Καλημέρα εκφραστικοί μου, τι κάνετε; Ελπίζω να σας βρίσκω όλους και όλες, καλά. Εγώ είμαι καλά, δημιουργική και με σαφώς καλύτερη διάθεση, τώρα που έφτιαξε ο καιρός και το φως επιστρέφει σιγά σιγά στην καθημερινότητα. Ξέρετε… αυτή η αλλαγή που δεν κάνει θόρυβο, αλλά σε μετακινεί εσωτερικά. Μετά την ακατάπαυστη βροχή, την γρίπη Α που μας επισκέφτηκε και αυτόν το χρόνο, συνεχίζουμε με χαρά και όνειρα. Όπως ίσως έχετε ήδη παρατηρήσει ή θα παρατηρήσετε, γιατί οι αλλαγές συνήθως έρχονται ήσυχα, έκανα μια μικρή αλλά ουσιαστική αλλαγή στο blog μου. Άλλαξα ελαφρώς την εικόνα του, τον τίτλο και τον υπότιτλό του. Εδώ και αρκετό καιρό σκεφτόμουν να αλλάξω τον τίτλο και τον υπότιτλο, χωρίς όμως να γίνουν κάτι τελείως διαφορετικό. Γιατί στην ουσία, ο πυρήνας παραμένει ο ίδιος: η ανάγκη για έκφραση, μοίρασμα, σύνδεση και δημιουργία. Η πρώτη μου σκέψη ήταν κάτι σαν: «Εκφράσου: προσωπικό ιστολόγιο της Κικής Κωνσταντίνου» . Μετά πέρασε από το μυαλό μου το: « Εκφράσου: σκέψεις, συναισθ...
I. Η Είσοδος Άνοιξες την πόρτα με τον ήχο που κάνει ένα βλέμμα όταν σπάει. Σου έδειξα το τραπέζι: Σκεπασμένο με λευκά γράμματα, πλεγμένα σε ύφασμα που δεν είπα ποτέ δυνατά. Σου έβαλα κρασί, από τα σταφύλια που πάτησε ο φόβος μου. Σου έδωσα ψωμί, ψημένο σε στάχτη από γράμματα που δεν έγραψα ποτέ. Δεν έφαγες. II. Ο Ίσκιος Η καρέκλα σου καθόταν καλύτερα από εσένα. Το σώμα σου έμοιαζε ξένο ή ίσως πολύ οικείο. Μίλησες, μα η φωνή σου ήταν ήχος απ’ το αύριο. Μια μέρα που δεν ήρθε, και όμως, σε μιμήθηκε τέλεια. Έβγαλα τα κεριά. Όχι για να σε φωτίσω. Αλλά για να θυμηθείς πως κάποτε έλιωσες. III. Η Μουσική Έπαιζε μια μελωδία από τρανζίστορ, σπασμένο σε τέσσερις ρυθμούς: – ο πρώτος ήταν ανάσα – ο δεύτερος βήμα – ο τρίτος σιωπή – ο τέταρτος... (ο τέταρτος δεν ακούγεται) (ήταν για σένα μονάχα) Κάθε παύση μια συμφωνία. Κάθε σιωπή, υπόσχεση. Κάθε ψίθυρος, ένα "αν". Κι εγώ, άκουγα το "ποτέ" να χτυπάει στις χορδές της κιθάρας μου. Εκείνης, με το φύλλο. Το φθινοπωρινό. IV. Η Έξοδος...