Σάββατο, 17 Φεβρουαρίου 2018

ΤΟ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟ - ΚΙΚΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ



Βάφτισα τον έρωτα, τριαντάφυλλο.
Κατάφερα, με δυσκολία, να του δώσω ζωή.
Το κράτησα, ευλαβικά θαρρώ, το έσφιξα στην αγκαλιά μου.

Θυμάμαι καλά πως φρόντισα, να είναι καθαρό
να μην έχει δείγμα από αγκάθι, από ζωύφιο, από λάσπη ή σκόνη έστω, όμως δεν υπολόγισα πως από τον πολύ τον θαυμασμό, εκείνο επονούσε.

Το ενιωθα να κλαίει πάνω μου, να ματώνει, μα όσο κι αν κοιτούσα γύρω μου, δεν έβρισκα τίποτα που τα πάνω μαρτυρούσε. Το μόνο που αισθανόμουν και είχε την όποια σημαντική ευκαιρία, ήταν ένα πηχτό υγρό να κυλάει από τη χούφτα μου και να φτάνει μέχρι τον αγκώνα.

Αυτό και τίποτε άλλο...
Αυτό.

Απέκρυψα όμως, μία φορά που άκουσα έναν ψίθυρο. Μα μιλάνε όμως τα λουλούδια;
Και δεν θυμάμαι να του ζήτησα να ομιλήσει.

Δεν ήθελα να ακούω, ήθελα μόνο νιώθω, λες και αυτό, του ήταν αρκετό.
Θα ήταν αρκετό, αν δεν είχε ψυχή και δεν είχε αναπτύξει χαρακτήρα.

Δε θυμάμαι να του έδωσα ζωή, δεν κατάλαβα καν πως άρχισε να εξελίσσεται και στην "αφάνεια" να επιπλέει.

Βάφτισα τον έρωτα τριαντάφυλλο, μα εκείνο με ξελόγιασε και με βάφτισε ικεσία.

Θα το προσφέρω, ώστε να γίνω πράξη.
Κι αυτό, σαν σκυτάλη, να εξαπλωθεί.
Ίσως έτσι, να επιστρέψει εκεί όπου ανήκει.

Βαθιά στην γη,
στο χώμα, στην ρίζα.

Εκείνη, που συγνώμη,
την ξερίζωσα με μανία.

- Το Τριαντάφυλλο - Κική Κωνσταντίνου


Ένα ακόμη νεογέννητό μου που θα ενταχθεί στην τρίτη μου ποιητική συλλογή που ετοιμάζεται.
Να περνάτε όμορφα, εκφραστικοί!
Και να δίνεται προσοχή στα λουλούδια, μας μιλάνε!

Παρασκευή, 16 Φεβρουαρίου 2018

ΠΡΙΝ ΞΗΜΕΡΩΣΕΙ, ΆΣΕ ΜΕ ΝΑ ΓΕΥΤΩ ΤΟ ΔΕΙΛΙΝΟ




Αγκάλιασέ με, πριν ξυπνήσω.
Πριν το όνειρο, φύγει μακριά.
Πριν το αληθινό, ερωτευτεί την ουτοπία.
Πριν ξημερώσει, άσε με να γευτώ το δειλινό.

-- Κική Κωνσταντίνου

Πέμπτη, 15 Φεβρουαρίου 2018

ΘΑΡΡΕΙΣ ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΟΣ, ΜΑΣ ΡΑΝΤΙΖΕΙ "ΟΥΣΙΑ"



Σήμερα, το οραματίστηκα πιο λειψό και πιο έντονο, χρωματικά, από ποτέ άλλοτε.






Όταν βρέχει, η έμπνευση, οι σκέψεις των ανθρώπων και τα συναισθήματα, πολλαπλασιάζονται. Θαρρείς και κάποιος, μας ραντίζει "ουσία".

Και πάντα, υπο τους ήχους και την αίσθηση της βροχής, καταφεύγω ΕΔΩ!





  Πάντα μ’ αρέσει να περπατώ στη βροχή, έτσι κανένας δεν μπορεί να με δει που κλαίω.


  Κάποιοι άνθρωποι περπατάνε στη βροχή ενώ κάποιοι άλλοι απλώς βρέχονται.


 Βρέχει. Έχω την παρόρμηση να γράψω ένα ποίημα. Αλλά θυμάμαι κάτι σε ένα απορριπτικό σημείωμα: μετά από μια καταρρακτώδη βροχή, ποιήματα με τίτλο "βροχή" καταφτάνουν από κάθε γωνιά της χώρας.


  Το στέμμα είναι απλά ένα καπέλο που αφήνει τη βροχή να περνάει μέσα.


  Μη με απειλείς με την αγάπη, μωρό μου. Ας περπατήσουμε απλά στη βροχή.


 Καλό είναι να διαβάζουμε την πρόγνωση του καιρού πριν προσευχηθούμε για βροχή.

 

ΣΤΟΝ ΈΡΩΤΑ ΨΆΞΕ ΤΑ ΚΛΕΙΔΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ



"Ο ψυχίατρος είπε: "Χαπάκια. Σου χρειάζονται χαπάκια. Θα σου δίνω εγώ τα χαπάκια σου για να θεραπευθείς".
Ο Στρατιωτικός είπε: "Έλα στο Στρατό. Θα σε μάθω εγώ πως να γίνεις άντρας. Κι άμα τύχει και κανένας πόλεμος, ακόμα καλύτερα. θα βρεις το νόημα της ζωής".
Ο Παππάς είπε: "Να πιστέψεις στον Ύψιστο και να λατρέψεις Αυτόν. Με προσευχές και μετάνοιες. Θα λυτρωθείς".
Ο Δικαστής είπε: "Στη φυλακή. Θα σε κλείσω στη φυλακή. Εκεί θα σωφρονιστείς".
Ο Πολιτικάντης είπε: "Να πιστέψεις στο Κόμμα, να ενταχθείς. Ν' αγωνιστείς και να παλέψεις, τότε μόνο θα γίνεις υγιής".
Ο Φιλόσοφος είπε: "Θα σε βοηθήσω να κατακτήσεις τη γνώση. Μονάχα με τη γνώση θα σωθείς".
Ο Καλλιτέχνης είπε: "Στην Τέχνη. Ν' αφοσιωθείς στην Τέχνη. Η Τέχνη είν' η διέξοδος, και θα το δεις".
Ο Εξουσιαστής είπε: "Στην Εξουσία είν' η ελπίδα. Απόκτησε Εξουσία και θάσαι ευτυχής".
Ο Πλούσιος είπε: "Σε κοροϊδεύουν όλοι. Η ουσία είναι στα λεφτά. Κάνε λεφτά ν' απελευθερωθείς".
Ο Ερωτευμένος είπε: "Στον Έρωτα ψάξε τα κλειδιά της ζωής. Στον Έρωτα θα βρεις όλα όσα ποθείς".
Τους άκουσε, τους πίστεψε, ύστερα άνοιξε τα χέρια του και γκρεμίστηκε στη θάλασσα."

Θανάσης Μάνθος
περιοδικό "Αγκάθι"
(τ. 38 - Απρ. '86)

ΕΙΣΑΙ Η ΕΛΠΙΔΑ





"Έλα και πάρε την αγάπη μην την αφήσεις να χαθεί
η ζωή συντρίμμια φτιάχνει συναρμολόγησε ένα κι εσύ"



Το γράψιμο είναι μαγεία, όπως το νερό της ζωής και όπως κάθε άλλη δημιουργική τέχνη. Το νερό είναι τζάμπα. Γι’ αυτό πιες. Πιες γεμίζοντας μέχρι επάνω.

Στήβεν Κινγκ, 1947-, Αμερικανός συγγραφέας μυστηρίου & τρόμου
"Το βιβλίο σου το τελείωσα!!
Και μου άρεσε πάρα πολύ.
Λόγος καθάριος, γρήγορος που διαβάζεται αβίαστα με πολλά συναισθήματα και εικόνες που εγώ τουλάχιστον ήταν σαν να τις είχα ολοζώντανες μπροστά μου.
Πολύ καλά τα θέματά σου όπως τα ανέπτυξες και δεν είναι αναμενόμενη η κάθε εξέλιξη και αυτό μου άρεσε επίσης.
Αν και περίμενα να μιλήσεις για αγάπη όχι μόνο ερωτική δηλ. ανάμεσα σε ζευγάρια, εν τούτοις με εξέπληξες ευχάριστα.
Μπράβο σου....τα θέματά σου όμορφα εξελίσσονται και δεν κουράζουν ούτε είναι τετριμμένα.

Η πρώτη νουβέλα σου ''Η Αγάπη της Σιωπής'' δεν πήγε καν το μυαλό μου στην ιστορία της ηρωίδας σου. Πολύ ενδιαφέρον και αισιόδοξο.

Το δεύτερο με τη φυσαρμόνικα περιέχει τα πάντα. Και σασπένς και μυστικά και αγάπη πολλή. Αν και υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στους ήρωές σου η αγάπη τους γεφυρώνει το χάσμα το οικογενειακό.

Το τρίτο σου με τα τρένα απίθανο...Είχε και φιλοσοφία μέσα και αρχή αγάπης και προβληματίζει τον αναγνώστη. Μπράβο χαρά μου

Αλλά η Οδός της Αγάπης το ''αντί προλόγου'' σου με έκανε και ανατρίχιασα!!!

Επίσης να πω ότι ο τίτλος υπέροχος, ευρηματικός Αυτό το παρών με ω πρωτότυπο!!

Καλή συνέχεια σου εύχομαι μάτια μου, το αξίζεις να πας πολύ ψηλά"

__________

Και πως να μην συγκινηθείς και πως να μην νιώσεις ευλογημένη και ευγνώμων που τέτοιοι άνθρωποι σε στηρίζουν!

Anna Mos-flo Ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου για την συνολική σου στήριξη, αγάπη και φυσικά τα λόγια θησαυρό που πάντα μου προσφέρεις! Να είσαι πάντα καλά και εύχομαι να καταφέρω να σε κρατήσω πλάι μου για όσο διαρκέσει ο δρόμος μου/δρόμος μας. Είναι η δική μας Άννα, η αγαπημένη, της μπλοκογειτονιάς!!!

Alexandra Mouriopoulou Eυχαριστώ για την ακόμη μία εκπληκτική και γεμάτη αγάπη φωτογραφία σου! Σε αγαπώ πολύ! <3

Στο Πόρτο Λάγος, στην Λίμνη Βιστωνίδα η πόζα μας και με δύο γυναίκες που έχω την τιμή να τις έχω τόσο κοντά μου!

Ευχαριστώ, ταπεινά ευχαριστω!

ΣΕ ΧΑΝΩ....









θαρρείς, αφύλαχτα από ποτέ

Τετάρτη, 14 Φεβρουαρίου 2018

ΓΙΑΤΙ Η ΑΓΑΠΗ ΔΕΝ ΕΦΗΣΥΧΑΖΕΤΑΙ, ΠΟΤΕ ΤΗΣ.




Σήμερα, ημέρα καθολικής εορτής για τους ερωτευμένους, γράφω την δεύτερη ιστορία για "Την Αγάπη που Δηλώνει Απών" που με χαρά και ενθουσιασμό, αυτόν τον καιρό, ετοιμάζω.
Μοιάζει κάπως οξύμωρο, ίσως περισσότερο ημερολογιακά αλλά για εμένα δεν έχει καμία απολύτως σημασία, μιας και το μόνο που θέλω είναι να επικοινωνήσω συνειδησιακά. Έπιασα τον εαυτό μου να συγκινείται και να βουρκώνει κατά την συγγραφή της και αμέσως ένιωσα πως θέλω αυτό το συναίσθημα, έστω λίγο, να το μοιραστώ.

" Ήθελα τόσα λίγα να σου γράψω και τώρα δεν μπορώ να αφήσω από τα χέρια μου το μολύβι. Και αποφεύγω να κοιτάζω τα χέρια μου, γιατί τρομάζω στην σκέψη, πως θα πρέπει να αποχωριστώ το δαχτυλίδι μας.
Τώρα, τώρα εδώ, αυτήν την στιγμή που τα χέρια μου τρέμουν και τα χείλη μου συσπώνται, θέλω να σου γράψω τόσα πολλά, που νιώθω πως δέκα τόμοι δεν θα μου φτάνουν.
Θέλω να έρθει μια ανώτερη δύναμη και να μου πάρει το χαρτί από το χέρι.
Θέλω να έρθει μια ανώτερη δύναμη και να μου πάρει την ψυχή από το σώμα.
Θέλω να εκφράσω τα συναισθήματα με λίγες λέξεις, όπως έκανες κι εσύ κι εγώ, μέχρι τώρα στη ζωή μας, μα δεν μπορώ.
Είναι η πρώτη φορά που δεν έχω χρόνο να σου πω περισσότερα, που δεν θα περιμένω το αύριο να έρθει, που μπορώ ευθέως να σου πω τα όσα νιώθω και δεν με νοιάζει πόσο χρόνο θα πάρει, πόσο χώρο θα πιάσει, θέλω να ανοίξω την καρδιά μου, να την κάνω κομμάτια μπροστά σου και να σου μεταφέρω σε λόγια, τις μειλίχιες σκέψεις της ψυχής μου για να δεις πόσο σε αγαπώ και να με συγχωρέσεις.
Και δεν ξέρω αν θα το καταφέρεις αυτό.
Και δεν ξέρω και αν το αξίζω.
Και πιάνω τον εαυτό μου να μην ξέρει τίποτα αλλά και να μην θέλει να μάθει και τίποτα.
Λες και όλα να άρχισαν, τώρα, εδώ. Και εδώ, να τελειώνουν.
Για μένα τουλάχιστον.
Τρομάζω στη σκέψη πως δεν θα καταλάβεις.
Κι από την άλλη, δεν μπορώ να σου περιγράψω με λέξεις τίποτα και εγώ θέλω να σου πω τόσα πολλά και η καρδιά μου με προστάζει για πρώτη και τελευταία φορά να σου μιλήσω ανοιχτά και εγω παλεύω, παλεύω να μην υπακούσω μα δεν μπορώ.
Έρμαιό της, συγνώμη, μα δεν μπορώ.
Χάνω."


Γιατί σε αυτή την Ιστορία, η Αγάπη θα δηλώσει Απών, μέσα από την πιο δυνατή και ακλόνητη Αγάπη που οραματίστηκα. Γιατί υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι, που ολοκληρωτικά μπορούν να δοθούν και να αγαπήσουν. Γιατί υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι, που μπορούν, όσο απίστευτο κι αν ακούγεται ή είναι στην πραγματικότητα αυτό, να αγαπήσουν βαθιά, ριζωμένα, αληθινά και κυρίω να αγαπήσουν πέρα και πάνω από τον εαυτό τους.
Γιατί αυτή η Ηρωίδα μου, είναι όσα μπορεί να εμπερικλείει το συναίσθημα και η αξία, της ανιδιοτελούς αγάπης.
Γιατί νιώθω περήφανη και ευλογημένη που πλάθω αυτήν την ιστορία. 

Γιατί αξίζεις να επιτρέψεις στην "Τριλογία της Αγάπης" να σε συμπαρασύρει στους κόσμους της.
Ζήτησέ μου ενυπόγραφη και με αφιέρωση "την Αγάπη που Δηλώνει Παρών" και περίμενε με λαχτάρα, όπως και εγώ, μιας και μαζί το ζούμε, "Την Αγάπη που Δηλώνει Απών."
Γιατί η Αγάπη, δεν εφησυχάζεται! Ποτέ της!

ΓΙΑΤΙ Η ΑΓΑΠΗ ΔΕΝ ΈΧΕΙ ΦΡΑΓΜΟΥΣ ΚΑΙ ΌΡΙΑ, ΈΧΕΙ ΜΟΝΟ ΓΕΦΥΡΙΑ.





Η Αγάπη Δηλώνει Παρών, παρόν σε κάθε εποχή, σε κάθε εορταστική και μη, ατμόσφαιρα, να σας πάρει από το χέρι και να σας μυήσει στις ιστορίες αγάπης που φιλοξενεί.
Ακολουθήστε την "Στην Αγάπη της Σιωπής"
Ακούστε την μελωδία "Της Φυσαρμόνικας των Αισθήσεων"
Αναρωτηθείτε, δίπλα στις ράγες του τρένου, που κατοικεί η αγάπη στην καθημερινή επαφή μας.
Και για το τέλος, αναρωτηθείτε για την αγάπη που έπεται....
















Η Αγάπη Δηλώνει Απών, έρχεται.
Πριν από αυτή όμως, φρόντισε να αποκτήσεις το πρώτο μέρος της τριλογίας.
Ζήτησέ τη μου, υπογεγραμμένη και ενυπόγραφη.
Επικοινώνησε μαζί μου μέσω inbox και σύντομα θα την έχεις πλάι σου!




 Ευχαριστώ πολύ!














Γυναίκες, σας περιγράφουμε όπως μας αρέσει
κι εξοργιζόμαστε που δεν χωράτε στις περιγραφές μας.

Τίτος Πατρίκιος, 1927 -, Έλληνας ποιητής



Στην αγκαλιά της συγγραφέως μας, Μαρία Κανδύλη.
Η Μαρία Κανδύλη έχει γράψει το βιβλίο "Πλυμένα Λάβαρα" από τις εκδόσεις Τύρφη.
Αναζητήστε το!



"Τρεις νουβέλες γραμμένες με πολύ αγάπη. Το αποτύπωμα της συγγραφέως φαίνεται να είναι τυλιγμένο από την κουβέρτα της αγάπης. Άρα δε θα μπορούσε να είναι διαφορετικό το έργο της. Δίνει χώρο σ' εκείνη την αγάπη που νομίζουμε ότι θα πονέσουμε, αλλά ευχόμαστε να βρεθεί στο δρόμο μας για να τη διαβούμε. Καταργεί εκείνη την αγάπη που νομίζουμε ότι έχουμε, αλλά βολευόμαστε από φόβο. Στο τέλος ο αναγνώστης καταθέτει αρκετά περιθώρια σκέψης και προβληματισμού. Δε σταματά σε ένα είδος αγάπης, αλλά μυρίζει όλα τα αγνά συναισθήματα που αναδύονται από αυτήν. Μένει με τη γλυκιά αίσθηση ότι η αγάπη δε διαθέτει μόνο ήρωες, αλλά και δική της λογική. Γιατί δεν έχει φραγμούς και όρια, παρά μόνο γεφύρια. Ανοίγει δρόμους, ξεκλειδώνει καρδιές, μαλακώνει συνειδήσεις. Είναι στη φύση της να περιπλανιέται λεύτερη. Όσοι αντιστέκονται σ' αυτήν, τόσο η ίδια θα στέκεται περήφανη, φωνάζοντας με τιμή και δύναμη ανδρείας όχι παρούσα, αλλά παρών στο παρόν."



____________________


Τα υπέροχα λόγια επάνω, λόγια που με έκαναν να συγκινηθώ και να χαμογελάσω δειλά, έρχονται από έναν άνθρωπο που θεωρώ δικό μου και ξέρω πόσο με στηρίζει, με πιστεύει και με βοηθά. Οι θησαυροί του άλλωστε, όλα τα τρειλερ των βιβλίων μου που μου έχει χαρίσει μέχρι στιγμής, δείχνουν και με πράξεις όσα σας είπα μόλις. Αυτός ο πολύτιμός άνθρωπος είναι ο Νίκος Μουσαβερές. Τιμή και χαρά μου, τα λόγια σου φίλε μου!


Και η πανέμορφη φωτογραφία, η επιβλητική αυτή φωτογραφία, μέσα στην απέραντη γαλήνη της θάλασσας που τη συνοδεύει, έρχεται από μία αγαπημένη Γυναίκα και ανερχόμενη συγγραφέα, την Μαρία Κανδύλη, την οποία και θερμά ευχαριστώ!


Η Αγάπη, πάντα, Θα Δηλώνει Παρών!


Σας ευχαριστώ πολύ!

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ ΑΓΙΟΣ ΒΑΛΕΝΤΙΝΟΣ


Ο Άγιος Βαλεντίνος λαμβάνει ένα ροζάριο από την Παναγία στον πίνακα του Φλαμανδού ζωγράφου Ντέιβιντ Τένιερς του 3ου (1638 – 1685).


Καταρχάς, κάτι που ο περισσότερος κόσμος δεν γνωρίζει είναι ότι η 14η Φεβρουαρίου, είναι στην πραγματικότητα η μέρα που πέθανε ο άγιος Βαλεντίνος στη Via Flaminia βόρεια της Ρώμης.
Λίγα είναι γνωστά για τον βίο του οσιομάρτυρα Βαλεντίνου, ενώ δεν έχει διευκρινιστεί αν πρόκειται για ένα πρόσωπο ή δύο διαφορετικούς άγιους με το ίδιο όνομα. Λόγω των συγκεχυμένων πληροφοριών, δεν αναφέρεται πουθενά στο ορθόδοξο εορτολόγιο και η ορθόδοξη Εκκλησία ποτέ δεν τον παραδέχτηκε, ενώ και η Καθολική εκκλησία υποβίβασε τη γιορτή του σε απλή τοπική εορτή.
Σύμφωνα με τον κυρίαρχο θρύλο, ο Βαλεντίνος, ήταν ιερωμένος που έζησε τον 3ο αιώνα και κρυφά από τον αυτοκράτορα Κλαύδιο τον Γοτθικό (που βρισκόταν τότε στην εξουσία), πάντρευε ερωτευμένα ζευγάρια Χριστιανών και γενικά βοηθούσε τους Χριστιανούς, γεγονός που θεωρούνταν έγκλημα. Συνελήφθη για την πράξη του αυτή και φυλακίστηκε, ωστόσο ο αυτοκράτορας αρχικά αποφάσισε να του δώσει χάρη, μέχρι που ο Βαλεντίνος προσπάθησε να τον μυήσει στον Χριστιανισμό και ο αυτοκράτορας τον καταδίκασε σε θάνατο δια λιθοβολισμού. Ωστόσο ο Βαλεντίνος επέζησε από τον λιθοβολισμό κι έτσι τον αποκεφάλισαν έξω από την πύλη της Flaminia στις 14 Φεβρουαρίου του 169
Ένας άλλος θρύλος ωστόσο λέει ότι ο Βαλεντίνος ήταν πρώην επίσκοπος του Terni, μίας πόλης στην νότια Umbria (έτσι λεγόταν τότε η κεντρική Ιταλία) και βρισκόταν σε κατ' οίκον περιορισμό, όταν ο δικαστής Αστέριος, αμφισβητώντας την εγκυρότητα της Χριστιανικής θρησκείας τον έβαλε σε μία δοκιμασία. Του παρουσίασε την τυφλή θετή του κόρη και του είπε ότι αν την κάνει να βρει το φως της θα έχει ότι ζητήσει. Πράγματι εκείνος αποκατέστησε την όραση της κόρης και ο δικαστής ταπεινωμένος τον ρώτησε τι θέλει να κάνει. Ο Άγιος Βαλεντίνος του είπε να σπάσει μέσα σε τρεις μέρες όλα τα ειδωλολατρικά αγάλματα που έχει και στη συνέχεια να βαπτιστεί. Ο δικαστής το έκανε και στη συνέχεια βάπτισε και όλη του την οικογένεια, ωστόσο αυτή η μεταστροφή του μεγάλου δικαστή δεν άρεσε στον αυτοκράτορα Κλαύδιο, ο οποίος συνέλαβε τον Άγιο Βαλεντίνο και η κατάληξη και αυτού του θρύλου είναι ακριβώς η ίδια με του προηγούμενου.
Τη σημασία που έχει σήμερα η γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου την απέκτησε τον 14ο αιώνα, όπου συνδέθηκε με την έννοια της ευγενούς αγάπης και την πρώτη γραπτή αναφορά του ως αγίου την συναντάμε το 1382 στο ποίημα Το Κοινοβούλιο των Πτηνών (Parlement of Foules) του Τζέφρι Τσόσερ.
Σήμερα η μέρα του Αγίου Βαλεντίνου, είναι επίσημη εορτή στην Αγγλικανική Κοινωνία, καθώς και στην Λουθηρανική Εκκλησία. Στην περιοχή της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας ωστόσο, ο Άγιος Βαλεντίνος ο Πρεσβύτερος γιορτάζεται στις 6 Ιουλίου και ο Ιερομάρτυρος Άγιος Βαλεντίνος (Ο Επίσκοπος του Τerni), γιορτάζεται στις 30 Ιουλίου. Παρόλα αυτά, λόγω της γενικής ασάφειας του βίου του συγκεκριμένου Αγίου, έχει καθιερωθεί το όνομα Βαλεντίνος ή Βαλεντίνη να γιορτάζεται στις 14 Φεβρουαρίου, την επικρατέστερη ως ημέρα θανάτου του συγκεκριμένου αγίου και το διακοσμημένο με άνθη λείψανο του Αγίου Βαλεντίνου εκτίθεται στην βασιλική εκκλησία Saint Mary in Cosmedin στη Ρώμη.

ΌΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΕΓΑΛΗ ΑΓΑΠΗ, ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΑΝΤΑ ΘΑΥΜΑΤΑ









Ελπίδα είναι η πίστη που κρατάει το χέρι της έξω στο σκοτάδι.

George Iles, 1852-1942, Αμερικανός συντάκτης επιστ. περιοδικού
_______________

Ευχαριστούμε την αγαπητή φίλη και συνοδοιπόρο στον κόσμο των μπλοκς, Χριστινα Λελη για την πανέμορφη φωτογραφία και την συνολική της στήριξη και συμβολή στην μέχρι τώρα πορεία μου. Στυλοβάτης μου και εκείνη.

Σου εύχομαι Χριστίνα μου να χαίρεσαι την οικογένειά σου και κάθε επιτυχία! Να είσαι πάντα καλά! Και πάλι ευχαριστώ

















 Όπου υπάρχει μεγάλη αγάπη, υπάρχουν πάντα θαύματα.

Willa Cather, 1873-1947, Αμερικανίδα αρθρογράφος & συγγραφέας

______________________

Kαι αυτή η φωτογραφία μου αποπνέει τόσα πολλά όμορφα και ονειρικά συναισθήματα. Μοιάζουν με πίνακα ζωγραφικής. Τόσο όμορφα και επιβλητικά τα νιώθω, τόσο πολύ θέλουν να επικοινωνήσουν και να αγαπηθούν. Και το καταφέρνουν οι ψυχές τους, αφού είναι ζωντανά!

Φωτογράφος μας η καλή μου φίλη Maria Sampethai.
Ευχαριστώ πολύ γλυκιά μου για την καθοριστική σου στήριξη κι αγάπη! Να χαίρεσαι την οικογένειά σου! Φιλιά πολλά! 













Χαράξου κάπου με οποιονδήποτε τρόπο και μετά πάλι σβήσου με γενναιοδωρία…

Οδυσσέας Ελύτης, 1911-1996 , Ποιητής, Νόμπελ 1979

______________________

Την αγαπώ κι αυτήν την φωτογραφία πάρα πολύ! Σαν σκαλέτα που τόσο με τραβάει και ποικίλους λόγους!

Μας έρχεται από την Λίμνη Καστοριάς και φιλοξενούμαστε σε έναν επιβλητικό κορμό και εμείς αγαπάμε τους κορμούς!

Από πολύτιμο πρόσωπο φυσικά, την Alexandra Mouriopoulou μας!

Ευχαριστώ πάρα πάρα πολύ!  






 εκείνο που όλο έφευγε γιατί η ζωή αυτό του είχε διδάξει....





Ήθελες μόνο που να παίρνεις,
να παίρνεις, να παίρνεις και να μη δίνεις τίποτα..

Το θάρρος είναι το πιο σημαντικό από όλα τα προσόντα, γιατί χωρίς θάρρος δεν μπορείς να χρησιμοποιείς με συνέπεια κανένα άλλο προσόν.

Maya Angelou, 1928-2014, Αφροαμερικανίδα ποιήτρια

___________

Aπό την αγαπημένη μου Alexandra Mouriopoulou
Ευχαριστούμε τόσο πολύ!

Μια ζωή που αναλώθηκε σε λάθη είναι πολύ πιο αξιέπαινη και πολύ πιο χρήσιμη από μια ζωή που αναλώθηκε κάνοντας τίποτα.

Τζωρτζ Μπέρναρντ Σω, 1856-1950, Ιρλανδός συγγραφέας, Νόμπελ 1925

___________

Aπό την αγαπημένη μου Alexandra Mouriopoulou στον Άγιο Νικόλαο.

Ευχαριστούμε τόσο πολύ!