Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΜΗ ΜΟΥ ΠΕΙΣ ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ - ΚΙΚΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ


Θέλω όλα να τα εξερευνήσω εδώ και τώρα.
Όλα
Εδώ
Τώρα
Σήμερα
Χθες
Που το χθες, ήταν το λεπτό που πέρασε.

Όλα εδώ
Τώρα
Δικά μου
Δίχως υπεκφυγές και δίχως ανακαλύψεις
Δίχως ζωή και δίχως θάνατο

Σαν σε μια κλωστή να ονειροβατώ και σαν - σε μια γνώριμη αλάνα - να παίζω ποδόσφαιρο, σαν να έγδαρα τα γόνατά μου χθες. Και θέλω κι άλλο… κι άλλο… κι άλλο..
Δίχως ντροπή και δίχως έλεος.
Δίχως μνήμες, μόνο με σκέψεις και ενίοτε με υπεκφυγές.

Πονάω, μ’ ακούς;
Ο θώρακάς μου καίει, με λιώνει, νιώθω το μέτωπό μου σαν να έχει βγάλει ρίζες και οι φλέβες, σαν τέρατα καραδοκούν και επιμένουν. Επιμένουν να με θυσιάσουν για το τίποτα.
Κι όλα σοβαροφανή, δίχως αιτία και δίχως συνέπεια.
Όλα να σφάζουν το τέμενος μια ξεχασμένης χώρας που εδώ και χρόνια αναζητώ. Κουρσάρος είμαι και ενίοτε ναυαγός.

Τι θες εσύ;
Τι σε ενοχλεί;
Το δάκρυ;
Ο φόβος;
Ο θυμός;
Είναι η ζωή μου μια ξεχασμένη παροικία. Παροικία, καταλαβαίνεις τι εννοώ; Μπορείς να δεις τι κρύβουν οι λέξεις; Βλέπεις το χέρι πως το τείνω νοερά; Ειν’ ο κόσμος αυτός κι αν νομίζεις πως είναι «μαύρος» σου λέω πως είναι «λειψός» και αγαπώ όλα αυτά που λείπουν. Και πρόσεξε, δεν θέλω με αυτά να τον γεμίσω.

Σύρθηκα, μαινόμενος σύρθηκα.
Μια υποταγή σε ένα σήμερα - που φευγαλέα - μου ανήκει.
Δώσε μου την πληγή, θα την ανασύρω όλη και θα την αιχμαλωτίσω ξανά και ξανά και ξανά. Είμαι η στάμνα που έσπασε νωρίς, δεν πρόλαβα να πιω νερό να ξεδιψάσω. Μου την ’κλεψαν οι γειτόνοι μα ξέρω που την κρύψανε, θαρρώ. Δώς μου την ευκαιρία να την ανασύρω. Κανείς δεν αναπολεί τη στιγμή παρά μόνο τις τέμπερες. Εκείνες τις λευκές, μικρές τέμπερες - που κοιμούνται - πίσω από την ξεχασμένη ανεμώνα.

Κι όλοι ψάχνουν το δάσος, το βουνό, σε φυτά αγκαθωτά και σπάνια αποζητούν να βρουν την αίγλη. Νομίζουν πως θα βρουν βαρύτητα σε τόπια ανέσπερα και άκρως ειρηνικά μα κανείς, κανείς, κανείς δεν αναζητά στο χώμα.
Ψάξε ρε!
Βαλε τα δάχτυλα σου μέσα στο χώμα, νιώσε τη λάσπη, γίνε λάσπη, ανάσανε και ζήσε ξανά! Ζήσε όπως σου αξίζει: «Ελεύθερος στην φυλακή του χθες και αιώνιος στον εγκλωβισμό του σήμερα.» Για αύριο ας μη μιλάμε, ήρθε η ώρα που πρέπει να αποκοιμηθώ.
Μη μου πεις καληνύχτα!
Υποτάσσομαι σαν έρμαιο και καθοδηγώ:
Φως, λύτρωση και αέρας

Είναι άραγε η ματαιότητα ο δρόμος της ελευθερίας;
Ντροπή σου!

Ώρα να κοιμηθώ!
Μη μου πεις καληνύχτα!

~~ Μη μου πεις καληνύχτα - Κική Κωνσταντίνου




Είναι άραγε η ματαιότητα ο δρόμος της ελευθερίας;

Σχόλια

  1. "Είναι άραγε η ματαιότητα δρόμος ελευθερίας;"

    Πόσο κλείνει με μια υπαρξιακή ερώτηση ένα ακόμα σου ποίημα Κική μου.
    Καλησπέρα ποιήτριά μας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Κι εγώ αγαπώ αυτά που λείπουν από αυτή τη χώρα, Κική μου. Συγχαρητήρια για το υπέροχο ποίημά σου. Κι ας παρεκτρέπομαι: Καληνύχτα, γλυκιά μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. θα σου πω καλημερα!!!!!!! Και οτι απεχθανομαι την υποταγη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

ΕΚΦΡΑΣΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ.

Σήμερα που θα πρέπει κανονικά να γιορτάζουμε τον ερχομό της Άνοιξης, ο καιρός μας απέδειξε πως δεν είναι έτοιμος ακόμη να την υποδεχθεί.         Δε ξέρω για τους τόπους σας, στο δικό μου όμως επικρατεί κρύο, μουντίλα και πολύ συννεφιά. Τίποτα από το τοπίο που κοιτώ απ' έξω δε μου θυμίζει Άνοιξη αλλά η αλήθεια είναι πως μέσα στη καρδιά μου, η χαρά και η αισιοδοξία που νοιώθω για τον ερχομό ενός νέου μήνα και μιας πιο "χαρούμενης" εποχής υπερχειλίζει και με κάνει να αισθάνομαι αρκετά καλά ψυχολογικά.         Εύχομαι ολόψυχα σε όλους τους διαδικτυακούς μου φίλους και σε όλους όσους με διαβάζουν και διαβάζω φυσικά να έχουν έναν υπέροχο μήνα, γεμάτο μόνο με ευχάριστες αλλαγές στη ζωή τους και στα συναισθήματά τους γενικώς.         Και να θυμάστε πως: " Κι αν ο καιρος ειναι μουντός θα αλλάξει, όταν όμως η καρδιά μένει μουντή καμία αλλαγή δε θα ναι ορατή ακόμα κι αν χτυπά  φως πολύ! "

ΠΕΡΙ ΛΑΦΥΡΩΝ ΛΟΓΟΣ.

Ναι ναι γι' αυτά τα Λάφυρα θέλω να σας πω φίλοι, είμαι πολύ χαρούμενη και θέλω να το μοιραστώ με όλον τον κόσμο.
Λοιπόν για αρχή μη ξεχάσω να ευχαριστήσω ένα μπλοκ και μία σελίδα που τόσο θερμά με φιλοξένησαν.
Ο ταχυδρόμος της Εύβοιας: http://eviapost.blogspot.com/2015/11/blog-post_11.html Οι συγγραφείς και τα βιβλία που αγαπάμε:https://www.facebook.com/media/set/?set=a.930627550318292.1073742055.818443451536703&type=3
Λοιπόν αν και το ανέφερα και στο φατσοβιβλίο αλλά ξέρω πως κάποιοι αγαπημένοι μου απο εσάς δεν έχετε λογαριασμό εκεί ή δεν πολυασχολείστε, το μοιράζομαι και εδώ μαζί σας:

Εγώ μπορεί να έκανα πριν λίγες ώρες μία ωραία, θέλω να ελπίζω, ανάρτηση στο μπλοκ μου για να υποδεχθώ το νέο μήνα (αναφερόμενη στην προηγούμενη ανάρτηση της ακροστοιχίδας), αυτός όμως φρόντισε να με υποδεχθεί με άκρως ευχάριστα νέα. Μόλις έμαθα πως στο βιβλιοπωλείο Παπαποστόλου που είναι διαθέσιμο το βιβλίο μου έμεινε μόνο ένα αντίτυπο. Πότε ήταν που είχα κάνει σχετική ενημέρωση για τους Ευβο…

ΓΙΑ ΤΗΝ ΞΑΔΕΡΦΑΡΑ ΜΟΥ ΜΕ ΑΓΑΠΗ!

Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα! Τί μου κάνετε, είστε όλοι καλά;
Εγω μια χαρά. Καταιγισμός γενεθλίων το τελευταίο διάστημα βρε παιδιά! Πολύ με χαροποιεί αυτό! Ευχές, ευχές, ευχές! Μ' αρέσουν οι ευχές!
Σήμερα λοιπόν θέλω και εγώ να δώσω τις ευχές μου σε ένα αγαπημένο μου πρόσωπο, με ένα ιδιαίτερο θα έλεγα τρόπο!
(Είμαι σίγουρη πως όταν η ξαδέρφη μου δει αυτή την ανάρτηση θα γουρλώσει το μάτι πίσω από τα γυαλιά, θα βγάλει τη γλώσσα έξω απο αμηχανία, θα βγάλει μια κραυγή απόγνωσης και θα κρυφτεί όπου βρει πρόχειρα εκεί τριγύρω χαχαχαχα)
(Ιωάννα σα να είμαι εκεί και να σε βλέπω νοιώθω - πολύ το διασκεδάζω! :P)
Σκορπίνα λοιπόν η ξαδερφάρα μου! Δυναμική προσωπικότητα, όσο κι αν δε το δείχνει με τη πρώτη ματιά! 
Σήμερα λοιπόν, το κορίτσι μου έχει γενέθλια και εγώ δε θα μπορούσα να μη κάνω ανάρτηση μοναχά για πάρτη της! Τόσα έχει κάνει εκείνη για μένα, ας κάνω και εγώ κάτι μικρό αυτή τη φορά! ;)
Χρόνια πολλά λοιπόν σε σένα που όταν ήμουνα μικρή με έβαζες να κάνω ζαβολιές για να γελάς! Χ…