Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Πήρα χρυσόσκονη από ένα τσουβάλι μπλε μπλε, το ιριδίζον για τις ξυπόλητες Νεράϊδες που ονειρεύτηκα με τα χιλιοπλεγμένα από τον πόνο, μαλλιά τους.

 

 

 

International Poetry Marathon
Today is my 8 day participating in this international poetry marathon, where I have to post 1 poem every day with my photo and invite one or more poets to join the chain of poetry #PeetMeNotLeave, where the poems will be translated into English and enter in the Russian (almanac.)
Διεθνής Μαραθώνιος Ποίησης.
Σήμερα είναι η όγδοη μέρα συμμετοχής μου και η διαδικασία είναι η εξής: πρέπει να δημοσιεύω 1 ποίημα κάθε μέρα για 8 ημέρες με τη φωτογραφία μου και θα καλέσω με τη σειρά μου έναν ή περισσότερους Ποιητές για να συμμετάσχουν σε αυτήν την αλυσίδα της ποίησης #PeetMeNotLeave, όπου τα ποιήματα θα μεταφραστούν στα Αγγλικά και μετά θα μπουν στο Ρωσσικό Ημερολόγιο. (Almanac).
Εμένα με προσκάλεσαν οι ποιήτριες
Jenny Sakorafa, Soteroulla Tziambouri, Σοφία Αγραπίδη, Ελένη Βαρθάλη και τις ευχαριστώ θερμά.
Με τη σειρά μου, προσκαλώ σήμερα τoν ποιητή



ΤΟ ΝΕΟΓΕΝΝΗΤΟ


Το μυαλό καθοδηγεί τη ζωή,
σε δρόμους, που το ίδιο θα επιλέξει.

Όσο κι αν μου έδειχνε μια διαδρομή
γεμάτη θάμνους, γκρεμούς και απελπιστικά αδιέξοδα μονοπάτια,
τόσο με πείσμα αποφάσισα από την αρχή να ξεκινήσω.

Πήρα τέμπερες, χρωματιστές
για τα χιλιάδες άνθη που έχω σκοπό να ζωγραφίσω.
Αγόρασα φτερά αγγέλων, για να προσθέσω
στις πεταλούδες που οραματίστηκα
και φωτοστέφανο, για τα φτερά εκείνων που θα αναστήσω.

Πήρα χρυσόσκονη από ένα τσουβάλι μπλε
μπλε, το ιριδίζον
για τις ξυπόλητες Νεράϊδες που ονειρεύτηκα
με τα χιλιοπλεγμένα από τον πόνο, μαλλιά τους.

Έγνεφαν τον πόνο
σε ένα αραχνοΰφαντο γαϊτανάκι
και άλεθαν την πίκρα και την αδικία
από έναν μύλο με ξύλα
που κατέγραψα
πριν δέκα χιλιάδες χρόνια

Δέκα, όσες οι σημερινές μου τέμπερες
χιλιάδες, όσα τα αηδόνια που ελευθερώθηκαν μα έπαψαν να κελαηδάνε.

Το μπλοκ ζωγραφικής
το έχω μέσα σε ένα ρυάκι
πάνω στην πιο γυαλιστερή την πέτρα.
Χθες το πήρα,
βούτηξα μανιωδώς και το έσυρα στην επιφάνεια
σα να έβγαζα άνθρωπο ζωντανό από τον πιο βαθύ (μου) πάτο.

Θα μπορούσα να του δώσω το φιλί της ζωής
μα προτίμησα, καρδιογράφημα να κάνω
με την κατακόκκινη την τέμπερα
μου έμοιαζε θαρρώ με παπαρούνα.

Κι άκουσα τον ήχο της καρδιάς
και τον ακούω ακόμα

Κι όλα έχουν το
μπλε βελούδο

Θυμήσου
κάποτε, ήταν ιριδίζον
κι ακόμη,
το αγαπώ το ίδιο!

Μπλε,
το σμίξιμο ουρανού και θάλασσας
σε ένα νεογέννητο που ορκίζομαι, γεννήθηκε μόλις τώρα.

~~ Κική Κωνσταντίνου

Σχόλια

  1. "Μπλε το σμίξιμο ουρανού και θάλασσας, σε ένα νεογέννητο που ορκίζομαι, γεννήθηκε μόλις τώρα..."
    όμορφα λόγια στο κλείσιμο ενός ακόμα ωραίου ποιήματος. Που τη βρίσκεις τόση έμπνευση στο λογισμό σου ε;
    Καλησπέρα και καλή βδομάδα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

ΕΚΦΡΑΣΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΓΙΑ ΤΗΝ ΞΑΔΕΡΦΑΡΑ ΜΟΥ ΜΕ ΑΓΑΠΗ!

Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα! Τί μου κάνετε, είστε όλοι καλά; Εγω μια χαρά. Καταιγισμός γενεθλίων το τελευταίο διάστημα βρε παιδιά! Πολύ με χαροποιεί αυτό! Ευχές, ευχές, ευχές! Μ' αρέσουν οι ευχές! Σήμερα λοιπόν θέλω και εγώ να δώσω τις ευχές μου σε ένα αγαπημένο μου πρόσωπο, με ένα ιδιαίτερο θα έλεγα τρόπο! (Είμαι σίγουρη πως όταν η ξαδέρφη μου δει αυτή την ανάρτηση θα γουρλώσει το μάτι πίσω από τα γυαλιά, θα βγάλει τη γλώσσα έξω απο αμηχανία, θα βγάλει μια κραυγή απόγνωσης και θα κρυφτεί όπου βρει πρόχειρα εκεί τριγύρω χαχαχαχα) (Ιωάννα σα να είμαι εκεί και να σε βλέπω νοιώθω - πολύ το διασκεδάζω! :P) Σκορπίνα λοιπόν η ξαδερφάρα μου! Δυναμική προσωπικότητα, όσο κι αν δε το δείχνει με τη πρώτη ματιά!  Σήμερα λοιπόν, το κορίτσι μου έχει γενέθλια και εγώ δε θα μπορούσα να μη κάνω ανάρτηση μοναχά για πάρτη της! Τόσα έχει κάνει εκείνη για μένα, ας κάνω και εγώ κάτι μικρό αυτή τη φορά! ;) Χρόνια πολλά λοιπόν σε σένα που όταν ήμουνα μικρή με έβαζες να

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ.

           Σήμερα που θα πρέπει κανονικά να γιορτάζουμε τον ερχομό της Άνοιξης, ο καιρός μας απέδειξε πως δεν είναι έτοιμος ακόμη να την υποδεχθεί.         Δε ξέρω για τους τόπους σας, στο δικό μου όμως επικρατεί κρύο, μουντίλα και πολύ συννεφιά. Τίποτα από το τοπίο που κοιτώ απ' έξω δε μου θυμίζει Άνοιξη αλλά η αλήθεια είναι πως μέσα στη καρδιά μου, η χαρά και η αισιοδοξία που νοιώθω για τον ερχομό ενός νέου μήνα και μιας πιο "χαρούμενης" εποχής υπερχειλίζει και με κάνει να αισθάνομαι αρκετά καλά ψυχολογικά.         Εύχομαι ολόψυχα σε όλους τους διαδικτυακούς μου φίλους και σε όλους όσους με διαβάζουν και διαβάζω φυσικά να έχουν έναν υπέροχο μήνα, γεμάτο μόνο με ευχάριστες αλλαγές στη ζωή τους και στα συναισθήματά τους γενικώς.         Και να θυμάστε πως: " Κι αν ο καιρος ειναι μουντός θα αλλάξει, όταν όμως η καρδιά μένει μουντή καμία αλλαγή δε θα ναι ορατή ακόμα κι αν χτυπά  φως πολύ! "

MHΠΩΣ ΞΕΡΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΙ?

       Σήμερα διαπίστωσα πως μου λείπουν τουλάχιστον τρεις ιστορίες από αυτές που είχα δημοσιεύσει και είχα αφιερώσει σε άτομα που με είχαν εμπνεύσει και το περίεργο είναι πως τις έψαξα στην αναζήτηση και μου έγραφε οτι η σελίδα δε βρέθηκε όταν πάτησα επάνω στα αποτελέσματα... Εγώ όμως τις συγκεκριμένες αναρτήσεις δε τις έσβησα.. και δε μπορώ τώρα να τις βρώ.. Μήπως ξέρει κάποιος από εσάς να μου πει αν και πως μπορώ να βρω που είναι και να τις αναρτήσω ξανά;         Ευχαριστώ...!