Πέμπτη, 31 Μαΐου 2018

ΑΝΑΔΥΟΜΑΙ - ΚΙΚΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ



Με μανία,
με μανία τους καταδίωκε, λες και εξόριστοι ήταν στη γη.

Φεύγοντας έπαιρνε μαζί του και κάτι.
Αναμνήσεις
Σκέψεις
Στόχους
Όνειρα
Κοινή ζωή

Η προσομοίωση ήρθε ένα πρωινό,
ενα πρωινό με αέρα

Σκουπίδια έμπαιναν στα μάτια
χιλιάδες μυγάκια ενοχλούσαν το καπνό

Και μια ζάλη
μια αδιόρατη ζάλη, μεθυστική
Να τέμνει και να τέμνεται
Να στρώνει δρόμο παράλληλο και να λοξοδρομεί

Η λύση ήρθε από μακριά

Βαθιά, βαθιά
στη ψυχή χαμένη

Αναδύομαι

~~ Αναδύομαι - Κική Κωνσταντίνου

#Εκφράσου
#Κική_Κωνσταντίνου
#Ποίηση
#Δημιουργώ

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΣΕΡΝΕΙΣ ΣΚΟΤΑΔΙ ΚΑΙ ΆΒΥΣΣΟ ΜΑΖΙ ΣΟΥ



" Ποτέ δε κατάλαβα γιατί σε ντύνουν με μαύρα πέπλα και μαύρους μανδύες.
Ποτέ δε κατάλαβα γιατί μοιάζεις τοσο γαλήνια και αέρινη, μέσα στον τόσο έντονο δυναμισμό που κρύβεις και γεννάς.
Ποτέ δε κατάλαβα γιατί σε παρουσιάζουν σαν μια μυστηριώδη, μαυροφορεμένη γυναίκα που συνοδεύετε πάντα από κάποιον τυχάρπαστο τυχοδιώκτη.

Για μένα σήμερα φόρεσες σακάκι μαύρο και πουλόβερ βαρύ!
Έπιασες κότσο ψηλό τα καστανά μαλλιά σου και τα σκέπασες με ένα μεγάλο, μαύρο, δαντελένιο καπέλο.
Με ένα  σκουρόχρωμο παντελόνι φαρδύ φρόντισες να καλύψεις τα λευκά ακροδάχτυλα των ξυπόλητων ποδιών σου.

Βαριά και κουρασμένη δείχνεις καθώς περπατάς και βαδίζεις μέσα και πάνω απο ξένα περβάζια. Δε μπορώ να μη διακρίνω το κόκκινο που στάζουν τα ματωμένα σου δάχτυλα. Οι τρυπημένες πατούσες σου!

Μια κόκκινη γραμμή που λάμπει μέσα στο σκοτάδι σέρνεται ξοπίσω σου και νοιώθω τον πόνο βλέποντας το σώμα σου να τρέμει, να σπαράζει.

Σε κοιτάζω σα θολή εικόνα να ξεμακραίνεις μπροστά μου και νοιώθω να μου κόβεται η ανάσα.

Σε ακολουθώ μηχανικά….

Σε βλέπω να περιπλανιέσαι ανάμεσα σε ξεχασμένα, ερειπωμένα, βρόμικα κτήρια και να κρυφοκοιτάς πίσω από σπασμένα ή ραγισμένα παράθυρα τις ελπίδες των ανθρώπων!

Σε βλέπω να διαβαίνεις ανάμεσα σε ανθρωπινες ψυχές που κάτω είναι ξαπλωμένες και να στέκεσαι από πάνω τους σα να προσπαθείς να φυσήξεις στο στόμα τους και να πλημμυρίσεις με ζωή την αλόγιστη παράδοσή τους.

Σε βλέπω να τους αγγίζεις απαλά, να τους χαϊδεύεις τα μαλλιά, να προσπαθείς να τους αγκαλιάσεις, να τους απεγκλωβίσεις και όταν διακρίνω τα δάκρυα που κυλάνε στο πρόσωπό σου θέλω να τρέξω κοντά σου και να σε αγκαλιάσω! Να σε παρηγορήσω!

Το αίμα όλο και πληθαίνει πίσω σου! Μα εκείνοι δε το βλέπουν! Κάθε φορά που αγγίζεις σπλαχνικά έναν ώμο, βαθύ κόκκινο αναβλύζει από τις πληγές που εξαπλώνονται σε όλο σου το σώμα!

Το βλέπω! Το παρατηρώ! Αρχίζω να φοβάμαι!

Θέλω να τρέξω κοντά σου και με το λευκό μου πουκάμισο να σκουπίσω τις ματωμένες σου πατούσες. Ίσως έτσι πάψουν τα ίχνη σου να μαρτυράνε αφόρητο πόνο!

Μα φοβάμαι! Δε το κάνω!

Ντρέπομαι τόσο πολύ!

Μια αλυσίδα σφιχτά με κρατάει!

Σε παρακολουθώ από απόσταση να βαδίζεις ανάμεσα σε φαινομενικά άψυχα κορμιά και με τα λευκά σου δάχτυλα να αγγίζεις απαλά τις πληγές τους.
Ρίγη συγκίνησης με διαπερνούν καθώς σε βλέπω να σκύβεις και να φιλάς στο μέτωπο ανθρώπους που κάποιοι ονόμασαν στο παρελθόν παράσιτα και περιθωριακά στοιχεία.

Πολλοί σε αγαπήσανε και σε λατρέψανε, Νύχτα μου, μα άλλοι πάλι σε μισήσανε και πονέσανε εξαιτίας σου!

Δεν είναι που σέρνεις σκοτάδι και άβυσσο μαζί σου, έχεις άλλωστε προσωπικό οδηγό το υπέρλαμπρο φεγγάρι και πολλούς συνοδοιπόρους τα χιλιάδες φωτεινά σου άστρα, είναι που η ίδια ξέχασες πως υπάρχεις για το καλό των ανθρώπων και μας άφησες να σε αγγίξουμε, να σε λερώσουμε και να σε μολύνουμε ξανά και ξανά!

Είναι σα να επέτρεψες σε κάποιους να σε χρίσουν κατάχρηση ενώ στην ουσία ξέρεις πως είσαι δικαίωμα, Ελευθερία!

Κανείς δε νοιάζεται που δείχνεις τόσο ταλαιπωρημένη, εξαρτημένη, εξασθενημένη. Νοιάζονται μόνο που δεν είσαι μαζί τους ανεκτική όπως παλιά. Που δεν συγχωρείς τα λάθη τους αλλά τους τα επιστρέφεις!"


Απόσπασμα από το ποίημα σε ελεύθερο στίχo "Νύχτα", της ποιητικής συλλογής "Τα Λάφυρα της Ψυχής μου"


ΚΙ ΟΤΑΝ ΜΙΛΑΣ ΓΙΑ ΔΥΝΑΜΗ ΝΑ ΥΠΟΚΥΠΤΕΙΣ




Η σκληρότητα είναι ο τρόπος με τον οποίο ο αδύναμος άνθρωπος μιμείται τη δύναμη.

Eric Hoffer, 1902-1983, Αμερικανός συγγραφέας & φιλόσοφος

_______

Κι η φωτογραφία από την αγαπημένη μου Ioanna Constans Papangeli
Ευχαριστώ πάρα πάρα πολύ!
— στην τοποθεσία Ζαγοροχώρια (Zagoroxoria).

ΥΠΑΡΧΩ ΛΕΣ ΚΙ ΥΣΤΕΡΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙΣ




Θάνατος είναι οι κάργες που χτυπιούνται

στους μαύρους τοίχους και τα κεραμίδια,

θάνατος οι γυναίκες, που αγαπιούνται

καθώς να καθαρίζουνε κρεμμύδια.

Θάνατος οι λεροί, ασήμαντοι δρόμοι

με τα λαμπρά, μεγάλα ονόματά τους,

ο ελαιώνας, γύρω η θάλασσα, κι ακόμη

ο ήλιος, θάνατος μες στους θανάτους.

Θάνατος ο αστυνόμος που διπλώνει

για να ζυγίσει μια ''ελλιπή'' μερίδα,

θάνατος τα ζουμπούλια στο μπαλκόνι,

κι ο δάσκαλος με την εφημερίδα.

Βάσις, Φρουρά, Εξηκονταρχία Πρεβέζης.

Την Κυριακή θ' ακούσουμε την μπάντα.

Επήρα ένα βιβλιάριο Τραπέζης

πρώτη κατάθεσις δραχμαί τριάντα.

Περπατώντας αργά στην προκυμαία,

''Υπάρχω;'' λες, κ' ύστερα ''δεν υπάρχεις!''

Φτάνει το πλοίο. Υψωμένη σημαία.

Ίσως έρχεται ο Κύριος Νομάρχης.

Αν τουλάχιστον, μέσα στους ανθρώπους

αυτούς, ένας επέθαινε από αηδία...

Σιωπηλοί, θλιμμένοι, με σεμνούς τρόπους,

θα διασκεδάζαμε όλοι στην κηδεία.

~~ Πρέβεζα, Κώστας Καρυωτάκης




Κι οι φωτογραφίες από την αγαπημένη μου Ioanna Constans Papangeli
Ευχαριστώ πάρα πάρα πολύ!
— στην τοποθεσία Ζαγοροχώρια (Zagoroxoria).

Τετάρτη, 30 Μαΐου 2018

ΜΟΝΤΑΖ - ΚΙΚΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ




Θα αποφασίσω και θα προαναγγείλω, το τέλος μιας ασυνήθιστης εποχής που μόλις άρχισε.
Έτσι, δίχως να προλάβει να δει το φώς
δίχως να ανάψει ο προβολέας
δίχως οι άνθρωποι να επεξεργαστούν τους ρόλους
και το κυριότερο, πριν προλάβει ο σκηνοθέτης να αγγίξει την περιβόητη, οικτρή, καρέκλα.

Θα κατευθύνω την ανισορροπία των επιμέρους σκηνών του "λευκού" οπτικοακουστικού έργου και με βάση το άγραφο σενάριο, θα μεγαλουργήσω καταστρέφοντας το τέλος που δε πρόλαβε να ρίξει αυλαία, χθές.

Τόσο καταστροφικά αγαπώντας το θα το αναδείξω
Ουτοπικά αιωρούμενο *

Να επισημάνω πως οι λήψεις θα έρθουν από το κοινό,
τον θεατή, στην πιο δυσβάσταχτη γωνία.

Αναπτύσσοντας το όραμα, αναπτύσσομαι και εγώ, και τα πνευματικά μου δικαιώματα, όλα κι όλα, αφορισμένα.

Με άλλους συντελεστές δε θα συνεργαστώ, όλους κι όλα, αποκομμένα
Και για μοντάζ μη περιμένεις να μιλήσω, στον αέρα κάθε παρασκήνιο επιτηδευμένης (συν)ύπαρξης, με μόνο κίνδυνο, την έκθεση καθαρής ιδιοσυγκρασίας.

Και τέλος, μιλώντας για συνείδηση
Κάθε βρώμικο δρόμο, θα διανύσω

Εκμαιεύοντάς τον, στο συλλογικό όφελος της μεμονωμένης οντότητας

~~ Μοντάζ - Κική Κωνσταντίνου

#Εκφράσου
#Κική_Κωνσταντίνου
#Ποίηση
#Δημιουργώ


Αφιερωμένο με αγάπη στον δικό μας,  Γιάννη Πιτ ή αλλιώς τον Σινεφίλ μας.
Με βάση τις ασκήσεις σεναρίου, την αδυναμία που του έχω, την κοινή αγάπη για τον κινηματογράφο και για όσα μας μαθαίνει και μοιράζεται!

Ελπίζω να σου αρέσει!

Καλημέρα μας, εκφραστικοί!

ΜΕΣΟΤΟΙΧΙΑ - ΚΙΚΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ


Σαν σε προσωπικό κρεματόριο, στοιβάχτηκαν τα ρούχα στη ντουλάπα.

Άδεια για χρόνια, να αιμορραγεί, να ανασαίνει πληγωμένη, γεμάτη αράχνες και σκόρους, να αδημονεί για μια ελπίδα πανάρχαιη.

Φαινομενικά ευτυχισμένη, ημιτελής.
Πλατωνική εγκατάσταση πλανόδιας ζωής, ευρυματικής.
Ευθύνες ακούσιες να υπομένουν μια αφοσιωμένη κατά τα άλλα, ιστορία.

Κι ύστερα, με βρήκε η ώθηση.
Το σκοινί διψά, να ρουφήξει και την τελευταία ελπίδα. Να κλέψει γρήγορα όλο το οξυγόνο και η φιάλη, κρυμμένη, να παρακαλάει την αρπαγή.

Το σκαμνί μαρτυρά προσκύνημα
Το λευκό την πλάνη
Η θηλιά τη μεσοτοιχία
Και η κρεμάστρα τη ζωή

Άσπονδη ζωή, πάντα θα κατοικεί σε μια μεσοτοιχία που κατασκευάστηκε από ξύλο

~~ Μεσοτοιχία - Κική Κωνσταντίνου

#Εκφράσου
#Κική_Κωνσταντίνου
#Ποίηση
#Δημιουργώ

ΤΟ ΠΕΡΒΑΖΙ - ΚΙΚΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ




Κούρνιασα, λες και δεν είχα άλλη επιλογή, λες και μόνο, ανάμεσα στις φτερούγες μου, ο απόηχος του κόσμου, σβήνει.

Σε αγκάλιασα, μη συνειδητά
νομίζω πως κάποτε, σε άγγιξα από φόβο.
Ασυναίσθητα, προσπάθησα να σε αγαπήσω και η υποταγή, ήταν μονόδρομος.

Η λύση ήταν ένα άδικο φευγιό και η απάντηση , η πιο αμφίβολη δοκιμασία.

Τι κι αν ξέρω, αποσκοπώ.

Εκείνο το περβάζι, ήταν μαύρο
Πάντα μαύρο, μα από μέσα έβγαινε ένα λαμπερό φώς

Και κάπου εκεί, στην αμφίδρομη αμφισβήτηση, επαναπαύτηκα.

Λοιδορώ μα αναπνέω

Το περβάζι - Κική Κωνσταντίνου

#Εκφράσου
#Κική_Κωνσταντίνου
#Ποίηση
#Δημιουργώ

Τρίτη, 29 Μαΐου 2018

Η ΝΑΡΚΗ - ΚΙΚΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ





Στη ζωή μου, ταξίδευα σε βαθιά νερά, κολυμπώντας σε ένα αγιασμένο από πυρομαχικά, θαλάσσιο έδαφος.

Λες και συσσωρεύονταν σε άγονες αποθήκες.
Λες και τα φυσίγγια μάχης, μου τα είχαν κλέψει από καιρό.
Κι όμως, λάτρευα να μισώ τις οβίδες.

Σε μια σκηνή που επέπλεε στη θάλασσα, είχαν μεσουρανήσει όλα τα πολεμο(ε)φόδια. Μέσα σε τσίγκινους τενεκέδες, είχε συσσωρευτεί η απόλυτη λάσπη μεταμόρφωσης.

Κι επνίγονταν τα ψάρια
δύσμοιρες, μικρές αθερίνες.

Απόψε στα ανοιχτά, θα απαγγείλω ένα ποίημα, αφιερωμένο στο πετρέλαιο.
Αύριο η λεία του, θα έχει ταξιδέψει μακριά.

Το μπαρούτι μου, τελείωσε
και το λάδι στο φυτίλι, ξεψυχά.

Τα δίχτυα της βάρκας που στήθηκε από εκείνη την παράλογη σκηνή, μία νάρκη αλίευσαν.

Και επιπλέω..

~~ Η Νάρκη - Κική Κωνσταντίνου

#Εκφράσου
#Κική_Κωνσταντίνου
#Ποίηση
#Δημιουργώ

Δευτέρα, 28 Μαΐου 2018

Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΠΟΥ ΜΕΤΡΑΕΙ ΣΙΩΠΕΣ - ΚΙΚΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ


Μην μιλάς,
δε θέλω να ακούσω.

Η βοή του αγέρα, μηχανικά με κρατά.
Δέσμια, σε κάθε χτύπο της καρδιάς, που ηθελημένα δεν άκουσα.

Κάνει κρύο κι είναι νωρίς, τα φύλλα της λεβάντας, φαντασμαγορικά να ανθίσουν.

Πιο πίσω, μια πεταλούδα μωβ και πιο πίσω, απόμερα, να ακολουθεί η οργιώδη ευθανασία.

Κι είχε χιόνι, μα αυτό δεν εμπόδισε τα τριαντάφυλλα να αγγίξουν τα πνευματώδη Όρη.
Κι είχε κρύο, ομως αυτό ήταν η αφορμή, λαίμαργο φως να ανάψει, θεόσταλτο και άκρως ειρηνικό.

Η γυναίκα που μετράει σιωπές
έπαψε να παρακαλάει να ακούσει *

Τώρα οι λέξεις, έρχονται σαν σκλάβοι από μακριά.
Τα συναισθήματα ξεκάθαρα, πηγαία.
Οι αμφιβολίες εξόριστοι και το ένστικτο, θριαμβευτής, βασιλιάς των Πάντων.

Ήταν μια λαθραία αγάπη,
που μεταφέρθηκε σε ένα μπαούλο γκρι, που θάφτηκε κάτω από χιλιάδες πόντους χιόνι.

Τόσο κρύα (; )
Τόσο βαθιά
Τόσο κρυφή
Και τόσο άσπρη σαν.... Σκόνη

~~ Η Γυναίκα που Μετράει​ Σιωπές - Κική Κωνσταντίνου

#Εκφράσου
#Κική_Κωνσταντίνου
#Ποίηση
#Δημιουργώ

Κυριακή, 27 Μαΐου 2018

Ο ΕΑΥΤΟΣ ΜΟΥ - ΚΙΚΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ



Δεν μπορείς να συναγωνιστείς αυτό που υπήρξε κάποτε •
Όσο και να προσπαθείς, δεν μπορείς.

Δέξου το, σαν μια σφαιρική αντίληψη μιας ασυνήθιστης, κατά τα άλλα, καθημερινής επαφής.

Τα μάτια δεν ξέχασαν
Τα χείλη πάλι συσπώνται
Κι οι μορφασμοί, ζωντανεύουν τα νεκρά κυττάσματα.

Και χάνουν οι σπηλιές, τα βράχια που τόσο αγαπάνε.
Και χάνουν οι ρωγμές, τις πέτρες που δεν στερεώθηκαν.

Και σαν ηφαίστειο, ο χρόνος των όσων ζήσαμε, εκρήγνυται

Γιατί δεν μπορείς
Όσο κι αν προσπαθείς δεν μπορείς
Αυτό το κάποτε•
Υπήρξε

Και σε ακολουθεί
Και σε ακολουθεί

Σε ένα άδειο δωμάτιο, σε φέρνει

Και σ' αντικρύζω
Σθεναρά σε κοιτώ

Και είσαι, ο εαυτός μου

~~ Ο Εαυτός μου - Κική Κωνσταντίνου

#Εκφράσου
#Κική_Κωνσταντίνου
#Ποίηση
#Δημιουργώ

Σάββατο, 26 Μαΐου 2018

ΔΙΑΦΑΝΗ ΒΛΑΣΤΗΣΗ - ΚΙΚΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ



Διάφανη,
σαν οπτασία που πήρε μορφή και ξεράθηκε.

Οι φυσαλίδες δεν είναι οξυγόνο,
και το πράσινο, δεν είναι ένα απλό χρώμα.

Τα φύλλα δεν μαρτυρούν ότι μιλάμε για λουλούδι, ούτε το λευκό, πως αναφερόμαστε σε κάτι αγνό.

Η δροσοσταλιά, σπαράζει.
Κανείς δεν ακούει.
Λες και παρακολουθούν μια εικόνα, σχεδόν εθιμοτυπική.

Κοντεύει απόγευμα και κανείς δε διέκρινε το λουλούδι που εμφυτεύθηκε, ανεπιτυχώς, νωρίς.

Κι είναι άδικο να μιλάμε για βλάστηση

- Διάφανη Βλάστηση - Κική Κωνσταντίνου

#Εκφράσου
#Κική_Κωνσταντίνου
#Ποίηση
#Δημιουργώ

Παρασκευή, 25 Μαΐου 2018

Ο ΜΑΕΣΤΡΟΣ - ΚΙΚΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ


Επέτρεψέ μου...

Θέλω τα χείλη μου, να αγγίξουν τα δικά σου.
Θέλω να χορέψω, σαν ο άνεμος να μην υπήρχε ποτέ, σαν ο ήλιος να πείστηκε να αλλάξει τροχιά και στο τέλος, να ανασχηματίστηκε.

Πρόσεξέ με...

Τα ακροδάχτυλά μου, αποστεώθηκαν.
Πέτσα και πέτσα και πέτσα, να αγκαλιάζει ένα μαλακό κόκκαλο. Πόσο να αντέξει, να μην σπάσει; Μικρά πορσελάνινα κομμάτια θα αγκαλιάσουν το χώρο.

Απόψε οι πουέντ, έχουν σχήμα οβάλ και οι πιρουέτες, τρέχουν προς κάθε λανθασμένη πορεία.

Αναζητώ τον μαέστρο που θα ατενίσει τον κορμό μου, δίνοντάς του έτσι την ευκαιρία, να αντικρύσει ένα αλλιώτικο ηλιοβασίλεμα. Ένα ηλιοβασίλεμα στο οποίο ο ήλιος, σαν ακμαίος ηγέτης, καθοδηγεί σε μία άλλου είδους, μελαγχολική προεδρία.

Απόψε ο άνεμος με προκαλεί
μα εγώ επιλέγω να χορέψω τάνγκο με τ' αστέρια.

Μαέστρο, δεν επαναπαύομαι,
διψώ•
Περιμένω, δεν αντέχω άλλο αυτή την λειψανδρία.

Λες και σε πόλεμο, χαθήκαν όλοι
Λες και έμεινες μόνο εσύ, να παράγεις μουσική και κάθε ήχος σου, μία δική μου σφαίρα.

Αιμορραγώ μα σαν τη βέργα σου, ρυθμικά, προστάζω και χορεύω.
Ήσουν ο καλλιτεχνικός διευθυντής μου, και ήμουν ένα ακόμη χαλίκι στο δρόμο σου, μόνο που δεν διαπίστωσες, πως τώρα εγώ κρατώ την ράβδο...

Στην εξορία,
Στο ασυμβίβαστο νησί

Εκεί•

Ο Μαέστρος - Κική Κωνσταντίνου

#Εκφράσου
#Κική_Κωνσταντίνου
#Ποίηση
#Δημιουργώ

ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ ΤΟΥ ΣΟΛ - ΚΙΚΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ





Να 'σαι κι εσύ...
Το κλειδί του Σολ ή αλλιώς το κλειδί του βιολιού.

Δεν ξέρω γιατί υπερέχεις από τους άλλους δύο γνώμονες.

Αναζητώ κάποιον να μου διευκρινήσει, προσπαθώ μόνη, να δημιουργήσω λόγους ιδιαίτερους και ξεχωριστούς, μα λυπάμαι, δεν τα καταφέρνω.

Η μουσική σημειογραφία, ας μου δείξει το σημείο επαφής ή ας με αφήσει να δημιουργήσω ένα.
Με μαγνητίζουν άλλωστε τα βαθύφωνα μέρη και η νότα έχει, επισκιάσει τη σημασιολογία της από καιρό.

Δεν δημιουργώ μουσική, απλώς τοποθετούμαι, ως το τέταρτο κλειδί ενός μουσικού τετραδίου.

Ας ονομαστώ, επαίτης

~~ Επαίτης - Κική Κωνσταντίνου

#Εκφράσου
#Κική_Κωνσταντίνου
#Ποίηση
#Δημιουργώ

Πέμπτη, 24 Μαΐου 2018

Γενικός Κανονισμός Προστασίας Δεδομένων

 

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΟΡΡΗΤΟΥ Σε ισχύ από Παρασκευή 25/5/2018

ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ/ΟΛΕΣ ΤΟΥΣ/ΤΙΣ BLOGGERS :

Σας ευχαριστώ για την επίσκεψη στο blog μου.
Σας ευχαριστώ για τα σχόλιά σας στις αναρτήσεις του blog μου.
Σας ευχαριστώ που ακολουθείτε το blog μου.


Κάνοντας οποιαδήποτε από τις προαναφερθείσες ενέργειες στο blog μου θα υποθέσω ότι έχετε διαβάσει αυτήν την Πολιτική Απορρήτου (Πολιτική Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων) και έχετε δώσει τη συγκατάθεσή σας.

Εάν δεν συμφωνείτε με το περιεχόμενο, παρακαλώ μην αφήνετε προσωπικά στοιχεία σε αυτό το ιστολόγιο

Η εν λόγω Πολιτική Απορρήτου ισχύει για όλο το περιεχόμενο αυτού του ιστολογίου και συμμορφώνεται με τον Γενικό Κανονισμό Προστασίας των Δεδομένων της ΕΕ (ΓΚΠΔ).

Περιεχόμενο ιστολογίου:



Είμαι η δημιουργός, η ιδιοκτήτρια και η μοναδική διαχειρίστρια του blog:

"Εκφράσου - Κική Κωνσταντίνου" 

Ολόκληρο το περιεχόμενο αυτού του blog είναι δικό μου ή αναφέρω σαφώς την πηγή.

Δεν κερδίζω χρήματα μέσω του blog μου.

Οι ακόλουθοι του blog μου ή / και οι πληροφορίες των επισκεπτών είναι ασφαλείς. Κανείς δεν μπορεί/δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιήσει, να κατεβάσει, να μοιραστεί, να αντιγράψει ή να πάρει κάτι από αυτό το blog, ούτε και να συλλέξει δεδομένα 
από αυτό το blog.

Ο υπολογιστής μου έχει εγκατεστημένο ενημερωμένο λογισμικό ασφαλείας και το blog μου έχει έναν ισχυρό κωδικό πρόσβασης.

Το blog μου είναι φιλικό προς τις οικογένειες και φιλικό προς τα παιδιά.
Δεν είμαι υπεύθυνη αν επισκέπτονται ανήλικοι το blog μου.
Κανείς ανήλικος δεν καλείται να αφήσει τα δεδομένα του στο blog μου.
Εάν παρατηρήσω κάποια τέτοια δραστηριότητα στο blog μου, τα δεδομένα αυτά θα διαγραφούν αμέσως και μόνιμα δίχως προηγούμενη ενημέρωση του ανηλίκου.

Αυτή η Πολιτική Απορρήτου ισχύει για όλο το περιεχόμενο που δημοσιεύεται στο blog μου, καθώς και για περιεχόμενο που έχει δημοσιευτεί στο blog μου πριν από την έναρξη ισχύος αυτού του εγγράφου.

Δεν επιτρέπεται η ανταλλαγή δεδομένων με αυτό το blog ούτε η διανομή/διάθεση του περιεχομένου του blog με τρίτους, ούτε υπάρχει η δυνατότητα λήψης, αντιγραφής, κλπ, από οποιοδήποτε άτομο.

Τα δεδομένα σε αυτό το blog παρέχονται μόνο από τους ακόλουθους και τους επισκέπτες του blog.

Όλα τα προσωπικά δεδομένα που μοιράζονται εδώ στο blog μου μπορούν να διαγραφούν μόνιμα από το ιστολόγιό μου όπως αναφέρεται παρακάτω.

Τα δεδομένα αποθηκεύονται με ασφάλεια και χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για την ομαλή λειτουργία αυτού του blog, όπως περιγράφεται παρακάτω.

Για τους Aκόλουθους:

Όσοι ακολουθούν αυτό το blog γνωρίζουν ότι η φωτογραφία τους, η σύνδεση με το προφίλ και το όνομά τους είναι ορατά σε όλους όσους επισκέπτονται αυτό το blog και ότι έχουν δημοσιεύσει τα δικά τους προσωπικά στοιχεία.

Αν δεν θέλετε τα προσωπικά σας δεδομένα όπως προαναφέρθηκε να είναι ορατά σε όσους επισκέπτονται αυτό το blog, μπορείτε να διαγραφείτε από τη λίστα των Ακόλουθων (έτσι δεν θα ακολουθείτε πλέον το blog μου).

Εάν προκύψουν τεχνικές δυσκολίες, πρέπει να επικοινωνήσετε με τονBlogger ή το Google για να λύσετε αυτά τα προβλήματα.
Όλοι οι ακόλουθοι καλύπτονται επίσης από την Πολιτική Απορρήτου της Google.

Για εκείνους που αφήνουν σχόλιο
:

Αυτοί που αφήνουν σχόλιο σε αυτό το blog το κάνουν γνωρίζοντας ότι το όνομά τους, η σύνδεση με το προφίλ τους ή το blog τους, καθώς και τα σχόλια που αφήνουν, είναι ορατά σε όλους όσους επισκέπτονται αυτό τοblog και συνεπώς συναινούν στη χρήση των προσωπικών τους πληροφοριών για τον συγκεκριμένο σκοπό.

Ο Blogger παρέχει σε όλους τους χρήστες την επιλογή να διαγράψουν τα σχόλια που αφήνουν σε οποιοδήποτε blog.

Εάν θέλετε να διαγράψετε τα δημοσιευμένα σχόλια από το blog μου, μπορείτε να το κάνετε.
Εάν προκύψουν τεχνικές δυσκολίες, πρέπει να επικοινωνήσετε με τονBlogger ή το Google για να λύσετε αυτά τα προβλήματα.

Τα ενοχλητικά, βίαια, προσβλητικά ή διαφημιστικά σχόλια θα διαγραφούν άμεσα από το blog μου.

Όλοι όσοι αφήνουν σχόλιο καλύπτονται επίσης από την Πολιτική Απορρήτου της Google.

Cookies:

Ο Blogger χρησιμοποιεί cookies για να σας επιτρέψει να έχετε πρόσβαση σε ιστοτόπους / blogs δίχως να εισάγετε εκ νέου κάθε φορά το όνομα χρήστη ή τον κωδικό πρόσβασής σας. Επίσης, για να μετρήσει επισκέψεις στο λογαριασμό και να αποθηκεύσει τις προτιμήσεις που έχετε ορίσει.
Εάν θέλετε να απενεργοποιήσετε τα cookies, μπορείτε να το κάνετε μέσω των επιλογών του προγράμματος περιήγησης ιστού.
Οδηγίες γι’ αυτό μπορούν να βρεθούν στις ιστοσελίδες του συγκεκριμένου προγράμματος περιήγησης.

Αρχεία καταγραφής:

Όπως πολλοί άλλοι ιστότοποι, μια επίσκεψη στο blog μου θα δημιουργήσει αυτόματα ένα αρχείο καταγραφής που διατηρείται με ασφάλεια στους διακομιστές της Google. Οι πληροφορίες στα αρχεία καταγραφής περιλαμβάνουν: διευθύνσεις πρωτοκόλλου διαδικτύου (IP), είδη προγραμμάτων περιήγησης, πάροχο υπηρεσιών διαδικτύου (ISP), αποτύπωση ημερομηνίας και ώρας, σελίδες αναφοράς και εξόδου, αριθμό κλικ.


Όλες αυτές οι πληροφορίες δεν συνδέονται με οτιδήποτε είναι προσωπικά αναγνωρίσιμο.


Αυτή η πολιτική απορρήτου δημοσιεύθηκε στις 24 Μαΐου 2018 και υπόκειται σε αλλαγές χωρίς προειδοποίηση.

ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΞΕΣΚΙΣΟΥΜΕ ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ;








Από τους αγαπημένους μου Takis Katerina Mariza Tserentzoulia και τις τρυφερές Ηλιαχτίδες καρδιάς που τόσο ζεστά μας στηρίζουν και μας φιλοξενούν.
Ευχαριστώ πάρα πάρα πολύ!! 



Σσσς...
Ακου Νύχτα μου,
κράζουν τα νυχτοπούλια, τα παιδιά σου σε καλούν.
Ακούς ένα μεθυστικό αεράκι που έρχεται από μακριά;
Άνθισαν και μοσχοβώλησαν κι απόψε τα νυχτολούλουδα, τα παιδιά σου σε καλούν

......

Μύρισε ζωή σε ένα ακόμη βράδυ

~~ Νύχτα - Τα λάφυρα της ψυχής μου
Κική Κωνσταντίνου


Σ' ΑΚΟΛΟΥΘΩ






ΤΟ ΣΑΛΙΓΚΑΡΙ - ΚΙΚΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ





Η Φθινοπωρινή βροχή την Άνοιξη, με παγιδεύει.

Σε έναν ιστό προσδοκώ, τον Ήλιο της Συμφοράς.
Περιορισμένη διαθεσιμότητα, η ύψιστη προστασία.

Ημερομηνία καταχώρησης των στίχων σου, θα στείλω αύριο το πρωί, θα μυρίζει ακόμα χώμα το πεντάγραμμο.

Μ' αρέσει!

Σε ένα μισοτελειωμένο κουφάρι, βρήκαν εχθές ένα νεκρό σαλιγκάρι.
Το σπίτι του, δεν το άφησε
σαν σε μεσοτοιχία, πολέμησε.

Νίκησε, καταδιώκοντας τον κατακτητή.

Στο χώμα μαράθηκε η στάχτη
κι η πολυπόθητη βροχή δεν άνθισε ποτέ.

Μια κόκκινη παπαρούνα,
το στεφάνι, η δοξασία.

Κανείς, δεν το αναζήτησε κανείς.

Ήταν ένας πραγματικός κόσμος
Αμφίεση•

~~ Το Σαλιγκάρι - Κική Κωνσταντίνου

#Εκφράσου
#Κική_Κωνσταντίνου
#Ποίηση
#Δημιουργώ


___________


Κι εχθές το μεσημέρι, ξαφνικά άρχισε η βροχή.....





#Εκφράσου
#Κική_Κωνσταντίνου




________

Γενικότερα, εισπράττω μια μελαγχολία που όμως περνά:







Κοίταγα με περιέργεια πώς κάνουν οι πεταλούδες
που τις αιφνιδίασε η βροχή στον κήπο.
Ματαίως γυρεύαν καταφύγιο μες στα φύλλα
και στων λουλουδιών τα βάθη.
Μιά τους όμως ανέβηκε πετώντας
προς τα μαύρα ασήκωτα σύννεφα
επιλέγοντας να βρει τον θάνατο σε μιαν αχτίδα
και να χαθεί του είδους της η μνήμη.
Με καρτερία εκάπνιζα εγώ πίσω από το τζάμι
και επιζούσα ήρεμος, προβάροντας
την ενασχόλησή μου με τη σχόλη, τις μεταφυσικές διακοπές μου,
αλλά συνάμα και σκεπτόμενος
ποιά κλάση θανάτου, ποιό μοντέλο τάφου
θα ταίριαζε στην αποκλειστική προσωπική μου ιστορία
και ποιό είδος πόνου θα μου πήγαινε εμένα καλύτερα.

ΒΡΟΧΗ ΣΤΟΝ ΚΗΠΟ - JOAQUÍN GIANNUZZI
Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.




_____________


Είναι που εμπνέει:


Βρέχει. Έχω την παρόρμηση να γράψω ένα ποίημα. Αλλά θυμάμαι κάτι σε ένα απορριπτικό σημείωμα: μετά από μια καταρρακτώδη βροχή, ποιήματα με τίτλο "βροχή" καταφτάνουν από κάθε γωνιά της χώρας.

 Sylvia Plath


_______


Και έχω ξεχωρίσει, αγαπήσει, κρατήσει στη ψυχή μου:





Κική Δημουλά - Τα Πάθη της Βροχής

Διαβάζει η ίδια η ποιήτρια.

 

"πολύ με ζάλισε απόψε η βροχή
μ’ αυτή της τη μεροληψία
όλο εσύ, εσύ, εσύ,
σαν όλα τ’ άλλα νά’ ναι αμελητέα
και μόνο εσύ, εσύ, εσύ."

 

 

 Καλημέρα, εκφραστικοί μου.


 

ΟΙ ΨΥΧΕΣ




Η ψυχή μου έκανε έρωτα
στην ψυχή σου
πολύ πριν
συναντηθούν τα σώματά μας.

Όταν σε κοίταξα
πρώτη φορά
σε αναγνώρισα.

Στα χέρια σου το μέλλον μου
κρατούσες.

ΝΑΙ ΚΑΙ ΟΧΙ


Η ελευθερία είναι η μαγική στιγμή, την ώρα της απόφασης - επιλογής, ανάμεσα σε δύο μονοσύλλαβες λέξεις: ναι και όχι...

Jorge Bucay

Τετάρτη, 23 Μαΐου 2018

ΠΡΩΤΟΣ ΈΚΟΨΑ ΤΟ ΝΗΜΑ - ΛΕΙΨΟΣ ΤΕΡΜΑΤΙΣΑ


 
Πρώτος, έκοψα το νήμα.
Λειψός, τερμάτισα.
Αποδεχόμενος την κατάσταση, εξισορρόπησα
Κι ύστερα, είδα την καρδιά μου να επιπλέει  εις την άμμο.
Ήταν αργά…
 
 
___________________
 
 
Εκφραστικοί μου, καλημέρα.
Αυτή ήταν η δική μου συμμετοχή στο δρώμενο των "25 λέξεων" που διοργανώνει η Μαρία Νικολάου και το Κείμενό της.
 
Ένα μεγάλο μπράβο σε όλους μας, συμμετέχοντες, αναγνώστες και οικοδέσποινα, για το συνολικό αποτέλεσμα αυτής της προτροπής.
 
Συγχαρητήρια στη νικήτριά μας, Κατερίνα Βερίγκα  και πιο κάτω, σας δίνω το λινκ για όσους από τους αναγνώστες μου θέλουν να ενημερωθούν για το δρώμενο και τις συμμετοχές. Μπορείτε να δείτε και παλαιότερους διαγωνισμούς των "25 λέξεων", όλα αυτά ΕΔΩ!
 
Την αγάπη μου σε όλους.
Να περνάτε όμορφα, φίλοι.

Τρίτη, 22 Μαΐου 2018

ΤΟ ΣΥΝΝΕΦΟ - ΚΙΚΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ






Δεν μου μιλάει κανείς

Αυτοτιμωρούμαι σε μια πανσέληνο,
δίχως έρωτα
δίχως συνομοταξία
δίχως όρια
Και με ανεξέλεγκτους φραγμούς.

Δεν με πιστεύει κανείς

Καταδιώκομαι από χιλιάδες
Ερινύες
Τύψεις
Τυχοδιώκτες της στιγμής

Κι εξαπολύομαι

Φέγγουν οι φάροι
Τα κλαριά, μου έκρυψαν το όραμα
αναπτερώθηκαν κι απόψε, οι κλέφτες - γλάροι.

Υποτίμησαν τα αστέρια
το φεγγάρι έγινε σύννεφο

Θα βρέξει...
Κι είναι νωρίς....

~~ Το Σύννεφο - Κική Κωνσταντίνου

#Εκφράσου
#Κική_Κωνσταντίνου
#Ποίηση
#Δημιουργώ

ΤΟ ΔΩΡΟ - ΚΙΚΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ



Νύχτωσε

Το λουλούδι έγινε άστρο
ένα μεγάλο, φωτεινό άστρο
ένα άστρο, που έπεσε

Και δεν πρόλαβα να κάνω ευχή

Το απόγευμα διαπίστωσα πως ξεράθηκαν οι γλάστρες
Τα νέα λουλούδια δεν γεννήθηκαν ακόμα
Οι βλαστοί δεν πρασίνισαν
Το χώμα ξεράθηκε

Καφέ, του θαρραλέου ο λόγος

Ενθυμούμαι

Εκείνη η γλάστρα ήταν δώρο,
μα το άνθος, η ανταμοιβή

~~ Το Δώρο - Κική Κωνσταντίνου

#Εκφράσου
#Κική_Κωνσταντίνου
#Ποίηση
#Δημιουργώ

Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΤΟΝ ΈΡΩΤΑ




Η επιστροφή είναι σαν τον έρωτα. Με ένα έψιλον και μία ανάμνηση ανάμεσά τους.

Θεοφάνης Λ. Παναγιωτόπουλος

Ένα εξαιρετικό βιβλίο με αγγελικά, σμιλευμένη γραφή. Συγχαρητήρια φίλε μου!


Εδώ: http://ekfrastite.blogspot.gr/2018/04/blog-post_78.html  για να τον γνωρίσετε καλύτερα, μέσα από την εκφραστική μας συζήτηση .

ΕΓΩ Σ' ΑΚΟΥΩ


" Μ' ακούς; Άκουσε με...Εγώ σ' ακούω...
δυο σιωπές κάνουν μια φωνή κ' ένα μεγάλο τεντωμένο χέρι.... "

- Γιάννης Ρίτσος

ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΤΙΚΑ







Είναι κρίμα που δεν σφυρίζουμε ο ένας στον άλλο όπως τα πουλιά. Τα λόγια είναι παραπλανητικά.

Halldór Laxness, 1902-1998, Ισλανδός συγγραφέας [Νόμπελ 1955]
__________

Ioanna Constans Papangeli <3 <3
— στην τοποθεσία Ζαγοροχώρια (Zagoroxoria).

ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΡΕΦΤΕΣ




Τα βιβλία έχουν τους ίδιους εχθρούς με τον άνθρωπο: τη φωτιά, την υγρασία, την ανοησία, το χρόνο και το ίδιο τους το περιεχόμενο.
Πωλ Βαλερύ, 1871-1945, Γάλλος ποιητής

__________

Στη Λεμώνα Κύπρου, με την αγαπημένη μου καρδιακή φίλη Xristina Xristodoulidi
Eυχαριστώ πάρα πάρα πολύ!!! <3
#Η_Αγάπη_Δηλώνει_Παρών
#Κική_Κωνσταντίνου
#Εκφράσου
#Φωτοεκφράσεις




Τα βιβλία είναι καθρέφτες. Βλέπεις μέσα τους μόνο αυτά που ήδη έχεις μέσα σου.

Carlos Ruiz Zafón, 1964 -, Ισπανός συγγραφέας

__________

Κi η πανέμορφη αυτή φωτογραφία, μας έρχεται από την Κόρινθο, από την αγαπημένη ομοτέχνη και συνοδοιπόρο στον κόσμο των μπλοκς, Αλεξάνδρα Μητραβέλλα

Eυχαριστώ πάρα πάρα πολύ!!!

#Η_Αγάπη_Δηλώνει_Παρών
#Κική_Κωνσταντίνου
#Εκφράσου
#Φωτοεκφράσεις



ΠΙΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ







Citius, Altius, Fortius
Πιέρ ντε Κουμπερντέν, 1863-1937, Γάλλος, αναβιωτής των Ολυμπιακών
μτφρ: πιο γρήγορα, πιο ψηλά, πιο δυνατά
(Μότο των Ολυμπιακών αγώνων, εμπνευσμένο από το θυρεό του σχολείου που φοίτησε ο Κουμπερτέν)

__________

Στη Λεμώνα Κύπρου, με την αγαπημένη μου καρδιακή φίλη Xristina Xristodoulidi
Eυχαριστώ πάρα πάρα πολύ!!! <3
#Η_Αγάπη_Δηλώνει_Παρών
#Κική_Κωνσταντίνου
#Εκφράσου
#Φωτοεκφράσεις