάχιστον νέα, αποφάσισα να τα μοιραστώ και μαζί σας θέλοντας να πάρω θετική ενέργεια από εσάς γιατί πιστεύω πως την εχω ανάγκη.
        Λοιπόν τα νέα μου είναι τα εξής: 
        Έχω στείλει σε εκδοτικό οίκο τα παραμύθια "ο ζητιανος της καρδιάς" και "ενας άγγελος ανάμεσα σε μαργαρίτες" που μαλλον έχετε διαβάσει και περιμένω απάντηση σε κανα δίμηνο το πολύ και επίσης σήμερα έστειλα σε μια γνωστή δισκογραφική εταιρεία στιχους τριών τραγουδιών από τα 8 που έχω γραψει μέχρι στιγμής και περιμένω....
        Είδωμεν λοιπόν.... πάντως κρατάω και μια πισινή για να μην απογοητευτώ στο τέλος. χαχα
        Και συγνώμη αν σας κούρασα αλλά είχα ανάγκη να τα πω! 
        Καλημέρα σε όλους!



Τρίτη, 1 Μαρτίου 2011

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ.

  



        Σήμερα που θα πρέπει κανονικά να γιορτάζουμε τον ερχομό της Άνοιξης, ο καιρός μας απέδειξε πως δεν είναι έτοιμος ακόμη να την υποδεχθεί.
        Δε ξέρω για τους τόπους σας, στο δικό μου όμως επικρατεί κρύο, μουντίλα και πολύ συννεφιά. Τίποτα από το τοπίο που κοιτώ απ' έξω δε μου θυμίζει Άνοιξη αλλά η αλήθεια είναι πως μέσα στη καρδιά μου, η χαρά και η αισιοδοξία που νοιώθω για τον ερχομό ενός νέου μήνα και μιας πιο "χαρούμενης" εποχής υπερχειλίζει και με κάνει να αισθάνομαι αρκετά καλά ψυχολογικά.
        Εύχομαι ολόψυχα σε όλους τους διαδικτυακούς μου φίλους και σε όλους όσους με διαβάζουν και διαβάζω φυσικά να έχουν έναν υπέροχο μήνα, γεμάτο μόνο με ευχάριστες αλλαγές στη ζωή τους και στα συναισθήματά τους γενικώς.
        Και να θυμάστε πως: " Κι αν ο καιρος ειναι μουντός θα αλλάξει, όταν όμως η καρδιά μένει μουντή καμία αλλαγή δε θα ναι ορατή ακόμα κι αν χτυπά  φως πολύ! "