Παρασκευή, 30 Μαρτίου 2018

ΤΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΜΟΥ, ΗΤΑΝ ΠΑΝΤΑ ΤΟ ΠΙΟ ΠΟΛΥΤΙΜΟ





Τις πιο θερμές μου ευχαριστίες θα ήθελα να εκφράσω σε όλους τους συντελεστές, που βοήθησαν στην ανάδειξη της Αγάπης που Δηλώνει Παρών, νιοτάξιδο βιβλίο μου και – πρώτο της  Τριλογίας Αγάπης – που οραματίστηκα και παρουσιάσαμε με ξεχωριστό τρόπο την Κυριακή 18 Μαρτίου 2018, στην αίθουσα εκδηλώσεων του Συλλόγου Ελληνικής Πολιτιστικής Παράδοσης «Τ’ Αλωνάκι», με τον δικό του μοναδικό ο καθένας τρόπο, και πιο συγκεκριμένα:
Στην Πρόεδρο του Συλλόγου «Τ’ Αλωνάκι» κα Σκολίδη Φωτεινή και στον Διευθυντή του Συλλόγου και συμπατριώτη μου κο Λιανοστάθη Δημήτρη για τη φιλοξενία που μας προσφέρουν και πολλαπλά στηρίζουν το συγγραφικό μου εγχείρημα.
Στους συνδαιτυμόνες μου στο τραπέζι: την κα Γεωργιάδου Μαριέττα, τον κο Μπαϊρακτάρη Κώστα, την κα Παχού Αλεξάνδρα, την κα Ραψομανίκη Ρένα και την κα Φωτιά Ελένη για την αναγνωστική αποκάλυψη των ηρώων και τμημάτων των ιστοριών του βιβλίου μου.
Στον κο Ανδρέα Κοντό, που με τους ήχους της φυσαρμόνικας μας ταξίδεψε και μας έφερε πιο κοντά στην ιστορία του Πέτρου και της Οφηλίας και στο αίσθημα της αγάπης, που όμορφα τον διέχυσε σ’ αυτόν τον  χώρο.
Στον κο Κωνσταντίνου Γιώργο, Λογοτέχνη και μέλος της Διεθνής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών για τον άκρως συγκινητικό χαιρετισμό που μου απένειμε.
Στο μουσικό σχήμα «Μαντάρα»:

Μέλη συγκροτήματος
Κωνσταντίνος Μαδαρός: κιθάρα, λαούτο, λαουτομάντολα, τραγούδι
Κατερίνα Σέγκου: τραγούδι
Χρήστος Περγάμαλης: κρουστά (μπεντίρ, djembe..)
Σταμάτης Χαϊνάς: κοντραμπάσο
Δημήτρης Λιάσκος: πνευστά
Γιάννης Οικονομίδης: κεμετζές, γυαλί ταμπούρ, μπεντίρ

Μενέλαος Διέτης: παραγωγή
για το μελωδικό άνοιγμα και κλείσιμο της εκδήλωσης που μας προσέφεραν με τα περί αγάπης επιλεγμένα άσματα.
Στον κο Νίκο Μουσαβερέ για την επιμέλεια του τρειλερ book που μου χάρισε και σε αυτό το βιβλίο.
Στην φιλαναγνώστρια Λουΐζα Φρέρη που ήρθε εκτάκτως από την Αθήνα για την εκδήλωση και μου απένειμε φιλικό χαιρετισμό και μοίρασμα ψυχής.
Σε όλους τους παρευρισκομένους, μεταξύ αυτών οικογένεια – φίλοι – περιβάλλον εργασίας – μέλη του συλλόγου «Τ’ Αλωνάκι»,  για την συνολική τους στήριξη κι αγάπη.
Ακόμη, ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλα τα μέσα ενημέρωσης του τόπου μου και όχι μόνο, που φιλοξένησαν στις στήλες τους, την εκδήλωση που ετοιμάσαμε με αστείρευτη αγάπη και χαρά.
Επιτρέψτε μου, να κλείσω τις ευχαριστίες μου, εστιάζοντας στον εξαίρετο άνθρωπο, επιστήμονα και λογοτέχνη κο Κώστα Μπαϊρακτάρη, Πρόεδρο του Πολιτιστικού Συλλόγου ¨Φίλων του Γιάννη Σκαρίμπα¨, όπου και είμαι μέλος, θέλοντας να εκφράσω την τιμή και τη χαρά που νιώθω στο να ξέρω πως με στηρίζει ένας τόσο σημαντικός άνθρωπος του τόπου μας και όχι μόνο.                                                          
Μεγάλη η τιμή, η συγκίνηση, η χαρά, η ευγνωμοσύνη αν θέλετε, αλλά και το στοίχημα με τον εαυτό μου του να βγάλω αυτόν τον άνθρωπο ασπροπρόσωπο και να καταφέρω με τα χρόνια να δικαιώσω ηθικά την απόφασή του να με στηρίξει. Κατάλαβα από την πρώτη στιγμή, που τον γνώρισα, πως είναι άνθρωπος με αξίες που θέλει να στηρίξει νέα παιδιά, αλλά σε καμία περίπτωση δεν πίστευα πως θα αποκτούσα έναν τόσο σημαντικό σύμμαχο και οδηγό μου.                                                                                          
Είναι σημαντικό άνθρωποι με φως, να σου δίνουν λίγο από τα φώτα τους και εγώ ομολογώ πως από τον κο Μπαϊρακτάρη διδάσκομαι και βρίσκω όλο και περισσότερο τον δρόμο μου.

OI "ΤΗΕ WORKSONGS PROJECT" ΣΤΗ ΧΑΛΚΙΔΑ

 

Την Τρίτη 3/4 εν μέσω ετοιμασίας νέων ηχογραφήσεων, συνεργασιών και εκδηλώσεων-εμφανίσεων,
οι "The Worksongs Project"
κάνουν διάλειμμα με τρελά νερά και Τραγούδια της δουλειάς!






Η συνεχώς ανανεούμενη μουσική μας παράσταση, επενδυμένη με φωτογραφικό και  κινηματογραφικό αρχειακό υλικό,
ταξιδεύει στο Bogart (Βαρατάση 16, Χαλκίδα). Ώρα έναρξης 21:30. Είσοδος 5€


Πιο ειδικά για το αντικείμενο μας:
 
     Τραγούδια της δουλειάς στη διεθνή λαογραφία ονομάζονται εκείνα που είτε αναφέρονται σε εργασίες, είτε τις συνοδεύουν. Τα δεύτερα μέσα από πλήθος θεμάτων, είχαν ως στόχο να συντονίσουν μια ομαδική εργασία, όπως για παράδειγμα την κωπηλασία, ή απλά με τη συντροφιά τους να ανεβάσουν τη διάθεση και την παραγωγικότητα.
 
    Η μουσική μας παράσταση περιλαμβάνει κάθε φορά μια ξεχωριστή επιλογή μελωδιών, ταξιδεύοντας στις έξι ηπείρους στο πέρασμα του έτους. Πρόκειται για ένα ταξίδι, που φιλοδοξεί να εμφανίσει τις ομοιότητες στη δραστηριότητα και κατ' επέκταση στον τρόπο σκέψης των ανθρώπων της δουλειάς όλου του κόσμου.




     Το σχήμα "The Worksongs Project"
                                         συναποτελούν οι:

Ζαγαρέλος Λεωνίδας: φωνή, κιθάρα, φυσαρμόνικα

Λιάσκος Δημήτρης: πνευστά, επιμέλεια

Μαλακατές Περικλής: φωνή, μπάσο

Μωραΐτης Αποστόλης: φωνή, ούτι, κιθάρα

Τσιμπλάκης Βαγγέλης: τύμπανα, κρουστά 
                                        
 Στεφανής Δημήτρης: επιμέλεια βίντεο 

ΥΓ: σύντομα θα ενημερώσουμε για το νέο καλλιτεχνικό μας εγχείρημα
ως τότε μαθαίνεται νέα μας 
στο κανάλι:

και τη σελίδα:



Τετάρτη, 28 Μαρτίου 2018

Η ΡΟΖ ΠΑΠΑΡΟΥΝΑ - ΚΙΚΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ






Τι να σου συγχωρέσω πια;
Κι έχω κάψει τα "φτερά" μου.

Τι να πω;
Που να μιλήσω;
Σε ποια σφαίρα φαντασίας, πρέπει και πάλι να στραφώ;
Ποια πύλη να πρέπει να περάσω για να εξοστρακίσω το ένοχο μυστικό;

Και πως να πάω εκεί πάνω;
Πως;
Ξέχασες;
Εσύ μου έκοψες τα φτερά της γνήσιας Αγάπης.
Εσύ!

Τα τοποθέτησες, ούτε και εγώ ξέρω που.
Και δεν έχει και καμία σημασία.

Πως να εξομαλύνω την κατάσταση;  
που φέρει ακόμη ανοιχτή πληγή;
Πώς να ντύσω στα λευκά, τα κόκκινα τα πούπουλα
του πιο τρομαχτικού αέρα;

Κι όλα έγιναν όταν ήθελα να κοιμηθώ.
Θεέ μου πόσο ήθελα, εκείνη την ώρα, να κοιμηθώ.

Να κλείσω τα μάτια και σε μια ζεστή αγκαλιά
να τοποθετήσω όλα τα ανομολόγητα «αγγεία» μου.

Κι ήμουν έτοιμη
το ορκίζομαι *
να αποκοιμηθώ.

Και δεν είχα στρώσει, για τα όνειρά μου.
«Όπως ήταν, θα τα δεχτώ»
Δυνατά, το πίστευα, θυμάμαι.

Και τα έβλεπα λευκά
Και ροζ
Και γκρι
Και κίτρινα, ενίοτε
Και μπλε
Αχ, αυτό το μπλε…

Και μαύρα τα έβλεπα, μαύρα
Μα δεν τα φοβόμουν πια, δεν τα φοβόμουν  γιατί ήσουν εκεί.
Υπήρχες εκεί.
Αγκαλιά μου, δίπλα μου, μέσα μου,
σαν μια λευκή παπαρούνα που τραυματίστηκε σε ένα αγώνα άνισο και έκτοτε, είναι ροζ.
Στιγματισμένη, η ροζ παπαρούνα, χαμογελά.

#Κική_Κωνσταντίνου
#Εκφράσου
#Ποίηση
#Δημιουργώ
#Ονειρεύομαι

ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΗΘΕΛΑ, ΗΤΑΝ ΝΑ Μ 'ΑΓΑΠΟΥΣΕ...






ΕΙΣΑΙ Η ΠΙΟ ΕΡΩΤΙΚΗ ΚΩΦΑΛΑΛΗ ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΕ ΠΟΤΕ ΑΠ' ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ - ΑΠΟ ΚΑΘΕ, ΙΣΩΣ ΘΕΑΤΡΟ




 
 
Αν η πρώτη νουβέλα μας γοητεύει με τα όμορφα τοπία και η δεύτερη μας ταξιδεύει σε εποχές ρομαντικές , η Τρίτη νουβέλα μας προσγειώνει στην πραγματικότητα και μας δείχνει πόσο σοφή είναι η αγάπη. Βρίσκει καθημερινά τόπους, τρόπους να αναπτυχθεί και απαντήσεις στις ερωτήσεις της καρδιάς… Η αγάπη δηλώνει παρών, έτσι απλά, λιτά και άξια!


_____________


Φωτογραφία και λόγια - ανάλυση - κριτική από την αγαπημένη μου εξαδέλφη και φιλόλογο, Ιωάννα Κωνσταντίνου Παπαγγελή!


Ευχαριστώ πάρα πάρα πολύ!





 
 
 
 
 
Με την πρώτη νουβέλα ταξιδεύουμε νοητά στην Κέρκυρα, το πανέμορφο νησί που συνενώνει στην μακραίωνη ιστορία του το μυθικό παρελθόν (νησί των Φαιάκων στην Οδύσσεια), με το κοσμοπολίτικο παρόν, που αποπνέει μια αίσθηση αρχοντιάς με βενετσιάνικες και δυτικές επιρροές στα αξιοθέατα και τον πολιτισμό του. Τυχαία η επιλογή του; Μάλλον όχι, μιας και το ρομαντικό στοιχείο του νησιού το κάνει να μοιάζει ιδανική επιλογή για να εκτυλιχθεί μια όμορφη ιστορία αγάπης δυο σύγχρονων νέων. Το επάγγελμα του Χριστόφορου δε (φωτογράφος), σοφή επιλογή για ένα μοναδικό ζουμάρισμα στα αξιοθέατα, τα ήθη/έθιμα και την σκιαγράφηση των ηρώων, στοιχεία που χαρακτηρίζουν το είδος της νουβέλας (σελ 20 τελευταία παράγραφος μαζί με τα αξιοθέατα περιγράφονται και κάποια έθιμα: μπουγάδες απλωμένες στις βεράντες χιαστί, σπάσιμο κανατών στους δρόμους κλπ). Επίσης η συγγραφέας χρησιμοποιώντας ως εκφραστικό μέσο την αντίθεση παρουσιάζει καρέ καρέ τη μεταστροφή του Χριστόφορου από τρελό και γόη του παρελθόντος, σε τρελά ερωτευμένο και αφοσιωμένο στην εξωτική Μόνικα. Η αποκάλυψη της αλήθειας στον Χριστόφορο από την φίλη της, έρχεται να ανανοηματοδοτήσει τα αμέτρητα εσταντανέ της Μόνικα από τον φωτογράφο μας και να δώσει όλες τις εξηγήσεις που ζητούσε. Η μεγαλύτερη αντίθεση ανάμεσα σε δύο κόσμους: τον κόσμο των ήχων και των λέξεων και τον κόσμο της σιωπής και των νοημάτων, πρόκειται να αρθεί, με την αγάπη της σιωπής, με την αγάπη που δηλώνει παρών.


_____________


Φωτογραφία και λόγια - ανάλυση - κριτική από την αγαπημένη μου εξαδέλφη και φιλόλογο, Ιωάννα Κωνσταντίνου Παπαγγελή!


Ευχαριστώ πάρα πάρα πολύ!





 
 
 
 
Για ν’ αποκτήση κανείς γρόσια, άλλος τρόπος δεν είναι, πρέπη νάχει μεγάλη τύχη, να εύρη στραβόν κόσμο, και να είναι αυτός μ’ ένα μάτι, δεν του χρειάζονται δύο. Πρέπει να φάη σπίτια, να καταπιή χωράφια, να βουλιάξη καράβια, με τριανταέξ τα εκατό θαλασσοδάνεια, το διάφορο κεφάλι.


Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, 1851-1911, Έλληνας συγγραφέας


___________


Είναι η Αγάπη που Δηλώνει Παρών και είναι στον Πειραιά, συντροφιά με την αγαπημένη μου εξαδέλφη, Ιωάννα Κωνσταντίνου Παπαγγελή.


Για να αποκτήσεις κι εσύ το βιβλίο της Αγάπης, επικοινώνησε μαζί μου.


Ευχαριστώ πολύ!





 
 
 
 
Είν’ η ζωή αχαμνόδεντρο

σ’ ένα γκρεμόν επάνω.


Κωστής Παλαμάς, 1859-1943, Ποιητής


___________


Είναι η Αγάπη που Δηλώνει Παρών και είναι στον Πειραιά, συντροφιά με την αγαπημένη μου εξαδέλφη, Ιωάννα Κωνσταντίνου Παπαγγελή.


Για να αποκτήσεις κι εσύ το βιβλίο της Αγάπης, επικοινώνησε μαζί μου.


Ευχαριστώ πολύ!





 
 
 
Είσαι η πιο ερωτική κωφάλαλη που πέρασε ποτέ απ’ το ελληνικό θέατρο – από κάθε, ίσως θέατρο.


Μάνος Χατζιδάκις, 1925-1994, Έλληνας μουσικοσυνθέτης


(προς την Έλλη Λαμπέτη, σχετικά με το ρόλο της στο θεατρικό έργο «Σάρα, τα παιδιά ενός κατώτερου Θεού», 1981)


___________


Είναι η Αγάπη που Δηλώνει Παρών και είναι στον Πειραιά, συντροφιά με την αγαπημένη μου εξαδέλφη, Ιωάννα Κωνσταντίνου Παπαγγελή.


Για να αποκτήσεις κι εσύ το βιβλίο της Αγάπης, επικοινώνησε μαζί μου.


Ευχαριστώ πολύ!





 
 
 
Δεν κάνουμε θέατρο για το θέατρο. Δεν κάνουμε θέατρο για να ζήσουμε. Κάνουμε θέατρο για να πλουτίσουμε τους εαυτούς μας, το κοινό που μας παρακολουθεί κι όλοι μαζί να βοηθήσουμε να δημιουργηθεί ένας πλατύς, ψυχικά πλούσιος και ακέραιος πολιτισμός στον τόπο μας.


Κάρολος Κουν, 1908-1987, Ο Ιδρυτής του Θεάτρου Τέχνης


___________


Είναι η Αγάπη που Δηλώνει Παρών και είναι στον Πειραιά, συντροφιά με την αγαπημένη μου εξαδέλφη, Ιωάννα Κωνσταντίνου Παπαγγελή.


Για να αποκτήσεις κι εσύ το βιβλίο της Αγάπης, επικοινώνησε μαζί μου.


Ευχαριστώ πολύ!