ΕΚΦΡΑΣΟΥ Κική

Καλημέρα , εκφραστικοί μου! Ελπίζω να σας βρίσκω καλά. Σήμερα μοιράζομαι μαζί σας το τελευταίο κεφάλαιο της "Κυβέλης".  Στο Κεφάλαιο 1, σας έχω αναλύσει πλήρως τη δημιουργία και τα όνειρα που έκανα για εκείνη. Γεννήθηκε από μια ανάγκη, από στιγμές που με πλήγωσαν, αλλά και από τη δύναμη που πάντα κρατούσα μέσα μου. Από παιδικές ανασφάλειες, από κοκκινίλες, φαγούρα, αδιακρισίες, από όλα όσα κάποιοι θεώρησαν ότι έπρεπε να σχολιάσουν και από όσα εγώ έπρεπε να εξηγήσω, να υπερασπιστώ ή να αφήσω πίσω. Μέσα από τη γραφή βρήκα έναν τρόπο να αδειάσω το βάρος της ψυχής μου, να εκφράσω την αλήθεια μου και να δώσω φωνή σε όσους νιώθουν κάτι παρόμοιο. Η Κυβέλη έγινε γέφυρα ανάμεσα στην προσωπική εμπειρία και στην κοινωνική ευαισθητοποίηση, μια πρόσκληση να αγαπήσουμε τον εαυτό μας όπως είναι, να δώσουμε δύναμη ο ένας στον άλλο και να μοιραστούμε τις ιστορίες μας. Ίσως οι εταιρείες δεν κατάλαβαν ή οι συγκυρίες δεν ευνόησαν τα σχέδια που είχα ονειρευτεί, κι ας με στενοχώρησ...

Καλημέρα , εκφραστικοί μου! Ελπίζω να σας βρίσκω καλά. Σήμερα μοιράζομαι μαζί σας τη συνέχεια της "Κυβέλης".   Για να γνωρίσεις ή να θυμηθείς το εγχείρημα αυτό, πάτα επάνω στα κεφάλαια που σου δίνω:   Κεφάλαιο 1   ,  Kεφάλαιο 2 ,    Κεφάλαιο 3  ,  Κεφά΄λαιο 4  ,   Κεφάλαιο 5 ,   Κεφάλαιο 6 ,   Κεφάλαιο 7 ,   Κεφάλαιο 8 ,  Κεφάλαιο 9  και Κεφάλαιο 10 . Σε αυτό το κεφάλαιο που θα διαβάσετε προσπάθησα να ενσωματώσω την καθημερινότητα αυτής της φροντίδας πια, η οποία ξέρω, δεν ειναι πάντα εύκολη αλλά καλό ειναι αν μπούμε σε μια ροή, να την τηρήσουμε. Σαν συμβίωση το σκέφτηκα δηλαδή με υποχωρήσεις και επιτεύγματα από κοινού.    Κεφάλαιο 11: Η Συμβίωση με την φροντίδα Έμαθα να ξυπνάω χωρίς βιασύνη. Τα βλέφαρά μου ανοίγουν απαλά και πριν αγγίξω το πάτωμα, ξέρω πως με περιμένει μια στιγμή που μου ανήκει. Μια στιγμή που δεν την χρωστάω σε κανέναν. Περπατώ μέχρι το μπάνιο σαν να πηγαίν...

Καλημέρα , εκφραστικοί μου! Ελπίζω να σας βρίσκω καλά. Σήμερα μοιράζομαι μαζί σας τη συνέχεια της "Κυβέλης".   Για να γνωρίσεις ή να θυμηθείς το εγχείρημα αυτό, πάτα επάνω στα κεφάλαια που σου δίνω:   Κεφάλαιο 1   ,  Kεφάλαιο 2 ,    Κεφάλαιο 3  ,  Κεφά΄λαιο 4  ,   Κεφάλαιο 5 ,   Κεφάλαιο 6 ,   Κεφάλαιο 7 ,   Κεφάλαιο 8  και Κεφάλαιο 9. Κεφάλαιο 10: Βρήκα... εμένα Δεν ξέρω πότε ακριβώς έγινε. Πότε σταμάτησα να κουβαλάω το σώμα μου και άρχισα να το κατοικώ. Πότε έπαψα να ψάχνω τον εαυτό μου έξω και τον βρήκα μέσα, ήρεμο, υπομονετικό, να με περιμένει. Ξέρω μόνο ότι σήμερα… σήμερα νιώθω ζωντανή. Και είναι παράξενο, όχι γιατί δεν το άξιζα, αλλά γιατί χρόνια ολόκληρα πίστευα πως η ζωή ήταν κάτι που έπρεπε να αντέξω, όχι να απολαύσω. Ξυπνάω νωρίς τώρα. Όχι από άγχος, αλλά από επιθυμία να συναντήσω τον εαυτό μου πριν απ’ όλους τους άλλους. Βάζω μουσική χαμηλή, ανοίγω το παράθυρο, και το φως που μπ...

Καλημέρα , εκφραστικοί μου! Ελπίζω να σας βρίσκω καλά. Σήμερα μοιράζομαι μαζί σας τη συνέχεια της "Κυβέλης".   Για να γνωρίσεις ή να θυμηθείς το εγχείρημα αυτό, πάτα επάνω στα κεφάλαια που σου δίνω:   Κεφάλαιο 1   ,  Kεφάλαιο 2 ,    Κεφάλαιο 3  ,  Κεφά΄λαιο 4  ,   Κεφάλαιο 5 ,   Κεφάλαιο 6  και Κεφάλαιο 7  και Κεφάλαιο 8. Κεφάλαιο 9: Ο Χορός της Κυβέλης Δεν είχα σκεφτεί ποτέ σοβαρά τον χορό. Τον έβλεπα πάντα σαν κάτι ξένο, σχεδόν απομακρυσμένο, τον θαύμαζα, αλλά μου φαινόταν σαν μια γλώσσα που μιλούν μόνο όσοι ξέρουν να ακούνε το σώμα τους χωρίς φόβο. Εγώ, για χρόνια, το δικό μου σώμα το άφηνα τελευταίο. Μπορώ να πω πως το κουβαλούσα, αλλά δεν το ζούσα. Κι όμως, εκείνο το απόγευμα, κάτι μέσα μου με έσπρωξε. Ήταν σαν το φως που με οδήγησε πίσω, εκεί που ξεκίνησαν όλα... Απαλό φως, αθόρυβο μα επίμονο. Ίσως ήταν η στιγμή που φρόντισα το σώμα μου με τις κρέμες που είχα ανακαλύψει τελευταία, ή η αίσθηση της α...

Καλημέρα και καλή Κυριακή, εκφραστικοί μου! Ελπίζω να σας βρίσκω καλά. Σήμερα μοιράζομαι μαζί σας τη συνέχεια της "Κυβέλης". Όπως αναφέρθηκε στο Κεφάλαιο 1, η "Κυβέλη" γεννήθηκε από προσωπικές μου εμπειρίες και συναισθήματα γύρω από το σώμα, την αυτοεκτίμηση και την κοινωνική πίεση. Μέσα από δυσκολίες όπως ακμή, ορμονικές αλλαγές και ταλαιπωρίες της καθημερινότητας, η αγάπη για τον εαυτό μου υπήρξε πάντα το θεμέλιο που με στήριζε. Το ημερολόγιο συνδυάζει πεζογραφία, ποίηση και μονολόγους, με στόχο όχι μόνο την προσωπική έκφραση, αλλά και την ενδυνάμωση όσων βιώνουν παρόμοιες καταστάσεις. Στην ουσία προσκαλώ τον καθένα να μοιραστεί, να εκφραστεί και να βρει τη δική του δύναμη μέσα στην καθημερινότητα. Θέλω να ξεκαθαρίσω ότι η ιστορία δεν είναι εξ ολοκλήρου βιωματική. Η Κυβέλη περιέχει έντονη μυθοπλασία. Κάποια από όσα περιγράφει τα έχω ζήσει μόνο εν μέρει, ενώ άλλα είναι προϊόν φαντασίας. Η ιδέα μου ήταν να κυκλοφορήσει σε συνεργασία με κάποια εταιρ...

Καλημέρα, εκφραστικοί μου.  Ελπίζω να σας βρίσκω καλά. Μετά από αρκετές ημέρες, μπορώ επιτέλους να πω πως είμαι πολύ καλά. Νιώθω χαρούμενη, γεμάτη ενέργεια, δημιουργική, με το μυαλό μου να ξεχειλίζει από ιδέες και την καρδιά μου να σφύζει από διάθεση για πράξεις. Είναι υπέροχο το συναίσθημα της επιστροφής στη ροή, όταν όλα αρχίζουν ξανά να βρίσκουν τον ρυθμό τους. Θέλω να μοιραστώ μαζί σας κάτι πιο προσωπικό... Ένα πολυαγαπημένο μου πρόσωπο πέρασε δύσκολες μέρες το τελευταίο διάστημα. Ήταν μια περίοδος γεμάτη ανησυχία, προσμονή και προσευχή. Όμως, ευτυχώς, όλα πήγαν καλά. Η ανακούφιση που νιώθω τώρα είναι απερίγραπτη και μαζί της, μια έκρηξη ευγνωμοσύνης και δημιουργικότητας με κατακλύζει. Πιστεύω πως μετά από κάθε δύσκολη στιγμή, μετά από κάθε «βουνό» που ανεβαίνουμε, ακολουθούν πάντα τα «όμορφα». Αυτά τα φωτεινά διαλείμματα που δικαιώνουν την υπομονή μας, που μας θυμίζουν γιατί αξίζει να συνεχίζουμε. Και τώρα, νιώθω πως βρίσκομαι ακριβώς εκεί, στη γαλήνη που έρχεται μετά τη θύε...

Καλημέρα, εκφραστικοί μου.  Ελπίζω να σας βρίσκω καλά. Τρίτη σήμερα, θα ευχηθώ λίγο καθυστερημένα καλή εβδομάδα, και θα πω πως  βρίσκομαι εδώ ακόμη φορά, για να μοιραστώ μαζί σας τη συνέχεια της "Κυβέλης" .  Για να γνωρίσεις ή να θυμηθείς το εγχείρημα αυτό πάτα εδώ:  Κεφάλαιο 1  γ ια να βρεις το πρώτο κεφάλαιο και το εισαγωγικό μου σημείωμα,  εδώ:  το Kεφάλαιο 2 ,  εδώ:  Το Κεφάλαιο 3  και εδώ: το Κεφά΄λαιο 4   και εδώ: το Κεφάλαιο 5. ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6: Το κάλεσμα για αλλαγή Δεν ήταν κάποια σπουδαία μέρα. Ούτε κάποια στιγμή που περίμενα ότι θα ερχόταν και θα με άλλαζε για πάντα. Ήταν ένα απλό απόγευμα, με εκείνες τις ώρες που κυλούν χωρίς να προσέχεις τον χρόνο, με τον ήχο της τηλεόρασης να γεμίζει το δωμάτιο χωρίς να τον ακούμε πραγματικά. Καθόμουν εκεί, μισοξαπλωμένη στον καναπέ, με ένα φλιτζάνι τσάι στο χέρι, και ένιωθα πως η μέρα περνάει αδιάφορα. Και τότε, κάτι μικρό συνέβη. Ένα πρόσωπο στην οθόνη με έκανε να σταματήσω να...