Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΕΝΝΑΙΑ ΜΟΥ...

Πάντα έτσι θα σε θυμάμαι γιαγιά μου! Χαρούμενη και δυνατή! Θα είσαι για πάντα η καλύτερη γιαγιά του κόσμου! Αδικημένη, βασανισμένη μα γεμάτη περηφάνια και αξιοπρέπεια. Από τους λίγους ανθρώπους που έχω γνωρίσει με τόση καθαρότητα και αξιοπρέπεια. Πολύτιμή μου εσύ, να έρχεσαι καμία φορά στον ύπνο μου να τα λέμε γιατί θα σε χρειάζομαι. Είμαι σίγουρη πως είσαι στον Παράδεισο, έχασες την μνήμη σου για να καταφέρεις να είσαι εκεί! Σου άξιζε να είσαι εκεί! Να μας προστατεύεις και να μας προσέχεις από ψηλά. Ξέρω πως θα είσαι πραγματικά χαρούμενη και περιστοιχισμένη με ανθρώπους που σε αγαπάνε πραγματικά. Τον τελευταίο καιρό σε αγκάλιαζα και προσπαθούσα να κάνω την κάθε αγκαλιά μια ανάμνηση και θυμάμαι να αγγίζω σάρκα και κόκκαλα, σάρκα και κόκκαλα και κάθε φορά έκλεινα τα μάτια και προσπαθούσα να σε κρατήσω περισσότερο για να μην μου φύγεις κι ας ήξερα πως είχες κλείσει εισητήριο για ένα μέρος όπου όλα θα άνθιζαν με την καλοσύνη και την αγάπη που φέρεις μέσα σου. Προσπάθησα όλα…
Πρόσφατες αναρτήσεις

ΒΡΕΣ ΤΗ ΛΕΞΗ - ΚΙΚΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

Ήταν καλά να μην μου φυτέψεις τον Άγκαθο,
τώρα θα υποστείς την πλήρη διαπόμπευση.
Κι όχι πως δεν σου αξίζει!

Ξέρεις ότι σου αξίζει, έτσι;
Καταβάθος την αποζητάς.
Αφού την προκαλείς μωρέ, ξέχασες;
Ξ-έχασες;
Μα ξεχνάνε τα τόσο κακοήθη μυαλά;

Έλα να παίξουμε με τις λέξεις.
Να ανακατέψουμε τα γράμματα.
Βλέπεις, όπλο μου είναι!
Μα δεν φοβήθηκες ποτέ;
Αφού φοβούνται τα ανθρωπάκια.
Τι; Είχε πάψει από καιρό να υπάρχει το ανθρώπινο στοιχείο, μέσα σου;

Λοιπόν, θα σου ανακατέψω ένα «ο»
Αλλά δεν σου φτάνει. Σου άρεσε να ανακατεύεις τον καφέ, ε; Σωστά θυμάμαι.
Πάρε ακόμη ένα «ο» γεμάτο αηδία από ’μένα.

Τι λες; Πάμε τώρα για το σίγμα «σ»;
Τον μεγάλο μας ανεμοστρόβιλο!
Γλυκιά μου, σε δουλεύω. Χώνεψες;

Εντάξει, θέλεις και ένα ύψιλον «υ», έτσι;
Το θέλεις, το ζητάς, είναι γεμάτο πλήρη γενναιοδωρία.

Καλή μου; Ποιός περίμενε να μπορώ να γράφω τόσο ειρωνικά ποιήματα;
Ποιός; Μήτε εσύ, μήτε εγώ!

Είδωλό μου, (τώρα γελάνε και οι πέτρες και τα σκουλήκια, που τόσο μοιάζετε) τι λες; Ήρθε η ώρα για ένα λάμδα  «

Ξεριζώνω την καρδιά μου για να την κάνω δέντρο, ένα μεγάλο πράσινο δέντρο γεμάτο καρπούς για να γεμίσουν το σπίτι σου, το σπίτι μας. Το σπίτι μας, το πολυαγαπημένο.

"Σήμερα το πρωινό μου το πέρασα σκεπτόμενη εσένα, εμένα, εμάς.
Το πρώτο μας κοίταγμα, το πρώτο μας χάδι, το πρώτο μας φιλί, το γάμο μας, την πρώτη φορά που κάναμε έρωτα, την πρώτη φορά που μου είπες «σ’ αγαπώ» και δεν είχα ανάγκη να το ακούσω γιατί το έβλεπα στα μάτια σου.
Θεέ μου, είναι τόσο δύσκολο αυτό.
Ξεριζώνω την καρδιά μου για να την κάνω δέντρο, ένα μεγάλο πράσινο δέντρο γεμάτο καρπούς για να γεμίσουν το σπίτι σου, το σπίτι μας.
Το σπίτι μας, το πολυαγαπημένο.
Και γι’ αυτό δεν πρόλαβα να μαγειρέψω, γιατί σκεφτόμουν όλα αυτά.
Και κοιτούσα και τις λιγοστές φωτογραφίες που έχουμε.
Αυτές θα μου επιτρέψεις να τις πάρω εγώ. Τις θέλω μαζί μου, στην αγκαλιά μου. Σαν ένα κρυφό φυλακτό, για τον άγριο και παγερό κόσμο που με περιμένει."

~~ Η Αγάπη Δηλώνει Απών - Κική Κωνσταντίνου
Τριλογία Αγάπης από τις εκδόσεις Λεξίτυπον

Εσύ ακόμη να προμηθευτείς το βιβλίο;
Τι περιμένεις;
Ζήτησέ το μου ενυπόγραφο και με αφιέρωση.

Photo cretid: Μαρία Παρασκευοπούλου
Τοποθεσία λήψης: Λουτ…

κι από τα μάτια των ανθρώπων όταν κοιτάζουν ίσια-πέρα χωρίς το φόβο μες στην καρδιά τους, χωρίς την καθημερινή τρεμούλα για τα μικροπράματα ή έστω και για τα μεγάλα~

-Γ. Σεφέρης, «ΕΝΑΣ ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΑΚΡΟΠΟΤΑΜΙΑ»
Στoν Νάνη Παναγιωτόπουλο


Κι όμως πρέπει να λογαριάσουμε πως προχωρούμε.
Να αισθάνεσαι δε φτάνει μήτε να σκέπτεσαι μήτε να
κινείσαι
μήτε να κινδυνεύει το σώμα σου στην  παλιά πολεμίστρα,
όταν το λάδι ζεματιστό και το λιωμένο μολύβι αυλακώ-
νουνε τα τειχιά.
Κι όμως πρέπει να λογαριάσουμε πως προχωρούμε.
Να αισθάνεσαι δε φτάνει μήτε να σκέπτεσαι μήτε να
κινείσαι
μήτε να κινδυνεύει το σώμα σου στην  παλιά πολεμίστρα,
όταν το λάδι ζεματιστό και το λιωμένο μολύβι αυλακώ-
νουνε τα τειχιά.

Κι όμως πρέπει να λογαριάσουμε κατά που προχωρούμε,
όχι καθώς ο πόνος μας το θέλει και τα πεινασμένα παι-
διά μας
και το χάσμα της  πρόσκλησης των συντρόφων από τον
αντίπερα γιαλό~
μήτε καθώς το ψιθυρίζει το μελανιασμένο φως στο πρό-
χειρο νοσοκομείο,
το φαρμακευτικό λαμπύρισμα στο προσκέφαλο του παλι-
καριού που χειρουργήθηκε το μεσημέρι~
αλλά με κάποιον άλλο τρόπο, μπορεί  να θέλω να πω
καθώς
το μακρύ ποτάμι που βγαίνει από τις μεγάλες λίμνες τις
κλειστές βαθιά στην  Αφρική
και ήτανε κά…

Και να θυμάσαι πως όλος ο θησαυρός κρύβεται στις λεπτομέρειες… Στις μικρές εκείνες, μελαγχολικές λεπτομέρειες….

Kι όλα συνήθως με μια αγκαλιά ξεκινούν.
Κι η κάθε αγάπη, είχε ανάγκη εξαρχής να δείξει πως μπορεί να είναι ειλικρινής και στέρεη.
Και υπάρχουν και οι στιγμές εκείνες που η Αγάπη μπορεί να Δηλώσει Παρών μέσα από την πιο Ισχυρή της Απουσία!
Γιατί η Αγάπη, η βαθιά ουσιαστική αγάπη, δεν μπορεί να Δηλώσει Απών, οι άνθρωποι μπορούν να είναι απόντες, μα η Αγάπη ποτέ!
Εκείνη, μόνο ταλαιπωρείται, δολοφονείται, ανασταίνεται!

Και να θυμάσαι πως όλος ο θησαυρός κρύβεται στις λεπτομέρειες…
Στις μικρές εκείνες, μελαγχολικές λεπτομέρειες….
Να προσέξεις και να ενώσεις τις διασυνδέσεις!
Διάβασε με την ψυχή και όχι με τα μάτια σου τούτο το βιβλίο…..

Και θυμήσου πως όλα αρχίζουν με μια αγκαλιά και τελειώνουν με εκείνη.

και μην ξεχάσεις το κλειδί…. ποτέ το κλειδί….
μόνο εκεί που αξίζει!

~~ Η Αγάπη Δηλώνει Απών - Κική Κωνσταντίνου
Τριλογία Αγάπης από τις εκδόσεις Λεξίτυπον

Εσύ ακόμη να προμηθευτείς το βιβλίο;
Τι περιμένεις;
Ζήτησέ το μου ενυπόγραφο και με αφιέρωση.

Photo cretid: Μαρία Παρασκευοπούλου
Τοποθ…

ΕΚΦΡΑΣΤΙΚΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΤΗΣΙΑ ΜΑΘΗΤΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΧΟΡΟΥ "4DANCE ACADEMY" ΧΑΛΚΙΔΑΣ ΜΕ ΤΙΤΛΟ "ΕΙΝΑΙ ΣΤΙΓΜΕΣ"

Eκφραστικοί μου καλημέρα, ελπίζω να σας βρίσκω καλά. Προσωπικά, αν και πολύ κουρασμένη, ανυπομονώ να βγω σε άδεια για να ξεκουραστώ. Φυσικά και να γράψω! Θα μου πείτε, μα συνεχώς γράφεις! Ε, θέλω κι άλλο!
Βασικά είναι και άλλες αναρτήσεις που θέλω να μοιραστώ μαζί σας εδώ και καιρό, θα κάνω κάποιες προγραμματισμένες αναρτήσεις την περίοδο των διακοπών μου αλλά θέλω να σας πω κι άλλα... πιο εξομολογητικά πράγματα.
Μία τέτοια εκφραστική ανάρτηση σας ετοιμάζω σήμερα. Μέσα στον τόσο δύσκολο μήνα Ιούλιο για εμένα, έγινε και ένα ευχάριστο και σημαντικό γεγονός. Παρακολούθησα την ετήσια μαθητική παράσταση της σχολής χορού "4Dance Academy" την οποία και σας γνώρισα πριν κάποιους μήνες όταν παρουσιάσαμε από κοινού τα "Λάφυρα Εν Χορώ".
Θα σας δώσω τρία λινκ για να οδηγηθείτε στην σελίδα της σχολής ώστε να δείτε  το οπτικοακουστικό υλικό που προβλήθηκε κατά την διάρκεια της ετήσιας μαθητικής παράστασης της "4Dance Academy" με τίτλο "Είναι Στιγμές" στο Θέατρο Ορέσ…

ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΤΟ ΛΟΥΛΟΥΔΙ - ΚΙΚΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

Μαζί ταξιδέψαμε σήμερα, Ψυχή μου.
Μια ακόμη δική μας, Κυριακή!

Θυμάσαι;
Πως να ξεχάσεις, άραγε;

Η βόλτα μας, ο καφές μας, τα χαμόγελα, η ευχή! Πάντα η ευχή, μια αγκαλιά γεμάτη βασιλικό και αμέθυστο.

Ματάκια μου, πράσινα. Πράσινα ήτανε, θαρρώ.
Μικρή μου υπομονή, προσμονή έγινες.

Σε κρατώ στην αγκαλιά μου, σαν ένα μικρό δέντρο. Σαν οι ρίζες σου, να θέλουνε νερό. Με νέκταρ, τις ξέπλυνα. Χαμογελάς θαρρώ. Σου αφήνομαι.

Ένα ταξίδι αλληγορικό, μια στιγμή ανείπωτη μα τόσες φορές "ταλαιπωρημένη". Όμως τώρα, δεν είναι ώρα για ακρογιάλια, είναι ώρα για νανούρισμα, καλοκαιρινό. Είναι ώρα για μια μυστική συμφωνία:

Εγώ θα σου πω πως σε αγαπώ και​ εσύ θα προσπαθήσεις να με πείσεις για το αντίθετο. Θα χάσεις όμως, γιατί ξέρεις ότι δεν ισχύει αυτό.

Μετά θα κεράσω παγωτό και θα φάμε κερασάκια. Μετά - πριν κοιμηθούμε - θα γυρίσουμε πίσω. Στη σκάφη, στα λερωμένα ρούχα και στη σαπουνάδα. Θα γελάσουμε, θα αγκαλιαστούμε. Θα σου φιλήσω τα χέρια​ και εσύ θα μου δείξεις το γεράνι. Γεράνι …