Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

ΣΕ ΑΜΦΙΣΒΗΤΩ

Πρόσφατες αναρτήσεις

Ακόμη και οι πέτρες ύμνησαν μαζί τους τη νίκη της αγάπης… Ακόμη και τα χελιδόνια «κελάηδησαν» περήφανα στον ουρανό!

"Ο Πέτρος βρισκόταν έξω από το σπίτι του. Καθόταν στο πλατύσκαλο και με το βλέμμα καρφωμένο στο έδαφος έδειχνε χαμένος στις σκέψεις του. Το στραβό του κασκέτο ήταν τοποθετημένο δίπλα του και έμοιαζε ταλαιπωρημένο πολύ. Το επάνω μέρος του ήταν μπηγμένο προς τα μέσα. Ποιός ξέρει πόσες φορές έμπηξε μέσα του τα οργισμένα του δάχτυλα για να ξεσπάσει τον πόνο και τον θυμό του. Ένα ζαχαρί φόρεμα βρέθηκε ξάφνου στο οπτικό του πεδίο. Σήκωσε αργά αργά τα βλέφαρα και αντίκρισε ένα όμορφο πρόσωπο να τον κοιτάει με λατρεία. «Σας έπεσε αυτό» Του είπε ευλαβικά και ένα χαμόγελο στόλισε το κοραλλένια της χείλη. Στη δεξιά της παλάμη υπήρχε η φυσαρμόνικά του. Καλογυαλισμένη, χωρίς καμιά εκδορά, ήταν όπως ακριβώς την θυμόταν. Τέντωσε απαλά τη χούφτα της προς το μέρος του και το χαμόγελο της μεγάλωσε. Τη κοίταξε θαμπωμένος. Φοβήθηκε πως ήταν όνειρο και θα ξύπνησε αλλά το ταρακούνημα στο κεφάλι του του επιβεβαίωσε πως αυτό που ζει είναι πραγματικότητα. Χαμογέλασε στραβά και ατσούμπαλα. Έξυσε ελαφρώς το κε…

H ΠΟΙΗΣΗ ΤΑΞΙΔΕΥΕΙ ΣΤΗΝ ΧΑΛΚΙΔΑ

"Caminante, no hay camino... se hace camino al andar..."
Antonio Machado
μετάφραση: "Διαβάτη, δρόμος δεν υπάρχει, τον δρόμο τον φτιάχνεις προχωρώντας..."

Η ποίηση ταξιδεύει στην Χαλκίδα! Το ποιητικό αντάμωμα θα πραγματοποιηθεί στις 30 Νοεμβρίου 2019, στις 7 το απόγευμα, στην Συνεδριακή Αίθουσα ΔΟΑΠΠΕΧ επί της οδού Αβάντων 50 (1ος όροφος), και θα φέρει τον τίτλο «Ποίηση στις ράγες».
"Η Ποίηση στις ράγες" ξεκίνησε πριν λίγα χρόνια, όταν ποιητές ταξίδευαν σε πολλά μέρη της Ελλάδας, πλέον και στο εξωτερικό, αντάμωναν με τους ποιητές της εκεί περιοχής και όλοι μαζί, κατέληγαν σε ένα Συμπόσιο Ποίησης.
Κοντά μας σε αυτή την προσπάθεια ποιητές από Βόρεια Ελλάδα, από Αθήνα και από Εύβοια.
Η εκδήλωση αυτή θα πραγματοποιηθεί υπό την ευγενική χορηγία του ΔΟΑΠΠΕΧ, του "ΑΛΩΝΑΚΙ" Σύλλογος Ελληνικής Πολιτιστικής Παράδοσης Χαλκίδας και του Συλλόγου "Οι Φίλοι του Γιάννη Σκαρίμπα"
Την επιμέλεια και την παρουσίαση της μουσικοποιητικής βραδιάς, έχει αναλάβει ο Πρ…

ΑΝΤΙΟ - ΚΙΚΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

Ένα χαμόγελο και μια Χαραυγή,
ως ένα φεγγάρι, Ανεκπλήρωτου δρόμου.
Μια μνήμη και μια λήθη ευάλωτη, σαν ένα μωβ λουλούδι που γέννησε Αγάπη, μέσα από την ευγενική σπορά του.

Ένα καθαρό βλέμμα και ένα χαμόγελο αλληγορικό, να θυμίζει στιγμές δυσεύρετες, στο πέρασμα των χρόνων.
Αναμνήσεις σε ένα σκουριασμένο "θρανίο", να μαρτυρούν λίγο ακόμη χρόνο, δίπλα σε ένα πειρατικό καράβι που πλέει ακόμη στον Ευβοϊκό.

Λέξεις, συζητήσεις, γέλια, εξομολογήσεις, ολα ένα σύνθετο παζλ, σαν συμβουλές ξεχασμένων Αγγέλων.
Ενας καφές, ένα τσιγάρο, μια παρέα και ένα "ψέμα" σε σελίδες, ενός ανολοκλήρωτου βιβλίου, με μελανό εξώφυλλο.

Εις άλλα λευκά νερά και εις άλλες "πολύχρωμες" ανηζητήσεις.

~~ Αντίο - Κική Κωνσταντίνου

Δεν έχω άλλο τρόπο να σου πω ''Αντίο" Kostas Syk
Λυπάμαι τόσο πολύ...
Αιωνία σου η μνήμη και κουράγιο στους δικούς σου ανθρώπους.

Η ΚΗΠΟΣ ΜΟΥ - ΚΙΚΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

Ήθελε να βλέπει το όνομά της γραμμένο με λατινικούς χαρακτήρες, γιατί νόμιζε πως έτσι, θα κατάφερνε να πιει νερό από την χρυσή κανάτα των - άλλοτε - ηλιθίων.

Ήθελε να μιλάει για γνώση, γιατί νόμιζε πως με αυτόν τον τρόπο, παρήγαγε έργο. Εγωιστικό έργο. Το μόνο της μέλημα, ήταν να βγει στην επιφάνεια, από την αφελή της μοίρα.

Νόμιζε πως μιλώντας για ήττες και λάθη, θα γινόταν δυνατή, μα ο κύριος στόχος της, ήταν να βγει μπροστά, στην αρένα.

Νόμιζε πως γρατζουνώντας ένα φτερό αετού σε ένα ξύλινο δοχείο, θα έφτιαχνε ήχο. Η πρόθυμη σκέψη της ήταν, το χλωμό πρόσωπο της ψυχής που αποτυπωνόταν στο δέρμα της, να αντικρίσει τον Ήλιο που ήθελε μόνο για εκείνη.
Όλον δικό της!
Αποκλειστικά δικόν της!
Καταστροφικά δικόν της!

Νόμιζε πως οι στίχοι, οι νότες, τα χρώματα και τα Νέον φώτα, της άνηκαν. Υποστήριζε πως τα αγαπά. Η πηγαία της επιθυμία, να φανεί διορατικά, σε έναν βυθισμένο κήπο.

Τη λυπήθηκα...
Τη θυμάμαι, τη ξεχνάω...
Λυπάμαι που την θυμάμαι έτσι.
Ενίοτε, τη συμπονώ. Περισσό…

ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ

Ένα βιβλίο στο οποίο είχα τη τιμή και τη χαρά να γράψω τον πρόλογο.
Ένα βιβλίο που δημιουργήθηκε με φαντασία, προσφορά και αγάπη.
Μια συλλογική προσπάθεια που ξεκίνησε από τον κόσμο των blogs.
18 bloggers, ιστορίες, συνταγές και όλα, να οδηγούν στην Αλληλεγύη.Καλή επιτυχία!

Αλεξάνδρα Μητραβέλλαευχαριστούμε για όλα!






Εκδόσεις Όστρια
ΧΕΥΔΕΝ 3, 10434 Αθήνα Κυριακή 13 Οκτωβρίου  
Ώρα παρουσίασης 7μ.μ.



Μία νέα, συλλογική και ιδιαίτερη προσπάθεια, στην οποία και συμμετέχω.
Καλή επιτυχία!

Είχε ξεχάσει πως είναι η αγάπη της μάνας και λες από το πουθενά τη ξαναβρήκε. Μόνο και μόνο για αυτό ένιωθε ευγνώμων για τη σημερινή ημέρα