ΕΚΦΡΑΣΟΥ Κική

Καλημέρα εκφραστικοί μου, ελπίζω να σας βρίσκω όλους καλά. Σήμερα σας έχω μια διαφορετική ανάρτηση από τις συνηθισμένες και είμαι ιδιαιτέρως χαρούμενη για αυτό. Θα σας παρουσιάσω δύο υπέροχα τραγούδια, τους στίχους των οποίων έχει γράψει η συμμαθήτρια μου στο Γυμνάσιο (καθόμασταν και στο ίδιο θρανίο για δύο χρόνια αν θυμάμαι καλά), Φωτεινή Κοροβού. Δηλώνω υπερήφανη και με χαρά σας προσκαλώ να απολαύσουμε τα τραγούδια, τον τρόπο που δημιουργήθηκαν οι στίχοι της και φυσικά την ίδια τη στιχουργό.      Η Φωτεινή Κοροβού, είναι μία νέα κοπέλα από το Μαντούδι Ευβοίας , απόφοιτη Γυμναστικής Ακαδημίας (ΑΠΘ) και σήμερα μητέρα, αποτυπώνει σε στίχους την έμπνευση που βγαίνει από τα βάθη της ψυχής της ,με ένα συναίσθημα που συναρπάζει!  Οι στίχοι της έχουν μελοποιηθεί από την Ειρήνη Τουμπάκη και τον Μάριο Στρόφαλη .   Ακολουθούν λόγια της στιχουργού για τον τρόπο έμπνευσης των στίχων της: "Στη νέα μου δουλειά, το 2021 σε ένα γραφείο χωρίς υπολογιστή στην αρχή,  έπρ...

Τι να πει κανείς για αυτή την τόσο ξεχωριστή και μαγική παρουσίαση.... Ειλικρινά, δεν υπάρχουν λόγια να περιγράψω τα συναισθήματα και τις ευχαριστίες μου. Ελάτε να πάρετε μια μικρή γεύση... (πιστέψτε με, μικρή γεύση είναι μπροστά σε όσα μοιραστήκαμε εκείνο το βράδυ). Από τις πρόβες μας...   Όμορφες στιγμές από την παρουσίαση του νέου μου βιβλίου "Η Σονάτα του Θήτα" των εκδόσεων Ανατολικός που πραγματοποιήθηκε στην "4Dance Academy Πολυχώρος Τέχνης" με υπέροχους συντελεστές, τους οποίους και ευχαριστώ ολόψυχα. Ένας πανέμορφος χώρος, γεμάτος με  φωτεινούς και δημιουργικούς ανθρώπους!    Λίγα λόγια από εμένα για το βιβλίο, πριν ξεκινήσει η θεατρική του προσέγγιση.   Απαγγελίες ποιημάτων από τους συντελεστές με σειρά εμφάνισης: Χριστίνα Κόκκαλη, Olia Angelova, Έστερ Λουκά , Ειρήνη Ζησάκου, Μαρίνα Σιακανδάρη  Σκηνοθετική προσέγγιση: Αρετή Κόκκαλη   Χορεύουν: Ζούδιαρη Αναστασία, Ζούδιαρη Αλεξάνδρα Xορογραφία: Angelova Olia   Καταπληκτικά, ταλαντού...

    -«Εκεί που τελειώνουμε εμείς αρχίζει η θάλασσα.»   (Κική Δημουλά)     -«Ίσως εκεί που κάποιος αντιστέκεται χωρίς ελπίδα, ίσως εκεί να αρχίζει η ανθρώπινη ιστορία, που λέμε, κι η ομορφιά του ανθρώπου.» (Γ. Ρίτσος)     -«…Κλείσε το σπίτι. Δώσε σε μια γειτόνισσα το κλειδί και προχώρα. Εκεί που οι φαμίλιες μοιράζονται ένα ψωμί στα οκτώ, εκεί που κατρακυλάει ο μεγάλος ίσκιος των ντουφεκισμένων. Σ’ όποιο μέρος της γης, σ’ όποια ώρα, εκεί που πολεμάνε και πεθαίνουν οι άνθρωποι για ένα καινούργιο κόσμο… εκεί θα σε περιμένω, αγάπη μου!»   (Τάσος Λειβαδίτης)     -Χρίστος Λάσκαρης, «Είναι εκεί»   Είναι εκεί, σαν ώριμη οπώρα ξαπλωμένη με το λαιμό γυμνό, το στήθος της σαν πίδακας και συ σκυμμένος πάνω της, σαν πάνω από γκρεμό, να θες να πιεις και να καταποντίζεσαι.   Πηγή:  https://itzikas.wordpress.com/page/3/

Δεν μας φώναξε κανείς «αδέρφια», δεν μας έδεσε κανείς την κόκκινη κλωστή του Μάη, στους άλλοτε λευκούς αγκωνές, που είχαν χρώμα, βυσσινί. Η μορφή σου με ταλαιπωρεί τα βράδια. Με δένει νοερά σε μια παλάμη, μεταίχμια. Μου εξιστορεί παραμύθια που δεν έζησα πλάι σου, δράκους, κόσμους αφύσικους μα γοητευτικούς. Δεν μπορείς να δεις την μορφή σου, δεν έχει αλλάξει οπτική η σκιά, δεν λέει να φύγει από πάνω μας, το δέρμα των απωτέρων σκοπών. Δεν μπορεί αυτή η πληγή, να πάει τη ζωή στο «κρεβάτι» της νηνεμίας. Δεν μας εγκατέλειψε η Γαλήνη, εμείς της παραχωρήσαμε ένα μερτικό, που δεν νοήσαμε πότε μας. Απόψε, θα σου πω μια ιστορία: «Χάσαμε, αιχμαλωτίζοντας το φως.»   Τραγούδι Okay, Donc... L'histoire C'est Καλλιτέχνης Tyufyakin Konstantin Με άδεια για το YouTube από Audiam (Label); BMI - Broadcast Music Inc., Audiam (Publishing)

Καλημέρα εκφραστικοί μου, για όταν θα έχετε χρόνο: http://www.eviatopblog.gr/2020/01/blog-post_8225.html#more Για το αρχείο του μεγάλου μας Ποιητή εδώ:  https://www.onassis.org/el/initiatives/cavafy-archive/   Επεστρεφε Επέστρεφε συχνά και παίρνε με, αγαπημένη αίσθησις επέστρεφε και παίρνε με- όταν ξυπνά του σώματος η μνήμη, κ'επιθυμια παληα ξαναπερνα στο αίμα, όταν τα χείλη και το δέρμα ενθυμούνται, κ'αισθανονται τα χέρια σαν ν'αγγιζουν πάλι. Επέστρεφε συχνά και παίρνε με την νύχτα, όταν τα χείλη και το δέρμα ενθυμούνται'''   Κωνσταντίνος Καβάφης  

Τίτλος ποιήματος: Η Ταπετσαρία Στίχοι/Απαγγελία: Κική Κωνσταντίνου  Σε εκείνα τα χαλάσματα κάτι κατοικεί ένας μαγνήτης. Είναι δώρο, των ζωντανών νεκρών. Ακούω μια μελωδία παράταιρη. Χαλάει το νεκρό δέρμα των τοίχων. Ξυπνούν τα παιδιά των νεκρών. Ξεπροβάλλουν δύο μάτια σαν ένα καταραμένο φυλακτό.   Η ταπετσαρία χαρακώθηκε. Οι τοίχοι είναι γυμνοί.   Μουσική: Someday URL: https://icons8.com/music/   Τίτλος ποιήματος: Εκείνο το Κορίτσι Στίχοι/Απαγγελία: Κική Κωνσταντίνου  Πείθω τον εαυτό μου πως όλα αυτά ήταν μια συμπεριφορά αναίτια του κοριτσιού με τα μεγάλα μάτια. Με το φεγγάρι καρφωμένο στα δόντια της. Με τα άστρα να λούζουν τις φλέβες της, άργιλο.   Μουσική υπόκρουση βίντεο:  Someday https://icons8.com/music/?fbclid=IwAR...     Βρείτε με εδώ: https://www.facebook.com/kikh.konstan ... https://www.facebook.com/kikhkon/ https://www.instagram.com/kikh_konsta ... https://twitter.com/kikh_konstantin w...

Με τρομάζει η θλίψη που μοιάζει με λουλούδι. Με τρομάζει το πέταλο, που αντί να μαραίνεται, ανθίζει. Λες και όλα ανάποδα, γίνονται. Λες και η τροχιά, μας οδηγεί σε ένα αλησμόνητο πεδίο. Μέσα σε εκείνη τη στοά, υπάρχει μια ανυπεράσπιστη χαραμάδα. Εκεί, μια πλαγιά, μας οδηγεί σε έναν κόσμο αθέατο. Μέσα στην βαλίτσα μου, έχω μόνο υπομονή. Υπομονή για ένα ακόμη αδιέξοδο . Εκείνο το βράδυ, κενό. Εκείνη την ημέρα, φλόγα. Αγέλαστη φλόγα, καυστική. Έσω, κατοικούν αμέριμνα τα χαμοπούλια. Στις μνήμες και στα όνειρα, πίστωση δεν έκανα. Ποτέ μου δε λύγισα, δεν γύρισα πίσω. Ακόμη και στα δύσκολα, στην πλήρη απελευθέρωση, υπέμεινα την κάθε παράλογη σκέψη των «μικρών» ανθρώπων. Μου έγιναν βάρος. Αφόρητο βάρος. Έγιναν πέτρες. Ελαφριές πέτρες, γεμάτες μπετό και ατσάλι. Σε εκείνη την Παραμυθούπολη, την Άυλη Πολεμοχώρα, εντόπισα τον Οίκτο. Ήταν δέσμιος, σαν ένα ορειχάλκινο υφαντό. Κανένα μενταγιόν δεν ήταν σύμβολο αιχμαλωσίας. Ούτε δώρου, θαρρώ. Το παιδί στο σεντόνι δεν μα...

Θέλω όλα να τα εξερευνήσω εδώ και τώρα. Όλα Εδώ Τώρα Σήμερα Χθες Που το χθες, ήταν το λεπτό που πέρασε. Όλα εδώ Τώρα Δικά μου Δίχως υπεκφυγές και δίχως ανακαλύψεις Δίχως ζωή και δίχως θάνατο Σαν σε μια κλωστή να ονειροβατώ και σαν - σε μια γνώριμη αλάνα - να παίζω ποδόσφαιρο, σαν να έγδαρα τα γόνατά μου χθες. Και θέλω κι άλλο… κι άλλο… κι άλλο.. Δίχως ντροπή και δίχως έλεος. Δίχως μνήμες, μόνο με σκέψεις και ενίοτε με υπεκφυγές. Πονάω, μ’ ακούς; Ο θώρακάς μου καίει, με λιώνει, νιώθω το μέτωπό μου σαν να έχει βγάλει ρίζες και οι φλέβες, σαν τέρατα καραδοκούν και επιμένουν. Επιμένουν να με θυσιάσουν για το τίποτα. Κι όλα σοβαροφανή, δίχως αιτία και δίχως συνέπεια. Όλα να σφάζουν το τέμενος μια ξεχασμένης χώρας που εδώ και χρόνια αναζητώ. Κουρσάρος είμαι και ενίοτε ναυαγός. Τι θες εσύ; Τι σε ενοχλεί; Το δάκρυ; Ο φόβος; Ο θυμός; Είναι η ζωή μου μια ξεχασμένη παροικία. Παροικία, καταλαβαίνεις τι εννοώ; Μπορείς να δεις τι κρύβουν οι λέξεις; Βλέπεις τ...

" Ο Αρκτούρος ομιλεί Ευλογεί την Αγάπη σαν ένα παθιασμένο σύννεφο. Μελοποιεί την Αγάπη σαν ένα ματωμένο φεγγάρι. Υμνεί την Αγάπη σαν ένα λευκό ερπετό." Moυσική επένδυση βίντεο:  The Cinematic Orchestra Arrival of the Birds & Transformation     " Τον ήθελαν, διακαώς τον ήθελαν. Νομίζω πως τον ήθελαν περισσότερο από ότι εγώ. Τον ήθελαν τόσο πολύ που ήταν έτοιμοι να σκοτώσουν για να τον αποκτήσουν. Και ποιόν θα σκότωναν άραγε, εμένα ή εκείνον; Εκείνον! Αυτός ήταν ο στόχος, η πολύτιμη λεία. Αυτόν ήθελαν! Θα τον σκότωναν μόνο και μόνο για να τον έχουν, έστω και νεκρό. Οι αλήτες!   "Πρόβατο επί σφαγή" ακούστηκε μια αδιόρατη φωνή από κάπου. ''Λύκος σε κοτέτσι" απάντησε κάτι πηγαία μέσα μου."

Σε περίμενα.. κάτω από το φως των κεριών, σε περίμενα. Ξεχάστηκε η καρδιά μου, σε εκείνον τον βυσσινί καναπέ το βράδυ, που έμελε να ξεχάσω το όνομά σου. Προσπάθησα, σαν καλοκουρδισμένο ρολόι, προσπάθησα, να πετάξω από πάνω μου κάθε είδους μελαγχολική υπόνοια, που αποσκοπεί σε χαλασμένους δείκτες που γυρίζουν το χρόνο πίσω, σε κάθε υποδουλωμένη​ στιγμή, που πασχίζω, σφίγγοντας τα δόντια να ξεπεράσω. Προσπάθησα, μα δεν τα κατάφερα. Σου ζήτησα, σε παρακάλεσα, ναι, αυτό ήταν παρακαλετό και ικεσία. Σου ζήτησα λοιπόν, να με αφήσεις να ταξιδέψω πίσω, στη στιγμή που οι ζωές μας ενώθηκαν κάτω από ένα χλωμό, μελαγχολικό​ φεγγάρι, μα δε με άφησες. Γιατί αγάπη μου, γιατί δε με άφησες; Το μόνο που ήθελα ήταν να αποκοιμηθώ. Μια αγκαλιά, και το ταξίδι μου θα ξεκινούσε. Είχα ήδη οραματιστεί την κουβέρτα της επιβίβασης. Θα ήταν εκείνη η πράσινη η φλις. Θυμάσαι; Εκεί πετούσαμε τα σπόρια, βλέποντας ταινία. Εκεί σμίγανε οι κάλτσες μας, οι καφέ. Εκεί η αγάπη, θάφτηκε στο πρώτο...

Τίτλος Διηγήματος: Η Σιμώνη Κοιμήθηκε Νωρίς  Συγγραφή/Αφήγηση: Κική Κωνσταντίνου "Στο όνειρό μου ήμουν ντυμένη νύφη αλλά πρόσεξε, μία νύφη που επέπλεε σε έναν βυθό. Ήταν κάπως περίεργο. Αιωρούνταν η ψυχή μου κάτω από ένα γαλάζιο κρυστάλλινο νερό και το σώμα μου, τέμνονταν πάνω από μία διάφανη πράσινη βλάστηση ενώ τα ψάρια με διαπερνούσαν. Χρόνια είχα να αισθανθώ τόσο καθαρή μέσα μου, να νιώθω, πως μέσα μου δεν κατοικεί τίποτα παρά μόνο μία λευκή ζεστή χιονοστιβάδα. Πάω στοίχημα, πως αν η ψυχή μας μπορούσε να ζωγραφίσει την αγνότητα, θα έφτιαχνε τον πίνακα που οραματίστηκα μόλις." Τίτλος Ποιήματος: Νεκρός Άγγελος Συγγραφή/Αφήγηση: Κική Κωνσταντίνου "Μεταφέρω απόψε δελφίνια νεκρά. Ένα Δύο Τρία Τέσσερα Πέντε Έξι Και κάτι λιγότερο από δύο δεκάδες τα φτερά της. Εφαπτόμενα φτερά... Ακέραια και καταστροφικά....   Σε "φορτώθηκα" Σαν ενοχή σε "φορτώθηκα" και ψάχνω τόπο και χρόνο, να σε εναποθέσω... Πώς ν...

Τίτλος: Τα άστρα τη νύχτα μικραίνουν  Στίχοι/Απαγγελία: Κική Κωνσταντίνου  Μουσική: Okay, donc... L'histoire c'est...  URL: https://icons8.com/music/  " Τα άστρα τη νύχτα μικραίνουν. Τα έχεις δει πως μικραίνουν; Ρουμπίνια γίνονται… Πόθοι ευγενικοί, αναμετριούνται. Βουνά γυμνά, καίγονται. Οι οργάντζες ψάχνουν να βρουν τα ξεχασμένα βολάν τους, ταίρι γίνονται. Μνήμες αλιεύουν. Στιγμές θα μείνουν, αναλλοίωτες και χαραγμένες σαν ένα ιστιοπλοϊκό κανό που μάζεψε «αλάτι». Θαλασσινό αλάτι, γεμάτο ζωή και στέψη. Μία ακόμη ανάμνηση, ένας ακόμη στόχος, ένα ακόμη βραβείο. Μία επιτυχία και ένας ακόμη θεσμός. Μπροστά μας χαράζει η πορεία ενός πεφταστεριού και ο κόκκινος πλανήτης, φλέγεται από επιθυμία. Μαζί μου, ζήσε. Εναντιώσου. Αγάπησε. Βάφτισε την κάθε στιγμή αιωνιότητα και άσε με να μικραίνω τα άστρα στα μάτια σου μα να τα μεγαλώνω στο μυαλό και στην καρδιά σου. " Τίτλος: Η Δύναμή σου (#2)  Στίχοι/Απαγγελία: Κική Κωνσταντίνου  Cr...

Τίτλος: Ο Ήλιος  Στίχοι/Απαγγελία: Κική Κωνσταντίνου  Ποιητική συλλογή: Τα Λάφυρα της Ψυχής μου  Εκδόσεις mystory.gr, 2015   Μουσική: Lifestream  URL: https://icons8.com/music/ "Έκλαψες απο ’κει ψηλά που μας έβλεπες να λυπούμαστε για σένα και ράντισες τον κόσμο μας με τα μαύρα σου δάκρυα! Ακόμη κι έτσι, κατάφερες να είσαι κοντά μας! Είσαι δίπλα μας! Βρίσκεσαι εδώ, κάτω στη γη! Έκανες τα δάκρυά σου να ανθίσουν για να μας δείξεις πως θα είσαι κοντά μας για πάντα! Πόσο ίδιος είσαι με εμάς! Αναγεννήθηκες μέσα από τα δάκρυά σου, τους σπόρους σου, τις δικές μας λεγόμενες στάχτες!"   Τίτλος: Η Σελήνη  Στίχοι/Απαγγελία: Κική Κωνσταντίνου Ποιητική συλλογή: Τα Λάφυρα της Ψυχής μου  Εκδόσεις mystory.gr, 2015   Μουσική: Okay, donc... L'histoire c'est...  URL: https://icons8.com/music/  "Σαν γνήσιο, άγριο θηλυκό δημιουργείς αντιπάλους και ενίοτε προκαλείς εκνευρισμό. Είσαι γυναίκα όμως και...

Ένα μεγάλο και ζεστό ευχαριστώ στην συγγραφέα - ποιήτρια και φίλη θα έλεγα  Smaragdi Mitropoulou  και την "Ανδριακή εφημερίδα", για την ζεστή φιλοξενία - τόσο εμού αλλά όσο και του αγαπημένου μου λογοτέχνη, ποιητή και φίλου  Θεοφάνης Λ. Παναγιωτόπουλος  - για την προβολή των έργων μας, τόσο στην έντυπη μορφή της αλλά όσο και στην ηλεκτρονική. Τιμή και χαρά μας. Να είστε όλοι καλά! Ακολουθήστε το λινκ που σας δίνω για να οδηγηθείτε στην στήλη "θαλασσινά μονοπάτια του βιβλίου" και εύχομαι να σας ταξιδέψει βαθιά η "αλμύρα" τους:  https://andriakipress.gr/2019/03/31/thalassina-monopatia-toy-vivlioy/?fbclid=IwAR2hr3Z7CBwk8GOiOFAU5msaMer2xKZhtcMv2-UQxmkT3c4joE1eTpEjqEk Eκφραστικοί μου, καλημέρα. Ελπίζω να σας βρίσκω καλά. Θα ήθελα να με συγχωρέσετε που δεν έχω τον απαιτούμενο χρόνο ώστε να επισκεφτώ τα σπιτάκια σας και να σας απολαύσω με τον τρόπο που θα ήθελα αλλά πάντα προσπαθώ έστω και "κλεφτά" να σας παρακολουθώ ώστε να ξέρω...