Δευτέρα, 22 Ιουλίου 2019

Barsaat: Ο χορός της βροχής: Θάλασσα... Έρωτας... Μοναξιά... Ξενιτιά... Νοσταλγία... Ελπίδα Ένας ατέλειωτος χορός κάτω από τη βροχή. - Σμαραγδή Μητροπούλου από τις εκδόσεις 24γράμματα



 Θάλασσα... Έρωτας... Μοναξιά... Ξενιτιά... Νοσταλγία... Ελπίδα
Ένας ατέλειωτος χορός κάτω από τη βροχή.

"Βαριά νέφη είχαν καλύψει το νυχτερινό ουρανό προμηνύοντας μπόρα δυνατή.
Φεύγει αλύπητα ο καιρός και δε θέλω να θαμπώσει μέσα μου η εικόνα σου... είσαι εδώ... κι ας μη με πιστεύει κανείς... δεν πειράζει.
Μια σταγόνα βροχής έπεσε στο πρόσωπό του...
Το κόκκινο μαντήλι σου ακόμα κρατά το χρώμα του, σαν να μην πέρασε μια μέρα. Το έχω στο λαιμό δεμένο, το αγγίζω, καίγομαι ολόκληρος... μα θυμάμαι."

BARSAAT
Σε περιμένω
κι αντηχούν τα πολύχρωμα βραχιόλια στα χέρια μου
σαν χορεύω για σένα κάτω απ' του ουρανού τα νέφη.
Θα 'ρθεις το νιώθω...
Μια λέξη μόνο...
Barsaat...
την ώρα της βροχής...
Barsaat...
κι ο χορός δεν σταματά... (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)








Την Παρασκευή παρέλαβα το νιοτάξιδο βιβλίο της αγαπημένης μας Smaragdi Mitropoulou και νιώθω κυριολεκτικά μαγεμένη.
Πανέμορφο τόσο εξωτερικά όσο και εσωτερικά. Με μαγνήτισε και διαβάζοντας μερικά από τα ποιήματά του μπορώ να πω πως το βρίσκω κάτι παραπάνω από εξαιρετικό, το βρίσκω πολύτιμο και αυτό σημαίνει πως ήδη κατέκτησε μια θέση στην καρδιά μου!
Συγχαρητήρια αγαπημένη μου! Καλοτάξιδο και πολυαγαπημένο εύχομαι!
Barsaat: Ο χορός της βροχής από τις εκδόσεις 24γράμματα / Εκδόσεις Βιβλίων, Αίθουσα Τέχνης

Τετάρτη, 17 Ιουλίου 2019

Είχα ήδη οραματιστεί την κουβέρτα της επιβίβασης. Θα ήταν εκείνη η πράσινη η φλις. Θυμάσαι;




"Δυο χέρια, η αγκαλιά
δυο εφαπτόμενοι κύκλοι, να σχηματίζουν το άπειρο
Κράτα με, σ΄ αγαπώ μέσα από τα πιο ειλικρινή μου όνειρα
κι αν τύχει και μ΄ αφήσεις, πάλι θα σ΄ αγαπώ
βλέπεις η Αγάπη, είναι θυσία και αφοσίωση"

________

~~ H Αγάπη Δηλώνει Απών - Κική Κωνσταντίνου

Νίκος Μουσαβερές
Ευχαριστώ πάρα πάρα πολύ!!



"Η αγκαλιά μας συντροφεύει από τη στιγμή που γεννιόμαστε και υπάρχει εκεί, δίπλα μας για να μοιραστεί μαζί μας και καλές αλλά και κακές στιγμές! Είναι εκεί και στις επιτυχίες μας αλλά και στις αποτυχίες μας! Είναι εκεί και στο κλάμα αλλά και στο γέλιο μας! Είναι εκεί και για τη χαρά αλλά και για το πόνο μας! Είναι εκεί και θα συνεχίσει να είναι μέχρι να καταλάβουμε την αξία της αλλά και την αξία των ανθρώπων που επιλέγουμε να έχουμε δίπλα μας! Γιατί κακά τα ψέματα… χωρίς τους ανθρώπους δεν θα υπήρχε και η αγκαλιά στον κόσμο μας!"

________

~~ H Αγάπη Δηλώνει Απών - Κική Κωνσταντίνου

Νίκος Μουσαβερές
Ευχαριστώ πάρα πάρα πολύ!!
 "Το μόνο που ήθελα ήταν να αποκοιμηθώ.
Μια αγκαλιά, και το ταξίδι μου θα ξεκινούσε. Είχα ήδη οραματιστεί την κουβέρτα της επιβίβασης. Θα ήταν εκείνη η πράσινη η φλις. Θυμάσαι; Εκεί πετούσαμε τα σπόρια, βλέποντας ταινία. Εκεί σμίγανε οι κάλτσες μας, οι καφέ. Εκεί η αγάπη, θάφτηκε στο πρώτο ξύπνημα του ημερολογίου, που μιλούσε για ανιδιοτέλεια και αυτή η ανιδιοτέλεια δεν ήρθε ποτέ.
Τα όνειρα έγιναν εφιάλτες
και οι εφιάλτες, πραγματικότητα
και η πραγματικότητα, ζοφερή αλήθεια
και η ζοφερή αλήθεια, αναστεναγμός.
Και οι μέρες κυλούν
ενώ τα βράδια, σέρνονται.
Και τα συναισθήματα, αναπνέουν
ενώ το οξυγόνο έχει εκλείψει από καιρό.
Σε αντιλαμβάνομαι,
σαν ένα όνειρο που έχει σβήσει, σε αντιλαμβάνομαι, σαν μια εικόνα θολή."

________


~~ H Αγάπη Δηλώνει Απών - Κική Κωνσταντίνου

Νίκος Μουσαβερές
Ευχαριστώ πάρα πάρα πολύ!!
Τοποθεσία: Λίμνη Πλαστήρα 

Τρίτη, 16 Ιουλίου 2019

ΈΝΑ ΜΠΛΕ ΦΕΓΓΑΡΙ Η ΖΩΗ ΤΗΣ - ΚΙΚΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ



Ένα μπλε φεγγάρι η ζωή της, ένας κύκλος παράταιρος.

Μια σημαία και μια ανάγκη.
Μια συλλαβή και μια δεκάρα.
Μια ερώτηση και ένας ακόμη εξευτελισμός.

Οι κύκλοι, γινόμενο έγιναν•
στεφάνι ενός πύργου και μιας αυταπάτης.
Μιας προβολής και μιας αιχμαλωσίας​.
Ενός υπαινιγμού και μιας θεωρίας αβάσιμης.

Συμμετρικά τα όνειρα.
Αλλότρια τα βιβλία.
Φεγγίτης η αυταπάρνηση, και ρόδα ενός ψεύτικου κάρου, η Επιστήμη.

Μαζί της τα αστέρια ήταν ναυαγοί και τα ψάρια• σύννεφο, γεμάτο αλάτι.
Κανείς δεν βλέπει τα φύκια που στάζουν, λίγοι κατανοούν το φως του Ασημένιου Κάστρου.

Όλοι θαρρούν πως το μέλλον τους ανήκει.
Οι αστερίες έγιναν πρόσφυγες και το μπλε φουστάνι ντύνει πλέον τους χάρτες ενός νάυλον πλανήτη.

Πληθαίνει η ουρά του αγκιστρωμένου φορέματος και το φεγγάρι απομακρύνεται.
Θαρρείς και ένα παιχνίδι επικρατεί - που όρια κανείς - δεν φρόντισε να βάλει.

Οι κανόνες από καιρό μας εγκατέλειψαν.
Πηγάζει μια αλλιώτικη θεωρία.
Κάποιοι 'βαψαν κόκκινο το φεγγάρι, άλλοι το 'θέλαν μελαμψό.

Μέσα σε κάθε ξεθωριασμένο μωβ, κατοικεί μια ακόμη μπλε φαντασία. Κάτω τα χέρια από την πλάνη, άστα στην​ καρδιά, πάντα στην καρδιά.
Φλέγεται, να πετάξει...
Κανείς δεν θωρεί τα "πνιγμένα" νοήματα.

Δώσε μου μια κουβέρτα• μπλε
Ώρα να αποκοιμηθώ.

Ένα μπλε φεγγάρι η ζωή της​, ένας κύκλος παράταιρος.

~~ Ένα μπλε φεγγάρι η ζωή της - Κική Κωνσταντίνου

#Εκφράσου
#Κική_Κωνσταντίνου

Πέμπτη, 11 Ιουλίου 2019

ΨΑΘΙΝΗ ΑΝΤΑΜΟΙΒΗ - ΚΙΚΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ





Καθώς ερχόσουν, έφευγες…
Πάντα έφευγες.
Ντυμένη καλοκαίρι, ερχόσουν και έφευγες, κρυμμένη πίσω από τις πιο λευκές παιώνιες.

Μαζί σου, όλα μια ανταμοιβή.
Μια δίκαιη ανταμοιβή.
Μια καθημερινότητα, γεμάτη στιγμές και απολαύσεις.
Άυλες απολαύσεις – ορατές - σαν ένα κύμα ευάλωτο.

Έλα, ακολούθησέ με.
Άσε με να σε βρω στον πιο κρυφό εαυτό μου.
Δώσε μια λύρα και κάνε τον ουρανό να γνέφει νότες, μιας άλλοτε σκηνής.
Μαζί σου, στην επίγεια συνεδρία.
Στο ξόρκι, της κάθε στιγμής.
Σαν ένα αναγεννημένο μονοπάτι υπεκφυγών και δράσης.
Ένα καπέλο, γεμάτο πληγές και μνήμες.
Μια φυλακή και μια ανάγκη.
Όλα στο σήμερα και όλα στο χθες.
Πάντα στο χθες.
Μα όλα στο σήμερα.
Το αύριο, είναι δώρο!
Είναι υπόσχεση!
Είναι η «ψάθινη ανταμοιβή»

Έλα μαζί μου.
Οι κάβοι ξεθώριασαν, μας αποζητούν, πάντα μας αποζητούν.
Ο άνεμος, φωνάζει.
Αναζητεί την αγάπη.
Προστάζει, άκου!
Ζήσε!
Τόλμησε!
Αφέσου στην στιγμή!
Στην εκάστοτε στιγμή!
Μέρος μου, γίνε!
Αλλότριο και αποκαρδιωμένο!
Σαν ένα μεγάλο κενό!
Ούριο κενό, μιας άλλης αυταπάτης.
Παροδικής αυταπάτης, ημιτελής.

Πλεύσις των σωμάτων και των αδυνάμων, ευφυϊών
Δύναμιν των ενδυμάτων ποιήσεως

Απόπλευσις
Νοημάτων υπαρκτών, Πλεύσατε!

~~ Ψάθινη Ανταμοιβή - Κική Κωνσταντίνου

#Εκφράσου
#Δημιουργώ
#Μοντέρνα_Ποίηση
#Κική_Κωνσταντίνου

Παρασκευή, 5 Ιουλίου 2019

ΤΑ ΆΣΤΡΑ ΤΗ ΝΥΧΤΑ ΜΙΚΡΑΙΝΟΥΝ - ΚΙΚΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ


Τα άστρα τη νύχτα μικραίνουν.
Τα έχεις δει πως κοιμούνται;
Ραβδοσκόποι γίνονται…

Μέσα σε μια χρυσή παλάμη, αιχμαλώτισα ένα αλλοτινό βλέμμα.
Έδωσα καθάριο νερό στην πιο αλώβητη έννοια. Με αυτό καθάρισα όλες τις πληγές μου. Νέκταρ, έγινες.
Κάθε πολύτιμο φεγγάρι μετρά στο πρόσωπό μου ρίζες, αγέννητες ρίζες.

Τα ανείπωτα λόγια, πήραν μορφή. Ευτυχώς, πήραν μορφή και πράξεις γίνανε. Πράξεις μικρές, ραντισμένες με βελούδο. Ύφασμα, μιας μεταξωτής στιγμής που οι άνθρωποι, έκαναν πέρασμα.
Διαχρονικό και πολύτιμο πέρασμα.

Μέσα στα μάτια σου μετράω συναισθήματα και βλέπω τον κόσμο σαν ένα λευκό σύννεφο.
Ένα λευκό σύννεφο που φιλοξενεί την Άρπα του Αιγαίου και τον Βιολιστή του Ευβοϊκού. Μέρος τους γίνομαι, ως μία παιδική ζωγραφιά, νιώθω ακέραιη. Μοναδική και ακέραιη.

Θα σε ρωτήσω πάλι.

Τα άστρα τη νύχτα μικραίνουν.
Τα έχεις δει πως μικραίνουν;
Ρουμπίνια γίνονται…

Πόθοι ευγενικοί, αναμετριούνται.
Βουνά γυμνά, καίγονται.
Οι οργάντζες ψάχνουν να βρουν τα ξεχασμένα βολάν τους, ταίρι γίνονται. Μνήμες αλιεύουν.
Στιγμές θα μείνουν, αναλλοίωτες και χαραγμένες σαν ένα ιστιοπλοϊκό κανό που μάζεψε «αλάτι».
Θαλασσινό αλάτι, γεμάτο ζωή και στέψη.
Μία ακόμη ανάμνηση, ένας ακόμη στόχος, ένα ακόμη βραβείο. Μία επιτυχία και ένας ακόμη θεσμός. Μπροστά μας χαράζει η πορεία ενός πεφταστεριού και ο κόκκινος πλανήτης, φλέγεται από επιθυμία.

Μαζί μου, ζήσε.
Εναντιώσου.
Αγάπησε.
Βάφτισε την κάθε στιγμή αιωνιότητα και άσε με να μικραίνω τα άστρα στα μάτια σου μα να τα μεγαλώνω στο μυαλό και στην καρδιά σου.
Γίνε ο βραδινός μου συμβολισμός και αφέσου, σε μια πολύχρωμη επιθυμία! Επιθυμία γεμάτη υπαινιγμό!

Τα άστρα τη νύχτα μικραίνουν!
Τα έχεις δει πως μικραίνουν;
Κρουαζέ γίνονται

«Τα άστρα τη νύχτα μικραίνουν» - Κική Κωνσταντίνου

#Εκφράσου
#Κική_Κωνσταντίνου

Παρασκευή, 28 Ιουνίου 2019

σκυφτός και αμετανοητος διαβάτης....


 
 
 
 
"Εκείνος, έρχεται πάντα διστακτικά.
Στην αρχή τα βήματά του είναι βαριά αλλά μετά επιβραδύνει και νιώθω πως περπατάει κάπως πλάγια, σαν να προσπαθεί να στρίψει σε μια γωνιά, όχι για να την κρυφοκοιτάξει όμως, ίσως για να την αποφύγει.
Βλέπω τα μαύρα του παπούτσια, αυτά είναι τα μόνα που διακρίνω καθαρά. Είναι λουστρίνι και δεν έχουν κορδόνια. Δείχνουν να είναι κατασκευασμένα από δέρμα,  καλογυαλισμένα δεν είναι, ούτε βρόμικα όμως, μοιάζουν απλώς απείρως χρησιμοποιημένα που αντέχουν τις κακουχίες.
Επίσης, έχω καθαρή ορατότητα στο ύφασμα του παντελονιού του, είναι τζιν, τζιν σχετικά ανοιχτόχρωμο και νιώθω πως φοράει μαύρο παλτό που φτάνει μέχρι τα γόνατα, πιο πάνω όμως από το σημείο που μπορώ να διακρίνω.
Συνήθως βλέπω μέχρι τις γάμπες, μόνο μια φορά που τρεμόπαιξε το φιλμ, διέκρινα λίγο πιο πάνω. Ίσως εκεί να είναι το κομμάτι του παλτού.
Μπορεί, δεν είμαι σίγουρη όμως,
Τον φαντάζομαι γεροδεμένο άντρα, επιβλητικό, όχι πολύ όμορφο, ούτε ιδιαιτέρως καλό άνθρωπο. Διαθέτει έντονα χαρακτηριστικά προσώπου και ίσως τα μάτια του να είναι πράσινα και να του δίνουν μια έντονη και σχετικά αθώα χάρη.
Θα ήθελα να ήταν πανέμορφος, να της ταιριάζει αλλά ξέρω πως δεν ισχύει και δεν θέλω να ζωγραφίσω όμορφα, αυτό που στην ουσία βλέπω.
Θα μπορούσα όμως να σου μιλήσω για τον χαρακτήρα του.
Παγερός, κρύος, ψυχρός, μόνος! Δύστροπος, με απωθημένα. Έξυπνος και πονηρός που η πονηράδα, σε περίεργα μονοπάτια τον ανάγκασε να «οδηγήσει».
 Είναι βαρύς, σαν τα πρώτα του βήματα και την οριστικά, αμέριστη καρδιά του.
Επίσης, τον φαντάζομαι με τα χέρια μέσα στις τσέπες του παλτού ενώ φοράει γάντια και με ανασηκωμένο γιακά να πλαισιώνει τα ατίθασα, σκούρα μαλλιά του.
Αρχίζει να ομορφαίνει."


~~ Η Αγάπη Δηλώνει Απών - Κική Κωνσταντίνου
(απόσμασμα από την Λίμνη του Ανεκπλήρωτου)




 
Ένα βιβλίο αφιερωμένο στους ανθρώπους που λαβώθηκαν από τα βέλη του έρωτα
μα σαν περιστέρι λευκό, άφησαν την ψυχή τους ψηλά ψηλά, στο αιώνιο βάθρο της νωθρής αγάπης να εξιλεωθεί.

Σε ’κεινους, που ’βάψαν το αίμα πράσινο, το πράσινο της Ελπίδας.
Και δεν δήλωσαν παραίτηση ακόμη κι όταν τα φυλλοβόλα δέντρα, σε εσφαλμένη αποχή, διαμαρτυρήθηκαν, κάτω από έναν επώδυνο, νοήμονα αγέρα.

________

Photo Credits: αγαπημένος μου φίλος, οικογένεια θα πω Νίκος Μουσαβερές
Λίμνη Πλαστήρα.

Ευχαριστώ πάρα πάρα πολύ!!!

Πέμπτη, 27 Ιουνίου 2019

Επίλεκτον” συλλεκτικό λεύκωμα με τίτλο: “ΟΤΑΝ Η ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΣΥΝΑΝΤΑ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ”


Δηλώσεις συμμετοχής στο info@ostriaeditions.com μέχρι τις 31/07/2019.


Σκέφτηκα πως θα σας ενδιαφέρει εκφραστικοί μου!


Δήλωση δωρεάν συμμετοχής στο “Επίλεκτον” συλλεκτικό λεύκωμα με τίτλο: “ΟΤΑΝ Η ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΣΥΝΑΝΤΑ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ”

Ο Εκδοτικός Οίκος Όστρια συμπληρώνει φέτος 7 δημιουργικά χρόνια παρουσίας στο χώρο των εκδόσεων, έχοντας στο ενεργητικό του πάνω από 700 τίτλους και περισσότερες από 1.400 παρουσιάσεις σε όλη την Ελλάδα!

Με την ευκαιρία αυτής της σημαντικής πορείας δημιουργεί
ένα “Επίλεκτον” συλλεκτικό λεύκωμα με τίτλο: “ΟΤΑΝ Η ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΣΥΝΑΝΤΑ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ” προσφέροντας τη δυνατότητα σε όλους τους φίλους των γραμμάτων
και των τεχνών, να συμμετάσχουν εντελώς δωρεάν και χωρίς καμία
απολύτως υποχρέωση σε αυτή τη συλλεκτική έκδοση.

H πολυτελής σκληρόδετη υψηλών προδιαγραφών έκδοση, διάστασης 17Χ24cm θα τυπωθεί σε χαρτί σαμουά 100gr και ακουαρέλα 150gr.
Κάθε συμμετέχων μπορεί να επιλέξει μόνο ένα έργο ή ποίημά του, το οποίο θα φιλοξενηθεί μαζί με τη φωτογραφία και το βιογραφικό του σε δύο σελίδες.
Το λεύκωμα θα περιλαμβάνει 50 έργα και 150 ποιήματα.
Πρέπει να επισημάνουμε, ότι λόγω όγκου είναι αδύνατον να συμπεριλάβουμε όλους τους ενδιαφερόμενους, οπότε θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας η οποία καθορίζεται από την ημερομηνία αποστολής του υλικού.

Η αποστολή των αρχείων θα πρέπει να γίνει το αργότερο έως τις 30 Αυγούστου μόνο στο email: info@ostriaeditions.com και θα χρειαστεί να μας στείλετε τρία διαφορετικά αρχεία:
1. Πίνακα, σε υψηλή ανάλυση (μορφή jpg, pdf, tif κ.λπ.)
ή ποίημα, σε μορφή word, αυστηρά έως 100 λέξεις
2. Φωτογραφία βιογραφικού, σε υψηλή ανάλυση (μορφή jpg, pdf, tif κ.λπ.)
3. Σύντομο Βιογραφικό, σε μορφή word, αυστηρά έως 60 λέξεις

Η παρουσίαση του λευκώματος θα πραγματοποιηθεί σε εορταστική εκδήλωση το Σαββάτο 28 Σεπτεμβρίου 2019, στον ανακαινισμένο πολυχώρο εκδηλώσεων των Εκδόσεων Όστρια, στην οδό Χέυδεν 3, στο Πεδίον του Άρεως στην Αθήνα.
 

ΈΚΑΝΕ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΣΥΝΝΕΦΟ...








Υπήρξε, και το όποιο άδοξο τέλος, ακόμη και εκείνο το οριστικά μεγαλειώδες ανεκπλήρωτο, δεν μπορεί να ανακαλέσει πως προσπάθησε αλλά νικήθηκε από τα πάθη και τα λάθη των ανθρώπων. Λαβώθηκε μα δεν πέθανε, αντίθετα μάλιστα, μεταρσιωμένη, την βλέπω με καμάρι να σαλεύει επάνω σε ένα ξάστερο βουνό.

 «Κοίταξέ με, είμαι εδώ! Δηλώνω παρών στο παρόν! Και έχω τόση δύναμη που μπορώ να καταστρέψω ή να συμφιλιώσω τα πάντα!»
Την ακούω πληγωμένη να φωνάζει και ξέρω πως αναζωπυρώνεται..
Σαν μια φλόγα, βαθιά καραδοκεί, όχι για να κάψει, να ζεστάνει θέλει και να αγκαλιάσει το πιο παγερό μέρος του κόσμου, που  όλοι ξέρουμε πως αυτή η ψύχρα ζει μέσα μας κι ας μην είμαστε σε θέση να το δεχτούμε.

Τρίτη, 25 Ιουνίου 2019

Γίνε η δύναμή μου, σε τούτο τον αδύναμο κόσμο, Αγάπη! Μα πρώτα, σκότωσέ με τρυφερά και επανέφερέ με στη ζωή, με τον ολάνθιστό σου τρόπο…


Ξεριζώνω την καρδιά μου για να την κάνω δέντρο, ένα μεγάλο πράσινο δέντρο γεμάτο καρπούς για να γεμίσουν το σπίτι σου, το σπίτι μας.
Το σπίτι μας, το πολυαγαπημένο.

~~ H Αγάπη Δηλώνει Απών - Κική Κωνσταντίνου

Photo credit: Eva Lida
Ευχαριστώ πολύ!




Γιατί αγαπώ σημαίνει ΔΙΑΔΙΔΩ! και ένας ανθρώπινος παλμός μπορεί ακόμη και τωρα να διαδοθεί. Δεν είναι αργά, ποτέ δε θα είναι αργά για όσους ζήσουν αύριο, για όσους όμως ζούνε τώρα, το αύριο θα είναι αργά αν δεν αρχίσει η διάδοση από σήμερα. Και για να διαδόσεις την πράξη της αγάπης δε χρειάζεται να κάνεις πολλά, ούτε να κάνεις κάτι που δε μπορείς αυτή τη στιγμή, το να βγεις όμως και να πεις καλημέρα στον ηλικιωμένο που κάθεται στο παγκάκι της γειτονιάς, το να δώσεις λίγο από το ψωμί σου στο παιδί που πεινά, το να προσφέρεις ένα τριαντάφυλλο σε όποιον αγαπάς και να χαρίσεις ένα χαμόγελο σε κάποιον που δείχνει να το έχει ανάγκη είναι μια αρχή αυτής της διάδοσης!

Και πιστέψτε με όταν διαδίδεις κάτι καλό, εξαπλώνεται γρήγορα ως κάτι καλό!!!!
Η αγάπη σαν κύμα αέρα, σαν ήχος, σαν φως, σε ένα μικρό μικρό σφαιρίδιο κατοικεί…..
Και κάθε φορά που ανασαίνει, γεννιέται ένα τριαντάφυλλο με αγκάθια. Κάθε φορά διαφορετικό. Πανέμορφο όμως, επιβλητικό, πρωτότυπο, είναι γεμάτο δύναμη.


Γίνε η δύναμή μου, σε τούτο τον αδύναμο κόσμο, Αγάπη!
 


Μα πρώτα, σκότωσέ με τρυφερά και επανέφερέ με στη ζωή, με τον ολάνθιστό σου τρόπο


~~ H Αγάπη Δηλώνει Απών - Κική Κωνσταντίνου

Photo credit: Eva Lida
Toποθεσία: Αγρίνιο
Ευχαριστώ πολύ!