Παρασκευή, 22 Ιουνίου 2018

ΌΛΑ ΕΙΝΑΙ ΜΑΥΡΑ - ΚΙΚΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ


«Όλα είναι μαύρα. Ο τοίχος είναι μαύρος, το παράθυρο είναι μαύρο, το αίμα που κυλάει στις φλέβες μου είναι μαύρο, ο κόσμος έξω είναι μαύρος, τίποτα δεν έχει χρώμα και τίποτα δεν θα είναι αληθινό. Ζω σε έναν ψεύτικο, μάταιο κόσμο που τρίζει το έδαφος και όπου να ’ναι θα ανοίξει η γη και θα καταστραφώ»

Ένα επαναλαμβανόμενο κείμενο, να «στολίζει» τις μισές σελίδες ενός μπλε, σχολικού τετραδίου.

Σε ένα μικρό, εφηβικό, αντρικό δωμάτιο, ένας νέος, με αναστατωμένα καστανά μαλλιά, αδύνατος, με την πλάτη στραμμένη στον κόσμο, να μη φαίνεται το πρόσωπό του μα να μπορείς να διακρίνεις πόσο αποστεωμένο είναι, γυρτός επάνω στο γραφείο, να γράφει μανιωδώς με το αριστερό του χέρι και με το δεξί, να ξύνει επιθετικά το γόνατό του.

Μοιάζει να αναζητεί απάντηση, σε χιλιοειπωμένες ερωτήσεις, που το μυαλό, του επιβάλλει.

Ένας ήχος πόρτας ακούγεται και από καποια άψυχα βήματα καταλαβαίνει πως στον χώρο, εισήλθε άνθρωπος. Ένα ακαταλαβίστικο μουρμουρητό μαρτυρά πως πρόκειται για γυναίκα.

Χωρίς να γυρίσει το πρόσωπό του, κάθεται λίγα λεπτά ακούνητος, σα να περιμένει κάποια ερώτηση ή κάτι ,να ακούσει από αυτή την γυναίκα. Σε αντίθεση με αυτό που περιμένει, ένας δίσκος με φαγητό σχεδόν πετιέται δίπλα του, κάτι πνιγμένες βρισιές συνοδεύουν αυτή την κίνηση και μέσα σε λίγα λεπτά, ένας δυνατός κρότος μαρτυρά πως η πόρτα έκλεισε. Σε λίγα δευτερόλεπτα, ήχος από παγάκια και μπουκάλια ποτού, ακούγονται από το διπλανό δώματα. Ξαφνικά, ακούγονται ήχοι απαίσιοι για αυτόν, από ένα ραδιόφωνο και ο νεαρός, λες και ξύπνησε από έναν στιγμιαίο λήθαργο, επαναφέρει τις αισθήσεις του στην πραγματικότητα.

Γέρνει εμπρός και το πρόσωπο του είναι λευκό και τρομαγμένο. Τα μάτια του, διάπλατα, να μαρτυρούν ενοχή. Χαμένος, κοιτάζει εμπρός και σαν να θαμπώθηκε από κάποιο αδιόρατο φως, γέρνει προς το γραφείο και χώνεται στις σελίδες του.

Γράφει, γράφει, γράφει, σα να κρέμεται η ζωή του, γράφει.

Στο δίπλα δωμάτιο, ένα λευκό, γυναικείο, χέρι τοποθετεί ένα cd μέσα σε ένα μαύρο λαπτοπ. Από τα γόνατά της, καταλαβαίνουμε πως κάθεται οκλαδόν επάνω στο κρεβάτι, κρατάει αγκαλιά το λαπτοπ, ακούγονται οι στροφές από το cd και ξαφνικά στην οθόνη εμφανίζεται ένας νεαρός, με μακριά, μαύρα. σγουρά μαλλιά, ιδρωμένος και δείχνει αρκετά συγχυσμένος. Πριν προλάβει να την κοιτάξει κατάματα, μονολογεί:

«Όλα είναι μαύρα. Ο τοίχος είναι μαύρος, το παράθυρο είναι μαύρο, το αίμα που κυλάει στις φλέβες μου είναι μαύρο, ο κόσμος έξω είναι μαύρος, τίποτα δεν έχει χρώμα και τίποτα δεν θα είναι αληθινό. Ζω σε έναν ψεύτικο, μάταιο κόσμο που τρίζει το έδαφος και όπου να ’ναι θα ανοίξει η γη και θα καταστραφώ»

Η κοπέλα, σχεδόν υπνωτισμένη, επαναλαμβάνει τα όσα άκουσε.

Διάφοροι ήχοι ανθρώπινων φωνών, λες και προσεύχονται, στην ίδια συχνότητα, επαναλαμβάνουν τα λόγια.

Ένα σπίτι με λευκά παράθυρα κλείνει το πλάνο και ψίθυροι ανθρώπων, μαρτυρούν προσηλυτισμό.

______

Ο τίτλος του είναι: Όλα είναι μαύρα
αφορά το βίωμα: Φοβάμαι

Αφορά τις "ασκήσεις σεναρίου: πες το με εικόνες" που διοργάνωσε ο αγαπητός μου φίλος και συνοδοιπόρος στον κόσμο των μπλοκς, Giannis Pitarokoilis

Εδώ περισσότερες πληροφορίες για το δρώμενο που τόσο αγάπησα: https://cinefil-net.blogspot.com/2018/04/blog-post.html

Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όσους ψήφισαν τη συμμετοχή μου, στον Γιάννη που μου έδωσε την δυνατότητα να ασχοληθώ με κάτι που τόσο αγαπάω και στην Αλεξάνδρα Μητραβέλλα που παρόλο που κέρδισε δύο διαφορετικά δώρα από το διαγωνισμό, παράθεσε το δεύτερο σε εμένα, μιας και ήταν η νίκητρια των δύο πρώτων θέσεων και η δική μου συμμετοχή ήταν τέταρτη. Πλέον, έχω μαζί μου το εξής βιβλίο: Η κινηματογραφική μορφή του πόνου και της οδυνηρής αναπόλησης. Ο μοντερνισμός του Τάκη Κανελλόπουλου - Παναγιώτα Μήνη. Καλή μου ανάγνωση.

Ένα μεγάλο μεγάλο ευχαριστώ σε όλους.


#Κική_Κωνσταντίνου
#Εκφράσου
#Ασκήσεις_σεναρίου
#Δημιουργώ

ΔΥΟ ΕΚΘΕΣΕΙΣ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΤΕΧΝΗΣ ΧΑΛΚΙΔΑΣ ΣΤΗΝ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ "ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΥΤΑΡΑΣ"


Το Τμήμα Εικαστικής Αναζήτησης παρουσιάζει στην Δημοτική Πινακοθήκη «Δημήτρης Μυταράς», την έκθεση με θέμα  Θρύλος. «Θρύλος του τμήματος Εικαστικής Αναζήτησης» και της έκθεσης «Σύγχρονες Εικόνες του τμήματος Ζωγραφικής».
Το Τμήμα Εικαστικής Αναζήτησης παρουσιάζει την έκθεση με θέμα  Θρύλος. Πέντε εκπαιδευόμενες του Εργαστηρίου έχουν εργαστεί επί δύο χρόνια πάνω στην έννοια του προσωπικού βιωμένου θρύλου και του τρόπου που αυτός εκφράζεται εικαστικά.

Συμμετέχουν:

Σάντρα Κουρούκλη, Φρόσω Μητσοπούλου, Μαρία Ντάρλα, Πηνελόπη Πολυκαρπίδου, Ερμιόνη Σκευάκη-Τουρναβίτη

Στην έκθεση Σύγχρονες Εικόνες του Τμήματος Ζωγραφικής Ενηλίκων παρουσιάζονται έργα σύγχρονης ζωγραφικής που σχηματίζουν εικόνες ατομικής έκφρασης και τα οποία δημιουργήθηκαν μέσα από τη δημιουργική διδασκαλία που προσφέρει το Εργαστήρι Τέχνης Χαλκίδας.

Συμμετέχουν:
Αντωνία Γαγαλή, Ελένη Καρλατήρα, Μαρία Λάμπρου, Φρόσω Μητσοπούλου, Ιωάννα Μίχου, Ιωάννα Ρόγκα, Καλλιόπη Χιώτη.

Συντονιστής – δάσκαλος : Γιάννης Ζιώγας


Διάρκεια έκθεσης : 5 έως 24 Ιουνίου

Μέρες και ώρες λειτουργίας: Τρίτη έως Κυριακή πρωί 10:30 έως 12:30 και απόγευμα 19:00 έως 21:00.
Για δύο ακόμη μέρες, μην τη χάσετε!!

Πέμπτη, 21 Ιουνίου 2018

"Σίτος, Οίνος, Έλαιον" από τ΄Αλωνάκι | 23-24-25/06/2018 στο Θέατρο "Ορέστης Μακρής" της Χαλκίδας



Η μεγάλη γιορτή του Συλλόγου Ελληνικής & Πολιτιστικής Παράδοσης Χαλκίδας "τ' Αλωνάκι" πλησιάζει... Τρεις μέρες αφιερωμένες στα τρία αυτά αγαθά... Σκοποί, χοροί, ήθη και έθιμα, άμεσα συνυφασμένα με την Ελληνική Γη... Ετσι, λοιπόν, το τριήμερο 23-24-25 Ιουνίου είστε όλοι καλεσμένοι στο Ανοιχτό Θέατρο Χαλκίδας "Ορέστης Μακρής", για το μεγάλο μας Χοροστάσι.
Είσοδος Ελεύθερη.

Η γιορτή μας πραγματοποιείται με τη συνεργασία του Δήμου Χαλκιδέων και του Δ.Ο.Α.Π.ΠΕ.Χ.
Πρόγραμμα-Μουσικοί

Σάββατο (Σίτος) – Τραγούδια και χοροί από:

Πόντος, Κύθηρα , Στις γειτονιές του Κόσμου, Δυτική, Μακεδονία, Κύπρος, Ρουμλούκι, Μαύρη Θάλασσα

Τραγουδούν:
Ζησοπούλου Ελένη, Κοζυράκης Φώτης, Κατσούλης Δημήτρης

Παίζουν οι μουσικοί:
Κατσούλης Δημήτρης: Βιολί
Κυριάκος Άγγελος: Λαούτο
Κοζυράκης Φώτης: Ποντιακή λύρα
Πουλής Παναγιώτης: Ζουρνάς

Balkan Pesni

Παπαϊωάννου Τρύφωνας: Κλαρίνο
Ντόμπρος Παρασκευάς: Κρουστά
Αθανασιάς Τάσος: Ακορντεόν
Ζησοπούλου Ελένη: Τραγούδι

The Worksongs Project

Λιάσκος Δημήτρης: Πνευστά- Επιμέλεια συγκροτήματος
Zαγαρέλος Λεωνίδας: Τραγούδι-Κιθάρα
Μωραΐτης Αποστόλης: Τραγούδι- Ούτι- Κιθάρα
Mαλακατές Περικλής: Τραγούδι -Μπάσο
Tσιμπλάκης Βαγγέλης: Tύμπανα
Στεφανής Δημήτρης: Eπιμέλεια Βίντεο
Χορογραφίες- Διδασκαλία: Μαγκοπούλου Αργυρώ, Σαριτζιώτη Άννα Μαρία

Κυριακή: (Οίνος) χοροί και τραγούδια από:

Κάλυμνος-Σύμη-Λέρος, Δυτική Θράκη , Νάξος, Κρήτη , Θεσσαλία, Τραγούδια του κρασιού και τ΄ αμπελιού, Ικαρία

Τραγουδούν: Γάκος Ηλίας, Κορναράκης Μάνος, Καπαγιάννη Φωτεινή, Παππά Μαρία-Στέλλα, Παπαναστασίου Σωτήρης

Παίζουν οι μουσικοί:
Επτάσημο
Παπαναστασίου Βαγγέλης: Κλαρίνο-τσαμπούνα-φλογέρα
Σαραντίδης Βαγγέλης: Βιολί
Ηλιάδης Ιάκωβος: Λαούτο

Παππάς Ανδρέας: Κρουστά
Αθανασιάς Τάσος: Ακορντεόν
Σπανού Σταυρούλα: Σαντούρι
Κορναράκης Μάνος: Κρητική λύρα-τραγούδι
Αγγελιδάκης Βαγγέλης: Λαγούτο
Ξενικάκης Γιάννης: Λαούτο
Φαλιέρος Στέλιος: Ασκομαντούρα
Μπέτσας Νίκος: Κιθάρα
Ζαχαρής Δημήτρης: Κλαρίνο
Βεντούρης Αντώνης: Κιθάρα
Φρυγανιώτης Νίκος: Μπουζούκι

Δευτέρα (έλαιον) Χοροί και τραγούδια από:

Ρόδος, Κάσος-Νίσυρος-Χάλκη-Πάτμος, Κρήτη ,Ήπειρος
Ακόμη: Αστικά τραγούδια και χοροί, “δυο λαλιές μια γλώσσα” & “εκδρομή στο λιοτρίβι”

Τραγουδούν: Λάλεζας Παναγιώτης, Κλαδάκης Γιάννης, Κορναράκης Μάνος, Παππά Μαρία-Στέλλα, Δρακούλης Γιώργος

Παίζουν οι μουσικοί:
Επτάσημο
Παπαναστασίου Βαγγέλης: Κλαρίνο-τσαμπούνα-φλογέρα
Σαραντίδης Βαγγέλης: Βιολί
Ηλιάδης Ιάκωβος: Λαούτο

Κλαπάκης Μανούσος: Κρουστά
Κλαδάκης Γιάννης: Ροδίτικη λύρα
Λεντάκης Γιάννης: Λαούτο
Κορναράκης Μάνος: Κρητική λύρα
Αγγελιδάκης Βαγγέλης: Λαγούτο
Ξενικάκης Γιάννης: Λαούτο
Δρακονάκης Αντώνης: Μπαγλαμάς
Ζέρβας Δημήτρης: Ακορντεόν
Μπέτσας Νίκος: Κιθάρα
Φρυγανιώτης Νίκος: Μπουζούκι

Τετάρτη: Αφιέρωμα στον Ορέστη Μακρή

Παίζουν: Απόστολος Κιούρης, Ελένη Γυφτονικολού-Κασελίμη, Βούλα Λυρίτσα, Θανάσης Μετοχιάτης, Έρρικα Δερμιτζάκη, Ταξιάρχης Κοκονός, Πέτρος Ρέτσας, Νίκος Φρυγανιώτης, Βασίλης Καρτελιάς, Δημήτρης Λιάσκος, Κατερίνα Σπυριδάκη, Εύη Στογιάννη, Ελένη Κωνσταντοπούλου, Ελένη Τσαγανάκη, Μαρία Λυρίτσα, Βάσω Καραγιάννη, Μαρία Παπαγρηγορίου, Μένια Τσάλλα, Ντίνα Ανδρούτσου, Κώστας Τερζής, Δημήτρης Λιανοστάθης, Κωνσταντίνος Φρυγανιώτης

Συμμετέχουν μικροί και μεγάλοι χορευτές του συλλόγου «τ΄ αλωνάκι»

Διασκευή κειμένων: Ανθούλα Λιάκου
Σκηνοθεσία: Aνθούλα Λιάκου
Επιμέλεια σκηνικών: Ταξιάρχης Κοκονός
Μουσική επιμέλεια: Δημήτρης Λιανοστάθης
Χορογραφίες – διδασκαλία: Ιωάννα Λεβέντη
Ενδυματολογική επιμέλεια: Καίτη Μεταλλινού

Παίζουν οι μουσικοί

Μαρκάκης Βαγγέλης: κιθάρα
Δρακονάκης Αντώνης: πλήκτρα
Γεωργάκαινας Δημήτρης: σαξόφωνο
Λιγκώνης Σπύρος: κρουστά
Φρυγανιώτης Νίκος: μπουζούκι
Παππά Μαρία-Στέλλα: Τραγούδι
Δρακούλης Γιώργος: Τραγούδι

Τα …υπόλοιπα επί σκηνής!
Σάββατο, 21:00 ξεκινάμε.

ΤΡΕΙΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΈΡΓΑ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΟΘΟΝΗΣ


Εκφραστικοί μου, καλημέρα.
Ελπίζω να σας βρίσκω καλά.
Σήμερα θα μοιραστώ μαζί σας και θα σας τις προτείνω παράλληλα, τρεις ταινίες που είδα πρόσφατα στον σινεμά και μου άρεσαν πολύ.
Υπήρχε ακόμη μία που ήθελα να δω αλλά δεν τα κατάφερα.
Δεν πειράζει, όταν βγει σε dvd


1η Ταινιοπρόταση: Το Κόκκινο Σπουργίτι (RED SPARROW)




Το κόκκινο σπουργίτι (Red Sparrow) είναι ταινία αμερικανικής παραγωγής του 2018 και ανήκει στις κατηγορίες περιπέτειας και θρίλερ. Σκηνοθετήθηκε από τον Φράνσις Λώρενς και είναι βασισμένη στην ομότιτλη νουβέλα του Jason Haythe του 2013. Οι πρωταγωνιστές είναι οι: Τζένιφερ Λόρενς, Τζόελ Έτζερτον, Ματίας Σένερτς, Σαρλότ Ράμπλινγκ, Μαίρη Λουίζ Πάρκερ και ο Τζέρεμι Άιρονς. Η ταινία διηγείται την ιστορία μίας Ρωσίδας, υπάλληλο σε γραφείο πληροφοριών, η οποία αναγκάζεται να έρθει σε επαφή με έναν πράκτορα της CIA με σκοπό να ανακαλύψει την πραγματική του ταυτότητα και να ξεσκεπάσει έναν τυχόν κατάσκοπο που απειλεί την Ρωσία.
Η πρεμιέρα της ταινίας έγινε στο διαδραστικό μουσείο της Ουάσιγκτον στις 15 Φεβρουαρίου 2018 και κυκλοφόρησε στην Αμερική στις 2 Μαρτίου 2018. Η ταινία είχε έσοδα 148 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως και έλαβε διάφορες κριτικές όπως ότι είχε περισσότερο στυλ παρά περιεχόμενο ενώ παράλληλα επικρίθηκε το γεγονός ότι σε σχέση με την διάρκεια της ταινίας υπερπροβλήθηκε η βία και το σεξουαλικό περιεχόμενό της. Ωστόσο οι κριτικές αυτές επαίνεσαν τις υποκριτικές ικανότητες της Τζένιφερ Λόρενς.

Το τρειλερ της ταινίας: 


Στην σύγχρονη Ρωσία, η πρωταγωνίστρια της ταινίας Dominika Egorova είναι μία γνωστή μπαλαρίνα, η οποία υποστηρίζει οικονομικά την άρρωστη μητέρα της. Ωστόσο ένας σημαντικός τραυματισμός τερματίζει την καριέρα της ως μπαλαρίνα. Μέτα τον τραυματισμό ο θείος της την προσεγγίζει ώστε να της προσφέρει δουλεία στο γραφείο πληροφοριών το οποίο δουλεύει ο ίδιος. Η Dominica αποδέχεται την προσφορά του θείου της, η οποία προϋποθέτει να αποπλανήσει έναν Ρώσο πολιτικό με αντάλλαγμα να πληρωθούν τα ιατρικά έξοδα της άρρωστης μητέρας της. Το σχέδιο όμως δεν πάει όπως είχε προγραμματιστεί καθώς ο Ρώσος πολιτικός την βιάζει, πριν τελειώσει την πράξη του ένας άλλος πράκτορας πληρωμένος από τον θείο της Dominica σκοτώνει εν ψυχρώ τον Ρώσο πολιτικό. Έτσι η πλοκή αλλάζει καθώς ο θείος της της δίνει μια επιλογή είτε να δουλέψει ξανά ως πράκτορας στο γραφείο πληροφοριών είτε να δολοφονηθεί επειδή είναι μάρτυρας στην δολοφονία του Ρώσου πολιτικού.
Η Dominika χωρίς να έχει άλλη επιλογή δέχεται την πρόταση του θείου της και αποστέλνεται για εξάσκηση ώστε να γίνει μια πράκτορας, η οποία θα είναι ικανή να αποπλανεί τους στόχους της. Η Dominika τελειώνει την εξάσκησή της παρόλο την τριβή με τους δασκάλους της και αποστέλνεται στην Βουδαπέστη. Από εκεί ξεκινάει και η προσπάθεια της Dominika να αντεπεξέλθει στην δουλεία που της ανατέθηκε ενώ παράλληλα προσπαθεί να διασφαλίσει με όποιον τρόπο μπορεί την ασφάλεια της ίδιας αλλά και της μητέρας της. Το έργο τελειώνει με μία συνταρακτική ανατροπή η οποία χτίζεται σε όλη την διάρκεια του έργου χωρίς όμως να γίνεται αντιληπτή από τους θεατές.


Λοιπόν εκφραστικοί, το θεωρώ εργάρα.
Πολύ ωραίο, ανατρεπτικό, όλο το καστ των ηθοποιών - κατά την γνώμη μου - εξαιρετικοί.
Παρόλο που έχω ακούσει πως την ρώσικη γλώσσα δεν την μιλούσαν σωστά, με την κατάλληλη προφορά δηλαδή, εμένα μου άρεσε η βαριά προφορά.
Πρέπει να σας πω όμως, αν και δεν της φαίνεται, προσωπικά δεν το περίμενα να έχει τόσο βίαιες σκηνές, είναι μία άγρια ταινία και ίσως επειδή την είδα και στον κινηματογράφο να ήταν πιο έντολο όλο αυτό. Σκληρή ταινία, τόσο σκληρή που η φίλη μου δίπλα, σε κάποιες σκηνές έκλεινε τα μάτια της. Εντυπωσιάστηκα με αυτό, φανταστείτε κοιτούσα τη φίλη μου εκείνη τη στιγμή και όχι την οθόνη. Προσωπικά, μιας και έχω δει πολλές ταινίες και δεν σοκάρομαι εύκολα, υπήρχαν δύο έντονες σκηνές που έλεγα μέσα μου, φτάνει, ας προχωρήσουμε παρακάτω.
Ωραία ταινία λοιπόν και επειδή είναι πολυδιαφημισμένη, θαρρώ την έχετε δει οι περισσότεροι. Αν πάλι όχι, βάλτε τη στο πρόγραμμα.
Επίσης, να αναφέρω πως μου άρεσε πάρα πολύ το τέλος της. Σε πολλούς θεατές όχι αλλά εμένα πάρα πολύ.


Και συνεχίζουμε με θριλεράκια
Σας αρέσουν τα θριλεράκια, εκφραστικοί;
Εμένα πολύ.
Μόνο που τελικά όταν πας στο σινεμά και θες να δεις θρίλερ, καλό είναι να μην κάτσεις πίσω από πιτσιρίκια που συνήθως κάθονται πολλά μαζί και κάνουν και τον χαβαλές τους.
Πραγματικά, δεν έχω καταλάβει γιατί μιλάνε. Φοβούνται ίσως και το διακωμωδούν σε ορισμένες σκηνές; Δεν τους αρέσει και βαριούνται; Και τότε γιατί δίνουν τα λεφτά τους τόσο εύκολα για να δουν μια ταινία που δεν θα τους αρεσει; Γιατί σίγουρα έχουν πάρει μια γεύση από το τρειλερ.
Ίσως απλά να είναι της ηλικίας, δεν ξέρω.
Εγώ στην ηλικία τους πάντως δεν είχα πάει σινεμά, στα χωριά τριγύρω δεν είχαμε, αρκετά μεγαλύτερη πήγα και ίσως δεν το έχω ζήσει αυτό και δεν μπορώ να το καταλάβω όπως αν είχα περάσει από τη θέση τους.
Πάντως, τα πιτσιρίκια τρέχουν στα θριλεράκια. Έχω να το πω αυτό.
Χρυσός κανόνας: Όχι πίσω ή μπροστά απο παρέα πολλών νεαρών παιδιών, αποδεδειγμένο ό,τι μιλάνε και διακωμωδούν.
Χρυσός κανόνας (x2): Όταν πάτε σινεμά μην πιάνετε τα μαλλιά σας κάτι τεράστιες κοτσίδες, εμποδίζουν τους πισινούς σας ρε παιδιά. Τώρα αν έχετε μαλλιά αφάνα, καθίστε κάπου που θα είναι βολικά για τους άλλους. Επίσης, μην επιλέξετε να καθίσετε πίσω από ψηλότερα από εσάς άτομα.
Χρυσός κανόνας (χ3): Δεν χρειάζεται να μασάτε τα ποπ κορν σαν κατσίκες, ούτε να ρουφάτε την κοκα κόλα σαν να μην υπάρχει αύριο. Γενικότερα θαρρώ θα έπρεπε να υπάρχουν κάποιοι κανόνες και να είναι σεβαστοί, όσο αυτό είναι εφικτό.
Χρυσός κανόνας (χ4) και προχωράω: Ας είμαστε ευγενικοί οι θεατές μεταξύ μας. Οι αγενείς ας τη δουν μόνοι τους. Όταν πας σε χώρο με κόσμο θα πρέπει να συνυπάρχεις, διαφορετικά ας μην πας καθόλου. Όσο γίνεται, αρμονικά να συνυπάρχουμε. Παντού, μικρογραφίες της κοινωνίας μας είναι.


Και προχωράμε γρήγορα στην επόμενη πρόταση, φίλοι.
Θάρρος ή αλήθεια;



2η Ταινιοπρόταση: Θάρρος ή Αλήθεια; (Truth or Dare?)








Τρόμου 2018 | Έγχρ. | Διάρκεια: 100'
Aμερικανική ταινία, σκηνοθεσία Τζεφ Γουάντλοου με τους: Λούσι Χέιλ, Τάιλερ Πόουζι, Βάιολετ Μπιν

Έξι φίλοι ταξιδεύουν στο Μεξικό, όπου μια νύχτα αποφασίζουν να παίξουν σε ένα ερειπωμένο οίκημα Θάρρος ή Αλήθεια. Στην εξέλιξη του παιχνιδιού όμως μαθαίνουν από τον τουρίστα που τους οδήγησε μέχρις εκεί πως το παιχνίδι είναι αληθινό και όποιος δεν υπακούσει στους κανόνες θα πεθάνει.


Εντάξει, και ποιος δεν έχει παίξει "θάρρος ή αλήθεια" στα εφηβικά του χρόνια. Μαζί με την "μπουκάλα" άλλωστε, ήταν τα πιο φημισμένα και αγαπημένα παιχνίδια. Ε, φανταστείτε λοιπόν τι μπορεί να συμβεί εάν αυτό το παιχνίδι το έχει καταλάβει ένας δαίμονας και έχει δημιουργήσει τους δικούς του κανόνες, τους οποίους ο κάθε συμμετέχοντας, πρέπει να ακολουθήσει για να μείνει ζωντανός.


Πάρτε μια πρόγευση:


 Το τρειλερ της ταινίας: 



Για να είμαι ειλικρινής, νιώθω πως αυτήν την ταινία την απόλαυσα ,γιατί κάθισα στην σωστή θέση.
Στα πλαινά, που είχα ακούσει πως είναι ωραία αλλά δεν το περίμενα, μέχρι που το διαπίστωσα η ίδια. Στο πλάι λοιπόν κι αν είναι λίγοι και καλοί εκεί, ακόμη καλύτερα.
Δεν περίμενα ποτέ οτι μία σωστή θέση θα βοηθούσε τόσο πολύ στο να απολαύσω μία ταινία.
Κι όμως, φίλοι. Το έπαθα και σας το συνιστώ.

Λοιπόν, πρόκειται για μία ταινία που στο τέλος σίγουρα δεν θα πεις "ουαου, πρωτότυπη".
Το μόνο κατά τη γνώμη μου, πρωτότυπο και μεγάλο συν της, είναι το χαμόγελο που εμφανίζεται στα υποψήφια και όχι μόνο,  θύματα του παιχνιδιού.

Να, κοιτάξτε εδώ χαμογελάκι


μπορεί να ήταν και το μόνο τρομακτικό στη ταινία αλλά θεωρώ αυτό ήταν που ξεχώριζε.


Πάντως, επειδή μου αρέσει στο τέλος να συνομιλώ με άλλους θεατές, άρεσε η ταινία, μου έκανε εντύπωση μάλιστα πως μερικοί θα ήθελαν να την ξαναδούν άμεσα.
Δεν μπορώ να πω πως ξετρελάθηκα, μπορώ να πω πως την προτείνω θετικά και θα την ξαναέβλεπα ίσως με παρέα σε κάποιο σπιτι με πίτσα και μπύρα.
Αμέ.


Και πάμε γρήγορα για την τρίτη και φρέσκια πρότασή μου, μιας και την είδα μόλις χθες.



3η Ταινιοπρόταση: Το κουκλόσπιτο του τρόμου (GHOSTLAND)






Τρόμου 2018 | Έγχρ. | Διάρκεια: 91'
Γαλλοκαναδική ταινία, σκηνοθεσία Πασκάλ Λοζιέ με τους: Κρίσταλ Ριντ, Αναστέζια Φίλιπς, Μιλέν Φαρμέρ

Μια μητέρα με δύο έφηβες κόρες μετακομίζουν σε μια απομονωμένη οικογενειακή έπαυλη. Το ίδιο βράδυ δέχονται τη βίαιη επίθεση δύο αγνώστων. Και από εκεί, ξεκινάνε όλα.


Λοιπόν, εκφραστικοί, την αγάπησα αυτήν  την ταινία.
Μου άρεσε πάρα πάρα πολύ. Από την αρχή τη λάτρεψα.
Δεν σας γράφω την περίληψη όπως κυκλοφορεί στον διαδίκτυο διότι δεν είναι άκρως αληθινή. Όταν τη δείτε θα καταλάβετε τι εννοώ. Γενικότερα δεν χρειάζεται να πω τίποτα άλλο. Μου άρεσε τόσο πολύ που μου έκανε εντύπωση να ακούω άλλους να λένε οτι δεν τους άρεσε ή ο,τι δεν καταλαβαίνουν τι γίνεται. Από ένα σημείο και μετά ήταν πολύ βατή η ταινία και δεν σε έκανε να αναρωτιέσαι τι συμβαίνει. Από ένα σημείο και μετά όμως.
Θεωρώ πως αν είχα δει αυτή τη ταινία μόνη μου θα την είχα απολαύσει πολύ περισσότερο.
Μπήκε από την αρχή στην υπόθεση η ταινία, μου άρεσε όλο το σκηνικό, η υπόθεση, οι εναλλαγές, οι ηθοποιοί, μου άρεσαν όλα. Σε κάποια σημεία ήταν κι αυτή βίαιη και σοκαριστική αλλά εμένα μου αρέσουν αυτά. Σας τη προτείνω με χαρά να ξέρετε.

Δείτε και το τρειλερ της:




Άλλη υπόθεση περίμενα να δω άλλη είδα.
Μου άρεσε περισσότερο αυτό που είδα να ξέρετε.


Αυτές ήταν οι προτάσεις μου, εκφραστικοί.
Θα χαρώ να μάθω τις απόψεις σας έαν τις έχετε δει ή εάν τις δείτε.

Εχθές, στα τρειλερ των επόμενων προβολών έπεσε στην αντίληψή μου "Η Διαδοχή", σας την προτείνω και μόνο από το τρειλερ. χαχαχα



Να περνάτε όμορφα, φίλοι.

Φιλιά πολλά
Την αγάπη μου.

Τετάρτη, 20 Ιουνίου 2018

ΣΥΛΛΕΚΤΙΚΑ ΣΥΝΝΕΦΑ





"Σύννεφα"
από εκείνες τις λέξεις, που από μόνες τους, είναι ένα ποίημα.


Για την συγκεκριμένη φωτογραφία νιώθω υπερήφανη.
Γενικότερα, πέρα από τις σελφις, στο να τραβάω καλλιτεχνικές λήψεις ή να μπορώ να απεικονίσω μέσα από το φακό τις ομορφιές των τοπίων, δεν το κατέχω καθόλου. Για αυτόν τον λόγο λοιπόν, νιώθω υπερήφανη, που κατάφερα να τραβήξω αυτή την εικόνα. Για τα σύννεφα κυρίως. Χωρίς φίλτρα παρακαλώ. Πόσο αρμονικά δοσμένη η αφεντιά τους.

Μας έρχεται από την Χαλκίδα αλλά από την άλλη μεριά, Καράμπαμπα για όσους ξέρετε και αρκετά πιο πέρα από την Ιχθυόσκαλα, τόσα χρόνια εδώ και τις ομορφιές της από εκεί πλευράς δεν τις είχα ανακαλύψει.
Παράδεισος, εκφραστικοί μου.


Η Μαρία Νεφέλη λέει:
Η ΝΕΦΕΛΗ
Μέρα τη μέρα ζω – που ξέρεις αύριο τι ξημερώνει.
Το ‘να μου χέρι τσαλακώνει τα λεφτά και τ’ άλλο μου τα ισιώνει
Βλέπεις χρειάζονται όπλα να μιλάν στα χρόνια μας τα χαώδη
και να ‘μαστε και σύμφωνοι με τα λεγόμενα «εθνικά ιδεώδη».
Τι με κοιτάς εσύ γραφιά που δεν εντύθηκες ποτέ στρατιώτης
η τέχνη του να βγάζεις χρήματα είναι κι αυτή μία πολεμική ιδιότης
Δεν πα’ να ξενυχτάς- να γράφεις χιλιάδες πικρούς στίχους
ή να γεμίζεις με συνθήματα επαναστατικά τους τοίχους
Οι άλλοι πάντα θα σε βλέπουν σαν έναν διανοούμενο
και μόνο εγώ που σ’ αγαπώ: στα όνειρά μου μέσα έναν κρατούμενο.
Έτσι που αν στ’ αλήθεια ο έρωτας είναι καταπώς λεν «κοινός διαιρέτης»
εγώ θα πρέπει να ‘μαι η Μαρία Νεφέλη κι εσύ φευ ο Νεφεληγερέτης.
Χαράξου κάπου με οποιονδήποτε τρόπο και μετά πάλι σβήσου με γενναιοδωρία.
Και ο Αντιφωνητής:
Ο ΝΕΦΕΛΗΓΕΡΕΤΗΣ
Α τι ωραία να ‘σαι νεφεληγερέτης
να γράφεις σαν τον Όμηρο εποποιίες στα παλιά παπούτσια σου
να μη σε νοιάζει αν αρέσεις η όχι τίποτε
Απερίσπαστος νέμεσαι την αντιδημοτικότητα
έτσι• με γενναιοδωρία• σαν να διαθέτεις
νομισματοκοπείο και να το κλείνεις
ν’ απολύεις όλο το προσωπικό
να κρατάς μια φτώχεια που δεν την έχει άλλος κανείς
εντελώς δική σου.
Την ώρα που μες στα γραφεία τους απεγνωσμένα
κρεμασμένοι απ’ τα τηλέφωνά τους
παλεύουν για ‘να τίποτα οι χοντράνθρωποι
ανεβαίνεις εσύ μέσα στον Έρωτα
καταμουντζουρωμένος αλλ’ ευκίνητος
σαν καπνοδοχοκαθαριστής
κατεβαίνεις απ’ τον Έρωτα έτοιμος να ιδρύσεις
μια δική σου λευκή παραλία
χωρίς λεφτά
γδύνεσαι όπως γδύνονται όσοι νογούν τ’ αστέρια
και μ’ οργιές μεγάλες ανοίγεσαι να κλάψεις ελεύθερα…
Είναι διγαμία ν’ αγαπάς και να ονειρεύεσαι.

από τη Συλλογή ΜΑΡΙΑ ΝΕΦΕΛΗ (Οδυσσέας Ελύτης)


Eμπνέουν τα "σύννεφα"
για ποίηση, για ζωγραφική, για φωτογραφία, για ότι μπορεί να εμπεριέχει τέχνη μέσα του.

Και πόσα τραγούδια...

Ενδεικτικά αναφέρω ή μάλλον θυμίζω


ΝΑΜΑ ~ Να διώξω τα σύννεφα

 

Συννεφα Του Γιαλου...Ⓡ... Γιαννης Χαρούλης

 

ΣΥΝΝΕΦΑ ΜΕ ΠΑΝΤΕΛΟΝΙΑ-ΑΣΠΡΟΜΑΥΡΗ ΖΩΗ (και σε τίτλο συγκροτήματος παρακαλώ)  

 

Συννεφούλα | Διονύσης Σαββόπουλος


Και μετά από τόσες συννεφιές, ελάτε να μιλήσουμε για ήλιο μιας και άκρως ηλιόλουστη μέρα είχαμε στην Χαλκίδα όταν μας επισκέφτηκε η συλλεκτική μας φίλη, Μαρία Παρασκευοπούλου.

Nαι ναι ξέρω, φαίνομαι κάπως περίεργη με το έξαλλο γυαλί μου. Μη φανταστείτε, δεν το φοράω συχνά, απλώς τώρα πήγαινε με τα ρούχα.

Λοιπόν Μαρία μου, περιμένω να ξανάρθεις, μπας και ξαναβγεί ο ήλιος γιατί η αλήθεια είναι πως από τότε έχει να κάνει καλό καιρό (χαχαχα) κι επίσης, θα περιμένω μια άκρως χορταστική ανάρτηση για την επίσκεψή σου στην Χαλκίδα, όπως κάνεις πάντα και την απολαμβάνουμε. 

 

Με την Μαρία ετοιμάζουμε πολλά και διάφορα.

 

Να περνάτε όμορφα, εκφραστικοί μου.

Φιλιά πολλά.

Η ΝΥΦΗ ΔΕΝ ΦΟΡΟΥΣΕ ΜΑΥΡΑ





Η νύφη που φορούσε μαύρα - 1999      

Στίχοι:  
Είλωτες
Μουσική:  
Είλωτες


Κάποτε πήγα κι εγώ,
μια τρελή να παντρευτώ,
μια γυναίκα ουρλιαχτό.

Που στο γάμο εμφανίστη,
με μαύρο νυφικό κι ουίσκι,
κόντεψα να τρελαθώ.

Με έκανε να νιώθω,
σαν μπάσταρδο παιδί και νόθο,
μα την αγαπώ τρελά.

Φορούσε πάντα μαύρα,
κι έμοιαζε με μαύρη γάτα,
ήταν ίδια η συμφορά.

Η νύφη που φορούσε μαύρα,
και αγαπούσε τα σκοτάδια,
αλλά μπορούσε να σε φωτίσει,
μ’ ένα φιλί της να σ’ αναστήσει.

Έλα πίσω τώρα,
μ’ έχει πάρει η κατηφόρα,
και μπροστά μου είν’ ο γκρεμός.

Μ’ έχει πάρει από κάτω,
σήκωσέ με από τον πάτο,
τώρα όσο είναι καιρός.

Σε μισώ μα και σε θέλω,
το κεφάλι μου φουρνέλο,
που μου καίει το μυαλό.

Θέλω τα φτερά μου πίσω,
θα `ρθω να σε κυνηγήσω,
δε σταματάω, πριν να σε βρω.

Η νύφη που φορούσε μαύρα,
και αγαπούσε τα σκοτάδια,
αλλά μπορούσε να σε φωτίσει,
μ’ ένα φιλί της να σ’ αναστήσει.

Κάποτε πήγα κι εγώ,
μια τρελή να παντρευτώ,
μια γυναίκα ουρλιαχτό.




Αν και δεν φορούσε μαύρα, στην συγκεκριμένη εικόνα.
 
 
 
 
 


Καλημέρα, εκφραστικοί


Τρίτη, 19 Ιουνίου 2018

ΕΛΕΥΘΕΡΗ - ΚΙΚΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ


Δεινή η δυναστεία της σιωπής
Εξουδετερώθηκε και απόψε η αποκάλυψη
Τα πράγματα είναι πέτρες
Πέτρες, βαριές βαριές από τσιμέντο
Δολιοφθορά το σήμερα
Εμπεριστατωμένη μελέτη το χθες
Οξυδερκή απουσία το μέλλον
Φυλακισμένη στη δύσβατη εποχή της συρρίκνωσης
Εμπόλεμη ζώνη η καρδιά
Το σώμα μεταβάλλεται
Η ψυχή αναβιώνει
Ελεύθερη βαδίζω στη στέψη της πραγματικής ζωής
Αγαπάω

~~ Ελεύθερη - Κική Κωνσταντίνου

#Εκφράσου
#Κική_Κωνσταντίνου
#Ποιήματα
#Δημιουργώ
#Ονειρεύομαι

ΕΤΗΣΙΑ ΓΙΟΡΤΗ/ΣΙΤΟΣ ΟΙΝΟΣ ΈΛΑΙΟΝ ΑΠΟ ΤΟ ΑΛΩΝΑΚΙ ΧΑΛΚΙΔΑΣ



Η μάνα γη και τα γεννήματά της είναι σε πρώτο πλάνο στη φετινή γιορτή του Αλωνακίου.  «Σίτος, οίνος και έλαιον» λοιπόν το θέμα της τριήμερης γιορτής μας στις 23-24& 25 Ιουνίου στο Θέατρο Ορέστη Μακρή στη Χαλκίδα. Συνάμα στις 27 Ιουνίου και σε συνεργασία με τη θεατρική ομάδα του συλλόγου εργαζομένων του Νοσοκομείου Χαλκίδας και τον Δ.Ο.Α.Π.ΠΕ.Χ.,  θα πραγματοποιηθεί αφιέρωμα στον σπουδαίο Χαλκιδαίο Ορέστη Μακρή.
Δείτε το trailer 
Η γιορτή του συλλόγου μας, σταθμός στα πολιτιστικά δρώμενα της πόλης  ενεργοποιεί όλες τις πολιτιστικές -και όχι μόνο-  δυνάμεις μας και αγκαλιάζει όλους όσοι αγαπούν τον ελληνικό χορό και εμπνέονται από αυτόν…
Μία γιορτή που αντιλαμβάνεται τον ελληνικό χορό και την ελληνική μουσική ως μία γόνιμη διαδικασία δημιουργίας και αναδημιουργίας με σεβασμό και γνώση
Μία γιορτή που φιλοδοξεί να ψυχαγωγήσει, να εμπνεύσει, να δημιουργήσει συναισθήματα νοσταλγίας, χαράς, περηφάνιας, προοπτικής και συνάμα να καλλιεργήσει αισθητική και ήθος. Αισθητική και ήθος,  όχι μιας αλλοτινής εποχής, αλλά του σήμερα…
Μια γιορτή που τα μέλη του συλλόγου μας -μικροί και μεγάλοι- ετοιμάζουν με «γλυκό κόπο», αγάπη, μεράκι και με προσμονή περιμένοντας να τη μοιραστούν και να συνεορτάσουν με όλους…
Μια γιορτή που καλεσμένοι είναι ΟΛΟΙ ανεξαιρέτως  όσοι συν-κινούνται με τον λαϊκό πολιτισμό και τον συν-αισθάνονται  σ΄ όλες του τις μορφές και τις εκφάνσεις.
Τ΄ αλωνάκι, σταθερά προσανατολισμένο στις αξίες που πρεσβεύει ο λαϊκός πολιτισμός, πιστεύει ακράδαντα αφενός μεν ότι η ποιότητα είναι αντίδοτο στις οποιεσδήποτε μορφές κρίσης, αφετέρου ότι ο λαϊκός πολιτισμός  νοηματοδοτεί τη «βιωμένη κουλτούρα» του λαού μας, σήμερα.
Σας περιμένουμε όλους!
  • Η γιορτή μας πραγματοποιείται σε συνεργασία με τον  Δήμο Χαλκιδέων και τον Δ.Ο.Α.Π.ΠΕ.Χ.
Πρόγραμμα-Μουσικοί

Σάββατο (Σίτος)  – Τραγούδια και χοροί από:
 Πόντος, Κύθηρα , Στις γειτονιές του Κόσμου, Δυτική, Μακεδονία, Κύπρος, Ρουμλούκι, Μαύρη Θάλασσα
Τραγουδούν:
Ζησοπούλου Ελένη, Κοζυράκης Φώτης, Κατσούλης Δημήτρης
Παίζουν οι μουσικοί:
Κατσούλης  Δημήτρης: Βιολί
Κυριάκος  Άγγελος: Λαούτο
Κοζυράκης  Φώτης: Ποντιακή λύρα
Πουλής  Παναγιώτης: Ζουρνάς
Balkan Pesni
Παπαϊωάννου  Τρύφωνας: Κλαρίνο
Ντόμπρος  Παρασκευάς: Κρουστά
Αθανασιάς  Τάσος: Ακορντεόν
Ζησοπούλου  Ελένη: Τραγούδι
The Worksongs Project
Λιάσκος Δημήτρης: Πνευστά- Επιμέλεια συγκροτήματος
Zαγαρέλος Λεωνίδας: Τραγούδι-Κιθάρα
Μωραΐτης Αποστόλης: Τραγούδι- Ούτι- Κιθάρα
Mαλακατές Περικλής: Τραγούδι -Μπάσο
Tσιμπλάκης Βαγγέλης: Tύμπανα
Στεφανής Δημήτρης: Eπιμέλεια Βίντεο
Χορογραφίες- Διδασκαλία: Μαγκοπούλου Αργυρώ, Σαριτζιώτη Άννα Μαρία


Κυριακή: (Οίνος) χοροί και τραγούδια από:
Κάλυμνος-Σύμη-Λέρος, Δυτική Θράκη , Νάξος, Κρήτη , Θεσσαλία, Τραγούδια του κρασιού και τ΄ αμπελιού, Ικαρία
Τραγουδούν: Γάκος  Ηλίας, Κορναράκης Μάνος, Καπαγιάννη Φωτεινή, Παππά Μαρία-Στέλλα, Παπαναστασίου  Σωτήρης
Παίζουν οι μουσικοί:
Επτάσημο
Παπαναστασίου  Βαγγέλης: Κλαρίνο-τσαμπούνα-φλογέρα
Σαραντίδης  Βαγγέλης: Βιολί
Ηλιάδης  Ιάκωβος: Λαούτο
Παππάς Ανδρέας: Κρουστά
Αθανασιάς  Τάσος: Ακορντεόν
Σπανού  Σταυρούλα: Σαντούρι
Κορναράκης Μάνος: Κρητική λύρα-τραγούδι
Αγγελιδάκης  Βαγγέλης: Λαγούτο
Ξενικάκης Γιάννης: Λαούτο
Φαλιέρος  Στέλιος: Ασκομαντούρα
Μπέτσας Νίκος: Κιθάρα
Ζαχαρής Δημήτρης: Κλαρίνο
Βεντούρης Αντώνης: Κιθάρα
Φρυγανιώτης Νίκος: Μπουζούκι


Δευτέρα (έλαιον) Χοροί και τραγούδια από:
 Ρόδος, Κάσος-Νίσυρος-Χάλκη-Πάτμος, Κρήτη ,Ήπειρος 
Ακόμη: Αστικά τραγούδια και χοροί, “δυο λαλιές μια γλώσσα” & “εκδρομή στο λιοτρίβι”
Τραγουδούν: Λάλεζας Παναγιώτης, Κλαδάκης Γιάννης, Κορναράκης Μάνος, Παππά Μαρία-Στέλλα, Δρακούλης Γιώργος
Παίζουν οι μουσικοί:
Επτάσημο
Παπαναστασίου  Βαγγέλης: Κλαρίνο-τσαμπούνα-φλογέρα
Σαραντίδης  Βαγγέλης: Βιολί
Ηλιάδης  Ιάκωβος: Λαούτο
Κλαπάκης Μανούσος: Κρουστά
Κλαδάκης  Γιάννης: Ροδίτικη λύρα
Λεντάκης Γιάννης: Λαούτο
Κορναράκης  Μάνος: Κρητική λύρα
Αγγελιδάκης  Βαγγέλης: Λαγούτο
Ξενικάκης Γιάννης: Λαούτο
Δρακονάκης Αντώνης: Μπαγλαμάς
Ζέρβας Δημήτρης: Ακορντεόν
Μπέτσας Νίκος: Κιθάρα
Φρυγανιώτης Νίκος: Μπουζούκι

Τετάρτη: Αφιέρωμα στον Ορέστη Μακρή
Παίζουν: Απόστολος Κιούρης, Ελένη Γυφτονικολού-Κασελίμη, Βούλα Λυρίτσα, Θανάσης Μετοχιάτης, Έρρικα Δερμιτζάκη, Ταξιάρχης Κοκονός, Πέτρος Ρέτσας, Νίκος Φρυγανιώτης, Βασίλης Καρτελιάς, Δημήτρης Λιάσκος, Κατερίνα Σπυριδάκη, Εύη Στογιάννη, Ελένη Κωνσταντοπούλου, Ελένη Τσαγανάκη, Μαρία Λυρίτσα, Βάσω Καραγιάννη, Μαρία Παπαγρηγορίου, Μένια Τσάλλα, Ντίνα Ανδρούτσου, Κώστας Τερζής, Δημήτρης Λιανοστάθης, Κωνσταντίνος  Φρυγανιώτης
Συμμετέχουν μικροί και μεγάλοι χορευτές του συλλόγου «τ΄ αλωνάκι»
Διασκευή κειμένων: Ανθούλα Λιάκου
Σκηνοθεσία: Aνθούλα Λιάκου
Επιμέλεια σκηνικών: Ταξιάρχης Κοκονός
Μουσική επιμέλεια: Δημήτρης Λιανοστάθης
Χορογραφίες – διδασκαλία: Ιωάννα Λεβέντη
Ενδυματολογική επιμέλεια: Καίτη Μεταλλινού

Παίζουν οι μουσικοί
Μαρκάκης Βαγγέλης: κιθάρα
Δρακονάκης Αντώνης: πλήκτρα
Γεωργάκαινας Δημήτρης: σαξόφωνο
Λιγκώνης Σπύρος: κρουστά
Φρυγανιώτης Νίκος: μπουζούκι
Παππά Μαρία-Στέλλα: Τραγούδι
Δρακούλης  Γιώργος: Τραγούδι

Τα …υπόλοιπα επί σκηνής!

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ


Περήφανη που στην πόλη μου γίνονται τόσο σπουδαίες πολιτιστικές εκδηλώσεις και μάλιστα από έναν τόσο δραστήριο και ενεργό σύλλογο.
Να θυμίσω και να ευχαριστήσω παράλληλα τον σύλλογο "Τ' Αλωνάκι" για την στέγη που μου παρέχει και θα μου παρέχει για να παρουσιάζω τα βιβλία μου. Μα πιο πολύ τον ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη και την αγάπη!!!

Καλή επιτυχία!
Ευχαριστούμε πολύ!

ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ «ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΗΜΕΡΑ ΜΟΥΣΙΚΗΣ»



Ο Δημοτικός Οργανισμός Άθλησης Πολιτισμού & Περιβάλλοντος Χαλκίδας (Δ.Ο.Α.Π.Π.Ε.Χ.)., το Trio Cantus Firmus Duo per Cello & Basso - Βάνα Παπαϊωάννου Piano και ο  Εξωραϊστικός Πολιτιστικός Περιβαλλοντικός Σύλλογος Κανήθου,
με αφορμή την «ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΗΜΕΡΑ ΜΟΥΣΙΚΗΣ» σας προσκαλούν την Πέμπτη 21 Ιουνίου 2018 και ώρα 8.30 μ. μ. στην Δημοτική Πινακοθήκη «Δ. Μυταρά», για να ξεφυλλίσετε ένα Μουσικό Λεύκωμα αφιερωμένο στην πόλη της Χαλκίδας.

Συμμετέχει η 4φωνη χορωδία του συλλόγου, Πυθαγόρειος Αρμονία υπό την Δ/νση του Γ. Κοκκίνη.

Την ίδια ημέρα, άλλη μια μουσική σκηνή, λαμβάνει χώρα στο χώρο της αίθουσας τελετών του Δημαρχείου (Φαρμακίδου 15, 1ος όροφος) και ώρα 21:30, με το Δημοτικό Ωδείο «Ν. Σκαλκώτα» και το Duo Ζεύξεις. 
Συμμετέχουν: 
Δημήτρης Δερδενές (κιθάρα)
Νίκη Πανταζάτου (πιάνο)
Παναγιώτα Φρατζή (τραγούδι)
Γιάννα Γκαρά (πιάνο)
Δημήτρης Ιωάννου (κιθάρα) και
Γιάννης Παπαδήμας (βιολί)

Η είσοδος για το κοινό είναι ελεύθερη.