Πέμπτη, 2 Ιουνίου 2016

ΈΝΑΣ 'ΑΝΕΜΟΣ ΣΙΓΑΝΟΣ... ΠΟΥ ΌΜΩΣ... ΉΤΑΝ ΈΝΑΣ ΆΦΑΝΤΟΣ ΆΝΕΜΟΣ.



Ένας άνεμος σιγανός φυσούσε μέσα της
κι έπαιζε μ’ ένα μόνο φύλλο – το χαμόγελό της.
Όλοι αγαπήσαν το χαμόγελό της.
Εκείνη δεν αγάπησε κανέναν.
Έμεινε μόνη με τον άφαντο άνεμό της
χάνοντας και το μόνο εκείνο φύλλο. «Το άπειρο, είπε,
είναι ο τέταρτος τοίχος της μοναξιάς μας, όχι η στέγη.»
Έμεινε ανύπαντρη, γέρασε, δεν έγινε ούτε άγαλμα.
Σχολαστική στην καθαριότητα, απ’ το χαράματα,
χειμώνα καλοκαίρι, σκούπιζε ως πέρα το πεζοδρόμιο.
Μια μέρα μάλιστα φωτογραφήθηκε έτσι με τη σκούπα της
στο δρόμο εκεί, μπρος σε μια ξένη πόρτα. Κι αυτή
η φωτογραφία της
απόμεινε όλο όλο από κείνον τον άνεμο και το
χαμόγελό της.

Γιάννης Ρίτσος, «Μια γυναίκα από άνεμο» 

9 σχόλια:

  1. Τι όμορφο... Φιλιά, Κική μου, καλό απόγευμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πολύ όμορφο Κική!Καλημέρα και καλό μήνα να έχεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καλημέρα Κική μου, υπέροχο!!! Και το gif-άκι σούπερ! Φιλάκια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Γιάννης Ρίτσος. Πάντα με την τρυφερή, ερωτική του πλευρά ασυναγώνιστη Κική μου. Να έχεις καλή συνέχεια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Καλημέραα! Καλό ΣΚ ομορφούλα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ,

    Κική μου!
    Άργησα... μα εδώ είμαι!

    Φιλιά,
    Υιώτα
    "αστοριανή"
    ΝΥ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Πολύ ωραίο!! φιλακια Κικουλη μου!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

ΕΚΦΡΑΣΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ ΜΑΖΙ ΜΟΥ! :)