Παρασκευή, 30 Ιανουαρίου 2015

KI ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΝΑ ΜΟΙΡΑΣΤΩ ΜΑΖΙ ΣΑΣ ΚΑΤΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ. :)

Σημαντικό για εμένα έτσι; Εσάς μπορεί να σας φανεί αδιάφορο αλλά για μένα είναι κάτι παραπάνω απο σημαντικό. Είναι μια μικρή αρχή για κάτι "μεγάλο" που χρόνια έχω ονειρευτεί και θέλω να υλοποιήσω.

Νομίζω πως όσοι με παρακολουθείτε εδώ και χρόνια στο μπλοκ και όσοι με ξέρετε σαν άνθρωπο θα έχετε ήδη καταλάβει τί είναι αυτό που θέλω να μοιραστώ μαζί σας, όσοι πάλι με αναλύψατε πρόσφατα και δεν έχετε προλάβει να μάθετε πολλά για μένα θα σας πάρει λίγα μόνο λεπτά για να ανακαλύψετε την πιο βαθιά μου επιθυμία και ανάγκη.

Αλλά δε θα σας το κάνω τόσο εύκολο... θα σας το παρουσιάσω αργά και σταθερά σαν τα βήματα που θέλω να κάνω. :)

Λοιπόν, έχουμε και λέμε:

Κάπου εκεί στα τέλη του 2011, κράτησα στα χέρια μου ένα βιβλίο με την εξής αφιέρωση - ευχή που την έγραψε ο ίδιος ο συγγραφέας που ναι τυγχάνει να είναι συγγενής μου αλλά θεωρώ πως ήταν πλήρως αντικειμενικός και ακμαίος.



Το βιβλίο του με τίτλο 2034 κυκλοφόρησε απο τις εκδόσεις Δωδώνη και εγώ συμμερίστηκα τη χαρά του όσο περισσότερο μπορούσα γιατί το ίδιο όνειρο είχα, έχω και πάντα θα έχω και εγώ, γιατί θεωρώ πως τα όνειρα όταν υλοποιούνται δεν εξαφανίζονται. Δεν είναι ατμός να εξαφανιστούν, είναι ζωγραφιές της ψυχής και ανανεώνονται, θέλουνε κι άλλο χρώμα, κι άλλα σχέδια, κι αλλη φαντασία και κυρίως κι άλλη χαρά και μεράκι για τη "ζωγραφιά" που την εκάστοτε φορά θα θέλεις να κάνεις. :)

Ο Δημήτρης Στεφανάκης Κοσμητής,  μαζί με το βιβλίο που μου δώρισε που έκανε την καλύτερη αφιέρωση - ευχή που θα μπορούσε να μου κάνει κάποιος. Γνωρίζοντας τί θέλω και πόσο το θέλω, ένοιωσα σα να μου παραδίδει μια "σκυτάλη" που δε μπορεί, αργά ή γρήγορα θα ήξερα πώς και πότε να τη χρησιμοποιήσω.

Θυμάμαι έντονα πως στο προσωπικό μου λογαριασμό που διαθέτω στο facebook, πριν αποφασίσω να κάνω το βήμα που απο τη μία και ήθελα και απο την άλλη με φόβιζε, είχα βάλει ως φωτογραφία εξωφύλλου ένα γνωμικό του κου Χρήστου Λάσκαρη που έλεγε:

"Επιμένω σ’ έναν άλλο κόσμο.
Τον έχω τόσο ονειρευτεί.
Τόσο πολύ έχω σεργιανίσει μέσα του που πια είναι αδύνατο να μην υπάρχει."

Ε εγώ που λέτε σε έναν τέτοιο κόσμο είχα σεργιανίσει πολλές φορές με το μυαλό μου αλλά δεν είχα καταφέρει να τον αγγίξω στη πραγματικότητα. Δεν είναι οτι δεν ήθελα, είναι που οι "προσωπικοί" μας αν θέλετε "δαίμονες" ορισμένες φορές κάνουν πολύ καλά τη "δουλειά" τους και μας κρατάνε δέσμιους του εαυτού μας αλλά αν θες κάτι πολύ δεν γίνεται παρά να παλέψεις, να τολμήσεις και να ρισκάρεις γι' αυτό και ότι γίνει. Το μόνο σίγουρο είναι πως κανείς δε θα μάθει μέχρι που μπορεί να φτάσει εαν δε κάνει έστω ένα βήμα.

Εγώ βέβαια είχα προσπαθήσει και πιο παλιά να κάνω αυτό το βήμα αλλά η ίδια μου έκοβα την φόρα ίσως επειδή αυτό να έπρεπε να κάνω!

Σημασία πια δεν έχει το παρελθόν, έχει το μέλλον και για μένα το μέλλον έχει κάτι "λίγο" από αυτό το "πολύ" που έχω οραματιστεί πολλές φορές.

Ήρθε η ώρα λοιπόν και εγώ να σεργιανίσω σε αυτό τον κόσμο που επιθυμώ και η αλήθεια είναι πως νοιώθω περίεργα και με προβληματίζει λίγο αυτό. Και χαίρομαι και δε χαίρομαι. Και μου κάνει αίσθηση και δε μου κάνει. 

Εμένα με ξέρετε δε μπορώ να σας πω ψέματα, ότι νοιώθω το λέω. Είναι σα να χαίρομαι μα και σα να μου έχει φύγει ο ενθουσιασμός μαζί. Μάλλον είναι αυτή η αναμονή μέχρι να το δω να παίρνει ας πούμε σάρκα και οστά μπροστά μου.

Φυσικά μιλάω για το πρώτο μου βιβλίο, για όσους δεν το έχετε καταλάβει ακόμα, το οποίο πιστεύω μέσα στον επόμενο μήνα να έχει κυκλοφορήσει και να είναι πράγματι όπως το έχω φανταστεί.

Θα ήθελα σε αυτό το σημείο να ευχαριστήσω πολλούς ανθρωπους του χώρου που μίλησα μαζί τους και με βοήθησαν σε αρκετά πράγματα και σκέψεις - απορίες μου και να πω πως μετά απο πολύ σκέψη αποφάσισα να εμπιστευτώ την πρώτη μου δουλειά στις εκδόσεις mystory που θα κυκλοφορήσει σύντομα και πιστεύω οτι θα αγαπηθεί όπως της αξίζει. Θα είναι βέβαια μια μικρή αρχή αλλά νομίζω πως αυτό για μένα που εύκολα "παίρνω φόρα" είναι κάτι παραπάνω απο ιδανικό και πρέπον.

Το τίτλο του βιβλίου, το περιεχόμενο και το εξώφυλλο αν και το έχω ήδη επιλέξει δε θα σας τα παρουσιάσω τώρα (να σας κρατήσω και λίγο σε αγωνία) αλλά θέλω να κλείσω την ανάρτηση αυτή με κάτι σαν "συνέχεια" στην ευχή που μου είχε γράψει τότε ο ξάδερφός μου ο Δημήτρης.

Σκεφτόμουνα τις προάλλες οτι τέλη του 2011 κάποιος μου ευχήθηκε κάτι ιδιαίτερα ξεχωριστό και σχεδόν 3 χρόνια μετά, η ευχή αυτή αρχίζει κάπως να υλοποιείτε. Δε ξέρω αν μπορώ με τη γραφή μου και τη ψυχή μου να ανοιξω δρόμους στον κόσμο, πάντως ξέρω πως ο κόσμος σε όλους μας χρωστάει κι απο έναν δρόμο. Τώρα τί δρόμος θα 'ναι, τί θα κρύβει ή θα φανερώνει δε ξέρω, μα ξέρω σίγουρα πως τον κάθε δρόμο που θα συναντώ στη ζωή μου θα τον διανύω και θα τον διανύω με αυτή τη περίεργη χαρά που έχω, που φεύγει κι έρχεται μαζί, γιατί νομίζω πως ότι κάνεις με τον πραγματικό σου εαυτό δε μπορεί παρα να αγαπηθεί όπως του αξίζει. Ίσως και παραπάνω απο ότι του αξίζει.

Δε λέω μεγάλα λόγια, λέω απλώς λόγια που πιστεύω βαθιά. Για μένα να εκδώσω ένα βιβλίο είναι κάτι, το να καταφέρω με τα χρόνια να γίνω καλύτερη και να αφήσω στον κόσμο ότι μου επιτρέψει να του αφήσω είναι κάτι πολύ παραπάνω. Δεν υπάρχουν μονάδες μέτρησης αλλά υπάρχει σίγουρα μια χαρά για ότι κάνεις. Εγώ αυτή τη χαρά την έχω αλλά ανυπομονώ για εκείνη την ημέρα που θακρατήσω το βιβλίο στα χέρια μου. Είμαι σίγουρη πως δε θα συγκινηθώ αλλά η χαρά μου θα ναι απερίγραπτη. Εύχομαι αυτή τη χαρά να τη μοιραστώ μαζί σας. Μέσω των αναρτήσεών μου πάντως θα κάνω ότι μπορώ. :)

Αυτά απο μένα εκφαστικοί μου φίλοι! 
Να είστε καλά και να έχετε ενα όμορφο Σαββατοκύριακο.
Φιλιά πολλά σε όλους!

Τετάρτη, 28 Ιανουαρίου 2015

HOZIER - TAKE ME TO CHURCH.

Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα!
Όμορφη μέρα σήμερα, εύχομαι να περάσετε όμορφα και να ξεκουραστείτε. 

Για σήμερα θα μοιραστώ μαζί σας ένα τραγούδι που ανακάλυψα πρόσφατα και μου άρεσε πάρα πολύ! Εκτός από το τραγούδι, μου άρεσε πάρα πολύ και το βίντεο κλιπ. Δε λέω, σε κάποιες βίαιες ας πούμε σκηνές η ψυχή μου  σφίχτηκε αλλά δυστυχώς η ομοφοβία στις μέρες μας καταλήγει σε επικίνδυνη μορφή βίας και είναι τόσο επικίνδυνο και τρελλό όλο αυτό. Γενικά η κάθε μορφή ρατσισμού είναι και μορφή βίας συνάμα και εγώ όπως η περισσότεροι άνθρωποι τη βία (σωματική και ψυχική) την απεχθάνομαι, όπως επίσης και τους ανθρώπους που την προκαλούν.

Δε θα πω άλλα, όλοι άλλωστε ξέρετε και βλέπετε καθημερινά τι συμβαίνει γύρω μας, σας αφήνω να ακούσετε το τραγουδάκι και να προβληματιστείτε με το βίντεο κλιπ: 


Hozier - Take Me To Church 

Αυτά απο μένα για σήμερα! Να είστε καλά και να περνάτε όμορφα την κάθε στιγμή σας χωρίς να κρίνετε τις επιλογές των ανθρώπων γιατί ειλικρινά δεν υπάρχει χειρότερο.

Τρίτη, 27 Ιανουαρίου 2015

Η ΕΛΠΙΔΑ ΕΡΧΕΤΑΙ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΕΣΣΕΡΑ ΒΡΑΒΕΙΑ.

Ίδια βραβεία από διαφορετικούς, αγαπημένους ανθρώπους! 
Ευχαριστώ πολύ τις φίλες:
Ειρήνη από Το μικρό μου blog.
Αριστέα από το μπλοκ Η ζωή είναι ωραία.
Αριάδνη από το μπλοκ Only you.
που με σκέφτηκαν και μου έδωσαν το βραβειάκι που ακολουθεί.

Και κει που σκεφτόμουνα ότι πέρυσι τέτοια εποχή τα μπλοκοβραβεία και τα μπλοκοπαίχνιδα είχαν την τιμητική τους και φέτος τίποτα, ήρθε το συγκεκριμένο βραβείο και στολίζει σιγά σιγά όλα τα σπιτάκια της μπλοκογειτονιάς μας. Έτσι κάτι διαφορετικό λοιπόν για αλλαγή! Σαν τη νέα κυβέρνηση που για πρώτη φορά πιστεύω πως θα δούμε κάτι καλύτερο για όλους μας. Επιφυλακτική είμαι αλλά είμαι και θετική συνάμα! Θα περιμένω όμως να δω και εύχομαι αυτή τη φορά όντως να δω κάτι καλύτερο! Να δω τουλάχιστον και να νοιώσω την ελπίδα που λένε πως θα φέρουν.

Και εδώ σε αυτό το σημείο ανοίγω μια μικρή παρένθεση για να σας πω τί έπαθα τη Κυριακή που επέστρεφα με το λεωφορείο από το χωριό μου που είχα πάει να ψηφίσω.

Καταρχάς το λεωφορείο καθυστέρησε μισή ώρα! Δε φτανει που μας έφαγε το κρύο, δε ξέραμε και το λόγο που καθυστέρησε, τον οποίο βέβαια μάθαμε και είδαμε μετά και φυσικά δεν τον είχα φανταστεί.

Ε μη σας τα πολυλέω όσοι έχετε πάει Βόρεια Εύβοια θα ξέρετε πως ο δρόμος δεν είναι και ότι καλύτερο. Σε ένα σημείο έχει πολλές στροφές και είναι χάλια να το πω έτσι! Ε κάπου εκεί στην ανηφόρα λοιπόν άρχισε να μυρίζει άσχημα όλο το λεωφορείο σα να καίγεται κάτι περίεργο! Ειλικρινά νόμιζα οτι θα σκάσω και δε μιλούσε κανένας. Αυτό το πράγμα που όλοι ενοχλούνται και δε μιλάει κανένας πολύ εκνευριστικό. Ε με τα πολλά λέω στον εισπράκτορα, τί μυρίζει τόσο πολύ και άσχημα; Τί γίνεται; Μου λέει τα φρένα έχουν πρόβλημα, ζεστάθηκαν και πριν το έκαναν αυτό (εξού και η καθυστέρηση, σταμάτησαν για να κρυώσουν πριν έρθει στο δικό μου χωριό) και του λέω μα μυρίζει πολύ έντονα θα σκάσουμε δε γίνεται να ανοίξουμε ένα παράθυρο; Μου λέει θα είναι πολύ χειρότερα μετά και ξαφνικά αρχίζουν κι άλλοι να φωνάζουν απο άλλα καθίσματα οτι δε μπορούνε άλλο, θα σκάσουν και ότι έχουν ζαλιστεί πολύ. Τότε άνοιξε τις οροφές επάνω σε δυο σημεία και ανασάναμε. Ε και εκεί που καθησυχάστηκα λίγο και λεω είμαι οκ, Κική κάνε υπομονή θα φτάσετε, ακούω μια γυναίκα πίσω να λέει ότι το λεωφορείο βγάζει καπνούς. Κάπου εκεί άρχισα να βγάζω και εγώ καπνούς από φόβο γιατί σκέφτηκα το καράβι που όλοι ξέρετε πρόσφατα τι συνέβη. Για πότε σηκώθηκα πάνω και είπα στον οδηγό να σταματήσει δε το θυμάμαι. Ούτε θυμάμαι το πόσο γρήγορα κατέβηκα κάτω. Μετά τον εισπράκτορα που αναγκαστικά θα κατέβαινε πρώτος μιας και ήταν δίπλα από την πόρτα κατέβηκα εγώ (χαχαχαχα) που δεν καθόμουνα στις πρώτες θέσεις.

Ε και με το που κατεβήκαμε και σταματήσαμε να κρυώσουν τα φρένα (και όχι να περιμένουμε άλλο λεωφορείο αν και εγώ πιστεύω πως θα έπρεπε να ερθει άλλο) να βγαίνει καπνός απο το πισω μέρος του λεωφορείου και εγώ να λέω άμα κάνει καμια έκρηξη την βάψαμε. Καλού κακού πήγα παραπέρα. Ε μετα απο κανα τέταρτο που κάτσαμε εκεί, ξαναμπήκαμε μέσα και φτάσαμε στον προορισμό μας σώοι και αβλαβής. Αυτή τη φορά φτάσαμε σώοι, την επόμενη όμως;;;  Ελπίζω να μη ξανασυμβεί κάτι αντίστοιχο γιατί τα λεωφορεία που μας έχουνε δεν είναι και τα καλυτερα αυτό φαινεται γιατί χαλάνε συνεχως! Μου εχει τυχει να ξαναχαλασει λεωφορειο επανω στις στροφες και να λες τωρα θα με ριξει απο κατω! Γενικως φύλα τα ρουχα σου για να έχεις τα μισά λένε, οπότε ελπίζω τα παράπονά μας να έπιασαν τόπο και να μη ξανασυμβεί κάτι αντίστοιχο σε άλλο δρομολόγιο γιατί μία φορά τη πατάς και μετά όλοι ξαφνικά θυμούνται οτι είχε πρόβλημα το λεωφορείο! Και το κάθε μεταφορικό μέσο!

Ε και μπαίνοντας μέσα στο λεωφορείο μετά τη μικρή στάση για να κρυώσουν τα φρένα ακούω μια γυναίκα που πρέπει να έχει πολύ χαβαλέ και εμένα μ αρέσουν αυτοί οι άνθρωποι, να λέει στον οδηγό.
Οδηγέ θα με πάς ε; Είσαι σίγουρος; Κοίτα μην έρθει η ελπίδα και δε προλάβω να τη δω, στο λέω! Και εκεί γέλασαμε όλοι και είπαμε εντάξει θα φτάσουμε και θα δούμε την ελπίδα. Τωρα αν η ελπίδα θα δει εμάς δε ξέρω αλλά θα την παραφυλάξω για να δω ;)

Αυτά που λέτε έζησα την Κυριακή και τώρα ας συνεχίσω με το βραβείο και τις ερωτήσεις που το συνοδεύουν:


Οι κανόνες του βραβείου:

  • Ευχαριστείτε τον blogger που σας έχει προτείνει και αναρτάτε τη διεύθυνση του blog του.
  • Συμπεριλάβετε στην ανάρτησή σας το εικονίδιο του Liebster Award.
  • Απαντήστε σε 10 ερωτήσεις που θα σας θέσει ο blogger που σας απένειμε το βραβείο.
  • Προτείνετε άλλα 10 blogs.
  • Αναρτήστε την υποψηφιότητα για το βραβείο σε κάθε ένα από τα 10 blogs που έχετε επιλέξει και παρέχετε ένα link του post σας, ώστε να ενημερωθούν οι κάτοχοι σχετικά με το βραβείο Liebster σε περίπτωση που δεν το γνωρίζουν. 
Kαι ακολουθούν οι ερωτήσεις του βραβείου με τις απαντήσεις μου:

Γιατί ξεκινήσατε το blog;

Θυμάμαι πως είχε φτιάξει τότε μπλοκ ένας φίλος μου και μου άρεσε η όλη ιδέα. Τότε μου έφτιαξε και εμένα το Εκφράσου που άργησε να βρει λίγο την πλήρη ταυτότητά του αλλά τη βρήκε μετά απο λίγο καιρό και αυτό έχει πια σημασία. Οπότε το μπλοκ το ξεκίνησα ας πούμε απο περιέργεια και απο πλάκα αλλά έγινε κάτι παραπάνω απο κομμάτι μου πια.

 Πείτε μας λίγο τι σας ενθουσιάζει;

Νομίζω πως εδώ θα έπρεπε να λέει τι δεν σας ενθουσιάζει γιατί ειλικρινά είμαι ένας ενθουσιασμός απο μόνη μου. Ενθουσιάζομαι με τα πάντα εύκολα αλλά τα βαριέμαι και εύκολα. Αυτό που με ενθουσιάζει περισσότερο απο όλα είναι ότι νέο μπει στη ζωή μου, απο μια ιδέα, απο έναν άνθρωπο μέχρι απο μια τσάντα που μπορεί να αγοράσω.  Ότι νέο δηλαδή με ενθουσιάζει.

Γιατί πιστεύετε ότι τα σχόλια και η επικοινωνία βοηθούν τους bloggers και με ποιο τρόπο;

Γιατί οι άνθρωποι γεννηθήκαμε για να επικοινωνούμε και να εκφραζόμαστε. Είμαι μια μορφή ελευθερίας, κυρίως πνευματικής αυτό και πιστεύω οτι μέσω του μπλοκ μπορουν να εκφράζονται και να επικοινωνούν ευκολότερα και βαθύτερα ακόμη και οι άνθρωποι που δεν είναι ιδιαίτερα κοινωνικοί.

Για ποια πράγματα μιλάτε στο blog σας;

Για τα πάντα! Ότι θα έλεγα με την κολλητή μου φίλη σε μια καφετέρια το λέω γράφοντας και εδώ. Δε μπορώ να δώσω μια "πλευρά" στο μπλοκ όταν εγω σαν χαρακτήρας είμαι πολύπλευρη. Όλα κι απο λίγο. Κάτι σαν τουρλού που λέμε δηλαδή! ;)
Ε τι να κάνω βαριέμαι να έχω μόνο μία κατεύθυνση! Θέλω πολλες γύρω μου! :)

Έχετε δημιουργήσει μια φιλική σχέση με άλλους bloggers; Έχετε γνωριστεί ποτέ προσωπικά;

Τωρα πια μπορώ να πω πως με πολλούς μπλοκογείτονες έχω αναπτύξει φιλικές σχέσεις και κάποια στιγμή θα τους γνωρίσω προσωπικά. Εχω γνωρίσει την Βικυ τη Δερμάνη απο κοντά την οποία και υπεραγαπώ και στο μέλλον είμαι σίγουρη οτι θα γνωρίσω κι άλλους κι άλλους! Στο τηλέφωνο μιλάω και με άλλες φίλες αλλά από κοντά δεν έχει τύχει να γνωρίσω άλλον άνθρωπο ακόμη.

Πώς φαντάζεστε το blog σας σε δύο χρόνια; Τι θα θέλατε να δείτε να μεγαλώνει / να αλλάζει και με ποιο τρόπο;

Το φαντάζομαι ίδιο σχεδόν! Με ποικίλα θέματα, με περισσότερους αναγνώστες και πολλά βιβλία που θα έχω καταφέρει να εκδώσω και θα τα παρουσιάζω εδώ. Ναι έχω πολλά οράματα για το μπλοκ και τη ζωή μου γενικά αλλά έχω καταφέρει να μετριάσω την παρορμητικότητά μου και να τα αφήσω όλα να έρθουν σιγά σιγά και όμορφα πιστευω.
 
Τι είναι αυτό που κάνετε καλύτερα; 

Να κάνω τον άλλο να χαμογελάει πιστεύω και να σκέφτεται θετικά και αισιόδοξα.
 
 Πόσο χρόνο αφιερώνετε στο blog σας;

Ανάλογα! Κάποιες φορές αρκετό και κάποιες λιγότερο. Εξαρτάται και απο εσωτερικούς αλλά και απο εξωτερικούς παράγοντες.

Πώς γεννιούνται τα post σας; 
Δε ξέρω! Απλως γεννιουνται! Σα να βρισκονται μέσα μου με μια σειρά και βγαίνουν αβίαστα όταν θέλουν τα ίδια να βγουν.
 
Ευχές για τον αναγνώστη

Υγεία φυσικα! Ψυχική και σωματική υγεία σε αυτούς και στους ανθρώπους που αγαπάνε! Αν έχεις αυτή μπορείς να παλέψεις για τα πάντα! 
 
 
Και τώρα ήρθε η σειρά μου να δώσω τα βραβειάκι σε δέκα αγαπημένους μου μπλόκερ. Επιλέγω τους εξής και εύχομαι να το δεχτούν και να παίξουν με τη σειρά τους:
 

Αυτά από μένα σήμερα φίλοι! Να είστε καλά, να έχετε μία όμορφη μέρα και να χαμογελάτε! :)

Παρασκευή, 23 Ιανουαρίου 2015

ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΨΑΡΟΚΑΙΚΟ...

Ένα μικρό ψαροκάικο είναι η ζωή μου.
Ένα μικρό φθαρμένο ψαροκάικο που έχει σμαραγδιά φεγγάρια στο κατάρτι του κι ένα ξεσκούφωτο ήλιο αληταρά για τιμονιέρη.
Ένα ψαροκάικο δίχως ρότα.
Που πάμε καπετάνιο; Με ρωτάει ο τιμονιέρης και μου κλείνει το μάτι.
Όπου πάνε τα κύματα λέω επίσημα εγώ.
Και τα σμαραγδιά φεγγάρια που είναι στο κατάρτι σκάνε σαν ρόδια στην κουβέρτα.
Κι ο ξεσκούφωτος ήλιος ο αληταράς παρατάει το τιμόνι του και χορεύει.
Και η νύχτα γεμίζει χιλιάδες ήλιους αληταράδες.
Και η ψυχή μου γεμίζει νύχτες πολύχρωμες. Γεμίζει σμαραγδιά φεγγάρια και θαλασσινά πουλιά. Που να χωρέσουν μέσα μου όλα αυτά; Που να στριμωχτούν π΄ ανάθεμα τα ;
Αν βρισκόταν τώρα κάποιος δίπλα μου να μου ζεστάνει τα χέρια… να μου πει ψιθυριστά: «Εντάξει. Μη φοβάσαι μωρό μου».
Κι εγώ να σύρω τα δάχτυλα μου στο πρόσωπο του και να πιάσω το σχήμα του χαμόγελου του.
Να πιάσω το σχήμα του κόσμου. Και να γλυκαθώ.
Κάτι τέτοιες νύχτες είναι που έχω κάνει όλες τις αγοραπωλησίες της ψυχής μου με τον πρώτο έμπορα που θα μου παρουσιαστεί.
Πουλάω τα πάντα έτσι για έναν παρά…



Είπα να σας ευχηθώ καλό Σαββατοκύριακο από ένα απόσπασμα του βιβλίου "Σκισμένο Ψαθάκι" της αγαπημένης Αλκυόνης Παπαδάκη. :)

Να περάσετε όμορφα, όσοι πάτε στο τόπο που γεννηθήκατε για τις εκλογές εύχομαι να μοιραστείτε ξεχωριστές στιγμές με την οικογένειά σας, να ψηφίσετε πάνω απ' όλα με καθαρή συνείδηση και σκεπτόμενοι το συλλογικό μας όφελος και  να 'μαστε καλά από Δευτέρα πάλι εδώ!

Φιλιά πολλά σε όλους! :)

Πέμπτη, 22 Ιανουαρίου 2015

ΚΙ Η ΚΑΤΑΜΕΣΤΗ ΑΙΘΟΥΣΑ ΓΕΛΟΥΣΕ! ΚΙ ΗΤΑΝ ΤΟΣΟ ΟΜΟΡΦΗ ΑΥΤΗ Η ΟΜΑΔΙΚΗ ΧΑΡΑ! :)

Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα!
Τί κάνετε; Εύχομαι να είστε όλοι καλά! 

Εγώ είμαι αρκετά καλά, χαρούμενη, αισιόδοξη και επειδή εγω τη χαρά δε μπορώ να τη κρατάω μόνο για μένα, θέλω να τη μοιραστώ μαζί σας.

Καλά μη περιμένετε να ακούσετε κατι πολυ ευφάνταστο να σας πω, κάτι πολύ απλό είναι αλλά επειδη είναι προσωπική στιγμή έχει άλλη αξία πιστεύω.

Εχθές λοιπόν μετά απο πάρα πολύ καιρό που έχω να δω ταινία, αποφάσισα με κάποιους καλούς φίλους να πάω σινεμά. Για την ακρίβεια σινεμά έχω να πάω χρόνια αλλά αυτές τις μέρες ένοιωθα πως μου είχε λείψει πολύ και ήθελα έντονα να πάω.

Κωμωδία δεν έχω παρακολουθήσει ποτέ σε τόσο μεγάλη οθόνη και ήταν κάτι που πράγματι ήθελα! Οπότε, όταν είδα οτι ο κινηματογράφος που βρίσκεται στην πόλη μου πρόβαλλε τους Γαμπρούς της Ευτυχίας είπα εγώ θα πάω και όποιος θέλει ας ακολουθήσει! ;)

Μαζευτήκαμε λοιπόν και πήγαμε εχθές! Είχε πάρα πολύ κόσμο και πέρασα καταπληκτικά.

Ας δούμε πρώτα μερικές πληροφορίες για την ταινία και θα σας πω παρακάτω κάποια άλλα πράγματα που θέλω να μοιραστώ μαζί σας.



ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ:


Σκηνοθεσία:
ΣΤΡΑΤΟΣ ΜΑΡΚΙΔΗΣ
Σενάριο: ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΕΛΕΝΑ ΣΟΛΩΜΟΥ
Ηθοποιοί: ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΙΜΙΤΣΕΛΗΣ, ΤΑΣΟΣ ΠΑΛΑΤΖΙΔΗΣ, ΧΡΥΣΑ ΡΩΠΑ, ΚΩΣΤΑΣ ΕΥΡΙΠΙΩΤΗΣ, ΚΩΣΤΑΣ ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΗΣ, ΜΠΕΣΥ ΜΑΛΦΑ, ΠΗΝΕΛΟΠΗ ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΥ, ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΓΕΡΟΝΙΚΟΛΟΥ, ΟΡΦΕΑΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
Διάρκεια: 98 λεπτά
Πρεμιέρα: Πέμπτη, 15 Ιανουαρίου 2015
Χρονολογία παραγωγής: 2015
Είδος ταινίας: KΩΜΩΔΙΑ
Χώρα παραγωγής: ΕΛΛΑΔΑ
Καταλληλότητα ταινίας: ΚΑΤΑΛΛΗΛΟ



ΠΕΡΙΛΗΨΗ:

Ο Βαγγέλης (Κώστας Αποστολάκης) είναι ένας παραδοσιακός Κρητικός οικογενειάρχης, παντρεμένος με τη Λίνα (Μπέσυ Μάλφα). Δυστυχώς, δεν μπορεί να χαρεί την γυναίκα του μέσα στο ίδιο του το σπίτι, αφού μαζί τους μένει η γεροντοκόρη κι εκκεντρική αδερφή του, Ευτυχία (Χρύσα Ρώπα). Ο μόνος τρόπος για να φύγει η Ευτυχία από το σπίτι και να την ξεφορτωθεί μια για πάντα είναι να την παντρέψει. Ποιος όμως θα είναι ο ήρωας που θα δεχθεί να παντρευτεί την Ευτυχία;

Αναζητώντας τον κατάλληλο γαμπρό, ο Βαγγέλης καταλήγει σε έναν συνεργάτη του, τον Μένη (Κώστας Ευρυπίωτης). Ο Μένης είναι ένας άνδρας στο χείλος της καταστροφής, χτυπημένος από την οικονομική κρίση και ίσως ο μόνος που θα μπορούσε να κάνει την θυσία.

Κι ενώ το… προξενιό δείχνει να έχει πάρει τον δρόμο του, εμφανίζεται ένας δεύτερος γαμπρός που διεκδικεί την Ευτυχία, ο Κούλης (Γιάννης Τσιμιτσέλης).

Η ταινία αποτελεί μια σύγχρονη και διαφορετική εκδοχή της κλασσικής ταινίας που όλοι αγαπήσαμε το 1962 με πρωταγωνιστές την αγαπημένη Γεωργία Βασιλειάδου και τον Βασίλη Αυλωνίτη. 



ΤΟ ΤΡΕΙΛΕΡ ΤΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ:





Kαι αποκάτω σας βάζω ένα βίντεο με αποσπάσματα της παλιάς ταινίας με τους αξεπέραστους εκείνους ηθοποιούς! 



ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ:

Είδος: Κωμωδία
Σενάριο: Τσιφόρος Νίκος, Βασιλειάδης Πολύβιος
Πρωταγωνιστούν: Αυλωνίτης Βασίλης, Βασιλειάδου Γεωργία, Ρίζος Νίκος, Ρίζου Έλσα, Τσιτσόπουλος Γιώργος, Γιουλάκη Κατερίνα, Λάζου Πόπη, Μεντής Κώστας, Μελά Έφη, Αποστόλου Ζέτα, Σάκαινας Βαγγέλης.
Διάρκεια: 81


Λοιπόν, έχουμε και λέμε:
Πρέπει να είναι η πρώτη Ελληνική κινηματογραφική ταινία την οποία είδα πρόσφατα και την ευχαριστήθηκα τόσο πολύ! Έχω αναφέρει στο παρελθόν οτι δε μου αρέσουν οι ταινίες που για να γελάσει ο κόσμος μιλάνε αισχρά, άσχημα και σε κάποιες σκηνές νοιώθω πως κατα κάποιο τρόπο ξεφτιλίζεται ο ρόλος του. Στη συγκεκριμένη λοιπόν ταινία γέλασα γιατί όντως ένοιωθα την ανάγκη να γελάσω, είτε απο τις εκφράσεις των ηθοποιών, είτε επειδή όντως αυτά που έλεγαν ήταν όντως αστεία! 

Δε θα μπω στη διαδικασία να συγκρίνω την παλιά με τη νέα ταινία, θα πω μόνο πως σκέφτηκα μέσα μου πως ότι βασίζεται στον παλιό, καλό, Ελληνικό κινηματογράφο σε κάνει να γελάσεις πραγματικά χωρίς να ακούς χυδαίες και άσχημες εκφράσεις και αυτό μου άρεσε πολύ.

Αυτό όμως που μου άρεσε και με έκανε  να αισθανθώ όμορφα πάνω απ' όλα είναι αυτό που ανέφερα ήδη στον τίτλο της ανάρτησης. Μια αίθουσα γεμάτη κόσμο γελούσε και γελούσε με την ψυχή της! Και εμένα μου άρεσε πολύ αυτό! Πάρα πολύ! Σε κάποια σημεία δεν ήξερα εαν γελούσα με τη ταινία ή με τα παράξενα γέλια άλλων αλλά γελούσα ασταμάτητα και μου άρεσε αυτό! Ειδικά όταν άκουσα κάποιους να γελανε και να χτυπάνε παλαμάκια (χαρακτηριστική νομίζω Ελληνική κίνηση αυτή) ξετρελάθηκα και χτύπησα και εγώ μια φορά παρασυρόμενη απο τους άλλους.

Ειλικρινά αν έβλεπα μόνη μου τη ταινία δε πιστεύω να διασκέδαζα τόσο, όμως αυτό το συναισθημα της ομαδικής χαράς πολύ μου άρεσε. Ένοιωθα τόσο άνετα, τόσο οικεία εκείνη τη στιγμή, σαν κάπου εκεί να ήταν το σπίτι μου, εκεί να άνηκα ένα πράγμα, δε ξέρω πως αλλιώς να το εξηγήσω. Αυτή η ομαδική χαρά ήταν δύναμη για μένα, πιο πολύ ευχαριστήθηκα αυτό παρά όλα τα άλλα.

Αυτό ήθελα να μοιραστώ μαζί σας φίλοι! Είναι απλό αλλα αληθινό και εύχομαι με τον δικό μου τρόπο να σας μεταδώσω έτσι λίγο απο τη χαρά και το γέλιο που εισέπραξα εχθές!

Δεν έχω να πω κάτι άλλο! Εύχομαι να είστε καλά και να διασκεδάζετε!

Πολλά χαμόγελα σε όλους! :)

Τρίτη, 20 Ιανουαρίου 2015

ΑΣΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΣΟΥ ΝΑ ΛΑΜΨΕΙ.

"Άσε την ψυχή σου να λάμψει! Να είσαι αυθεντικός. Δεν υπάρχει κανείς άλλος σε αυτή τη γη σαν κι εσένα. Αγκάλιασε την αλήθεια σου με όλη σου την καρδιά και ζήσε και ανάπνευσε το πεπρωμένο σου".

Ντον Γκλάσκιν

Δε ξέρω γιατί, αλλά συγκινήθηκα διαβάζοντας το επάνω γνωμικό σερφάροντας στο διαδίκτυο! Κάπως έτσι λοιπόν, είπα να το μοιραστώ μαζί σας! :)

Καλό υπόλοιπο μέρας σε όλους! Να είστε καλα! 

Δευτέρα, 19 Ιανουαρίου 2015

ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΜΕ ΜΟΥΣΙΚΗ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΛΑΝΗΤΕΣ ΤΟΥ!

Εκφραστικοί μου φίλοι καλημέρα και καλή εβδομάδα να έχουμε! 

Μιας και αυτή η εβδομάδα θέλοντας και μη θα είναι και πιο πιεσμένη λόγω των εκλογών που επρόκειτο να γίνουν, νομίζω πως το σημερινό θέμα της ανάρτησης θα σας κάνει να χαλαρώσετε και να αναζωογονηθείτε! ;)

Ότι το σύμπαν παράγει μουσική φαντάζομαι το ξέρατε. Ότι μπορεί να έχετε ακουσει καποια βιντεο με αυτη τη μουσική φαντάζομαι οτι μπορεί να το έχετε κάνει ήδη, ε σήμερα λοιπόν είπα παρεούλα να μάθουμε και να ακούσουμε.

Προσωπικά, δεν ήξερα πολλές λεπτομέριες, έψαξα όμως βρήκα και με χαρά τις μοιράζομαι μαζί σας!

Για πάμε να δούμε τι βρήκα και μη παραλείψετε να ακούσετε τα βίντεο που θα ακολουθήσουν! ;)


Πολλούς αιώνες πριν η ΝΑΣΑ αποδείξει την ύπαρξη την Μουσικής στο Σύμπαν, ο Πλάτων ονόμαζε την μουσική ως την ομορφιά του Σύμπαντος κι έλεγε ότι η «η Μουσική είναι η κίνηση του ήχου για να φτάσει την ψυχή και να της διδάξει την αρετή», ότι «η μουσική είναι ένας ηθικός κανόνας. Δίνει ψυχή στο σύμπαν, φτερά στη σκέψη, απογειώνει τη φαντασία, χαρίζει χαρά στη λύπη και ζωή στα πάντα”.

Πιο πριν όμως ο Πυθαγόρας ο Σάμιος, αυτός ο μέγιστος των μεγίστων φιλόσοφος, μαθηματικός, γεωμέτρης και μουσικός, είχε φτάσει σε τέτοιο επίπεδο ευαισθησίας ώστε ν’ ακούει (όχι βέβαια με τα φυσικά αυτιά) τη συμφωνία του ουρανού, τη μουσική των ουράνιων σφαιρών και 6 αιώνες π.Χ. από τον Κρότωνα της Ιταλίας αυτός και οι μαθητές του “ θεμελίωναν την θεωρία τους για τους αριθμούς. «κατὰ δὴ τοὺς Πυθαγορικοὺς πρεσβευτέα τὰ τῶν ἀριθμῶν ὡς ἀρχὴ καὶ πηγὴ καὶ ῥίζα τῶν πάντων».

Ανακάλυπταν τις αρμονικές σχέσεις των αριθμών στη μουσική και βάσει αυτών ερμήνευσαν τον Σύμπαντα Κόσμο. Η μουσική για τους Πυθαγόρειους ήταν πάνω από όλα μαθηματικά. Η ουσία της ήταν οι αριθμοί και η ομορφιά της η έκφραση των αρμονικών σχέσεων των αριθμών, «τοὺς ἐν τοῖς ἀριθμοῖς ἁρμονικοὺς λόγους ἐννοῶν καὶ τὸ ἐν αὐτοῖς ἀκουστὸν ἀκούειν ἔλεγε τῆς ἁρμονίας». Η μουσική ήταν ακόμα η εικόνα της ουράνιας αρμονίας. Οι αρμονικές σχέσεις των αριθμών μεταφέρονταν στους πλανήτες. Οι πλανήτες καθώς περιστρέφονται – δίδασκε – παράγουν διάφορους μουσικούς ήχους, «αρμονία των σφαιρών», που δεν τους ακούμε” : «Εστίν ουν η ουσία των πραγμάτων αρμονία και αριθμός σφαιρών στρεφομένων»!!

2.500+ έτη μετά, στο σήμερα, η σύγχρονη επιστήμη έχει απόδειξη μέχρι κεραίας όλα όσα έλεγαν ο Πλάτων και ο Πυθαγόρας για την μουσική των ουράνιων σφαιρών.

Όπως μας λέγει ο Ιάμβλιχος, στο «Περί Πυθαγόρειου βίου, 938 – 958», ο Πυθαγόρας χρησιμοποιώντας κάποιον άρρητο και δυσκολονόητο θεϊκό τρόπο, τέντωνε την ακοή του και προσήλωνε τον νου του στις «μεταρσίαις» (υπερκόσμιες) «τοῦ κόσμου συμφωνίαις», ακούοντας μυστικά, όπως έδειχνε, μόνον αυτός και κατανοώντας την καθολική των σφαιρών και των κατ’ αυτάς κινούμενων αστέρων αρμονία, που ήταν κάτι πληρέστερο από εκείνη των θνητών και απέδιδε «κατακορέστερον μέλος».

Η υπερκόσμια αυτή συμφωνία, έλεγε, είναι αποτέλεσμα «ἐξ ἀνομοίων μὲν καὶ ποικίλως διαφερόντων ῥοιζημάτων ταχῶν τε καὶ μεγεθῶν καὶ ἐποχήσεων» (εξ ανόμοιων μεν και ποικίλων ταχύτατων ήχων και μεγεθών και συνακόλουθων στοιχείων), που έχουν αναμεταξύ τους εναρμονισθεί με κάποια μουσική διάταξη, αποτελούμενη από κίνηση και μελωδικότητα περιστροφή άμα και ποικιλόμορφη ωραιότητα. Από την υπερκόσμια αυτή συμφωνία εμπνεόμενος, σαν να είχε βάλει σε τάξη και αυτή λογική του νου του, όπως όταν μιλούμε για άσκηση σωματική, επινοούσε όσο ήταν δυνατόν κάποιες εικόνες ίδιες με αυτές που έβλεπε, τις οποίες παρείχε στους μαθητές του μιμούμενος με τα μουσικά όργανα και την φωνή την υπερκόσμια συμφωνία. Γιατί σε αυτόν μόνον από όλους τους ανθρώπους της γης θεωρούσε ότι ήταν κατανοητοί και μπορούσε να ακουσθούν οι κοσμικοί αυτοί φθόγγοι.

Εάν σταθούμε για λίγο στην γεωμετρική και μαθηματική πλευρά του θέματος θα παρατηρήσουμε ότι υπάρχουν 5 συμμετρικά πολύεδρα. Ο μέγας Πλάτων έλεγε ότι αυτά τα πολύεδρα είναι οι βασικοί δομικοί κρίκοι, τα πλέον σημαντικά δομικά στοιχεία στην δημιουργία του σύμπαντος. Ο Kepler που μελέτησε τα έργα των αρχαίων Ελλήνων και ιδιαίτερα του Πλάτωνα παρατήρησε με τις μετέπειτα έρευνές του, ότι οι τροχιές των πλανητών, και φυσικά της Χθονός – Γης, “γράφουν” την περιφέρεια συγκεκριμένων πολυέδρων.

Για παράδειγμα η τροχιά του Άρεως γράφει την περιφέρεια ενός τετράεδρου (Πυρ). Η τροχιά του Διός γράφει την περιφέρεια ενός κύβου (γη). Η τροχιά της Αφροδίτης γράφει την περιφέρεια ενός οκτάεδρου (Αήρ). Η τροχιά της Γης γράφει την περιφέρεια ενός εικοσάεδρου (Ύδωρ). Και τα πράγματα δεν σταματούν εκεί : οι αρχαίου Έλληνες ταύτιζαν τα ουράνια σώματα ή ορθά τις τροχιές του με τις νότες της μουσικής, ήτοι ΝΤΟ, ΡΕ, ΜΙ, ΦΑ, ΣΟΛ, ΛΑ ΣΙ, ΝΤΟ, δηλαδή με τους νόμους της μουσικής. Κάτι που έχει επαληθευθεί από σύγχρονους επιστήμονες, ότι δηλαδή συγκεκριμένες νότες αποδίδουν συγκεκριμένα γεωμετρικά σχήματα – στερεά.


Δείτε μερικά βίντεο με την μουσική που παράγουν κατά την περιστροφή τους, η Γη,ο Πλούτωνας,ο Κρόνος,ο Πωσειδώνας και η Ιώ(Φεγγάρι του Δία)







 



Εκφραστικοί φίλοι τα πάντα επάνω στον πλανήτη μας παράγουν μουσική! Είναι τόσο ωραίο και γλυκό αυτό! Νομίζω οτι αυτό είναι αρμονία! :)

Αυτά απο μένα για σήμερα! Να είστε καλά και να έχετε μία όμορφη εβδομάδα! :)

Παρασκευή, 16 Ιανουαρίου 2015

ΧΑΝΟΝΤΑΙ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ;;;

Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα.

Εχθές σερφάροντας στο διαδίκτυο βρήκα μια εικόνα με λόγια που μου έκανε τρομερή εντύπωση.

Είναι η ακόλουθη:



Ωραία ε; Εμένα τουλάχιστον μου άρεσε πολύ!

Είμαι απο τους ανθρώπους εκείνους που κάνουν όνειρα, πολλά όνειρα, εφικτά όμως και όχι ουτοπικά και ακατόρθωτα.

Μέχρι στιγμής στη ζωή μου έχω καταφέρει να κάνω πράξη πολλά απο αυτά και πιστεύω πως στο μέλλον θα καταφέρω να υλοποιήσω κι άλλα, όμως κάθε φορά "γεννιούνται" και νεότερα και είναι λογικό αυτό. Όσο μεγαλώνεις και ανοίγουν οι ορίζοντές σου στοχεύεις και σε κάτι παραπάνω που θα σε εκφράσει εκείνη την χρονική στιγμή.

Δε πιστεύω πως οι ονειροπόλοι δεν είναι ρεαλιστές, αντίθετα μάλιστα πιστεύω πως ο ρεαλισμός τους είναι αυτός που τους οδηγεί στο να κάνουν όνειρα γιατί αλλιώς ξέρουν πως μέσα τους θα είναι "νεκροί".

Όμως.... κάπου εδώ υπάρχει ένα μεγάλο όμως! Υπάρχουν άνθρωποι που όταν δεν καταφέρνουν να υλοποιήσουν τα όνειρά τους τη στιγμή εκείνη που θεωρούν αναγκαία, παραιτούνται! Πολλές φορές έχω μπει στη πλάνη αυτή αλλά ποτέ δε το κάνω. Θεωρώ πως μόνοι μας βαπτίζουμε αποτυχία τα πράγματα που δεν ήρθαν όπως τα είχαμε επιδιώξει. 

Αντί να πεις πχ απέτυχα, μπορείς να πεις πέτυχα αλλά όχι στο βαθμό που επιδίωκα.
Νομίζω πως καταλάβατε τί θέλω να πω. Όλα είναι θέμα "οπτικής" γωνίας του καθενός.

Πολλές φορές βέβαια εξωτερικοί και εσωτερικοί (η εκάστοτε ψυχολογία μας) παράγοντες παίζουν σημαντικό ρόλο στο πώς αντιλαμβανόμαστε τα όσα μας συμβαίνουν. Εκει το μόνο που λέω συνήθως στον εαυτό μου είναι "πάρε χρόνο¨", νομίζω πως αυτός ο χρόνος μας αποστασιοποιεί και μας δίνει πιο ξεκάθαρη σκέψη.

Το νόημα των επάνω στίχων της εικόνας που δυστυχώς δεν αναφέρει ποιός άνθρωπος το έγραψε με εκφράζει απόλυτα για ποικίλους λόγους. Κυρίως γιατί απελπίζομαι ή θυμώνω όταν νοιώσω ότι δεν πραγματοποιούνται τα όνειρά μου και θεωρώ ότι χάθηκαν! Κι ας ξέρω πως δεν χάνονται γιατί ότι έχει ο καθένας μας μέσα του πάντα βρίσκει τρόπο να βγει στην επιφάνεια και πάλι!

Είμαι απο τους ανθρώπους εκείνους που εστιάζουν επάνω στα όνειρά του, τα οπτικοποιούν αλλά δεν έχουν υπομονή μέχρι να γίνουν πράξη και όταν γίνουν τα νοιώθω πλέον πολύ μακριά, σα να ξεθώριασαν ένα πράμα. Με την έννοια του ότι εντάξει γίνανε, σιγά, πάμε για άλλα τώρα. Ειναι σα να φευγει ο ενθουσιασμός. Σα να πολεμάς για κάτι αλλά όταν πάρεις το τρόπαιο να μη σε νοιάζει γιατί απόλαυσες τη μάχη, όσο κι αν κατα τη διάρκεια της μάχης παραπονιόσουνα.

Ελπίζω να μη σας μπέρδεψα με την παραπάνω παράγραφο... ειναι καπως περιεργο το ξερω, αν και πιστευω οτι πολλοι ανθρωποι είναι έτσι.

Απογοητευόμαστε, πολλές φορές απογοητευόμαστε οταν τα ονειρά μας δεν γίνονται πραγματικότητα αλλά νομίζω πως όποιος καταφέρει να ονειρευτεί μια φορά ειλικρινά, τότε θα ονειρεύεται για πάντα!

Πιστεύω πως δεν χάνονται τα όνειρα, οτι αλλάζουν "κατεύθυνση" ναι, οτι "ξεκουράζονται" για λίγο ναι αλλά να χαθούν όχι δε το πιστεύω, με τίποτα!

Δε μπορώ να φανταστώ τη ζωή των ανθρώπων χωρίς όνειρα, όσο κι αν ξέρω οτι τα όνειρα του ενός τις περισσότερες φορές μπορεί να βρίσκονται σε πλήρη σύγκρουση με τα όνειρα του άλλου, γιατί πιστεύω πως χωρίς όνειρα η ζωή θα είναι ενα μπλοκ ζωγραφικής χωρίς καμία ζωγραφιά και χωρίς κανένα χρώμα. Θα ειναι κενή. Λευκή αλλά κενή! 

Μη σας κουράσω άλλο! Εξάλλου ότι είχα να πω το είπα, θέλω μόνο να πω στα δικά μου όνειρα πως άν έστριψαν σε κάμια πάροδο, τα προσκαλώ να γυρίσουν πισω ;)
Κάντε και εσείς το ίδιο! Είναι μια αρχή, δε θα ναι; :)

Καλό Σαββατοκύριακο εκφραστικοί μου φίλοι!
Να περάσετε όμορφα και να διασκεδάσετε!
Φιλάκια πολλά σε όλους!

Πέμπτη, 15 Ιανουαρίου 2015

Ο ΙΚΑΡΙΩΤΙΚΟΣ ΧΟΡΟΣ.

Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα.
Τί κάνετε; Εύχομαι να είστε καλά!

Εγώ ξανακρύωσα πάλι και με ενοχλεί ο λαιμός.
Ειλικρινά φέτος νοιωθω πως οι ιώσεις και τα κρυώματα με έχουν "ερωτευτεί" και δεν λενε να ξεκολλήσουν απο πάνω μου! 
Θα φτάσω σε σημείο να είμαι εντελώς καλά και θα ανησυχώ.
Θα λέω μια γρίππη και για  μένα, κάτι; :P

Σήμερα αποφάσισα να γράψω κάτι για τη στήλη των "Χοροεκφράσεων".

Ένας αγαπημένος μου λοιπόν χορός (να τον βλέπω, να τον χορέψω δε ξέρω σωστά) είναι ο Ικαριώτικος και ψάχνοντας βρήκα τα εξής:

Ικαριώτικος


O Ικαριώτικος είναι ένας ιδιαίτερα γνωστός σε όλη την Ελλάδα, νησιώτικος, παραδοσιακός χορός και το τραγούδι που τον συνοδεύει, με καταγωγή τους την Ικαρία.

Υπάρχουν δύο ικαριώτικοι χοροί:

1) Ο αυθεντικός ικαριώτικος (στη πραγματικότητα τέσσερα διαφορετικά τραγούδια-σκοποί, που συνολικά ή ξεχωριστά αποτελούν τον ικαριώτικο χωρό), που χορευουν οι ικαριώτες στα παραδοσιακά πανηγύρια τους
Συγκεκριμένα είναι οι σκοποί είναι (χωρίς στίχους) (ο τσαμούρικος,ο ραχιώτικος και ο περαμαρίτικος) και το τραγούδι "πέρα στο χωριού τη βρύση" ή και "Η συμπεθέρα".

2) Το τραγούδι "Ικαριώτικος" (Η αγάπη μου στην Ικαριά) (Κονιτόπουλος, Πάριος κα)
Σύγχυση δημιουργείται συχνά μεταξύ των δύο εκδοχών. Πολύς κόσμος πιστευει οτι το τραγούδι "Η αγάπη μου στην ικαριά" είναι ο (παραδοσιακός )καριώτικος χορός, το οποίο είναι ανακριβές.

Σαν χοροί είναι εξαιρετικά όμοιοι (στη πραγματικότητα ίδα βήματα με διαφορετικό ρυθμό και τρόπο)

Στον Ικαριώτικο χορό οι χορευτές πιάνονται ψηλά από τους ώμους. Τα όργανα που παίζουν τον Ικαριώτικο, παραδοσιακά είναι η Τσαμπούνα ή τσαμπουνοφυλάκα, το βιολί και σε πιο σύγχρονες εκδοχές και η κιθάρα.

Στα ικαριώτικα πανηγύρια που γίνονται όλο το καλοκαίρι (και όχι μόνο) στο νησί του Ικάρου, η εκδοχή 2 (η αγάπη μου στην ικαρια) δεν ακούγεται καθόλου απο τις παραδοσιακές ορχήστρες του νησιού. Αυτό ερμηνευεται απο αρκετούς ως αποφυγή σύγχυσης του πραγματικού ικαριώτικου με το τραγούδι.Αντ'αυτού , σε όλα τα ικαριώτικα πανηγύρια την τιμητική του φυσικά έχει ο ικαριώτικος (εκδοχή 1) όπου παίζεται και χορευεται με πάθος αρκετές φόρες κατα τη διάρκεια του πανηγυριού απο πλήθος κόσμου.

Τα τελευταία χρόνια τα πανηγύρια έχουν "ξαναγεννηθεί" με την έντονη συμμετοχή της νεολαίας, αλλά και των επισκεπτών του νησιού, έχοντας γίνει ίσως η κύρια ατρακτιόν του νησιού!



Τώρα που θα σας βάλω και βιντεάκια νομίζω οτι θα σας ξεσηκώσω. ;)



Τα βήματα του Ικαριώτικου που δε νομίζω να τα μάθω ποτέ :P


Αν και παλαιότερα χορευόταν με τα χέρια σταυρωτά, σήμερα χορεύεται με κράτημα από τους ώμους και έχει 9 βασικά βήματα. Η μουσική του Ικαριώτικου έχει μέτρο 2/4 το οποίο επαναλαμβάνεται 3 φορές (ανά 3 βήματα). Τα βήματα 1, 4 και 7 είναι αργά (1/4), ενώ τα υπόλοιπα βήματα είναι γρήγορα (1/8) .
 
Βρήκα και ένα βίντεο με τον αυθεντικό Ικαριώτικο:


 
Ωραίος ε;;; Ε ή έχουμε παραδόσεις ή δεν έχουμε! ;)
 
Αυτά απο μένα για σήμερα φίλοι!
Να είστε καλά και να διασκεδάζετε!
 
Για περισσότερες Χοροεκφράσεις μπορείτε να πατήσετε εδώ: http://ekfrastite.blogspot.gr/search/label/%CE%A7%CE%BF%CF%81%CE%BF%CE%B5%CE%BA%CF%86%CF%81%CE%AC%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82

Φιλάκια πολλά σε όλους! <3
 

Τρίτη, 13 Ιανουαρίου 2015

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙΣ ΕΣΥ ΗΛΙΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΦΩΤΙΣΕΙΣ ΤΟΥΣ ΣΒΗΣΜΕΝΟΥΣ ΗΛΙΟΥΣ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ - ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ.

Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα!
Εύχομαι να είστε όλοι καλά!

Σήμερα έχει πολύ κρύο και διάβασα ένα άρθρο στο διαδίκτυο που ειλικρινά με έκανε να νοιώσω ζεστασιά. Γι' αυτό το λόγο άλλωστε αποφάσισα να το μοιραστώ μαζί σας.

Στη μικρή μου πρωινή βόλτα στο διαδίκτυο, έπεσα επάνω στην ακόλουθη αναδημοσίευση:

" Πρέπει να γίνεις εσύ ήλιος για να φωτίσεις τους σβησμένους ήλιους των άλλων. Δεν υπάρχουν ιδέες, υπάρχουν μονάχα άνθρωποι που κουβαλούν τις ιδέες, κι αυτές παίρνουν το μπόι του ανθρώπου που τις κουβαλάει. Πού να βρω μια ψυχή σαρανταπληγιασμένη κι απροσκύνητη, σαν την ψυχή μου, να της ξομολογηθώ;

Δε ζυγιάζω, δε μετρώ, δε βολεύουμαι! Ακολουθώ το βαθύ μου χτυποκάρδι ...

Να μην αρνιέσαι τη νιότη σου ως τα βαθιά γεράματα, να μάχεσαι σε όλη σου τη ζωή να μετουσιώσεις σε κατάκαρπο δέντρο την εφηβική σου άνθηση, αυτός, θαρρώ, είναι ο δρόμος του ολοκληρωμένου ανθρώπου.

Έχουν να πουν πως άνθρωπος είναι το ζώο που συλλογιέται το θάνατο. Όχι, σου λέω εγώ. Άνθρωπος είναι το ζώο που συλλογιέται την αθανασία.


Νιώθω σαν να χτυπάμε τα κεφάλια μας στα σίδερα. Πολλά κεφάλια θα σπάσουν. Μα κάποια στιγμή, θα σπάσουν και τα σίδερα.

Άσφαλτα κατέχει η χωματένια αυτή μήτρα την αξία του κάθε παιδιού της· κι όσο ανώτερη η ψυχή που έπλασε, τόσο και δυσκολότερη της αναθέτει εντολή: να σώσει τον εαυτό του ή τη ράτσα του ή τον κόσμο· από την πρώτη, τη δεύτερη, την τρίτη εντολή που σου αναθέτει διαβαθμίζεται η ψυχή σου.

Άστρα, πουλιά, σπόροι μέσα στο χώμα, όλα υπακούουν. Και μόνο ο άνθρωπος σηκώνει κεφάλι και θέλει να παραβεί το νόμο και να μετατρέψει την υπακοή σε ελευτερία. Γι' αυτό κι απ' όλα τα πλάσματα του Θεού αυτός μονάχα μπορεί κι αμαρταίνει. Τι θα πει αμαρταίνει; χαλνάει την αρμονία.

Το πρώτο σου χρέος, εχτελώντας τη θητεία σου στη ράτσα, είναι να νιώσεις μέσα σου όλους τους προγόνους. Το δεύτερο, να φωτίσεις την ορμή τους και να συνεχίσεις το έργο τους. Το τρίτο σου χρέος, να παραδώσεις στο γιο τη μεγάλη εντολή να σε ξεπεράσει.

Δε ζυγιάζω, δε μετρώ, δε βολεύουμαι! Ακολουθώ το βαθύ μου χτυποκάρδι ...

Δέν διαλέγεις αυτά που πιστεύεις. Αυτά διαλέγουν εσένα.

Πιστεύω στα αναρίθμητα, εφήμερα προσωπεία που πήρε ο Θεός στους αιώνες και ξεκρίνω, πίσω από την άπαυτη ροή του, την απόλυτη ενότητα.

Ποτέ μην αναγνωρίσεις τα σύνορα τ'ανθρώπου, να σπας τα σύνορα! Ν' αρνειέσαι οτι θωρούν τα μάτια σου!

Να πεθαίνεις και να λες:
Θάνατος δεν υπάρχει
Ένας δρόμος, ένας μονάχα οδηγάει στο Θεό, ο ανήφορος.
Αν δε δει ο Θεός χέρι ανθρώπου, δε βάζει μήτε κι αυτός το δικό του.

Σκύβω απάνω στο μερμήγκι, θωρώ μέσα στο γυαλιστερό μαύρο μάτι του το πρόσωπο του Θεού.
Θεός είναι η ακατάλυτη δύναμη που μεταμορφώνει την ύλη σε πνέμα. Κάθε άνθρωπος έχει μέσα του ένα κομμάτι από το θεϊκό αυτό στρόβιλο και γι' αυτό κατορθώνει να μετουσιώνει το ψωμί και το νερό και το κρέας και να το κάνει στοχασμό και πράξη.

Δεν είναι νερό δροσερό ο Θεός, όχι, δεν είναι νερό δροσερό, να το πιεις, να δροσερέψεις. Είναι φωτιά, και πρέπει να περπατάς απάνω της. Κι όχι μονάχα να περπατάς, παρά, κι αυτό 'ναι το πιο δύσκολο, παρά και να χορεύεις!

Σίγουρα, ευτύς ως μπορέσεις να χορέψεις, η φωτιά γίνεται νερό δροσάτο, μα ώσπου να φτάσεις ως εκεί τι αγώνας, τι αγωνία, Θεέ μου! "


   ~ Νίκος Καζαντζάκης
_______________
by Αντικλείδι , http://antikleidi.com

Ε;;;;
Για πείτε μου τώρα, "ζεσταθήκατε" εσείς καθόλου; ;)

Όμορφη μέρα σε όλους φίλοι!
Να περνάτε καλά και να διασκεδάζετε!

Δευτέρα, 12 Ιανουαρίου 2015

ΑΓΑΠΗ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ - ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ.

Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα!
Καλή εβδομάδα σε όλους!

Για σήμερα έχω μια ανάρτηση που πολλοί απο εσάς μπορεί να εκπλαγείτε με την επιλογή της ορχηστρικής μουσικής που επέλεξα να κάνω αλλά ειλικρινά είμαι απο τους ανθρώπους εκείνους που προσπαθούν να ακούνε όσο περισσότερα απο τα είδη της υπάρχουν και θεωρώ πως με την παρακάτω μουσική μπορούμε να ξεκινήσουμε ένα γαλήνιο ταξίδι για την εβδομάδα που ακολουθεί.

Προσωπικά αυτός ο ήχος με παραπέμπει σε κάτι γλυκό, τρυφερό, όμορφο τέλος πάντων και θεωρώ πως είναι ότι πρέπει για ένα χαλαρωτικό ξεκίνημα.


Αγάπη μέσα στην καρδιά - Μάνος Χατζιδάκις 
Από το δίσκο: 30 Νυχτερινά 
Διευθύνει ο Μάνος Χατζιδάκις 
Ενορχήστρωση: Τάσος Καρακατσάνης 


Ελπίζω να το ακούσατε, να σας ταξίδεψε, να σας έκανε να χαμογελάσετε και γενικώς να το ευχαριστηθήκατε βρε παιδί μου! ;) 

 Να περνάτε καλά φίλοι και να διασκεδάζετε! Φιλιά πολλά σε όλους!

Σάββατο, 10 Ιανουαρίου 2015

ΛΑΘΟΣ ΑΠΟΦΑΣΗ - ΑΝGELS CREST.

Εκφραστικοί μου φίλοι καλημέρα!
Τί μου κάνετε; Εύχομαι να είστε όλοι καλά!

Για σήμερα σας έχω μια πρόταση ταινίας που νοιώθω ότι με στιγμάτισε. Δεν ειναι γνωστή, καθόλου γνωστή θα έλεγα, δεν έχει τρανταχτά ονόματα, είναι δραματική - ακόμη και σπαραχτική θα μπορούσα να πω αλλά είναι υπέροχη! Μοναδική!

Προσωπικά είμαι θετική στις ταινίες που δεν πολυδιαφημίζονται και δεν προωθούνται όπως άλλες γιατί τις περισσότερες φορές είναι οι καλύτερες! Κι αυτή για μένα είναι κορυφή! Βέβαια γούστα είναι αυτά αλλά εγω οφείλω να πω οτι την αγάπησα πολύ αυτή τη ταινία.

Πάμε να δούμε όμως για τί ακριβώς μιλάμε.


ΛΑΘΟΣ ΑΠΟΦΑΣΗ - ΑΝGELS CREST.





ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ:

  • Πρωτότυπος τίτλος: Angels Crest
  • Σκηνοθέτης: Gaby Dellal
  • Πρωταγωνιστές: Lynn Collins, Thomas Dekker, Elizabeth McGovern
  • Παραγωγός: Tim Perell
  • Σεναριογράφος: Catherine Trieschmann, Leslie Schwartz
  • Διάρκεια: 92'
  • Έτος παραγωγής: 2011



ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ:


Το Angels Crest είναι μία μικρή κωμόπολη που απλώνεται σε μια από τις πανέμορφες και τεράστιες κοιλάδες στα Βραχώδη Όρη. Σε αυτή την κωμόπολη λοιπόν παρακολουθούμε τις ζωές ορισμένων ανθρώπων που συνδέονται κατα κάποιο τρόπο μεταξύ τους. Για την ακρίβεια δεν παρακολουθούμε τις ζωές τους, όσο τις εξαρτήσεις και τα πάθη τους.

Η ταινία επικεντρώνεται στον Ethan, εναν κάτοικο της πόλης, έναν νεαρό πατέρα που δε διαφέρει σε τίποτα απο ένα μικρο παιδι. Ο Ethan λοιπον φροντιζει των τριων ετων γιο του μόνος του, επειδή η μητέρα του είναι αλκοολική και μεταξύ τους δεν έχουνε και τις καλύτερες σχέσεις. Ετσι λοιπόν, μια χιονισμένη μέρα αποφασίζει να πάρει τον γιο του και να τον πάει βόλτα επάνω στο χιονισμένο βουνό. Ο γιος του αποκοιμάται και εκείνος αποφασίζει να εξερευνήσει τη φύση. Κλειδώνει το αυτοκίνητο και απομακρύνεται για λίγο... Όταν επιστρέφει όμως ο γιος τους ειναι εξαφανισμένος και ολα αλλάζουν....!

Τι ακριβώς έχει συμβεί; Ε αυτό θα το ανακαλύψετε μόνοι σας....


Η προσωπική μου άποψη: 

 

Εγω αυτή τη ταινία την λατρεύω! Ειναι κοινωνικο - δραματική, σε ψυχοπλακώνει αλλά εγω τη λατρεύω και γι' αυτο σας την προτείνω κιόλας. Το μόνο που δε μου άρεσε είναι ο τίτλος και το εξώφυλλό της. Νομίζω πως ήθελε άλλο τίτλο και άλλο εξώφυλλο. Όμως αυτά ειναι λεπτομέρειες μπροστά σε όσα πραγματευεται...  Επισης να πω οτι είναι μία ταινία με όμορφα σκηνικά γιατί βλέπεις χιονισμένα μερη και είναι υπέροχο αυτό, πόσο μάλλον για την εποχή που διανύουμε. Κρύο εδώ, παγετός και χιόνια εκεί, τέλεια! Πάρτε και μια κουβέρτα ή κάποιον/κάποια αγκαλιά και δείτε τη! ;)


Δυνατό κομμάτι του έργου:

 

Για μενα η πιο δυνατη σκηνη ειναι η σκηνη που βλεπουμε τι συνεβη με το μικρο αγορι. Η ερμηνεια δε του πρωταγωνιστή εκείνη τη στιγμή, σπαραχτική!


 Αρνητική επισήμανση: 

 

Οχι ακριβως αρνητικη επισημανση αλλα να... δε μου αρεσε το τελος. Ηθελα διαφορετικο τελος αλλά τί να κανουμε τωρα. Αυτος που το εγραψε, ετσι το φαντάστηκε και σίγουρα αυτός ξέρει καλύτερα τί ειναι αυτό που το ίδιο το έργο θα ήθελε να έχει ως επίλογο αν είχε στόμα και μπορούσε να πει το τέλος του...

 

Ειναι εξαιρετική ταινία! Γράφοντας για αυτή ένοιωσα την ανάγκη να την ξαναδώ!


Αυτά απο εμένα για σήμερα φίλοι.

Όσοι απο εσάς την έχετε δει θα χαρώ να μάθω την άποψή σας! Και εάν την δείτε θα χαρώ να μου πείτε την γνώμη σας.

Για περισσότερες Ταινιοεκφράσεις μπορείτε να πατήσετε εδώ: http://ekfrastite.blogspot.gr/search/label/%CE%A4%CE%B1%CE%B9%CE%BD%CE%B9%CE%BF%CE%B5%CE%BA%CF%86%CF%81%CE%AC%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82

Να ειστε καλα και να περνάτε όμορφα!

Καλό ΣΚ σε όλους!

Πέμπτη, 8 Ιανουαρίου 2015

EΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ ΤΟ 2015! :)

Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα!

Χρόνια πολλά, Καλή Χρονιά να έχουμε με υγεία (σωματική και ψυχική) πρωτίστως και όλα μας τα όνειρα να πραγματοποιηθούν και να γίνουν παλιές, γλυκές αναμνήσεις!

Θα περάσω σε λίγο απο τα "σπιτάκια" σας να δω πως περάσατε και να σας ευχηθώ γιατί η αλήθεια είναι πως έλειψα αρκετά απο το μπλοκ και έχω χάσει πολλά από τα νέα σας, που δε νομίζω να προλάβω να ενημερωθώ σήμερα!

Εγω πέρασα καλά. Ήσυχα αλλά καλά! Βέβαια είχαμε αρκετά προβλήματα λόγω του χιονιά και πάρα πολύ κρύο αλλά εντάξει αυτά ξεπερνιούνται!

Αν εξαιρέσει κανείς το ότι ήμουνα άρρωστη όλη τη γιορτινή περίοδο, το ότι δεν είχαμε ρεύμα, τηλέφωνα (ούτε κινητά), το ότι είχα τεράστια έμπνευση και είχα μόνο δυο σελίδες τετραδίου να γράψω πού τί να μου κάνουνε εμένα δυο σελίδες, κατα τα άλλα όλα ήταν καλά. Βρήκα και για δεύτερη συνεχή χρονιά το φλουρί της βασιλόπιτας (ναι, ειμαι τυχερή το παραδέχομαι), είδα και την οικογένειά μου αρκετά αυτή τη φορά, εκκλησιάστηκα κιόλας που το είχα ανάγκη πολύ, ξεκουράστηκα και όλα καλά. Βέβαια θυμήθηκα πως είναι να νοιώθεις αποκλεισμένος αλλά δε παραπονιέμαι, όλα καλά. Τελικά όταν για κάποιους λόγους είσαι καλά μέσα σου όλα τα προβλήματα σου φαίνονται μικρά και βρίσκεις λύσεις. Εγώ σε αυτό κατέληξα πάντως. 

Αυτά απο μένα φίλοι! Να είστε καλά και να περνάτε όμορφα! 

Υγεία, αγάπη και χαρά σε όλους! Φιλάκια πολλά!