ΕΚΦΡΑΣΟΥ με την Κική

    Καλημέρα, εκφραστικοί μου! Ελπίζω να σας βρίσκω καλά… Ήθελα να μοιραστώ μαζί σας κάτι μέσα από την καρδιά μου. Το 2025 ήταν μια χρονιά γεμάτη δημιουργία και βαθιά ευγνωμοσύνη. Με βρήκε με τρεις συμμετοχές σε συλλογικές εκδόσεις και ένα προσωπικό έργο να παίρνουν τον δρόμο τους προς τους αναγνώστες. Το πρώτο μου παραμύθι, το πιο βαθύ μου όνειρο,  Ντεν: Το ελάφι που ήθελε να γίνει τάρανδος ταξίδεψε στους αναγνώστες και μου έδωσε άφθονη χαρά  (Εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές) . Το Κάνε μια αμαρτία: Σαράντα εννέα ιστορίες , στο οποίο συμμετείχαμε πολλοί δημιουργοί μέσα από διηγήματα που διερευνούν λογοτεχνικά την αμαρτία (Εκδόσεις Λογότυπο) . Το Παιδί της γης… Φύση, η μεγάλη μητέρα βρήκε τη θέση του στη συλλογική προσπάθεια του ΣΠΕΚ (Σύνδεσμος Πολιτισμού Ελλάδας Κύπρου) και μου έδωσε την τιμή και τη χαρά να συμπεριληφθεί ένα ποίημά μου για τη φύση ανάμεσα σε τόσους αξιόλογους δημιουργούς. Και η Ανθολογία Νεοελληνικής Ποίησης: Τα φάρμακά σου φέρε… κυκλοφόρησε ...

Η μυρωδιά από ψημένο κρέας τους χτύπησε πριν καν δουν την ψησταριά. Ήταν από αυτές τις μυρωδιές που δεν τις αγνοείς. Λιπαρή, ζεστή, ανακατεμένη με καπνό και κάτι γλυκό από τις μαρινάδες. Μια μυρωδιά που κολλάει στα ρούχα και στα μαλλιά και σου ξυπνάει το στομάχι πριν προλάβεις να το σκεφτείς. Έξω από το σούπερ μάρκετ είχαν στήσει τραπεζάκια, ψυγειάκια με αναψυκτικά, κουτιά με μουστάρδα, κέτσαπ, μαγιονέζα, πλαστικά ποτήρια με πάγο που έλιωνε αργά. Η ψησταριά κάπνιζε σταθερά, και κάθε τόσο ακουγόταν το «τσσς» από το λίπος που έπεφτε πάνω στα κάρβουνα. Ο κόσμος κρατούσε καλαμάκια τυλιγμένα σε λαδόκολλα. Άλλοι τα έτρωγαν σκέτα, άλλοι τα βουτούσαν σε μουστάρδα ή μαγιονέζα. Λουκάνικα κομμένα σε ροδέλες, με οδοντογλυφίδες καρφωμένες πρόχειρα. Κάποιοι είχαν μπύρες, άλλοι κόκα κόλα, πορτοκαλάδα, λεμονάδα. Τα μπουκάλια άνοιγαν με εκείνο το χαρακτηριστικό «ψσσστ» που πάντα ακούγεται πιο ωραίο όταν είσαι πεινασμένος. Εκείνος είχε μπει για να πάρει λίγα πράγματα. Ψωμί, τυρί και κάτι έτοιμο για τ...