ΕΚΦΡΑΣΟΥ Κική

  Καλημέρα, εκφραστικοί μου. Ελπίζω να σας βρίσκω όλους καλά.   Ήθελα, εχθές, να μοιραστώ μαζί σας αυτή την ανάρτηση αλλά δεν πρόλαβα, οπότε τη δημοσιεύω σήμερα.   Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου, εχθές, και δεν θα μπορούσα να μην μοιραστώ μαζί σας τα δύο πνευματικά μου παιδιά, που έφεραν φως και αγνότητα στη διαδρομή μου.   Ένα ελάφι που είχε όνειρο να γίνει τάρανδος για να σύρει το έλκηθρο του Άη Βασίλη, και ένα μικρό αυγό που περίμενε να έρθει το Πάσχα για να βαφεί γιορτινό με στρας, γκλίτερ και αυτοκόλλητα, πιστεύοντας πως έτσι θα γίνει όμορφο.   Τελικά, τι είναι η ομορφιά; Και πόσο σημαντική είναι η επιθυμία να πραγματοποιούμε τα όνειρα και τις επιθυμίες μας, όπως ο Τσίτσο και ο Ντεν αντίστοιχα;   Κοντά σε αυτούς τους ήρωες μαθαίνω κι εγώ. Και εύχομαι τα μικρά και τα μεγάλα παιδιά που θα τα διαβάσουν να κρατήσουν στην καρδιά τους όσα είχα να τους πω και να αγαπήσουν βαθιά αυτούς τους δύο ξεχωριστούς χαρακτήρες.   Και προσδοκώ με όλη μου την ψυ...

                                 Ελλήνων πόροι Ελλήνων πόροι   [Θαλασσινό καρναβάλι 2019 (Μέρη 7)] Μέρος 1 ο : Της Τροίας… τρία τα τινά Λεγάτωρ (αφηγητής) : Μετά από χρόνους πολλούς ως δέκα ίσως κάτι, με πόλεμους, αμάχες, πόνο κι άμετρους σκοτωμούς, η Τροία έστεκε ορθή κι οι Δαναοί, οι Έλληνες (που κίνησαν απ’ την Αυλίδα πέρα με Αγαμέμνων για αρχηγό και δίπλα του τον Αχιλλέα, Οδυσσέα, Αίαντα, Μενέλαο, Νέστωρα, Διομήδη, Νεοπτόλεμο, Ιδομενέα, Ελεφήνορα της Εύβοιας βασιλέα, Τεύκρο, Επειό κι άλλους πολλούς ανδρείους, που η Αθηνά παράστεκε κι ο Ποσειδών αντάμα τους στις θάλασσες ως και στο στήσιμο τείχους ξύλινου σιμά στο ακρογιάλι, κι ο Ήφαιστος των τεχνουργών ο νους και χέρι δίπλα τους), λυγούσαν τώρα και σκέφτονταν – δίχως Ελένες, θησαυρούς, τις Ελλησπόντου πύλες δικές του , που ’ναι Βοσπόρου οι εμπατ...

Ερωτικό - Τάσος Λειβαδίτης - Απαγγέλει ο ίδιος ο ποιητής Κιθάρα ο Δημήτρης Φάμπας Η απαγγελία προέρχεται από το περιοδικό «Οδός Πανός» και κυκλοφόρησε με το τεύχος Απρίλιος - Ιούνιος 2008. Στο συγκεκριμένο cd, που την επιμέλεια έχει ο Πάνος Σαββόπουλος, το πρώτο ποίημα απαγγέλει ο ίδιος ο ποιητής Τάσος Λειβαδίτης και συνεχίζει η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη με την επιλογή και ανάγνωση πολλών ακόμη ποιημάτων του Τάσου Λειβαδίτη.   Ναι αγαπημένη μου. Πολύ πριν να σε συναντήσω, εγώ σε περίμενα. Πάντοτε σε περίμενα. Σαν ήμουνα παιδί και μ' έβλεπε λυπημένο η μητέρα μου, έσκυβε και με ρωτούσε: τι έχεις αγόρι μου; Δε μίλαγα. Μονάχα κοίταζα πίσω απ' τον ώμο της έναν κόσμο άδειο από σένα, και καθώς πηγαινόφερνα το παιδικό κοντύλι ήταν για να μάθω να σου γράφω τραγούδια. Όταν ακούμπαγα στο τζάμι της βροχής ήταν που αργούσες ακόμα. Όταν τη νύχτα κοίταζα τ' αστέρια ήταν γιατί μου λείπανε τα μάτια σου. Κι όταν χτύπαγε η πόρτα μου κι άνοιγα δεν ήτανε κανείς. Κάπου όμως μες στο...

Πω πω...  Εκφραστικοί μου, είμαι πολύ συγκινημένη. Σαν σήμερα, πριν από τρία χρόνια, κυκλοφόρησε το πρώτο μου βιβλίο, με τίτλο "Τα Λάφυρα της Ψυχής μου". Ποιητική συλλογή σε ελεύθερο στίχο. Συναντά κανείς έργα, με πεζοαφηγηματική διάθεση, που στρέφονται γύρω από τον άξονα των ανθρώπινων συναισθημάτων και προσπαθούν με τον δικό τους τρόπο, να συλλάβουν και να αποδώσουν, το θαύμα και το μεγαλείο, του Ανθρώπου και της Ζωής. Καφέ χρώμα, γήινη επαφή, κοντά σε χώμα και βάση. Εξώφυλλο βασισμένο σε πίνακα του Αντρε Κον, με τίτλο "Ballerina''. Το βάφτισα, "γυναίκα με γυρισμένη την πλάτη. " Διστακτική, αβέβαιη, ανέτοιμη ίσως, όπως εγώ που όμως, υπόσχεται πολλά εν καιρώ, να καταθέσει. Και κάπως έτσι, ξεκίνησαν όλα. Με την κτητική αντωνυμία στον τίτλο, που στόχο είχε να δηλώσει παράθεση, σε κάθε ανθρώπινη ψυχή. Συγκινημένη, ιδιαίτερα συγκινημένη, όχι γιατί κατάφερα να παράγω ακόμη δύο έργα στο χρονικό διάστημα που ακολούθησε, ούτε γ...

Άνθρωποι που έδωσαν τη ζωή τους σε μια ιδέα! Που στάθηκαν γενναία μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα, που πολέμησαν, που εγκατέλειψαν κάθε χαρά της καθημερινής ζωής για να κάνουν πράξη το παγκόσμιο όνειρο μιας ανθρώπινης κοινωνίας.  Και η συνέχεια: Άνθρωποι που σήμερα αντιστέκονται στη βαρβαρότητα. Και δε διστάζουν να βροντοφωνάξουν τις ιδέες τους ακόμα κι όταν εκτελούνται, βασανίζονται, φυλακίζονται, πετιούνται στο περιθώριο της ζωής και στερούνται μικρές και μεγάλες χαρές για να δώσουν καινούρια πνοή στο παγκόσμιο όνειρο. Σε όλους αυτούς τους ανθρώπους, του χτες και του σήμερα, γνωστούς κι αγνώστους, σας καλώ να κάνουμε ένα μεγάλο blogοαφιέρωμα. Για να θυμηθούμε, να μάθουμε, να πάρουμε κουράγιο και παράδειγμα .  Με αφορμή το "Έτος Νίκου Καζαντζάκη" που διανύουμε, σας καλώ να δώσουμε το δικό μας στίγμα, μακριά από τα βαρύγδουπα - κούφια λόγια και τις επίσημες φιέστες. Και στέκομαι σε αυτό το απόσπασμα από την "Ασκητική" του:  "...

(πηγή) Η Εξέγερση του Πολυτεχνείου Η Εξέγερση του Πολυτεχνείου το Νοέμβριο του 1973 ήταν η κορυφαία αντιδικτατορική εκδήλωση και ουσιαστικά προανήγγειλε την πτώση της Χούντας των Συνταγματαρχών , η οποία από τις 21 Απριλίου 1967 είχε επιβάλλει καθεστώς στυγνής δικτατορίας στη χώρα. Η αντίστροφη μέτρηση ξεκίνησε στις 14 Φεβρουαρίου 1973, όταν ξεσηκώθηκαν οι φοιτητές της Αθήνας και συγκεντρώθηκαν στο Πολυτεχνείο. Ζητούσαν την κατάργηση του Ν.1347, ο οποίος προέβλεπε την υποχρεωτική στράτευση όσων ανέπτυσσαν συνδικαλιστική δράση κατά τη διάρκεια των σπουδών τους. Η αστυνομία, παραβιάζοντας το πανεπιστημιακό άσυλο, εισήλθε στο χώρο του ιδρύματος, συνέλαβε 11 φοιτητές και τους παρέπεμψε σε δίκη με την κατηγορία της «περιύβρισης αρχής». Οι 8 καταδικάστηκαν σε διάφορες ποινές, ενώ περίπου 100 άλλοι αναγκάστηκαν να διακόψουν τις σπουδές τους και να ντυθούν στο χακί. Επτά ημέρες μετά τα πρώτα γεγονότα του Πολυτεχνείου, στις 21 Φεβρουαρίου οι φοιτ...

Έτσι έγραφε ένα status εχθές που διάβασα στο facebook και συνοδευόταν απο τη φωτογραφία μιας γυμνόστηθης γυναίκας που κρατούσε τη σημαία κατηφορικά και είχε σκυμμένο το κεφάλι της. Το πόσο πολύ με επηρέασε συναισθηματικά και με έβαλε σε σκέψεις το παραπάνω status, είναι κάτι το οποίο δε μπορώ να σας το περιγράψω με λόγια. Η Ελλάδα μας αυτοκτονεί. Οι άνθρωποί της, οι δικοί μας συνάνθρωποι, η χώρα μας, διότι χώρα χωρίς ανθρώπους για μένα δεν υπάρχει, σκύβει το κεφάλι, κυματίζει κατηφορικά τη σημαία και μοιάζει να δηλώνει υποταγή.  Για πόσο όμως; Για πόσο; Στ' αλήθεια, για πόσο; Πόσο κρατάει η μαυρίλα; Η αρνητική σκέψη; Ο εξευτελισμός; Τα όσα "άσχημα" μας έβαλαν και μας ανάγκασαν να ζήσουμε; Μπορεί μια χώρα και ένας λαός, όταν έχει πολεμήσει ανα τους αιώνες για την Ελευθερία, να σκύψει το κεφάλι και να δηλώσει υποταγή; Μπορεί να προσκυνήσει τον οποιονδήποτε προδότη; (διότι οι προδότες πάντα υπήρχαν και θα υπάρχουν) Μπορεί να ζήσει στ...