Δευτέρα, 28 Μαρτίου 2016

Τ' ΌΝΕΙΡΟ ΤΟΥ ΚΑΘΕ ΚΑΛΟΣΥΝΑΤΟΥ ΜΙΚΡΟΥ ΠΡΙΓΚΙΠΑ.


Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα.
Καλημέρα και καλή εβδομάδα.
Τι μου κάνετε; Εύχομαι να είστε όλοι καλά.
Να περάσατε όμορφα το τριήμερο, να ξεκουραστήκατε και σήμερα γεμάτοι ενέργεια και καλή διάθεση να ξεκινάτε μία όμορφη και διαφορετική, προς το καλύτερο ελπίζω, εβδομάδα.

Ξέρετε, τον μήνα που διανύουμε και τον μήνα που πέρασε, δε θα μπορούσα να τους συγκαταλέξω στους πιο αγαπημένους μου, αντίθετα μάλιστα, μιλώντας τόσο προσωπικά όσο και ως μέλος μιας κοινωνίας, θα προτιμούσα να μας χαιρετήσουν οριστικά και οι μήνες που θα ακολουθήσουν να είναι ιδιαίτερα καλοί και ευνοϊκοί μαζί μας.
Τώρα θα μου πείτε γίνετε αυτό; Μπορούν οι μήνες να είναι για όλους μας καλοί; Να κρύβουν μόνο εκπλήξεις; Για όλο το κόσμο; 
Εμ δε γίνετε αλλά το να ελπίζουμε και να ευχόμαστε είναι κι αυτό κάτι. Ανθρώπινο ίσως....

Σήμερα εκφραστικοί μου θα μιλήσουμε για την Καλοσύνη. Αυτή την τόσο εύηχη λέξη, αυτό το τόσο ολοκληρωτικά, ανθρώπινο συναίσθημα.

Είναι εύκολο να είσαι καλός άνθρωπος; Σε αφήνουν άραγε;
Ποιος μπορεί να επεξηγήσει τα συναισθήματα, όταν αυτά υπάρχουν μόνο για να τα νιώθει ο κάθε άνθρωπος με τον τρόπο του;

Ο κάθε άνθρωπος με τα χαρακτηριστικά του αλλά μη ξεχνιόμαστε, ο κάθε άνθρωπος και με τα συναισθήματά του. 

Μπορεί οι αυλακιές της γλώσσας να είναι τα ξεχωριστά αποτυπώματα του κάθε ανθρώπου μα φανταστείτε στις αυλακιές της καρδιάς τι γίνετε, στα συναισθήματά μας. Παρόμοια με άλλων πολλές φορές, νιώθοντάς τα διαφορετικά και με άλλο παλμό ο καθένας.

Προσωπική υπόθεση του καθενός για εμένα ήταν πάντα ότι αφορούσε τα συναισθήματά του.
Όσο πιο πολύ συγκλίνουν προς το κοινό όφελος, τοσο καλύτερα για όλους μας.

Πως μου ήρθε να μιλήσω για καλοσύνη σήμερα;

Πρώτον γιατί δόξα το Θεό μεχρι στιγμής στη ζωή μου έχω λάβει αρκετή και προσπαθώ όσο μπορώ να προσφέρω ή να ανταποδίδω κι εγώ με τη σειρά μου και δεύτερον γιατί τόσο η εικόνα του "Μικρού Πρίγκιπα" που θα δείτε σε λίγο, όσο και το ποίημα της Φωτεινής που μου ζήτησε να αναρτήσω μιας και είναι η δική της φωνή ενάντια στα όσα φρικαλέα, ανήμποροι και αμέτοχοι τον τελευταίο καιρό παρακολουθάμε, με παραπέμπουν στην καλοσύνη.

Για κάποιο λόγο, έχω συνδέσει στο μυαλό μου τον "Μικρό Πρίγκιπα" το διάσημο και διαχρονικό θα έλεγα  βιβλίο του Γάλλου συγγραφέα Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ με αγνά και άδολα, καθάρια συναισθήματα, όπως της καλοσύνης, της αγάπης, της γαλήνης, της φροντίδας, της προσφοράς. Μου βγάζει κάτι πολύ ανθρώπινο η ιστορία του βιβλίου, όσο και οι εικόνες του καθώς και οι εικόνες που δημιουργήθηκαν με αφορμή την ταινία του.

Για τους επάνω λόγους λοιπόν και επειδή ο "Μικρός Πρίγκιπας", ο ήρωας του βιβλίου, ήταν καλοσυνάτος, αποφάσισα τη σημερινή ανάρτηση να την κάνω κάτι σαν ύμνο στην καλοσύνη.  

Αρχή εβδομάδας, με καλοσυνάτη ανάρτηση, μπορώ να έχω κάτι καλύτερο;
Φανταστείτε ακόμη δεν έχω ολοκληρώσει την ανάρτηση και νιώθω πλήρης.
Μιλάς ή γράφεις για την καλοσύνη και νιώθεις τόσο όμορφα, φαντάσου πόσο υπέροχα και ασφυχτικά γεμάτος νιώθεις κάνοντας και πράξεις.

Ξέρετε πολλές φορές, οι περισσότεροι άνθρωποι δεν είναι ικανοποιημένοι με πράξεις καλοσύνης των συνανθρώπων τους και τις δικές τους τις προάγουν και τις κάνουν να μοιάζουν τεράστιες και διθυραμβικές.

Την απάντησή μου προς όλους αυτούς την έχω δώσει μέσα από το πρώτο μου βιβλίο "Τα Λάφυρα της Ψυχής μου" αλλά θα ήθελα να την μοιραστώ και εδώ μαζί σας γιατί πραγματικά κάποιες φορές απορώ με την απροκάλυπτη αυτοπροβολή ορισμένων:


"Οι άνθρωποι που θέλουν σώνει και καλά να κάνεις ότι σου ζητήσουν να ξέρεις πως βαθιά μέσα τους γνωρίζουν πως είναι αποτυχημένοι ηγέτες! Κι αυτό τους πονάει!
Μην ακολουθείς τις οδηγίες άλλων! Χάραξε με τις δικές σου πατούσες τη μία και μόνη διαδρομή! Εκείνη που οδηγεί στην πλήρη Ελευθερία!
Αποδημητικά πουλιά είμαστε φίλε μου! Ας είναι το πέταγμά μας ελαφρύ σε μια αδικοχαμένη κοινωνία! Γιατί την κοινωνία δε την ορίζει ο άνθρωπος ως μονάδα αλλά το σύνολο, σαν μια προκαθορισμένη οντότητα!
Και το σύνολο είναι αυτό που πάντα θα αλλάζει! Με χαρακτηριστικά, με απόψεις, με πεποιθήσεις, με χίλιες δυο αναφορές.
Αλλάζει! Με μία ευχή, με ένα θέλω, με μία προσευχή!
Ας είναι! Ως προς το καλύτερο!"

Αυτό που διαβάσατε είναι ένα μικρό απόσπασμα από την "Αδικοχαμένη Κοινωνία" και πραγματικά νιώθω το ίδιος πάθος αυτή τη στιγμή που το διαβάζω με εκείνη τη στιγμή που το έγραψα.

Και πάμε τώρα στο "Όνειρο του Πρίγκιπα" που δημιούργησε η Φωτεινή. Όσοι παρακολουθείτε το μπλοκ γνωρίζετε πως η Φωτεινή είναι ένας νέος άνθρωπος που αγωνίζεται για τα δικά του όνειρα, της αρέσει να γράφει και να μοιράζεται με τον κόσμο τις όποιες σκέψεις, τοποθετήσεις της.

Θέλοντας να μοιραστεί λοιπόν μαζί μας κάτι απο την καρδιά της μου έστειλε το εξής ποίημα με την εικόνα που το συνοδεύει:


Τ' όνειρο του Πρίγκιπα - Φωτεινή Κοροβού




Ρίξε Θεέ μου έναν βράχο
τώρα που αλλάξαν οι καιροί,
στην Ακρόπολη αντίκρυ
να χτίσω ναό υπομονής...


Δώστε τη γνώση σας να πιούμε
απο 'κείνο το νερό το Θείο,
διψάει η γη να πιει αλήθεια
στον κόσμο τον ψεύτικο που ζούμε!

Χάρισέ μας έναν κύκνο
να ομορφύνει η θάλασσά μας
Κι απο πάνω έναν ήλιο
για να παίζουν τα παιδιά μας!

Εμένα δως μου ένα αστέρι,
να φέγγει μόνο τον εχθρό μου,
να ξερω ποιόνε πολεμάω
στην αφάνεια του κόσμου...

Βρέξε θάρρος, σπαθιά κι ασπίδες,
ν' αναστηθούν τα όνειρά μας,
τους αγέρες κλείσε μέσα
να μη σπάσουν τα φτερά μας!

Κι όταν φτιάξεις καινούργιο κόσμο,
 να του χαρίσεις ζωή Αιώνια,
να νιώσει της χαράς τον χτύπο
 που το' χει κλέψει η νύχτα χρόνια!


Εμένα δως μου ένα αστέρι....


_____________________

Φωτεινή μου σε ευχαριστώ πολύ για την φιλοξενία και εύχομαι πάντα να μοιράζεσαι όμορφα και δημιουργικά πράγματα μαζί μας.

Μου άρεσε πάρα πολύ το κλείσιμο του ποιήματος σου και καπου εδώ νιώθω την ανάγκη να ευχηθώ σε όλους μας απο ένα αστέρι....!

Τι κι αν είναι μέρα; Σύντομα θα νυχτώσει.... 

Για  το κλείσιμο της ανάρτησης φίλοι, σας έχω δύο υπέροχα αποφθέγματα που δε χρειάζεται να πω κάτι αφού τα λένε όλα μέσα στις λίγες λέξεις τους. Εσείς άλλωστε θα καταλάβετε:


Δειλία που αναδεικνύει ένα ανώτερο θάρρος: Όταν είπανε στους Χιώτες στρατιώτες «Πυρ», για να πυροβολήσουν τον εχθρό, αυτοί απάντησαν: «Ίντα πυρ και ξεπύρ, εν θωρείτε ότι είναι μπρος αθρώποι;»
Γιάννης Τσαρούχης, 1910-1989, Έλληνας ζωγράφος


Σ' αυτόν τον κόσμο υπάρχει μόνο ένα πράγμα στο οποίο πρέπει να υποκλινόμαστε, η μεγαλοφυΐα, και ένα πράγμα στο οποίο πρέπει να πέφτουμε στα γόνατα, η καλοσύνη
Βίκτωρ Ουγκώ, 1802-1885, Γάλλος συγγραφέας


Καλή συνέχεια στην μέρα σας, φίλοι.
Βάλτε όσο περισσότερη καλοσύνη μπορείτε σε αυτή διότι το "τώρα", είναι η μόνη δεδομένη μας στιγμή.

12 σχόλια:

  1. Πολύ ωραία ανάρτηση, Κική μου!
    Και το ποίημα πολύ καρδιακό!
    Να'σαι γερή και γεμάτη ελπίδα. Καλή δύναμη :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Όμορφα ξεκίνησες την εβδομάδα μου Κική μου!!!
    Σπουδαία παρότρυνση, που πρέπει να φωλιάσει στην ψυχή μας...
    Σε φιλώ πολύ 😘😘
    Καλημέρα, καλή εβδομάδα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Υπέροχη ανάρτηση η σημερινή Κική μου

    Καλή εβδομάδα ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. αγαπητή Κική διάλεξες όμορφο θέμα. Μπράβο!! ελπίζω στην καλώσύνη των ανθρώπων, για να συνεχίσουν να λεγόμαστε... άνθρωποι!!!
    τα λέμε

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Έκλεισες υπέροχα Κική, το τώρα είναι η μόνη δεδομένη μας στιγμή,
    ας έχει έστω και λίγη καλοσύνη, βρε αδερφέ! :) Καλή εβδομάδα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Υπέροχη ανάρτηση, Κική μου, και πολύ όμορφο το ποίημα της Φωτεινής!
    Φιλιά, καλή σου εβδομάδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Με μάγεψε η ανάρτησή σου! Φυσικά νοιώθεις αναγεννημένος άνθρωπος όταν κάνεις πράξεις καλοσύνης.
    Και το Όνειρο του Πρίγκιπα κι αυτό το αστέρι......πολύ καλό!
    Να σαι καλά Κική μου
    Καλή σου εβδομάδα και μόνο να ευχηθώ μπορώ οι επόμενοι μήνες να φερουν καλό σε όλους.
    Φιλιά πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Ξεχωρίζω τη φράση σου για τους αποτυχημένους ηγέτες και συμφωνώ απόλυτα μαζί σου.
    Καλοσύνη λοιπόν το ζητούμενο της εποχής.
    Καλή νέα εβδομάδα να έχεις και μπράβο για την παρότρυνσή σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. "...Εμένα δως μου ένα αστέρι..."
    Αυτό θέλω να κρατήσω εγώ και την ελπίδα για καλύτερες μέρες... Δύσκολο, πολύ δύσκολο, μα ελπίζω...
    ΣΣΣΣΜΟΥΤΣ πολλά! Καλή εβδομάδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. ΚΙΚΗ μου,
    ...πολύ γρήγορα, αυτή μου η επίσκεψη.
    Σου τα είπα, όμως, και θα τα πούμε σύντομα....

    Φιλί,
    Υιώτα,
    ΝΥ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Πανέμορφη ανάρτηση Κική μου! Και μόνο εσύ με έναν τόσο όμορφο τρόπο θα μπορούσες να μιλήσεις για την "καλοσύνη" που στις μέρες μας έχουμε κάπως μπερδέψει την έννοιά της....
    Ξέρεις ότι το βιβλίο "Ο Μικρός Πρίγκιπας" είναι το πιο αγαπημένο μου και όπςω είχα γράψει σε μια ανάρτηση μου, το έχω πάντα δίπλα στο κρεβατι μου, στο ράφι της βιβλιοθήκης μου και όποτε έχω τα πολύ down μου, το πάιρνω και το διαβάζω όλο και δια μαγείας νιώθω όμορφα, θετικά και γαλήνια έχω να σου πω.
    Υπέροχο το ποίημα της Φωτεινής.
    όλη για μια φωτεινή ελπίδα ζούμε!
    Σε φιλώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Πολύ ωραια τα λογια σου για την καλοσύνη!! το ποιημα υπέροχο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

ΕΚΦΡΑΣΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ