Τρίτη, 1 Αυγούστου 2017

Η ΑΥΛΑΙΑ ΕΧΕΙ ΠΕΣΕΙ.


Εκφραστικοί, καλημέρα.
Καλημέρα και καλό μήνα.
Επιτέλους, ήρθε!

Είθε να είναι καλός και να έρθει γρήγορα, με τους καλύτερους μάλιστα οιωνούς, το λατρεμένο Φθινόπωρο. Βιάζομαι ξέρω αλλά πάντα έτσι κάνω στη ζωή μου και μου αρέσει θα έλεγα. Μέχρι να έρθει, μετά βαριέμαι και θέλω κάτι άλλο. Και ο φαύλος κύκλος συνεχίζεται.

Μου πήρε χρόνια να καταλάβω πως τελικά, μπορεί να έχω και αγαπημένο τραγουδιστή.
Πάντα με θυμάμαι να θαυμάζω φωνές, να ακολουθώ τραγούδια, με συγκεκριμένη μορφή ή μορφές όμως δεν θυμάμαι να είχα καποιο ιδιαίτερο "κόλλημα".

Στο σχολείο, τα περισσότερα παιδιά, συνόδευαν τις τσάντες τους με στίχους και με ονόματα καλλιτεχνών και κυρίως συγκροτημάτων. Εγώ πάλι τίποτα, ίσως, αν έβαζα κάτι να ήταν κάνα μπρελόκ, δεν είμαι και σίγουρη όμως. Μπορεί..


Τέλος πάντων.... καλύτερα χωρίς πρότυπα.

Λοιπόν, ένα τραγούδι που με εκφράζει και μου αρέσει και μου τη σπάει:









Στίχοι:  
Νίκος Μπότσας
Μουσική:  
Νίκος Μπότσας


Στο πρόσωπό του τα βρήκε όλα
στο προσωπό της του γέλασ’ η ζωή
ήταν οι δύο που γίναν ένα
δυο ζωές μια ζωή
δυο φωνές μια φωνή
δυο καρδιές να χτυπάνε παρέα
κάθε μέρα γιορτή και μι’ αγάπη τρελή
τότε που όλα κυλούσαν ωραία

Σήμερα βγαίνουν της αγάπης τα μαχαίρια
Σήμερα τ’ όνειρο σκορπά

Και του τη σπάει, του τη σπάει, του τη σπάει πολύ
και πόλεμος ξεσπάει
και της τη σπάει, της τη σπάει, της τη σπάει κι αυτός
κι αυτό δεν το ξεχνάει
και του τη σπάει, του τη σπάει, του τη σπάει πιο πολύ
να βλέπει να πονάει
και το τραβάει κι εκείνος μέχρι αίμα να βγει

Συνεπαρμένοι από το πάθος
έγιναν κάτοικοι του έβδομου ουρανού
όμως εκείνα πάει τελειώσανε
τώρα κάνουν οι δυο μ’ ένα τρόπο σκληρό
κάθε τι που μπορεί να πληγώσει
κάθε τι που μπορεί να ματώσει πολύ
και μι’ αγάπη τρελή να σκοτώσει

Σήμερα βγαίνουν της αγάπης τα μαχαίρια
Σήμερα τ’ όνειρο σκορπά

Και του τη σπάει, του τη σπάει, του τη σπάει πολύ
και πόλεμος ξεσπάει
και της τη σπάει, της τη σπάει, της τη σπάει κι αυτός
κι αυτό δεν το ξεχνάει
και του τη σπάει, του τη σπάει, του τη σπάει πιο πολύ
να βλέπει να πονάει
και το τραβάει κι εκείνος μέχρι αίμα να βγει

Η αυλαία έχει πέσει, τέλειωσε κι η μάχη αυτή
τελειωμένοι και οι δύο ψάχνουν για το νικητή



* Τελικά, δεν έχω αγαπημένο τραγουδιστή, έχω όμως αγαπημένα τραγούδια..


Αφιέρωσις εις κόσμους αλλότινους.

5 σχόλια:

  1. Καλό μήνα γλυκιά μου μα το...Φθινόπωρο;;; Που το θυμήθηκες με τέτοια ζέστη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλό μήνα κοπέλα μου!!
    Όλες οι εποχές έχουν τα όμορφά τους και τα αρνητικά τους.
    Να περνάς όμορφα και δημιουργικά σε φιλώ!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

ΕΚΦΡΑΣΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ ΜΑΖΙ ΜΟΥ! :)