Ένα τριαντάφυλλο μεγάλο, στη γωνιά στέκει μόνο, υπερήφανο, κόκκινο, σαν καρδιά που χτυπάει αργά, γεμάτο κόσμους που δεν βλέπεις. Τα φύλλα του τρέμουν στον άνεμο, σαν ψίθυροι που διστάζουν να φύγουν, κουνιούνται, σκύβουν, λυγίζουν, σαν να ψάχνουν τον τελευταίο χορό. Κι ύστερα πέφτουν, αργά, σαν σταγόνες αίματος, γλιστρούν στο χώμα, το ποτίζουν με μυστικά πόνου. Ποιος πέφτει πρώτος; Τα φύλλα ή το αίμα; Τα φύλλα, μα το αίμα τα ακολουθεί, φωνή που δεν σβήνει, ποτάμι που κρατά τον πόνο, ιστορία που αιμορραγεί. Πρώτο φύλλο -τι ποτίζεις; Μνήμη ή λήθη; Ποτίζω μνήμη, λέει, τον χρόνο που κυλά αργά, τους ψιθύρους που χάθηκαν, τα λόγια που δεν ειπώθηκαν. Δεύτερο φύλλο -τι χάνεις; Φως ή σκοτάδι; Χάνω φως, ψιθυρίζει, μα γίνομαι γόνιμο σκοτάδι, χώμα που κρατά την ανάσα, υπόσχεση που δεν πεθαίνει. Τρίτο φύλλο -γιατί πέφτεις; Για να χαθείς ή για να μείνεις ζωντανό; Πέφτω για να μείνω, γίνομαι αιμάτινο τραγούδι, ποτίζω τη ζωή, που ξεκινά πάντα απ’ το τέλος. Το τριαντάφυλλο λυγίζει, σαν να βαρ...
Καλημέρα εκφραστικοί μου, ελπίζω να σας βρίσκω καλά. Σήμερα έχω τη χαρά και τη συγκίνηση να φιλοξενώ μια δημιουργό που υπηρετεί με πάθος και συνέπεια την ποίηση και τη λογοτεχνία. Η Μαρία Αργυρίου , γεννημένη στην Αθήνα, με σπουδές Αγγλικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και με ενεργή παρουσία σε συλλογικά έργα, περιοδικά και ανθολογίες, έχει ξεκινήσει τη δική της διαδρομή στον σύγχρονο λογοτεχνικό χάρτη. Με έργα όπως το «Ματωμένη πένα» (2024), το «Πρωτόγονο αίμα» (2025) και την ποιητική συλλογή «Τα πέτρινα βήματα» (2025), αλλά και με τη βράβευσή της στον 5ο Πανελλήνιο Διαγωνισμό Ποίησης Ενηλίκων των Εκδόσεων Κέφαλος, μας αποδεικνύει πως η γραφή της δεν είναι απλώς δημιουργία, είναι κατάθεση ψυχής. Με ιδιαίτερη χαρά, Μαρία, σε καλωσορίζω στο "Εκφράσου με την Κική" . 1. Τι ήταν εκείνο που σε οδήγησε αρχικά στη γραφή; Θυμάσαι την πρώτη στιγμή που ένιωσες ότι η ποίηση σε «επέλεξε»; Νομίζω πως αυτό που με οδήγησε στη γραφή ήταν μια συνειδητή επιλογή από μικ...