Μου είπαν να κρατήσω το φως. Να μην το αφήσω να σβήσει. Να το σφίξω με τα δυο μου χέρια, σαν μετάνοια, σαν όρκο, σαν την τελευταία ανάσα κάποιου που δεν πρόλαβα να αποχαιρετήσω. Και το κράτησα. Όχι γιατί πίστεψα. Αλλά γιατί κάποτε μου έμαθαν πως ό,τι καίει, είναι ιερό. Και σαν γυναίκα που κουράστηκε να αμφισβητεί, του έδωσα σχήμα προσευχής. Έγειρα το πρόσωπό μου επάνω του όχι από πίστη, αλλά από βάρος, από μια κόπωση που έρχεται όταν δεν έχεις πια λόγια να πεις στον Θεό. Γιατί τι να πεις σε Αυτόν που χρόνια σιωπά; Τι να του ζητήσεις όταν σου πήρε τα πάντα εκτός απ’ το κερί; Το φως με έκαιγε κάθε νύχτα σαν ερώτηση που δεν απαντήθηκε, και κάθε μέρα μ’ έβρισκε λιγότερη. Σαν κερί κι εγώ, λιωμένη! Μέχρι το κόκκαλο. Δεν ήξερα αν ήταν ευλογία ή τιμωρία που ακόμη άντεχα. Μα δεν τόλμησα να ρωτήσω. Όχι γιατί φοβόμουν την απάντηση, αλλά γιατί ήξερα πως ίσως να μην υπήρχε καμία. Μου είπαν: «Το φως θα σε σώσει». Μα εγώ δεν ήθελα σωτηρία. Ήθελα λήθη. Ήθελα να σβήσω μαλακά, χωρίς κραυγή, σαν φλ...
Καλημέρα και καλή εβδομάδα, εκφραστικοί μου. Ελπίζω να σας βρίσκω καλά. Σήμερα έχω τη χαρά να φιλοξενώ στο blog μου « Εκφράσου με την Κική» έναν δημιουργό που κινείται με συνέπεια και ειλικρίνεια ανάμεσα στην ποίηση και την πεζογραφία, εξερευνώντας τον άνθρωπο, τις επιλογές του και τις εσωτερικές του διαδρομές. Ο Νικόλαος Τουλιάς είναι ένας συγγραφέας με σημαντική και πολλά υποσχόμενη παρουσία στον χώρο, με βραβευμένα ποιήματα και έργα που έχουν ήδη αφήσει το αποτύπωμά τους. Γεννημένος στο Φανάρι Καρδίτσας το 1970, με έντονες λογοτεχνικές και κινηματογραφικές επιρροές, έχει στο ενεργητικό του τα μυθιστορήματα «Κάθαρση σε φόντο κόκκινο» και «Επικίνδυνο Παιχνίδι» από τις εκδόσεις Δημητρόπουλος, ενώ το νέο του έργο «Ένα τσιγάρο δρόμος» ετοιμάζεται να κυκλοφορήσει μέσα στο 2026, έχοντας ήδη διακριθεί σε διεθνή διαγωνισμό. Με ιδιαίτερη χαρά, τον καλωσορίζω στο blog μου και περνάμε στη συζήτησή μας. 1. Από ποια εσωτερική ανάγκη γεννήθηκε η γραφή σου κ...