Τετάρτη, 30 Νοεμβρίου 2016

NO TRESPASSING.


Εκφραστικοί μου, καλημέρα.
Κρυώνετε υποθέτω, ομοίως και εγώ.
Ομολογώ πως αρχίζει να μου αρέσει επικίνδυνα αυτός ο καιρός.

Θέλετε τη "Φωτοέκφρασή" σας για σήμερα, το ξέρω οτι τη θέλετε!
Εδώ σας την έχω:




Έτοιμη, δεν είναι δική μου όμως, δε την "αλίευσα" εγώ από το διαδίκτυο, μου την έστειλαν, αυτός ο ιδιαίτερος τύπος: https://www.blogger.com/profile/05384109913952795456 και μου άρεσε. Ιδιαίτερη τη "βάφτισα", με έβαλε σε σκέψεις, σκέψεις γύρω απο τι εννοεί, τι συμβολίζει, που αποσκοπεί, γιατί δημιουργήθηκε; Και η πιο δύσκολη όλων, "με τι μπορώ να τη συνοδέψω". Συνοδεύεται άραγε; Και γενικά τι μπορώ να κάνω για εκείνη. Έχετε νιώσει ποτέ, υποθέτω σίγουρα ναι, ενέργεια απο φαινομενικά άψυχα πράγματα, την οποία πρέπει κατά κάποιο τρόπο να υπηρετήσετε; Ε κάπως έτσι, φανταστείτε το.

Στην εκφραστική μας ομάδα: https://www.facebook.com/groups/1477588342465853/?fref=ts 
ανέβηκε η φωτογραφία από τον "Τοιχοδιώκτη", που την βρήκε κιόλας και συνοδεύτηκε με το ακόλουθο τραγούδι, το οποίο δε το θυμόμουνα αλλά έψαξα και το βρήκα, κοίταξα μάλιστα και τους στίχους για να μπορέσω να καταλάβω την συγκεκριμένη επιλογή (ελπίζω να μας κάνεις την "τιμή" να σχολιάσεις για να μάθω πως έγινε η συσχέτιση που με ενδιαφέρει) αλλά ξεκάθαρο μήνυμα δεν έλαβα:





Τίτλος: Σαν εσένα


Θα `θελα να `μουν σαν εσένα
ιστιοφόρο με τα πανιά του ανοιγμένα
αυτούς που με οδηγούν στην καταιγίδα
σε κάθε αμμουδιά να τους χαρίζω μια πατρίδα


Θα `θελα να `μουν σαν εσένα
ένα δεντράκι με τα κλαδιά του απλωμένα
να μη λυπάμαι, να μην καταλαβαίνω
αυτούς που με πετάνε στη φωτιά να τους ζεσταίνω


Θα `θελα να `μουν σαν εσένα
έρημος φάρος πάνω σε βράχια φαγωμένα
να `χει χρόνια να περάσει από μπροστά μου το καράβι
μα εγώ να αναβοσβήνω κάθε βράδυ


Θα `θελα να `μουν σαν εσένα
περιστεράκι με τα φτερά του μαδημένα
να στέκομαι μετά τις Συμπληγάδες
και να κοιτάζω πώς περνούν του κόσμου οι φυγάδες

Ωραίο τραγούδι, δε το ήξερα, μου άρεσε όμως. Αυτό πάντως που θέλω να πω, είναι πως ακούγοντας τη μουσική, ο ήχος που ακούγεται σε κάποια σημεία, με κάνει να φανταστώ αυτό το "στριφογυριστό" των συρμάτων. Επίσης, μου άρεσε πολύ η τελευταία του στροφή. Πολύ όμως.

Αλήθεια, εσείς με τι θα  συνοδεύατε τη συγκεκριμένη εικόνα; Θέλω να μάθω, να μου γράψετε σε σχολιασμό, εγώ ακόμη δε βρήκα τίποτα, μα ψάχνω και δε μπορώ να βρω κάτι, γιατί; Δε ξέρω... Όταν θα βρω θα σας πω πάντως. Απο την άλλη ίσως κάποια πράγματα να μη θέλουν και να μην επιδέχονται καμία συνοδεία, ίσως να βαδίζουν μόνα: Πηγαίνω μόνος - Φίλιππος Πλιάτσικας.


Αυτά εκφραστικοί μου.
Να περνάτε όμορφα. Εις το επανιδείν! ;)

Τρίτη, 29 Νοεμβρίου 2016

Ο Σύλλογος Ελληνικής Πολιτιστικής Παράδοσης Χαλκίδας «τ’ Aλωνάκι».


Eκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα.
Ελπίζω να σας βρίσκω καλά.

Κάνω την ανάρτηση τούτη, σήμερα,  για να σας γνωρίσω τον Σύλλογο εκείνο, που με βοήθησε να πραγματοποιήσω ένα από τα πιο μεγάλα μου όνειρα, να παρουσιάσω δηλαδή σε ευρύ κοινό τα δύο μου βιβλία και να ζήσω το συναίσθημα εκείνο, που είχα διαβάσει και ακούσει απο άλλους ανθρώπους και το είχα οπτικοποιήσει και εγώ  πολλές φορές και κοινοποιήσει διαδικτυακά, αλλά πραγματικά τη στιγμή που συνέβη ήταν πολύ καλύτερο και δυνατότερο απ' ό,τι είχα τολμήσει να φανταστώ.

Επειδή για εμένα οι ευχαριστίες και οι μνήμες είναι το σημαντικότερο και πολυτιμότερο αγαθό των ανθρώπων που οι περισσότεροι το "ξεπετάνε" μη πω ξεχνάνε,  θέλω να επιμείνω και να το τιμήσω με τον δικό μου, εκφραστικό τρόπο.

Ελάτε λοιπόν να δείτε και να γνωρίσετε και μέσα από τα δικά μου μάτια, τον Σύλλογο που μου παραχώρησε δωρεάν την αίθουσά του, με έφερε σε επαφή με ένα υπέροχο λογοτέχνη, επιστήμονα και πάνω απ' όλα άνθρωπο, τον κύριο Κώστα Μπαϊρακτάρη (πατήστε επάνω για το "πλούσιο" βιογραφικό του,  Πρόεδρο του Πολιτιστικού Συλλόγου "Οι φίλοι του Γιάννη Σκαρίμπα", που σχεδίασε και παρουσίασε αυτή, την πραγματικά υπέροχη εκδήλωση, μου προσέφερε πεντε ξεχωριστά μέλη του συλλόγου, τις κυρίες Ραψομανίκη Κατερίνα, Παχού Αλεξάνδρα, Τσαλκιτζή Αναστασία και τον κύριο Τσουκαλά Ευάγγελο που απήγγειλαν τα ποιήματα ή διάβασαν αποσπάσματά τους με ξεχωριστό, εκφραστικό και θεατρικό τρόπο, που πήγαζε μέσα από την ψυχή τους και τον κύριο Δημήτρη Λιάσκο που έκανε  τις μουσικές γέφυρες, με συνοδεία πολλών, πνευστών οργάνων γιατί :  " Η μουσική και η Ποίηση είναι ένα διαχρονικό ζευγάρι, για το οποίο δεν ξέρουμε ποιος γοήτευσε πρώτος ποιον, είναι η ποίηση και η μουσική. Στην εκδοχή των αρχαίων ελληνικών χρόνων, πάντως, φαίνεται ότι ο έρωτας αυτός ήταν κεραυνοβόλος και για τους δύο": http://www.ideotopos.gr/posts/politismos/736-%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%B7%CF%83%CE%B7-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BC%CE%BF%CF%85%CF%83%CE%B9%CE%BA%CE%B7.html

"Ο Σύλλογος Ελληνικής Πολιτιστικής Παράδοσης Χαλκίδας «τ’ Aλωνάκι» ιδρύθηκε στη Χαλκίδα το 1985. Στόχος του η ανάδειξη των λαογραφικών στοιχείων του τόπου μας και της πατρίδας μας γενικότερα (χορός, μουσική, τραγούδι κ.α.) και κυρίως η βίωση των στοιχείων και αξιών εκείνων της παράδοσης που είναι απαραίτητα στη σύγχρονη σημερινή κοινωνία.

Πρόεδρος του Συλλόγου είναι η κυρία Σκολίδη Φωτεινή.
 Διευθυντής και υπεύθυνος δραστηριοτήτων είναι ο κύριος Λιανοστάθης Δημήτρης. 
 
Με όρεξη, μεράκι και γνώση όλα αυτά τα χρόνια έχουμε να επιδείξουμε αξιόλογο έργο σ’ όλους τους τομείς και στόχους που εξαρχής έχουμε θέσει. Φέτος στο σύλλογό μας λειτουργούν 34 τμήματα παραδοσιακών χορών (παιδικά, εφηβικά, ενηλίκων) ενώ συγχρόνως λειτουργούν 2 τμήματα δημοτικού τραγουδιού και 2 τμήματα χειροτεχνίας.
Παράλληλα διατηρεί βεστιάριο παραδοσιακών φορεσιών (αυθεντικά και αντίγραφα) από την Εύβοια τη Θράκη, τη Μυτιλήνη, την Κύθνο, αστικές της Μ. Ασίας, την Πελοπόννησο, τον Πόντο την Ήπειρο και τη Μακεδονία.
Από το 2006 έως και σήμερα, ο Σύλλογος μας εκδίδει την Πολιτιστική λαογραφική εφημερίδα, «Τ’ Aλωνάκι» πολιτιστικά και λαογραφικά σταχυολογήματα, στην οποία αρθρογραφούν μέλη και φίλοι του συλλόγου μας και η οποία τυγχάνει ευρείας αποδοχής από το αναγνωστικό κοινό της πόλης μας και αποστέλλεται ταχυδρομικά στους συνδρομητές μας. Επίσης και οι επισκέπτες της ιστοσελίδας μας, μπορούν να την διαβάσουν και να την αποθηκεύσουν ηλεκτρονικά από παρακάτω ηλεκτρονική διεύθυνση: http://www.alonaki.com.gr/index.php?option=com_k2&view=itemlist&layout=category&task=category&id=1&Itemid=225&lang=el

Συμμετέχουμε σε πολιτιστικές εκδηλώσεις σε διάφορες περιοχές της πατρίδας μας, παρουσιάζοντας χορούς και έθιμα του τόπου μας και παράλληλα συμμετέχουμε σε διάφορα Διεθνή Φεστιβάλ Χορών εκπροσωπώντας την Ελλάδα (Ιταλία, Μάλτα, Ρουμανία, Μεξικό, Βουλγαρία, Τσεχία, Πορτογαλία, Ρωσία-2ο Ελληνορωσικό Φόρουμ, Πορτογαλία, Τουρκία, Παλαιστίνη, Γαλλία).

Περισσότερες πληροφορίες για το Σύλλογο εδώ: http://www.alonaki.com.gr/


Ευκαιρία να σας γνωστοποιήσω και το γεμάτο έρευνα βιβλίο, του κυρίου Λιανοστάθη Δημήτρη, με τίτλο "Σκοποί στο Γριπονήσι".




Πρόκειται για μια πολυσέλιδη, δίγλωσση, έγχρωμη έκδοση (308 σελίδων), με διαστάσεις 17x24 (σκληρόδετος – ραμμένος τόμος), συνοδευόμενη από δύο οπτικούς δίσκους (cd), αποτέλεσμα πολύχρονης επιτόπιας έρευνας του διευθυντή του Συλλόγου μας κου Δημήτρη Λιανοστάθη.
Η έρευνα, η καταγραφή και η τεκμηρίωση διεξήχθη στα χωριά Αγ. Δημήτριος (Ν. Εύβοια) και Κουρκουλοί (Β. Εύβοιας). Δυο χωριά που αντιπροσωπεύουν σε μεγάλο βαθμό την μουσικοποιητική παράδοση της Νότιας και Βόρειας Εύβοιας αντίστοιχα.
Έρευνα-καταγραφή-συγγραφή, επιμέλεια έκδοσης- παραγωγής:
Λιανοστάθης Δημήτρης.
Μουσική επιμέλεια: Παπαναστασίου Βαγγέλης.
Έκδοση: Σύλλογος «τ΄ αλωνάκι»
Η έκδοση του Συλλόγου πραγματοποιήθηκε με τη συνεργασία της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας.
Κεντρική Διάθεση: Σύλλογος «τ’ Αλωνάκι» Βορείου Ηπείρου 55β, Χαλκίδα.
Πληροφορίες – Παραγγελίες στα τηλέφωνα: 2221073668-6945553820 και στο email του Συλλόγου alonakixalkida@yahoo.com
Η παραπάνω έκδοση, αποστέλλεται στους ενδιαφερόμενους, κατόπιν συνεννόησης με την γραμματεία του Συλλόγου και με αντικαταβολή.

Γιατί είναι ωραίο πράγμα οι Πολιτιστικοί Σύλλογοι να σε βοηθάνε και να σε στηρίζουν, ειδικά αν δεν είσαι μέλος τους και δεν έχουν κάτι να πάρουν απο εσένα παρά μόνο να σου δώσουν, άλλωστε η πολιτιστική παράδοση μεταλαμπαδεύεται, κατά κάποιον τρόπο.

Ευχαριστώ από καρδιάς για όσα κάνατε για εμένα. 
Εύχομαι στον Σύλλογο και στα μέλη του, να είναι πάντα Άξιοι!  


Αυτά απο εμένα για σήμερα, εκφραστικοί μου.
Να είστε πάντα καλά!

Παρασκευή, 25 Νοεμβρίου 2016

ΉΤΑΝ ΜΙΑ ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΗ ΒΡΑΔΙΑ. ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.


Εκφραστικοί μου, καλημέρα.
Εδώ και μέρες θέλω να μπω στο μπλοκ να σας γράψω, να σας δείξω, να μοιραστώ μαζί σας πράγματα αλλά δυστυχώς δεν είχα τον απαιτούμενο χρόνο, σήμερα όμως, έψαξα λίγο καλύτερα και τον βρήκα. ;) 

Λοιπόν, στην προηγούμενη ανάρτηση που είχα δημοσιεύσει, σας είχα μιλήσει για την πρώτη επίσημη παρουσίαση των βιβλίων μου, που θα γινόταν μάλιστα υπό μορφήν ειδική εκδήλωσης - μουσικοποιητικής βραδιάς, που ένας υπέροχος άνθρωπος σχεδίασε και παρουσίασε.

Αναλυτικά θα αναφέρω όλους τους συντελεστές παρακάτω.

Πρώτα απ' όλα θέλω να σας πω ότι ήμουν τόσο χαρούμενη καθόλη τη διάρκεια της εκδήλωσης αλλά και τόσο αγχωμένη όταν διάβασα τον λόγο μου, ένιωθα σαν αμάξι που ανεβαίνει μια ανηφόρα αλλά δε μπορεί άλλο και θέλει να πάει όπισθεν. Πραγματικά, εκεί που διάβαζα σκεφτόμουν να ζητήσω συγνώμη και να σταματήσω. Βέβαια, δε το έκανα και τα κατάφερα αλλά τώρα τι να σας πω ψέματα; Αφου έτσι ένιωσα. Τέλος καλό, όλα καλά. Το αμάξι έφτασε στον προορισμό του και άραξε ;)

Κατάλαβα πάντως πως δε μπορώ το "επιτηδευμένο", δε μπορώ να παω "βατά" και το λέω αυτό γιατί προς το τέλος και  εντελώς απρογραμμάτιστα, καλέστηκα να απαγγείλω και εγώ ένα από τα ποιήματα και εκεί που θα έπρεπε κανονικά να έχω άγχος αφού ήμουν εντελώς απροετοίμαστη, τα πήγα πολύ καλά και με καμάρωσα. Ο, ναι, θέλω ξαφνικά και αυθόρμητα εγώ στη ζωή μου, γενικώς! ;)

Εδώ, θα σας δώσω ένα σαιτ για να πάρετε μία γεύση από την εκδήλωση: https://eviatop.blogspot.gr/2016/11/blog-post_7420.html

Εδώ θα σας δώσω τη διεύθυνση για τη σελίδα μου, μπορείτε να δείτε τις φωτογραφίες και τα βίντεο που ανεβάζω, χωρίς να έχετε φεισμπουκ, απλώς πατήστε επάνω, https://www.facebook.com/%CE%9A%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%9A%CF%89%CE%BD%CF%83%CF%84%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AF%CE%BD%CE%BF%CF%85-464747013672794/

Ειδικότερα, μπορείτε να δείτε το άλμπουμ με τις φωτογραφίες από την βραδιά, εδώ: https://www.facebook.com/464747013672794/photos/?tab=album&album_id=806642502816575

και βίντεο από τη βραδιά και όχι μόνο, εδώ: https://www.facebook.com/kikhkon/videos/

Εδώ πάλι, μπορείτε να δείτε όλη την εκδήλωση, https://www.youtube.com/watch?v=eaKpLdQ1m9s η οποία διήρκησε σχεδόν δύο ώρες αλλά στο συγκεκριμένο βίντεο δεν υπάρχει ο αρχικός χαιρετισμός του Διευθυντή και επίσης τα βίντεο με τα τρέιλερ του βιβλίου που επιμελήθηκε ο ξεχωριστός και αγαπητός μου φίλος, Νίκος Μουσαβερές προβλήθηκαν σε προτζέκτορα πρώτα αυτό των Λαφύρων και έπειτα αυτό των Φεγγιτών, στο βίντεο εδώ τα δείχνει ανάποδα και όχι από την προτζέκτορα, αλλά σε πειράζει, σημασία έχει που τόσοι μα τόσοι άνθρωποι με στήριξαν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Σύντομα, σε άλλη σχετική ανάρτηση, θα μοιραστώ κι άλλες λεπτομέρειες και στιγμές μαζί σας αλλά για την ώρα, λέω να σας χαιρετήσω και να σας ευχηθώ ένα υπέροχο Σαββατοκύριακο.

Θα κλείσω την ανάρτηση με τις ευχαριστίες μου, διότι ανέκαθεν για εμένα ήταν οι πιο σημαντικές, τις ανέφερα και στο λόγο μου άλλωστε αλλά θέλω και εδώ:

 " Για την υπέροχη εκδήλωση μου που με τόσο μεράκι και χαρά μου και μας προσφέρατε, θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά τον Κο Λιανοστάθη Δημήτρη, Διευθυντή του Πολιτιστικού Συλλόγου «Τ’ Αλωνάκι» για την άμεση και θετική ανταπόκρισή του στο αίτημά μου για την εν λόγω παρουσίαση, προσφέροντας μάλιστα την αίθουσα του συλλόγου δωρεάν, την Πρόεδρο του συλλόγου Κα Σκολίδη Φωτεινή για την επίσης θετική ανταπόκρισή της στα αιτήματά μου, τα μέλη του συλλόγου για την στήριξή τους και ιδιαίτερα τις κυρίες Παχού Αλεξάνδρα, Ραψομανίκη Κατερίνα, Τσαλκιτζή Αναστασία και τον κύριο Τσουκαλά Ευάγγελο, που μας κράτησαν μοναδική συντροφιά με τις αναγνώσεις τους, τον Κο Δημήτρη Λιάσκο που έντυσε μουσικά την εκδήλωση με έναν γαλήνιο και πρωτόγνωρο τρόπο, τον κύριο Νίκο Μουσαβερέ που έχει επιμεληθεί με τον δικό του ξεχωριστό τρόπο τα βίντεο των βιβλίων που προβλήθηκαν, τον λογοτέχνη, Κο Γιώργο Κωνσταντίνου για τον χαιρετισμό που μου απέστειλε, αλλά και τις Ποιήτριες, κυρίες Ελένη Σιάτρα και Γιώτα Τσερτεκίδου για τις εύστοχες αναφορές τους στα έργα μου. 

Ένα εγκάρδιο Ευχαριστώ, που το συνοδεύει η απεριόριστη αγάπη μου, οφείλω στην υπέροχη οικογένειά μου για τον τρόπο που με γαλούχησε και την πολύτιμη στήριξη που χρόνια τώρα μου προσφέρει. Μία ιδιαίτερη επίσης ευχαριστία στους φίλους μου, που σαν χρόνιο στήριγμα, έχουν γίνει οι καλύτεροι σύμμαχοι στον όνειρο. 

Για το τέλος, θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά τον εξαίρετο άνθρωπο, καλλιτέχνη και επιστήμονα, Κο Κώστα Μπαϊρακτάρη, Πρόεδρο του Πολιτιστικού Συλλόγου «Οι Φίλοι του Γιάννη Σκαρίμπα», για τη διοργάνωση αυτής της εκδήλωσης που πραγματικά είναι πολύ παραπάνω από ό,τι είχα τολμήσει να ονειρευτώ. Ο τρόπος που σχεδίασε και οργάνωσε την εκδήλωση, που απολαύσατε σήμερα, είναι για μένα τόσο τιμητικός που με κάνει να νιώθω αιώνια ευγνωμοσύνη. Το ευχαριστώ μου φαντάζει μικρό, μα εγκάρδιο.

Ακόμη, μία εγκάρδια και θερμή ευχαριστία στον Κο Χρήστο Κουτσαύτη που κάλυψε την εκδήλωσή μας. 

Σας ευχαριστώ όλους εσάς που είσασταν εκεί και μάλιστα με άκρως εκδηλωτικό τρόπο, καθώς και όσους ανθρώπους με έχουν στηρίξει στους έως τώρα βηματισμούς μου, με το προσωπικό του στίγμα ο καθένας. Σας εύχομαι από καρδιάς, τα καλύτερα στη ζωή σας. "


* Μεγάλο συν οι καλοί, γνήσιοι φίλοι, εκφραστικοί μου :
 (κι έχω κι άλλους ακόμη, αρκετούς)

Δέστε εδώ, χαμόγελα, όλα τους αληθινά:




Και μεγάλο συν τα (ξ)αδέρφια, τα καταπληκτικά:



Και το πιο πολύτιμο όλων, οι εκφράσεις και το βλέμμα των γονιών σου, που εγώ δε τους έβλεπα γιατί πήγαν και κάθισαν τελευταίοι αλλά η εκπληκτική (ξ)αδέρφη μου, φρόντισε να το δω κι αυτό:



Και θα κλείσω και εγώ, με τους στίχους που επέλεξε ο εξαίρετος κος Μπαιρακτάρης για να κλείσει την εκδήλωση:

«Η ζωή είναι μια πορεία. Ποια θέλεις να είναι η πορεία σου στον κόσμο μας;
Θες να είναι στεφανωμένη με λουλούδια ή με κάρβουνα;
Επιλογή σου! Όμως μην επιτρέπεις τα ‘‘κάρβουνα’’ τα δικά σου να κάψουν τα ‘‘λουλούδια’’ των άλλων.»
(Από τα Λάφυρα, σελ. 31)

Τρίτη, 15 Νοεμβρίου 2016

Παρουσίαση βιβλίων - Μουσικοποιητική βραδιά από τον Σύλλογο Ελληνικής Πολιτιστικής Παράδοσης Χαλκίδας «Τ’ Αλωνάκι».


Με ασυγκράτητη χαρά σας προσκαλώ στην παρουσίαση των βιβλίων μου "Τα Λάφυρα της Ψυχής μου" και "Οι Φεγγίτες της Ζωής μου" που θα γίνει το Σάββατο 19 Νοεμβρίου 2016 και ώρα 19:00 στην αίθουσα εκδηλώσεων του Συλλόγου Ελληνικής Πολιτιστικής Παράδοσης Χαλκίδας «Τ’ Αλωνάκι» (Βορείου Ηπείρου 55Β΄ - 2ος όροφος).




Κατά τη διάρκεια της μουσικοποιητικής βραδιάς (την επιμέλεια & παρουσίαση της οποίας έχει αναλάβει ο κος Κώστας Μπαϊρακτάρης, Πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου "Οι φίλοι του Γιάννη Σκαρίμπα"), θα γίνει αναφορά στο περιεχόμενο των λογοτεχνικών μου συγγραμμάτων, θα προβληθούν δύο περί αυτών ολιγόλεπτα video clip του Νίκος Μουσαβερές θα αναγνωστούν αποσπάσματα ποιητικών και αφηγηματικών τους μερών από τους: Παχού Αλεξάνδρα, Ραψομανίκη Κατερίνα, Τσαλκιτζή Αναστασία, Τσουκαλά Ευάγγελο, θα υπάρξουν μουσικές γέφυρες με φλάουτο κι άλλα πνευστά από τον Δημήτρη Λιάσκο και ένα μελωδικό κλείσιμο με – περί ποιήσεως – επιλεγμένα ελληνικά τραγούδια.
 
  Ένα εγκάρδιο ευχαριστώ στους ανθρώπους που προανέφερα για την τιμή που μου κάνουν, καθώς επίσης και στον κύριο Δημήτρης Λιανοστάθης (Lianostathis Dimitris), Διευθυντή του "Αλωνακίου" και την Πρόεδρο του συλλόγου, κυρία Σκολίδη Φωτεινή για τον θερμό τρόπο που με αγκάλιασαν και δέχτηκαν να αναλάβουν την παρουσίαση των βιβλίων μου.


Θα είναι χαρά μου λοιπόν, να στηρίξετε όλοι εσείς αυτή την πραγματικά, άξια εκδήλωση.
Σας ευχαριστώ πολύ.

Παρασκευή, 21 Οκτωβρίου 2016

ΘΑ ΤΟΝ ΒΑΨΩ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ.


Θα βάψω τον ήλιο γαλάζιο να γίνει ένα σώμα με τον ουρανό,
να μου θυμίζει την αγάπη μας ·
- Ενότητα Αυτοκυριαρχούμενη -

Μα δε μπορείς να το κάνεις αυτό,
οι άνθρωποι έχουν ανάγκη  το πορφυρό αυτό «χρυσό»,
να μπορούν  να θαυμάζουν την ανατολή,
τη δύση,
τη μάχη του ήλιου με τα σύννεφα,
την πρόσκληση μονομαχίας με το φεγγάρι,
τις εξομολογήσεις των αστεριών,
τις  εκκωφαντικές μάχες με τις αστραπές,
τα κονταροχτυπήματα με τις ασπίδες του Δία, εκείνους τους κόκκινους, ρυθμικούς παλμούς που σαν δράκοι σφάζουν τη γη, λες και είναι θήκη από ένα «μελανό» ζωνάρι.

Θα βάψω τον ήλιο  με χρώμα γαλάζιο σου λέω, θα τον βάψω,
να γίνει ένα παράλληλο σύμπαν με τη θάλασσα
να μου θυμίζει την ζωή μας ·
 - Εμβριθής Έρευνα Υποβρύχιων Καταστροφών -

Μα δε μπορείς να το κάνεις αυτό,
οι άνθρωποι έχουν ανάγκη  τις αποχρώσεις του ουρανού, ανάλογα με την ημέρα ή την νύχτα.
Είναι ο φάρος κι ενίοτε η πυξίδα τους,
είναι τα ψάρια που ζουν εκτός των ιχθυοτροφείων,
είναι οι βάρκες που ρημάχτηκαν, που έγιναν σκουριασμένοι σκελετοί, μα αυτό δεν μπορεί να ακυρώσει το «βάπτισμα πυρός» που πριν χρόνια, σπάζοντας ένα μπουκάλι, κάποιοι περίεργοι «νονοί», τους έδωσαν.
Είναι ο στόλος, οι ψαράδες τους, οι μάχες των «αινιγματικών» ονείρων.
Τα σφουγγάρια, το αλάτι μας, οι Πειρατές που πολεμούν με τους «Κλέφτες» των συναισθημάτων μας, των ασυνείδητων επιλογών μας.

Θα βάψω τον ήλιο  με χρώμα γαλάζιο σου λέω,
θα τον βάψω, όχι μόνο αυτόν ·
όλη τη γη,
όλους τους ανθρώπους,
όλα θα τα χρωματίσω με τις νοητές μου τέμπερες,
όλα όσα ζουν έστω και φανταστικά στον κόσμο μας,
όλα θα γίνουνε γαλάζια,
- όλα -
- όλα ή τίποτα –
Να μου θυμίζει Εσένα, Εμένα, Εμάς.
- Διαμελισμένα Όνειρα Κρύφιας Αγάπης Απελπιστικής -

Θα τον βάψω τον κόσμο με το χρώμα των ματιών σου γιατί έσταζαν τα ομορφότερα δάκρυα που είχα δει. Κι ήταν τόσο ακριβά αυτά τα δάκρυα που σαν λοίσθιος «παλιάτσος», ήθελα να τα βλέπω να ζούνε έστω και μέσα από τα περίεργα αυτά «οβάλ, μαργαριτάρια σου».

Θα τον βάψω τον κόσμο,
να δεις που θα τον βάψω
για να μπορώ μετά να κλείσω τα δικά μου,
εσφαλμένα, ταλαιπωρημένα μάτια…

Αφήστε με μόνο μου τώρα
και βιάζομαι να «χρωματίσω»!
_______________
Αυτή ήταν η συμμετοχή μου στο 13ο Συμπόσιο Ποίησης που διοργάνωσε η Αριστέα μας. Η δική μου μάλιστα συμμετοχή είχε και τον αριθμό 13 που τον αγαπώ πάρα πάρα πολύ. 
 
Εδώ:  https://princess-airis.blogspot.gr/2016/10/13o-Symposio-teleti-lixis.html? μπορείτε να απολαύσετε όλες τις υπέροχες συμμετοχές καθώς επίσης και το νικητήριο ποίημα της αγαπημένης μας, Ελένης. 
Χαίρομαι πάρα πολύ που συμμετείχα στο συγκεκριμένο δρώμενο γιατί μου έδωσε τη δυνατότητα να δημιουργήσω ένα ποίημα που πραγματικά το λάτρεψα και είναι όντως ο εαυτός μου και χαίρομαι ακόμη περισσότερο για όλες τις συμμετοχές που διάβασα.
Μπράβο μας, μπράβο μας!
Και για το τέλος εκφραστικοί ένα έχω να σας πω. Να είστε σίγουροι, πως εγώ θα τον βάψω τον κόσμο, δε με σταμάει κανένας, ούτε καν ο ίδιος μου ο εαυτός, σας παροτρύνω λοιπόν να ξεκινήσετε κι εσείς τους δικούς σας "χρωματισμούς".  
Kαλό Σαββατοκύριακο! Περάστε όμορφα! Χαμογελάστε και αναπτύξτε όμορφα συναισθήματα για τον κόσμο και τους συνανθρώπους μας. :)

Πέμπτη, 20 Οκτωβρίου 2016

Are You Lost In The World Like Me - Moby & The Void Pacific Choir.


Το είδα πριν λίγο και δεν γινόταν να μη το μοιραστώ μαζί σας.
Άκρως ρεαλιστικό.

Το νέο βιντεοκλίπ του Moby αποτελεί ένα αιχμηρό σχόλιο για τη σύγχρονη εποχή της τεχνολογίας και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, που μετατρέπει την πραγματικότητα μας σε εικονική και μας κάνει να πιστεύουμε ότι επικοινωνούμε, αν και στην πραγματικότητα έχουμε χάσει την ανθρώπινη επαφή.

Πρόκειται για ένα εκπληκτικό αν και μελαγχολικό animation που απεικονίζει την γκρίζα πραγματικότητα των σύγχρονων ανθρώπων, που εξαρτημένοι από τις οθόνες τους ξεχνούν να ζήσουν.

Δείτε το:

Moby & The Void Pacific Choir - Are You Lost In The World Like Me (Official Video)

Δημιουργός του βιντεοκλίπ ο Στιβ Κατς, ένας Λονδρέζος illutrator που έχει συνεργαστεί με πολλά περιοδικά, sites, τηλεοπτικά σόους αλλά και διεθνείς οργανισμούς για να κατασκευάσει animation projects με κοινωνικό μήνυμα. Από τους Simpsons, μέχρι την Unesco τα καυστικά του σκίτσα προβάλουν μη-φωτογενείς παρατηρήσεις για τον κόσμο μας σήμερα και προκαλούν διάλογο.

Το κλιπ έχει βασιστεί στο τραγούδι «Are You Lost In The World Like Me?», του πρώτου δίσκου των Moby & The Void Pacific Choir, «These Systems Are Failing».

Ποιά είναι η πραγματικότητα λοιπόν;

Ο ήρωας του βιντεοκλίπ βρίσκεται μόνος ανάμεσα σε ένα αχανές πλήθος που γυρίζει γύρω του με το βλέμμα κολλημένο στην οθόνη του smartphone του και μέσω των στίχων του Moby αναρωτιέται αν κι αυτοί αισθάνονται χαμένοι μέσα σε αυτόν τον κόσμο, όπως εκείνος.
«Αυτά τα συστήματα πέφτουν» είναι το μήνυμα που εμφανίζεται στην οθόνη πριν μια σειρά ανθρώπων πέσει σε μία μαύρη τρύπα στο δρόμο συνεχίζοντας να κοιτάζει με απάθεια το κινητό του και τίποτα άλλο πέραν αυτού.
Μαύρες μέρες και ένας ήλιος που πεθαίνει δημιουργεί ανθρώπους – σκιές του εαυτού τους, μόνους μέσα στους πολλούς που δεν βλέπουν ότι στα αλήθεια δεν είναι μόνοι.
Ακολουθεί μια σκηνή που μια ομάδα αστυνομικών ξυλοκοπά έναν άνθρωπο κι αντί κάποιος να βοηθήσει, όλοι μένουν απλά να παρακολουθούν τη σκηνή, καταγράφοντας την με τα κινητά τους. Τρώνε όλοι μαζί σε ένα τραπέζι αλλά δεν μιλάνε γιατί και πάλι κοιτάνε τις οθόνες τους. Μια κοπέλα βγάζει σέλφι με φόντο ένα φλεγόμενο κτίριο. Μια άλλη «φοράει» το καλύτερο χαμόγελο της για τη φωτογραφία, και μόλις το φλας σβήσει η κατάθλιψη επιστρέφει στο πρόσωπο της.
Στη συνέχεια ο ήρωας βρίσκεται μέσα σε ένα λεωφορείο. Όλοι χαμένοι σε έναν δικό τους διαδικτυακό κόσμο και πάλι, και παρά την κοινωνικότητα τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, έτοιμοι για καβγά ακόμα κι αν κάποιος απλά τους αγγίξει. Συναισθήματα εκφράζονται μέσω emoticons από ανέκφραστα και άψυχα πρόσωπα. Ο ήρωας ονειρεύεται ότι προστατεύει μια κοπέλα από κάποιον που την παρενοχλεί κι εκείνη τον ερωτεύεται. Είναι όμως μόνο ένα όνειρο σε έναν κόσμο που έχει ξεχάσει να ονειρεύεται.
Μετά βλέπουμε τα κινητά μας να έχουν μετατραπεί σε κελιά. Οι άνθρωποι ξεχνούν να ζήσουν τη στιγμή και ζουν για να την αναρτήσουν. Ο ήρωας προσπαθεί να τους ξυπνήσει από τη μαζική αποχαύνωση, αλλά μάταια. Κανένας δεν του δίνει σημασία.
Κάποια στιγμή ένα κορίτσι, χαμένο στον κόσμο όπως και ο ήρωας του βιντεοκλίπ, σκαρφαλώνει σε ένα ψηλό κτίριο. πέφτει. Οι χρήστες των social media καταγράφουν την αυτοκτονία της κι αποχωρούν. Μόνο ένας κλαίει. Είναι και πάλι αυτός ο μοναχικός ήρωας που έχει καταλάβει ότι όλα τα ανθρώπινα στον κόσμο της εποχής του διαδικτύου έχουν χαθεί. Που πάνε αυτοί που έφυγαν; Στον γκρεμό…

Τι λένε οι δημιουργοί

«Πριν από μερικά χρόνια είδα το βίντεο “Man” του Steve Cutts και ήταν εκπληκτικό», δήλωσε ο Moby σχετικά με το νέο του βίντεο -όπως διαβάζουμε στο RollingStone- και συμπλήρωσε: «Έψαξα στο διαδίκτυο, βρήκα το e-mail του και ταπεινά του ζήτησα να φτιάξει ένα βίντεο για μένα. Στάθηκα πολύ τυχερός γιατί συμφώνησε! Το βίντεο που έκανε για το κομμάτι Are You Lost in The World Like Me?, είναι χωρίς αμφιβολία ένα από τα καλύτερα βίντεο που έχει ποτέ γίνει για κάποιο από τα τραγούδια μου».
Από την πλευρά του ο Steve Cutts ανέφερε: «Για μένα το βίντεο αυτό θέλει να τονίσει την αύξηση της εξάρτησής μας από την τεχνολογία, καθώς και την ανθρώπινη αλληλεπίδραση σήμερα ή την έλλειψη αυτής. Εστιάζει στον τρόπο που η τεχνολογία μάς αλλάζει και για το πόσο έχουμε απευαισθητοποιηθεί σχετικά με όσα συμβαίνουν καθημερινά στη ζωή μας».


Τετάρτη, 19 Οκτωβρίου 2016

MΠΛΟΚΟΔΙΑΘΗΚΗ... OMG... :P


Εκφραστικοί μου, καλημέρα!
Σήμερα, και έχοντας σώας τα φρένας, αποφάσισα να παίξω ένα μπλοκοπαίχνιδο, στο οποίο με είχε προσκαλέσει πριν αρκετό, θα έλεγα καιρό, το αγαπημένο μου Μελανούρι. (πατήστε επάνω και διαβάστε μια πραγματικά, μέχρι δακρύων, εξαιρετικική μπλοκοδιαθήκη). 
Απολαυστικότατη δημοσίευση μελαχροινή μου! :) 
Επι ευκαιρίας, την δωρεάν ετήσια συνδρομή στο ξενοδοχείο της Κρήτης, ακόμη την περιμένω.... (έτσι να κάνω μία μικρή υπενθύμιση) :P.
Που λέτε εκφραστικοί, σήμερα από το ξεκίνημα της μέρας μου έχω μια άκρως χαρούμενη διάθεση που ομολογώ πως ήθελα να παιχνιδίσω, οπότε τσουπ, να η ευκαιρία, την άρπαξα! ;) 

Τι κάνουμε; Είναι απλό, φτιάχνουμε την μπλοκοδιαθήκη μας
(φτου, φτου, φτου) χαχαχαχαχα


Επέλεξα λοιπόν δέκα μπλοκοφίλους (μου άρεσε σαν σκέψη αυτός ο αριθμός, ούτε μικρός, ούτε μεγάλος) αλλά αντί να αφήσω κάποιο αντικείμενο, περιουσιακό στοιχείο ή κάτι άλλο, σκέφτηκα (γιατί τι σόι εκφραστική θα ήμουνα αν δε το έκανα αυτό) να σας αφήσω από μία ανάρτηση που με βάση που επιλέγω να την αφήσω να σημαίνει κάτι για εμένα, όσο και για το άτομο αυτό. Μου άρεσε σαν ιδέα και θέλησα να την υλοποιήσω.


Οπότε ξεκινάμε:



Στην Ελένη - ποιώ αφήνω με αγάπη την ανάρτηση "ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ"  γιατί θέλω να της δηλώσω με αυτό τον τρόπο τον απεριόριστο θαυμασμό μου.

Στην Αριάδνη μου,  αφήνω με αγάπη την ανάρτηση, "ΝΑΙ! ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΚΕΨΕΙΣ ΜΙΑ ΟΝΕΙΡΟΠΟΛΑΣ.. ΚΑΙ;" γιατί θεωρώ πως είναι κι εκείνη ένας ριψοκίνδυνα ονειροπόλος άνθρωπος και θέλω με αυτόν τον τρόπο να της ευχηθώ καλή επιτυχία σε όσα πραγματικά θελήσει.

Στον Niko Mous αφηνω με αγαπη και εκτιμηση ενα ακρως για εμενα ευαισθητοποιημένο μου ποστ γιατι Ο Νίκος δε θα μπορούσε να είναι κάτι λιγότερο από συνειδητοποιημένος άνθρωπος και πολίτης, κι αυτό το λέω με το χέρι στη καρδιά. Ορίστε η δική σου ανάρτηση: "ΕΝΑΝΤΙΩΣΟΥ ΣΕ ΚΑΘΕ ΜΟΡΦΗ ΒΙΑΣ ΜΙΛΩΝΤΑΣ ΓΙΑ ΑΥΤΗ!"

Στον Σινεφίλ μου Γιάννη, αφήνω την ανάρτηση με την αγαπημένη μου ταινία και εάν δεν την έχει δει, του την προτείνω ανεπιφύλακτα:0" ΤΟ ΤΕΛΕΙΟ ΧΤΥΠΗΜΑ - THE BEST OFFER."

Στην ANNA FLO αφήνω με αγάπη την ανάρτηση "ΦΑΝΟΥΛΑ" γιατι η λευκη τουλιπα ειναι κατι αγνο και αγαπημενο για εμενα πολυ και μονο με την Αννουλα μου μπορω να το παρομοιασω αυτο και θελω να της το αφιερωσω.

Στην Μαριλένα μου, με πολλή αγάπη αφήνω και λόγω ημέρας την "ΝΕΡΑΙΔΑ ΤΩΝ ΓΕΝΕΘΛΙΩΝ ΜΕΡΟΣ 1 & ΜΕΡΟΣ 2. "
Να σε χαιρόμαστε αγαπημένη μου! :)


Στην Μαρία Παρασκευοπούλου το νέο ποίημα που έγραψα για την τρίτη μου ποιητική συλλογή "ΚΙ ΥΣΤΕΡΑ ΗΡΘΑΝ ΤΑ ΣΚΥΛΙΑ" γιατί ξερω πως θα το αγαπήσει πολύ.

Στην γλυκιά μου Έλλη την ανάρτηση για μία τεχνική που είχα βρει τυχαία και είχα εντυπωσιαστεί πολύ και θεωρώ οτι θα την εκφράζει κι εκείνη αφού ασχολείτε με πολλά ενδιαφέροντα πράγματα, "Η ΤΕΧΝΙΚΗ ΤΟΥ ΕΜΠΡΟΥ".

Και για το τέλος κράτησα τον αγαπημένο μου Τοιχοδιώκτη για να του αφιερώσω μία ανάρτηση που στην ουσία ήταν ήδη αφιερωμένη σε εκείνον όταν δημοσιεύθηκε "ΤΙ ΑΓΑΠΑΣ ΑΛΛΟΚΟΤΕ ΞΕΝΕ; ΚΑΙ ΠΟΥ ΒΑΔΙΖΕΙΣ;"

Αυτά για σήμερα εκφραστικοί μου, ενδεικτικά αναφέρθηκα σε δέκα άτομα, σε όλους τους άλλους τους πολύτιμους και αγαπημένους μου αφήνω, την εξής κατάθεση ψυχής μου: "ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΙ ΞΕΠΕΡΝΩΝΤΑΣ ΤΑ ΕΜΠΟΔΙΑ ΚΑΙ ΝΙΚΩΝΤΑΣ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΟ ΦΟΒΟ ΤΗΣ ΕΚΑΣΤΟΤΕ ΝΙΚΗΣ."


Αυτά για σήμερα εκφραστικοί μου.
Φιλιά πολλά. Την αγάπη μου. 

Τρίτη, 18 Οκτωβρίου 2016

ΈΧΑΣΑ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΜΟΥ ΛΕΕΙ.


«Μα πως περπατάς επί των κυμάτων;» ρώτησα.                                              
«Έχασα το δρόμο» μου λέει.

Απάντηση, Τάσος Λειβαδίτης 

_________

Πόσες φορές...
Καλημέρα, εκφραστικοί.