Παρασκευή, 29 Μαρτίου 2019

ΣΑΝ ΠΕΤΑΛΟΥΔΕΣ... - ΚΙΚΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ



            Τα όνειρα των ανθρώπων είναι σαν τις πεταλούδες, πανέμορφα και ποικίλα! Πετάνε και αυτά στη σφαίρα των σκέψεων μας όπως οι πεταλούδες από λουλούδι σε λουλούδι.
Πόσο όμορφη είναι η εικόνα του να βλέπει κάποιος μια πανέμορφη πεταλούδα καθισμένη επάνω σε ένα επίσης όμορφο και μεγάλο λουλούδι; Καθηλωτική εικόνα θα μπορούσα να πω, μια εικόνα που ισούται με χίλιες λέξεις αλλά και χίλια πανέμορφα συναισθήματα από αυτά που χαρίζουν απλόχερα χαμόγελα στα πρόσωπα των ανθρώπων.
            Θέλω να κάνω τις παρακάτω παρομοιώσεις για να καταλάβετε γιατί αποφάσισα να γράψω το συγκεκριμένο κείμενο, επιλέγοντας να παρομοιάσω τα ανθρώπινα όνειρα με τις πεταλούδες. Για κάποιους ανθρώπους ίσως αυτά τα δύο να μην  έχουν καμία συνδεσιμότητα μεταξύ τους, κατ' εμέ όμως έχουν κάποια πολύ σημαντικά κοινά στοιχεία τα οποία θα σας παρουσιάσω και θα αναπτύξω στη συνέχεια.
            Όπως προείπα θεωρώ πως η εικόνα μιας όμορφης πεταλούδας επάνω σε ένα επίσης όμορφο λουλούδι μπορεί να χαρίσει ποικίλα ευχάριστα συναισθήματα στις ψυχές και στα πρόσωπα των ανθρώπων, άλλωστε είναι γνωστό ότι το πρόσωπο των ανθρώπων παίρνει τη μορφή των συναισθημάτων του. Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με εμάς όταν ονειρευόμαστε ότι μπορούμε και μετέπειτα  κατακτούμε οτιδήποτε επιθυμούμε.
            Όσο όμορφη είναι η παραπάνω εικόνα που σας περιέγραψα άλλο τόσο όμορφη είναι και η εικόνα που σχηματίζεται στο μυαλό μας όταν φανταζόμαστε πως πραγματοποιούμε τους στόχους μας. Όπως η χαριτωμένη πεταλούδα εντοπίζει το πανέμορφο λουλούδι στο οποίο θέλει να εγκατασταθεί έστω και προσωρινά, έτσι και εμείς θέτουμε τους στόχους μας και ακολουθούμε τα βήματά της. Αυτή θα άνοιγε τα πανέμορφα μεγαλοπρεπή φτερά της και θα ταξίδευε ως εκεί όσο μακριά και αν ήταν προσπερνώντας αρκετά άλλα φυτά. Έτσι λοιπόν και εμείς για να καταφέρουμε να κάνουμε πραγματικότητα τα όνειρά μας πρέπει να ανοίξουμε τα δικά μας "φτερά" και να ταξιδέψουμε ως εκεί που χρειάζεται για να καταφέρουμε να εκπληρώσουμε τις επιθυμίες μας. Εμείς βέβαια ίσως χρειαστεί να αντιμετωπίσουμε παραπάνω δυσκολίες από αυτές τις πεταλούδας όμως τί σημασία θα έχουν όλα αυτά όταν θα γευόμαστε την εκπλήρωση των στόχων μας; Όταν θα αισθανθούμε ότι το άγγιγμα των ονείρων μας δε βρίσκεται πια στη σφαίρα της φαντασίας μας αλλά στη σφαίρα του υπαρκτού και της καθημερινής μας ζωής;
            Έχω ακούσει πολλές φορές από πολλούς συνανθρώπους μας ότι πολλά όνειρα είναι και θα παραμείνουν άπιαστα. Εγώ θα συμφωνήσω μαζί τους γιατί υπάρχουν και μερικές πεταλούδες που όντως είναι άπιαστες! Οι πεταλούδες όμως υπάρχουν για να πετάνε ελεύθερες και να ομορφαίνουν τη γη μας και άλλωστε είναι τόσο πολλές που δε χρειάζεται να μπορούμε να τις πιάσουμε όλες. Αυτές όμως που θα καταφέρουμε να αγγίξουμε με πολύ κόπο θα έχουν ιδιαίτερη αξία για εμάς και αυτό γιατί θα καμαρώσεις για τις προσπάθειες σου και θα δεις και πολλούς συνανθρώπους σου να στο αναγνωρίζουν. 
Όσο για τις πεταλούδες που δε θα πιάσεις ποτέ μη στεναχωριέσαι, απλά θαύμασέ τες!  Εξάλλου ποιος ο λόγος να μην αισθανθούμε ευχαριστημένοι για αυτές που καταφέραμε να κρατάμε στην αγκαλιά μας; 
            Τελειώνοντας, θα ήθελα να δώσω μία συμβουλή σε όσους από εμάς η πραγματικότητα των ονείρων μας δεν είναι όπως την είχαμε υπολογίσει και όπως θέλαμε να είναι.
Θα ήθελα να σκεφτούμε τι θα έκανε μία πεταλούδα στη θέση μας...  Τι θα έκανε δηλαδή εάν το λουλούδι της δεν είναι τόσο βολικό και ευωδιαστό όσο είχε πιστέψει όταν το είχε πρωτοδεί......  Είναι πολύ απλό! Απλά θα ταξίδευε για έναν άλλο νέο και πιο ωραίο προορισμό! Άλλωστε υπάρχουν τόσα πολλά πανέμορφα είδη λουλουδιών στο κόσμο μας...!

Πέμπτη, 28 Μαρτίου 2019

ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ - ΚΙΚΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ




Kαι κάτι τέτοιες στιγμές σκέφτομαι το αύριο….
            Αυτό το αύριο που δε ξέρουμε τι μας επιφυλλάσει κι όμως, το περιμένουμε πώς και πώς με την ελπίδα για κάτι νέο, κάτι καλό, κάτι ευχάριστο, κάτι ακόμη καλύτερο από αυτό που ήδη έχουμε.
            Και πώς να μη το κάνουμε αυτό;
Πώς είναι δυνατό να πάψεις να ελπίζεις για κάτι καλύτερο στη ζωή σου;
Πώς είναι δυνατό να πάψεις να ονειρεύεσαι;
Να πάψεις να βάζεις στόχους;
Να πάψεις να βάζεις προτεραιότητες;
Να βάζεις μυαλό; Ε;
Ναι πώς είναι να βάζεις μυαλό;
Ναι να βάζεις μυαλό! Γιατί ολοένα και ζητάμε περισσότερα πράγματα δίχως ποτέ να ζητήσουμε να βάλουμε λίγο παραπάνω μυαλό από αυτό που ήδη έχουμε ή να πω καλύτερα να το βάλουμε να λειτουργήσει περισσότερο σωστά και έξυπνα προς όφελός μας….
Να βάλουμε μυαλό για ένα καλύτερο μέλλον…
Για ένα καλύτερο αύριο…
Ακόμη και για ένα καλύτερο λεπτό…
Ναι για ένα λεπτό… γιατί μέσα σε ένα μόνο λεπτό μπορεί να πάρεις αποφάσεις σημαντικές που θα στιγματίσουν για πάντα τη ζωή σου αλλά ίσως και τις ζωές των άλλων.
Σε λίγα μόνο λεπτά δε παίρνονται πολλές αποφάσεις που μετα τις μετανιώνουμε και δε μπορούμε να τις ανακαλέσουμε στη συνέχεια;
Κάνω λάθος;
Ποτέ δεν αργεί μέσα  σε ένα λεπτό να έρθει η καταστροφή…
Τώρα θα μου πείτε λίγο μυαλό παραπάνω θα μας βοηθούσε να παίρνουμε τις σωστές αποφάσεις μέσα σε λίγα λεπτά;
Τι να πω… ίσως και ναι ίσως και όχι….
Ίσως και να είναι θέμα εξάσκησής του…
Δε ξέρω… δεν έχω καταλήξει ακόμη…
Ξέρω μονάχα πως το μυαλό όλοι μας το έχουμε, το θέμα είναι να το διαχειριζόμαστε σωστά.
Και φυσικά δε μιλώ για τη δύναμη του μυαλού, δεν είμαι η κατάλληλη να μιλήσω γι’ αυτό, μιλώ μονάχα για τη σκέψη του μυαλού μας.
Είναι μαγικό το να σκέφτεσαι αλλά είναι τραγικό το να σκέφτεσαι εις βάρος άλλων…..
Έχουμε αυτή την ιδιότητα, αν μπορώ να το πω έτσι και αντί να το χρησιμοποιούμε για δικός μας όφελος, τη χρησιμοποιούμε για κακό των συνανθρώπων μας.
Κι ύστερα λέμε «Αυτός δεν αλλάζει μυαλά» αλλά πάντοτε ξεχνάμε πως και εμείς το ίδιο κάνουμε….
Για μένα το ανθρώπινο μυαλό είναι κάτι σαν όλα τα μέλη του σώματός μας.
Χρειάζεται αγάπη και φροντίδα για να ¨ζήσει¨ σωστά.
Χωρίς αυτό δε μπορούμε να σκεφτούμε τίποτα!
Να ονειρευτούμε τίποτα!
Να πραγματοποιήσουμε τίποτα!
Να «πετάξουμε» σε αλλά μέρη και σε άλλους κόσμους.
Μα πάνω απ’ όλα να μάθουμε. Να μάθουμε ένα σωρό πράγματα που θα μας κάνουν καλύτερους ανθρώπους!
Κι αυτό το μυαλό δε μετριέται με IQ….
Ούτε βραβεύεται με βραβεία….
Και ξέρετε γιατί;
Γιατί μιλώ για το «μυαλό» της καρδιάς μας!
Αυτό που όλοι μας διαθέτουμε στο ίδιο επίπεδο και άλλοι το καλλιεργούμε και άλλοι το καταχωνιάζουμε!
Κι όταν μάθουμε τη πραγματική του αξία, γιατί αργά ή γρήγορα θα τη μάθουμε, τότε μονάχα θα καταλάβουμε πόσο μεγάλο λάθος κάναμε που το καταχωνιάσαμε.
Γιατί η καλλιέργεια αυτού του μυαλού είναι σα τις καλλιέργειες των αγροτών μας.
Είναι αυτό που λένε: Ότι σπείρεις θα θερίσεις.
Κι αν κάποιες φορές η «σοδειά» του λόγο των διάφορων «καιρικών φαινόμενων» δεν είναι αυτή που ελπίζαμε, μη στεναχωριέστε.
Μια καλή περασμένη σοδειά έχει αρκετό απόθεμα για όλους μας.
Και για μας, αλλά και για τους διπλανούς μας!



..... ΤΟ ΛΕΥΚΟ ΠΟΥ ΔΙΑΘΕΤΕΙΣ ΩΣ ΒΑΣΗ!













Είσαι το θηλυκό του ήλιου,
η κυρά του ουρανού και των αστεριών.

Σε θαυμάζουν, σε υπηρετούν
και σε σέβονται όλοι εξίσου.

Δεν είσαι συναισθηματικά τόσο κοντά με εμάς για κάποιον λόγο μα όλοι σε αγαπάμε και σε έχουμε ανάγκη περισσότερο απ' όσο νομίζεις.
Σαν γνήσιο, άγριο θηλυκό δημιουργείς αντιπάλους και ενίοτε προκαλείς εκνευρισμό. Είσαι γυναίκα όμως και ξέρεις να μάχεσαι μα και να τιθασεύεις όλους εκείνους τους δούρειους ανέμους που απειλούν να ταράξουν τη φιλήσυχη ζωή σου.
Είσαι παρορμητική, χυμώδης, άγρια, μαχήτρια μα και γαλήνια συνάμα.
Κάποιες φορές πουδράρεσαι με κεχριμπαρένιες αποχρώσεις και εμείς σε κοιτάμε αποσβολωμένοι και σε καμαρώνουμε από ’κει κάτω!
Δημιουργείς παροξυσμό μα είσαι η μάνα, η φίλη, αδερφή, η θεία, η γιαγιά μας.
Είσαι όσα είμαστε εμείς και όσα θα γίνουμε κάποτε!
Σε κοιτάζω και νιώθω βαθιά μέσα μου ότι χαμογελάς.
Δεν ξέρω αν το χαμόγελό σου είναι μια καμουφλαρισμένη ειρωνεία αλλά είμαι σίγουρη πώς είναι κάτι.
Είναι συναίσθημα, είναι ουσία!
Κάτω από το φαινομενικά σκοτεινό πρόσωπό σου κρύβεις δυο ευέξαπτα, κόκκινα μάγουλα που σε κάνουν τόσο μα τόσο χαριτωμένη.
Άλλοι σε βλέπουν ως μια μυστηριώδη ύπαρξη μα εγώ νιώθω πως είσαι μια γλυκιά φυσιογνωμία που κάλυψες με μαύρο χρώμα τα χαρακτηριστικά του προσώπου σου για να θυμίσεις στους ανθρώπους πως το μαύρο είναι απλώς ένα χρώμα!
Ένα χρώμα που δε διαφέρει, δεν κλέβει εντυπώσεις, είναι ξεχωριστό και ιδιαίτερο όμως γιατί επάνω του δείχνει υπέρλαμπρο το λευκό που διαθέτεις ως βάση!

~~ Ο Ήλιος - Η Σελήνη
Τα Λάφυρα της Ψυχής μου - Κική Κωνσταντίνου
Από την παράσταση ''Λάφυρα Εν Χορώ" της 4Dance Academy - Σχολή χορού.

Απαγγελία Ήλιου: Ζωή Κουτσαυλή
Απαγγελία Σελήνης: Greg Kinezos

Ήλιος: Nikos Pikramenos
Σελήνη: Vicky Basoukou

Xορός: Rumba
Photo credits: Μαρία Παρασκευοπούλου Συλλέγω Στιγμές blog by Μαρία Παρασκευοπούλου
www.mariaparask29-photography.gr και www.syllegw-stigmes.gr

ΚΕΡΑΥΝΕ ΜΟΥ, ΕΣΥ! ΨΥΧΗ ΜΟΥ!







Βλέπω εσένα στην πλήρη συμφιλίωση! Δείχνεις να φοβάσαι λίγο μα είναι απόλυτα φυσιολογικό!
Βλέπω τον Κεραυνό να χλιμιντρίζει αρνούμενος να σε δώσει, να σε αποχωριστεί και θέλω να έρθω να αρπάξω τα ηνία!
Δεν πρέπει να είναι μόνος αυτή τη στιγμή!

Το σύννεφο γίνεται ένα με εσένα και τον Κεραυνό!
Περνάνε λίγα λεπτά και το σύννεφο αρχίζει να ανεβαίνει!

Προσπαθώ να δω τι γίνεται μα δεν τα καταφέρνω!
Όλα είναι θολά και έπεργα.

Σηκώνεται ψηλά και το τοπίο αρχίζει να καθαρίζει.
Στο σημείο που ήσασταν πριν δεν υπάρχει τίποτα πια!

Τρέχω να βρω το Κεραυνό πιστεύοντας πως είναι κάπου τριγύρω μα η ψυχή μου σφίγγεται όταν βλέπω κάτω τα πέταλα και το χαλινάρι του.
Κεραυνέ μου, εσύ!
Ψυχή μου!



Καλπάζεις - Τα Λάφυρα της Ψυχής μου
Από την παράσταση ''Λάφυρα Εν Χορώ"

Aριστουργηματικοί:
Αντώνης Στεφανιδάκης
Νίκος Πικραμένος
Αλέξανδρος - Σταμάτης Ρηγόπουλος

ΜΟΝΟΣ ΕΧΕΙΣ ΘΩΡΑΚΙΣΕΙ ΤΟ ΑΤΟΜΙΚΟ ΣΟΥ ΠΕΔΙΟ






Οι βροντές και οι κεραυνοί σταματούν!
Ο αέρας εντελώς ξαφνικά κόπασε.
Τα ξερόφυλλα χαθηκαν κάπου στον ουρανό.
Το μαύρο σύννεφο όμως είναι εκεί!
Το βλέπω!
Στέκει πάνω σας και από το βαθύ του χρώμα καταλαβαίνω πως όπου να ’ναι θα βρέξει!
Είναι ξεκάθαρο! Θα βρέξει και μάλιστα πολύ!
Κι ο αποδέκτης της θα είσαι εσύ! Αποκλειστικά εσύ και ο Κεραυνός!

Αυτή τη φορά σε παρατηρώ προσεκτικά και ομολογώ πως εκπλήσσομαι που δείχνεις να μη θέλεις να βραχείς μιας και με είχες συνηθίσει να προκαλείς την καταιγίδα, μα ξέρεις πως δεν μπορείς να κάνεις κάτι άλλο!
Θα το υποστείς!
Λυπάμαι!

Θέλω να τρέξω και να σου φορέσω ένα κίτρινο αδιάβροχο που κρατώ στα χέρια μου. Να σου βγάλω τις καουμπόικες μπότες και να σου φορέσω γαλότσες για τη βροχή που στέκουν αχρησιμοποίητες δίπλα μου.
Μα δεν μπορώ!
Το ξέρεις!
Δε μπορώ!
Μόνος έχεις θωρακίσει το ατομικό σου πεδίο!

____
Καλπάζεις - Τα Λάφυρα της Ψυχής μου
Από την παράσταση ''Λάφυρα Εν Χορώ"

Aριστουργηματικοί και άκρως συγκινητικοί:
Αντώνης Στεφανιδάκης
Νίκος Πικραμένος
Αλέξανδρος - Σταμάτης Ρηγόπουλος

Photo credits: Μαρία Παρασκευοπούλου Συλλέγω Στιγμές blog by Μαρία Παρασκευοπούλου
www.mariaparask29-photography.gr και www.syllegw-stigmes.gr

Ο ΧΟΡΟΣ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘέΡΙΑΣ ΠΟΡΕΙΑΣ




Είναι η Κορίνα, η Μαίρη, η Λία και η Μαργαρίτα.
Εγκλωβισμένες στον λαβύρινθο και έτοιμες, να αναζητήσουν τον δρόμο προς την Ελευθερία, σε μια άκρως δυναμική χορογραφία της Vicky Basoukou.












Υπέροχες φωτογραφίες της αγαπημένης μου φίλης Μαρία Παρασκευοπούλου
Συλλέγω Στιγμές blog by Μαρία Παρασκευοπούλου

ΑΣ ΕΙΝΑΙ! ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ!



 
 
"Η ζωή είναι μια πορεία. Ποιά θέλεις να είναι η πορεία σου στον κόσμο μας;
Θες να είναι στεφανωμένη με λουλούδια ή με κάρβουνα; Επιλογή σου! Όμως μην επιτρέπεις τα «κάρβουνα» τα δικά σου να κάψουν τα «λουλούδια» των άλλων.
Δε θα σου πω πως θα πορευτείς στη ζωή, ούτε πως θα πολεμήσεις για να κερδίσεις τις δικές μας μάχες, θα σου πω μονάχα πως ότι καλό έχεις μέσα στην ψυχή σου αποτελεί όπλο και εφόδιο για όλους!
Τον τρόπο που θα μας προσφέρεις το περιεχόμενο της ψυχής σου μόνος/μόνη θα το ανακαλύψεις!
Δεκτικοί άνθρωποι πάντα θα υπάρχουν! Μια κοινωνία που περιμένει να αλλάξει, να γίνει πιο ανθρώπινη, πιο ζεστή όπως της αξίζει, πάντα θα ανατέλλει!
Πρόσφερε ότι μπορείς να δώσεις στον κόσμο μας εξασφαλίζοντας ένα καλύτερο αύριο και μη στεναχωριέσαι αν για κάποιους αυτό δεν είναι αρκετό!
Αν ένας άνθρωπος δεν μπορεί να δεχτεί και να κατανοήσει οτιδήποτε είναι αυτό που μπορείς και θέλεις να προσφέρεις, τότε να είσαι σίγουρος πως το πρόβλημα είναι αποκλειστικά δικό του!
Οι άνθρωποι που θέλουν σώνει και καλά να κάνεις ότι σου ζητήσουν να ξέρεις πως βαθιά μέσα τους γνωρίζουν πως είναι αποτυχημένοι ηγέτες! Κι αυτό τους πονάει!
Μην ακολουθείς τις οδηγίες άλλων! Χάραξε με τις δικές σου πατούσες τη μία και μόνη διαδρομή! Εκείνη που οδηγεί στην πλήρη Ελευθερία!
Αποδημητικά πουλιά είμαστε φίλε μου! Ας είναι το πέταγμά μας ελαφρύ σε μια αδικοχαμένη κοινωνία! Γιατί την κοινωνία δε την ορίζει ο άνθρωπος ως μονάδα αλλά το σύνολο, σαν μια προκαθορισμένη οντότητα!
Και το σύνολο είναι αυτό που πάντα θα αλλάζει! Με χαρακτηριστικά, με απόψεις, με πεποιθήσεις, με χίλιες δυο αναφορές.
Αλλάζει! Με μία ευχή, με ένα θέλω, με μία προσευχή!
Ας είναι! Ως προς το καλύτερο!"

~~ Aδικοχαμένη Κοινωνία (απόσπασμα) - Τα Λάφυρα της Ψυχής μου
"Λάφυρα Εν Χορώ" - 4Dance Academy - Σχολή χορού


photo credit: Μαρία Παρασκευοπούλου
www.mariaparask29-photography.gr και www.syllegw-stigmes.gr
Συλλέγω Στιγμές blog by Μαρία Παρασκευοπούλου

ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΚΑΙ Ο ΧΡΟΝΟΣ ΘΥΜΑΤΑΙ....














Είναι τα παιδιά του χρόνου... και ο χρόνος θυμάται...
Φέρσου σωστά στο κυνήγι, πριν σε πιάσει πρώτος αυτός....
Σσσσσσσ
Βήματα, βήματα πάλλονται επάνω στην άμμο...
Έρχεται!

~~ Το Κυνήγι - Τα Λάφυρα της Ψυχής μου
"Λάφυρα Εν Χορώ" στην 4Dance Academy - Σχολή χορού.
Μία αξέχαστη εκδήλωση!

ΠΑΓΚΑΚΙ RESERVE






Δες!
Δες εδώ!
Σε αυτό το σκαλιστό σημείο οι χαραγμένες γραμμές τι δείχνουνε!
Δες!
Τις βλέπεις;
Είναι σκαλισμένες σαν σπιρτόκουτα!
Μου θυμίζει κάτι από τα παιδικά μου χρόνια!
Κάπως έτσι δεν μάθαμε να μετράμε εσύ κι εγώ;
Δεκάδες κάθετες ή ορθογώνιες γραμμές που αν τις ένωνες κατέληγαν σε σπιρτόκουτα. Ορθογώνια σχήματα που μοιάζουν με χαρτόκουτα που συχνά χρησιμοποιώ για να σκεπάζομαι!
Στο δημοτικό τα μαθαίναμε!
Κι οι 2!
Μαζί!
Θυμήσου!

~~ Παγκάκι Reserve - Τα Λάφυρα της Ψυχής μου
Από την παράσταση "Λάφυρα Εν Χορώ"
Υπέροχη, Αρετή Κόκκαλη
Φωτογραφία, Μαρία Παρασκευοπούλου
Συλλέγω Στιγμές blog by Μαρία Παρασκευοπούλου

www.mariaparask29-photography.gr και www.syllegw-stigmes.gr