Παρασκευή, 27 Μαΐου 2016

ΑΕΡΑΣ ΠΟΥ ΑΦΥΠΝΙΣΕ ΜΙΑ ΧΑΡΜΟΛΥΠΗ ΑΠΟΜΑΚΡΗ.



 
Ένας αέρας φύσηξε
μα σε κανένα δάσος
φύλλο ούτ’ ένα δεν κινήθηκε
Μαζί του όμως κουβάλησε μια παγωνιά
Κι απ’ των Πουλιών την Επικράτεια πιο πέρα-
Αέρας που αφύπνισε μια Χαρμολύπη απόμακρη
σαν το αμφίδρομο ταλάντεμα του χωρισμού
στην αγκαλιά την αρκτική γαληνεμένο
μέχρι το Τίποτα-

ΕΜΙΛΙ ΝΤΙΚΙΝΣΟΝ (από Το ανεξάντλητα σημαίνον)

3 σχόλια:

  1. Ευτύχημα:
    Ο αέρας που δεν κινεί φύλλα; μαλλιά, υφάσματα,
    είναι αυτός που κινεί τον Νου
    και γράφει Ποιήματα μπλεγμένα με Ζωή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Τί ωραια εικονα!! και το ποιημα με νοημα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Υ-πέ-ρο-χη εινόνα, υ-πέ-ρο-χο ποίημα!
    Καλή σου εβδομάδα Κική μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

ΕΚΦΡΑΣΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ