Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Γαλήνη

 


Ψάχνω να σε βρω γαλήνη, μα όλο μ’ αποφεύγεις.

Γαλήνη!

 

Ψάχνω σε λόγγους, σε κοιλάδες, σε βουνά.

Ψάχνω σε κάμπους, σε πεδιάδες, σε λιβάδια.

Μα μήτε εκεί σε βρίσκω,

Γαλήνη!

 

Ψάχνω σε θάλασσες, σε ωκεανούς.

Ψάχνω σε λίμνες, σε ποτάμια μακρινά.

Μα μήτε εκεί σε βρίσκω,

Γαλήνη!

 

Ψάχνω σε σπίτια, σε πολυκατοικίες.

σε ερείπια, σε τούβλα γκρεμισμένα,

σε ξεχασμένους τόπους.

Μα μήτε εκεί σε βρίσκω,

Γαλήνη!

 

Αλαφιασμένη διανύω δρόμους, στενά, οδούς,

μα πάντα σε αδιέξοδο καταλήγω,

Γαλήνη!

 

Ψάχνω να σε βρω γαλήνη, μα όλο μ’ αποφεύγεις.

Γαλήνη!

 

Κουράστηκα να σε αναζητώ,

κουράστηκα να παίζω και να χάνω στο κρυφτό σου

μια γωνιά θέλω να αποκοιμηθώ

κι ας ήταν να ξυπνήσω στο προσκέφαλό σου.

Γαλήνη!

 

Η κούραση κυριεύει το κορμί,

ο φόβος πως δε θα ’ρθεις αγκαλιάζει την ψυχή μου.

Τα μάτια κλείνουν να σε ονειρευτούν,

να λυτρωθεί η ψυχή μου.

Κι όταν ξυπνήσω ας είσαι εκεί,

να με πάρεις να βαδίσουμε μαζί.

Γαλήνη!

 

Στη μεθυστική του ύπνου παραζάλη,

τα βλέφαρα ανοίγω και σαν βροχή

χρυσόσκονη στο χώρο μου εισβάλλει.

 

Μια όμορφη, αέρινη οπτασία

στέκεται μπροστά μου.

Μου μοιάζει, δε μου μοιάζει

δεν μπορώ να καταλάβω.

 

Με πλησιάζει, με κοιτά,

στα μάτια με φωτίζει

και σα φως από την σκιά

μέσα μου αναβλύζει.

 

Μια φλόγα καίει τα σωθικά

μα ξάφνου δροσιά ξεχύνει

Μια ευωδία αποπνέει βιαστικά

και σαν προβολέας,

που χάλασε ξαφνικά,

όλο το φως που υπήρχε σβήνει.

 

Μένω στη γωνιά μου δυο λεπτά

και ξάφνου νιώθω την ανάγκη

να φύγω μακριά.

 

Θέλω να πετάξω, να χαθώ,

να νιώσω σαν αερικό.

Ίσως έτσι να σε βρω,

Γαλήνη!

 

Ψάχνω να σε βρω γαλήνη, μα όλο μ’ αποφεύγεις.

Γαλήνη!

 

Ακόμη κι όταν έρχεσαι

θα ναι για λίγο μόνο

Γαλήνη!

 

Γιατί;

Γαλήνη!

 

~~ Γαλήνη - Κική Κωνσταντίνου

Οι Φεγγίτες της Ζωής μου

Σχόλια

  1. Γαλήνη, το κυνήγι ενός μακρινού "παραδεισένιου" τόπου.
    Πολύ όμορφα δοσμένο, Κική μου. Την καλησπέρα μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

ΕΚΦΡΑΣΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΓΙΑ ΤΗΝ ΞΑΔΕΡΦΑΡΑ ΜΟΥ ΜΕ ΑΓΑΠΗ!

Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα! Τί μου κάνετε, είστε όλοι καλά; Εγω μια χαρά. Καταιγισμός γενεθλίων το τελευταίο διάστημα βρε παιδιά! Πολύ με χαροποιεί αυτό! Ευχές, ευχές, ευχές! Μ' αρέσουν οι ευχές! Σήμερα λοιπόν θέλω και εγώ να δώσω τις ευχές μου σε ένα αγαπημένο μου πρόσωπο, με ένα ιδιαίτερο θα έλεγα τρόπο! (Είμαι σίγουρη πως όταν η ξαδέρφη μου δει αυτή την ανάρτηση θα γουρλώσει το μάτι πίσω από τα γυαλιά, θα βγάλει τη γλώσσα έξω απο αμηχανία, θα βγάλει μια κραυγή απόγνωσης και θα κρυφτεί όπου βρει πρόχειρα εκεί τριγύρω χαχαχαχα) (Ιωάννα σα να είμαι εκεί και να σε βλέπω νοιώθω - πολύ το διασκεδάζω! :P) Σκορπίνα λοιπόν η ξαδερφάρα μου! Δυναμική προσωπικότητα, όσο κι αν δε το δείχνει με τη πρώτη ματιά!  Σήμερα λοιπόν, το κορίτσι μου έχει γενέθλια και εγώ δε θα μπορούσα να μη κάνω ανάρτηση μοναχά για πάρτη της! Τόσα έχει κάνει εκείνη για μένα, ας κάνω και εγώ κάτι μικρό αυτή τη φορά! ;) Χρόνια πολλά λοιπόν σε σένα που όταν ήμουνα μικρή με έβαζες να

ΔΙΑΦΟΡΑ ΝΕΑ ΤΗΣ ΜΠΛΟΚΟΓΕΙΤΟΝΙΑΣ ΜΑΣ

Κρατώ στα χέρια μου το Λογοτεχνικό Ημερολόγιο 2020 απο το Λογοτεχνικό Περιοδικό της Κεφαλλονιάς "Κέφαλος" , όπου συμμετέχω με τρία έργα μου. Ξεφυλλίζοντας το, ανάμεσα σε τόσους δημιουργούς και έργα, νιώθω υπερήφανη και ευγνώμων. Τα συγχαρητήρια μου, σε όλους! Eπίσης, ΕΔΩ, μπορειτε να διαβασετε μια υπέροχη συνέντευξη του δικού μας "Σκρουτζάκου"  Giannis Koutris !! Συγχαρητήρια αγαπημένε μου φίλε! Ακόμη, σας έχω δύο εξαιρετικές προτάσεις, δικών μας πάλι, αγαπημένων προσώπων! "Στα παπούτσια των άλλων¨" το νέο βιβλίο της Μαρίας Κανελλάκη, εκδ. 24γραμματα Ανατομικές ιστορίες παντός καιρού και εδάφους, σε ποικιλία δερμάτων και χρωμάτων, για όλες τις (χ)ώρες και για όλα τα πέλματα. Η νέα τάξη υποδημάτων θέλει έντονες αντιθέσεις και άτολμους βηματισμούς. Σ’ αυτό το καλαπόδι κατασκευάστηκαν και οι ιστορίες του βιβλίου. Ψηλοτάκουνες γόβες για «φλατ» ήρωες και παπούτσια γδαρμένα για ανθρώπους-λουστρίνια. Ολοκαίνουργια

Η Μπάμπουσκα

  Κεντρική ιδέα Κύκλου #1:   «Μια γυναίκα, επισκέπτεται έναν επώνυμο συγγραφέα. Του κάνει μια ελκυστική πρόταση να της γράψει τη βιογραφία της. Ο συγγραφέας θα την αναζητήσει τις αμέσως επόμενες μέρες για να προχωρήσουν. Η γυναίκα όμως έχει εξαφανιστεί»   Ένα από τα πράγματα που σιχαινόταν ήταν η ανυπόφορη ζέστη. Μια τέτοια, καυτή κυριολεκτικά μέρα, ήταν θάνατος γι' αυτόν. Το μόνο που ήθελε από το πρωί που άνοιξε τα βλέφαρά του, ήταν να έρθει το απόγευμα, που μόνος πια, αγκαλιά στον καναπέ με τον Σνούπι, τον γάτο του, θα έτρωγε κάτι δροσερό παρακολουθώντας την αγαπημένη του ταινία. Ήταν άλλωστε Παρασκευή, η καλύτερη μέρα. Είχε ένα ολόκληρο Σαββατοκύριακο για να απομακρυνθεί από τους ανθρώπους και την κοινωνία. Ότι καλύτερο γι' αυτόν. Τα Σαββατοκύριακα ζούσε, τις άλλες μέρες απλώς επιβίωνε. Καθώς γέμιζε το μπολάκι του Σνούπι με νερό, σκέφτηκε πως θα έπρεπε να κατεβάσει τα σκουπίδια και επί ευκαιρίας, να ταΐσει και να ποτίσει τα αδέσποτα της γειτονιάς, όμως ο εκκωφαντικός ήχος