Παρασκευή, 3 Αυγούστου 2018

κι είναι/- προ πάντων- και τόσο λίγα.







Τούτη η εποχή/ του εμφυλίου σπαραγμού
δεν είναι εποχή/ για ποίηση/ κι άλλα παρόμοια:
σαν πάει κάτι/ να γραφεί/ είναι ως αν
να γράφονταν/ από την άλλη μεριά
αγγελτηρίων θανάτου/ γι αυτό και
τα ποιήματά μου/ είναι τόσο πικραμένα
(και πότε- άλλωστε- δεν ήσαν;)
κι είναι/- προ πάντων- και τόσο λίγα.



Ν. Εγγονόπουλος, «Ποίηση 1948»
(Ν. Εγγονόπουλος, Ποιήματα, τ. Β’, εκδ. Ίκαρος)



_________

Στα Ζαγοροχώρια, από την αγαπημένη μου, Ioanna Constans Papangeli

Eυχαριστώ πολύ!!!

4 σχόλια:

  1. Πόσο γραφικά τα Ζαγοροχώρια και πόσο μελαγχολικό το ποίημα του Εγγονόπουλου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ζαγοροχώρια...
    Ευλογημένο μέρος. Χειμερινή εμφάνιση και τοπίο.
    Καλησπέρα Κική μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Κική μου χειμωνιατικες εικονες μεσα στο κατακαλοκαιρο..μαζι με την αγαπη που δηλωνει παρόν..πολυ ομορφες!! οπως και το ποιημα του εγγονοπουλο ..ποσο ομορφο αλλα και ποσο επικαιρο !!
    Να περασεις εναν ομορφο και ξεκουραστο Αυγουστο φίλη μου φιλακιαααα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

ΕΚΦΡΑΣΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ