Τρίτη, 30 Ιουνίου 2015

ΘΑ 'ΡΘΕΙ ΚΑΙΡΟΣ - ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΓΩΓΟΥ.




Θα 'ρθει καιρός
που θ΄ αλλάξουν τα πράματα.
να το θυμάσαι Μαρία.

Θυμάσαι Μαρία στα διαλείμματα
εκείνο το παιχνίδι
που τρέχαμε κρατώντας τη σκυτάλη

- μη βλέπεις εμένα - μην κλαις.
 εσύ είσ΄ η ελπίδα

άκου θα 'ρθει καιρός
που τα παιδιά θα διαλέγουνε γονιούς
δε θα βγαίνουν στην τύχη

Δε θα υπάρχουν πόρτες κλειστές
με γερμένους απέξω
Και τη δουλειά
θα τη διαλέγουμε
δε θά `μαστε άλογα να μας κοιτάνε στα δόντια.

Οι άνθρωποι - σκέψου! -
θα μιλάνε με χρώματα
κι άλλοι με νότες

Να φυλάξεις μοναχά
σε μια μεγάλη φιάλη με νερό
λέξεις κι έννοιες σαν κι αυτές
απροσάρμοστοι, καταπίεση, μοναξιά, τιμή, κέρδος, εξευτελισμός,
για το μάθημα της ιστορίας.

Είναι Μαρία - δε θέλω να λέω ψέματα -
δύσκολοι καιροί.
Και θάρθουνε κι άλλοι.

Δεν ξέρω - μην περιμένεις κι από μένα πολλά -
τόσα έζησα τόσα έμαθα τόσα λέω

κι απ΄ όσα διάβασα ένα κρατάω καλά:
«Σημασία έχει να παραμένεις άνθρωπος».
Θα την αλλάξουμε τη ζωή!
Παρ΄ όλα αυτά Μαρία.

Δευτέρα, 29 Ιουνίου 2015

ENA ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΗΣΜΟΝΗΤΗ ΜΕΛΙΝΑ ΜΕΡΚΟΥΡΗ.

 

Μελίνα Ασλανίδου - Μελίνα | Official Audio Release (HQ) | © 2014 Heaven Music S.A. Greece. Μουσική: Γιώργος Παπαδόπουλος Στίχοι: Κυριάκος Ντούμος

Δε σε φοβάμαι κι ας μου λες
Κρατάω μαχαίρι
Έχω στα στήθια μου τους στίχους του Σεφέρη
Έχω του Γκάτσου την Αμοργό
Έχω τον Κάλβο, το Σολωμό.
Δε σε φοβάμαι
Δε σε φοβάμαι κι ας μου λες
Φύγε Μελίνα
Έχω έναν ήλιο φυλαχτό απ' τη Βεργίνα
Έχω τον Όλυμπο, τον Υμηττό
Το Παλαμίδι, την κυρά της Ρω
Δε σε φοβάμαι

Δε σε φοβάμαι
Δε σε φοβάμαι
Με την Ελλάδα εγώ ξυπνάω
Και κοιμάμαι

Δε σε φοβάμαι κι ας μου λες
Φύγε σου λέω
Έχω μια θάλασσα αγάπες στο Αιγαίο
Έχω στη Κρήτη ένα Θεό
Ένα ακρωτήρι κι ένα σταυρό
Δε σε φοβάμαι
Δε σε φοβάμαι κι ας μου λες
Φύγε απ' τη μέση
Έχω ένα δέντρο στην Επίδαυρο φυτέψει
Έχω μια ορχήστρα κι ένα βωμό
Έχω το λόγο μου τον τραγικό
Δε σε φοβάμαι


Έτσι, για να μη ξεχνάμε τους αληθινούς ηγέτες και την πλούσια κληρονομιά μας!

ΚΑΙ ΤΟ ΑΥΡΙΟ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ! ΤΙ ΑΥΡΙΟ ΘΑ ΤΟΥΣ ΔΩΣΟΥΜΕ;




Στίχοι: / Μουσική / Πρώτη εκτέλεση:
Διονύσης Σαββόπουλος

Δεν ξέρω τι να παίξω στα παιδιά
στην αγορά, στο Λαύριο
Είμαι μεγάλος, με τιράντες και γυαλιά
κι όλο φοβάμαι το αύριο

Πώς να κρυφτείς απ' τα παιδιά;
Έτσι κι αλλιώς τα ξέρουν όλα.
Και μας κοιτάζουν με μάτια σαν κι αυτά
όταν ξυπνούν στις δύο η ώρα

Ζούμε μέσα σ' ένα όνειρο που τρίζει
σαν το ξύλινο ποδάρι της γιαγιάς μας
μα ο χρόνος ο αληθινός
σαν μικρό παιδί είναι εξόριστος
μα ο χρόνος ο αληθινός
είναι ο γιος μας ο μεγάλος κι ο μικρός

Δεν ξέρω τι να παίξω στα παιδιά
μα ούτε και στους μεγάλους
πάει καιρός που έχω μάθει ξαφνικά
πως είμαι ασχημοπαπαγάλος

Πώς να τα κρύψεις όλα αυτά;
Έτσι κι αλλιώς τα ξέρουν όλοι.
Και σε κοιτάζουν με μάτια σαν κι αυτά
όταν γυρνάς μέσα στην πόλη

Ζούμε μέσα σ' ένα όνειρο που τρίζει
σαν το ξύλινο ποδάρι της γιαγιάς μας
μα ο χρόνος ο αληθινός
σαν μικρό παιδί είναι εξόριστος
μα ο χρόνος ο αληθινός
είναι ο γιος μας ο μεγάλος κι ο μικρός





 Και για να γλιτώσει το παιδί πρέπει να παλέψουν οι μεγάλοι...!

Παρασκευή, 26 Ιουνίου 2015

ΓΙΑ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ...ΤΟΝ ΣΥΜΜΑΧΟ ΚΑΙ ΟΔΗΓΟ ΜΟΥ!


Ο ταξιδιώτης παίρνει μονάχα ένα δρόμο. Ο ονειροπόλος τους παίρνει όλους.
Julos Beaucarne, 1936-, Βέλγος τραγουδοποιός


Ζω μέσα στα όνειρά μου. Κι άλλοι άνθρωποι ζουν μέσα σε όνειρα, μόνο που δεν είναι τα δικά τους.
Herman Hesse, 1877-1962, Γερμανός συγγραφέας


Το όνειρο είναι το ενυδρείο της νύχτας.
Βίκτωρ Ουγκώ, 1802-1885, Γάλλος συγγραφέας


Είναι διγαμία ν’ αγαπάς και να ονειρεύεσαι.
Οδυσσέας Ελύτης, 1911-1996, Ποιητής, Νόμπελ 1979


Όπως όλοι οι ονειροπόλοι, έκανα το λάθος να πιστέψω πως το ξύπνημα από το όνειρο ήταν η πραγματικότητα.
Jean-Paul Sartre, 1905-1980, Γάλλος φιλόσοφος


Όλα τα πράγματα που έχει ξεχάσει κανείς κραυγάζουν για βοήθεια στα όνειρά του.
Elias Canetti, 1905-1994, Συγγραφέας Εβραιοβουλγαρικής καταγωγής


Ο καλύτερος λόγος για να ονειρεύεσαι είναι ότι στα όνειρα δεν χρειάζονται εξηγήσεις.
Ashleigh Brilliant, 1933-, Βρετανός σκιτσογράφος


Ονειρεύομαι. Μερικές φορές σκέφτομαι ότι αυτό είναι το μόνο σωστό πράγμα που κάνω.
Haruki Murakami, 1949-, Γιαπωνέζος συγγραφέας



"Εγώ έμαθα πως τα ρομπότ και τα κομπιούτερ προγραμματίζονται και όσο χρήσιμα και να είναι δεν έχουν ψυχή, δεν έχουν καν ουσία γιατί την ουσία στο κάθε αντικείμενο τη δίνουμε εμείς με βάση τα συναισθήματα που μας βγάζει, που μας γεννά.
Μπορεί να κάνω και λάθος…. Χαίρομαι όμως που μέχρι στιγμής δεν ένιωσα ποτέ ρομπότ μα ένιωσα ένας ακόμη γητευτής ονείρων, απο αυτούς τους τρελούς, που ακόμη κι αν δε τα κατακτήσουν ποτέ, κλείνουν τα μάτια, ονειρεύονται, χαμογελάνε, ελπίζουν και όλα αλλάζουν….
Όλα κάποια στιγμή αλλάζουν… Και με όνειρα θα ειναι πάντα καλύτερα… ελεύθερα, ανέμελα, απτά με το δικό μου μάτι… Με προγραμματισμό όμως θα ειναι στημένα…, δέσμια…, κλειστοφοβικά.
Και τα όνειρα ανεμίζουν… Ίσως γι αυτό να ειναι άπιαστα… Ίσως να πρέπει…"


Και έκλεισα με κάτι δικό μου, ίσως γιατί έτσι να έπρεπε.... 

Δευτέρα, 22 Ιουνίου 2015

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΤΟΥΣ ΜΠΑΜΠΑΔΕΣ ΜΑΣ!


Υποτίθεται πως κάθε άντρας μπορεί να γίνει πατέρας. Χρειάζεται όμως κάτι παραπάνω για να γίνει «μπαμπάς»
Ανώνυμος

Το βρήκα τόσο χαριτωμένο! ;)
Χρόνια πολλά με μία μικρή καθυστέρηση απο μένα σε όλους τους μπαμπάδες του κόσμου και στον δικό μου φυσικά που είναι υπέροχος! Να τους χαιρόμαστε εκφραστικοί μου φίλοι!

Δε θα μπορούσα να μην αναδημοσιεύσω και ένα ποίημα που βρήκα σερφάροντας στο διαδίκτυο για τον πατέρα και μου άρεσε πάρα πάρα πολύ.

Είναι το ακόλουθο:

Ξέρεις πατέρα, είναι πολλά αυτά τα "λίγα" που μας κρατούν εδώ. Καρφωμένους στη γη. Γι' αυτό το κάτι, που ποιος ξέρει αν θα 'ρθει. Μόλις χθες πατέρα κατάλαβα τι είναι αλήθεια η μικρή μας στιγμή. Κι όλο ξεφεύγει πατέρα. Ένα πραφ κι έφυγε. Δεν προλαβαίνω ούτε καν να την χωρέσω.
Θυμάσαι πατέρα, όταν ήμουν μικρή; Στα μάτια σου έμαθα την αλήθεια του κόσμου. Να μη μισώ, να αγαπάω, να μοιράζομαι. Είναι αργά για μας πατέρα στον κόσμο ετούτο. Είναι σκληρή η ζωή για μας τους απ' αλλού φερμένους. Όμως εμείς, εκεί πατέρα. Κάθε μέρα σε πείσμα των καιρών, να σκαλίζουμε τη ζωή με τα νύχια μας. Για το αύριο πατέρα. Για να λέμε πως κάτι θα μείνει εδώ από μας. 
Δεν φοβάμαι πατέρα, όχι πια. Μόνο να, που και που, μια θλίψη ανεβαίνει και με πνίγει. Για εκείνα που γλίστρησαν και δεν τα πρόλαβα, επειδή εθώρουνα πως έχω καιρό. Έκανα λάθος πατέρα. Μα θα μου πεις πως ακόμα μπορώ. Προλαβαίνω, έτσι πατέρα; Μόνο αυτό να μου πεις. Προλαβαίνω. Και αν όχι πατέρα, να' σαι εδώ, να κρατηθώ, να μην φύγω στο κύμα.
Δεν στο λέω, μα πολλές φορές ντρέπομαι για ό, τι δεν κατάφερα πατέρα. Για τις ελπίδες που διέψευσα. Θα προσπαθήσω πατέρα, θα δεις. Και τότε θα λάμπω πατέρα. Σαν Κρήτη θα φαίνομαι στη Μεσόγειο. Βουνοκορφή στ' Ανωγειανά όρη.
Κάπου εδώ θα κλείσω πατέρα. Μα πριν τελειώσω θέλω να σου πω ευχαριστώ. Γιατί συνεχίζεις και είσαι ένας φάρος αναμμένος για να μην σκοντάφτει το σκαρί μου. Που ενώ δεν μπορείς, ΟΛΑ τα μπορείς για να μπορώ. Που ακόμη και τώρα που μεγάλωσα, εξακολουθείς να μου δίνεις μαθήματα ζωής και συμπεριφοράς. Που κάθε που κλαίω χωρίς να ρωτάς, χωρίς να μιλήσεις, ανοίγεις τα χέρια σου για να κλάψω μέσα.
Πατέρα σε ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήσουν αυτό που είσαι, δεν θα ήμουν αυτό που είμαι. Και κυρίως γιατί εξακολουθείς να μου θυμίζεις πως θέλει κότσια να παραμείνεις άνθρωπος. Για όλα αυτά Πατέρα. Και για τα άλλα.





Καλημέρα και καλή εβδομάδα να έχουμε! Με αγάπη γύρω μας! Αγάπη και χαρά! Σαν αυτή τη χαρά που κάθε μπαμπάς θέλει να βλέπει στο πρόσωπο του παιδιού του! :)

Παρασκευή, 19 Ιουνίου 2015

ΠΟΤΕ ΔΕ ΚΑΤΑΛΑΒΑ...


Ποτέ δε κατάλαβα γιατί σε ντύνουν με μαύρα πέπλα και μαύρους μανδύες.
Ποτέ δε κατάλαβα γιατί μοιάζεις τόσο γαλήνια και αέρινη, μέσα στον τόσο έντονο δυναμισμό που κρύβεις και γεννάς.
Ποτέ δε κατάλαβα γιατί σε παρουσιάζουν σαν μια μυστηριώδη, μαυροφορεμένη γυναίκα που συνοδεύετε πάντα από κάποιον τυχάρπαστο τυχοδιώκτη.

Για μένα σήμερα φόρεσες σακάκι μαύρο και πουλόβερ βαρύ!
Έπιασες κότσο ψηλό τα καστανά μαλλιά σου και τα σκέπασες με ένα μεγάλο, μαύρο, δαντελένιο καπέλο.
Με ένα σκουρόχρωμο παντελόνι φαρδύ φρόντισες να καλύψεις τα λευκά ακροδάχτυλα των ξυπόλητων ποδιών σου.

Βαριά και κουρασμένη δείχνεις καθώς περπατάς και βαδίζεις μέσα και πάνω απο ξένα περβάζια. Δε μπορώ να μη διακρίνω το κόκκινο που στάζουν τα ματωμένα σου δάχτυλα. Οι τρυπημένες πατούσες σου!

Μια κόκκινη γραμμή που λάμπει μέσα στο σκοτάδι σέρνεται ξοπίσω σου και νιώθω τον πόνο βλέποντας το σώμα σου να τρέμει, να σπαράζει.

Απόσπασμα από το ποίημα σε ελεύθερο στίχo "Νύχτα", της ποιητικής συλλογής "Τα Λάφυρα της Ψυχής μου".




Μπορείτε να προμηθευτείτε τη ποιητική συλλογή "Τα Λάφυρα της Ψυχής μου" καθημερινά (και μέχρι τις 21 Ιουνίου) από τις 6.30 το απόγευμα μέχρι τις 11.00 το βράδυ, στην 34η έκθεση βιβλίου στην παραλία της Θεσσαλονίκης, στο περίπτερο 4. Η τιμή του βιβλίου είναι 10€.

Το απεικονιζόμενο βιβλίο είναι μία ποιητική συλλογή που περιλαμβάνει 13 μοντέρνα, στοχαστικά, ανθρωποκεντρικά ποιήματα ποικίλης θεματολογίας που στρέφονται γύρω από τον άξονα των ανθρώπινων συναισθημάτων και προσπαθούν με τον δικό τους τρόπο να συλλάβουν και να αποδώσουν το θαύμα και το μεγαλείο του Ανθρώπου και της Ζωής.

Προσφιλείς εκφραστικοί μου τρόποι με τους οποίους επιτυγχάνεται ζωντάνια και παραστατικότητα είναι η θεατρικότητα (αποστροφή του ποιητικού υποκειμένου σε β ενικό, κινητικότητα των ηρώων και μια γενικότερη σκηνοθετική οργάνωση του χώρου και των προσώπων), η εικονοπλασία, το πεζολογικό ύφος, η απλή και καθημερινή σύνταξη και λεξιλόγιο.

Όπως καταλάβατε φίλοι, ένα Σαββατοκύριακο έμεινε ακόμη για τη λήξη του 34ου φεστιβάλ βιβλίου στη Παραλία της Θεσσαλονίκης. Όσοι θέλετε να αποκτήσετε τα Λάφυρα και είστε κάπου εκεί κοντά, να ξέρετε πως μέχρι της 21 θα διατίθονται εκεί. Έπειτα, βλέπουμε! ;)

Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους! Καλό απόγευμα! Να έχετε ένα όμορφο και γαλήνιο ΣΚ! :)

ΤΑ ΛΑΦΥΡΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΟΥ ΣΤΟ ΚΑΡΝΑΓΙΟ ΧΑΛΚΙΔΑΣ



Η μοναξιά που αισθάνεσαι στη θάλασσα είναι προσωπική και ζωντανή. Δεν σε καταβάλλει ούτε σε αποθαρρύνει. Είναι μια διεγερτική μοναξιά.

Anne Morrow Lindbergh, 1906-2001, Aμερικανίδα συγγραφέας & πιλότος









Από τότε που κουράστηκα να ψάχνω, έμαθα να βρίσκω.
Κι από τότε που ο άνεμος μου εναντιώθηκε, έμαθα να σαλπάρω με όλους τους ανέμους.

Friedrich Wilhelm Nietzsche ( 1844-1900 , Γερμανός φιλόσοφος)






Τα μυστικά της θάλασσας ξεχνιούνται στο ακρογιάλι.

Γιώργος Σεφέρης, 1900-1971, Έλληνας ποιητής, Νόμπελ 1963




 
Η Ιθάκη σ’ έδωσε τ’ ωραίο ταξίδι.
Χωρίς αυτήν δεν θά βγαινες στον δρόμο.
Άλλα δεν έχει να σε δώσει πια.

Κωνσταντίνος Καβάφης, 1868-1933, Ποιητής





 
Έχοντας ερωτευτεί και κατοικήσει αιώνες μες στη θάλασσα έμαθα γραφή και ανάγνωση.

Οδυσσέας Ελύτης, 1911-1996, Ποιητής, Νόμπελ 1979





Εκτός από τη μάνα σου κανείς δε σε θυμάται
σε τούτο το τρομακτικό ταξίδι του χαμού…

Νίκος Καββαδίας, 1910-1975, Ποιητής & Ναυτικός



Καρνάγιο:

Το καρνάγιο είναι δημώδης όρος της κοινής ναυτικής γλώσσας ενετικής προέλευσης. Με τον όρο αυτό νοούνται τμήματα αιγιαλού εντός λιμένων ή όρμων που λόγω της ομαλής κλίσης του επιτρέπει την ανέλκυση και καθέλκυση μικρών σκαφών, περισσότερο ξύλινων προκειμένου να υποστούν "καρναγιάρισμα" δηλαδή υφαλοκαθαρισμούς, υφαλοχρωματισμούς, καλαφατίσματα, παλαμίσματα κ.λπ. Ο όρος αυτός αναπτύχθηκε κυρίως στις περιοχές που βρέθηκαν για πολύ καιρό ενετοκρατούμενες σε αντίθεση του αντίστοιχου όρου ταρσανάς που αναπτύχθηκε περισσότερο στις τουρκοκρατούμενες περιοχές.
Και ενώ στην αρχή τα καρνάγια αποτελούσαν χώρους μόνο για μικρές επισκευαστικές κυρίως δραστηριότητες στη συνέχεια άρχισαν σ΄ αυτά να ναυπηγούνται και μεγαλύτερα σκάφη από εκείνα που ναυπηγούνταν στους ταρσανάδες. Έτσι μετά την Παλιγγενεσία οι πρώτες ναυπηγικές μονάδες ήταν τα μεγάλα καρνάγια της εποχής που βρίσκονταν στο Γαλαξίδι, τη Σύρο και στον Πόρο. Πολύ αργότερα άρχισαν ν΄ αναπτύσσονται επίσης και σ΄ άλλα νησιά όπως στην Αίγινα και βεβαίως στον Πειραιά και ειδικότερα στη περιοχή του Περάματος.
Και όμως αυτές οι μικρές μονάδες απετέλεσαν την αρχή ("μαγιά") του ναυπηγικού θαύματος που παρατηρήθηκε αμέσως μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο σε μία αξιοπρόσεκτη ελληνική ναυπηγική υποδομή φθάνοντας κάποια χρονική περίοδο η Ελλάδα να έχει τις μεγαλύτερες δεξαμενές της Μεσογείου και από τις μεγαλύτερες ναυπηγικές μονάδες του ίδιου χώρου.
Βέβαια το "καρνάγιο" μπορεί να μη καθιερώθηκε ως τοπωνύμιο, όπως ο ταρσανάς, πλην όμως σήμερα έχει καταστεί από τις προσφιλέστερες ονοματοδοσίες παραλιακών νυκτερινών λεσχών (μπαρ) με εμφανείς διαστάσεις το καρναγιάρισμα των θαμώνων στη διασκέδαση.




"Τα Λάφυρα της Ψυχής μου" φίλοι δε θα μπορούσαν να λείπουν από το Καρνάγιο. Μου αρέσει αυτή η λέξη, η σημασία και γενικώς ο ορισμός της. Το Καρνάγιο λοιπόν της Χαλκίδας τα καλοδέχτηκε και κατα έναν περίεργο τρόπο τα προσκάλεσε να φωτογραφηθούνε εκεί. Και δε κάνω πλάκα, εγώ με τις φίλες μου για περπάτημα ξεκινήσαμε και καταλήξαμε, μετά απο πρόσκληση ανθρώπων που ήταν εκεί και επισκεύαζαν ,να ανέβουμε σε ένα καράβι και να φωτογραφίσουμε το βιβλίο που οταν το είδαν αμέσως θέλησαν να βοηθήσουν, όπως μπορούσαν οι άνθρωποι βέβαια. 

Για να είμαι ειλικρινής φοβήθηκα να ανέβω στο καράβι αλλά μια νέα μου φίλη ανέβηκε, το τοποθέτησε και το αποτέλεσμα μόλις το είδατε.

Οι φωτογραφίες αυτές τραβήχτηκαν την ίδια ημέρα με εκείνη που συναντήσαμε πάλι τυχαία το εγκαταλελειμμένο αυτοκίνηστο ντεσεβο. Κλικ εδώ http://ekfrastite.blogspot.gr/2015/02/blog-post_27.html για να θυμηθείτε φίλοι.

Η ιδέα να συνοδεψω φωτογραφίες και αποφθέγματα ήταν δική μου και όσοι με παρακολουθείτε στο φεισμπουκ το γνωρίζετε ήδη. Όσοι πάλι όχι, ευκαιρία να τα δείτε σιγά σιγά ολα και εδώ.

Επιτρέψτε μου να πω πως η αγάπη μου για το βιβλίο είναι τόση που μόνο ιδέες έχω γι' αυτό. Ένα μεγάλο ευχαριστώ στους φίλους και γνωστούς που είναι δίπλα μου και με βοηθούν στο να τις υλοποιήσω με το καλύτερο δυνατό τρόπο.

Να είστε καλά εκφραστικοί φίλοι. Καλο μεσημέρι σε όλους.

Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΝΤΟΛΗ - ΤΑΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ.




Ερχόταν μες στη νύχτα ο θρήνος απ’ τ’ άδεια ποτήρια των αλκοολικών, αισχρές επιθυμίες με λιάνιζαν στο πλυσταριό, μα έφτανε ο ίσκιος μιας αράχνης για ν’ ανοίξει στον τοίχο ουράνιες μελωδίες, έστεκα όρθιος στα σκαλοπάτια, έτρεχα να τους παραγγείλω καφέ, γι’ αυτό κι εκείνοι δεν κοίταζαν τον ουρανό, να μη με δουν να κάθομαι στα δεξιά Του, μόνο η γριά έβαζε λιβάνι στο θυμιατό και σκαρφαλωμένη στον καπνό κοιμόταν μαζί μου.

Ήταν αστροφεγγιά και τα παιδιά περίμεναν να μιλήσουνε τα ζώα, εγώ στη μέση των χωραφιών, τόσο λυπημένος που θα μπορούσε να περάσει από μέσα μου ένα κοπάδι πουλιά, τρώγοντας όλη την καρβουνόσκονη στους έρημους σταθμούς με τους ξεχασμένους, βγήκα στην αγορά και δεν είχα τίποτα να πουλήσω, και πούλησα τις εξομολογήσεις μου στο έλεος των αυριανών ήμερων.

Όταν πια κάθισα να ξεκουραστώ ήταν αργά για όλα, ο άνεμος έφερνε τις καμπάνες, η μέρα ξαναγύριζε — κι όμως έμενα μ’ είχαν διώξει, εγώ που για μια νύχτα έγινα γυναίκα κι έβγαλα μαστούς, για να θηλάσω μέσα στα χωράφια έναν παλιοζητιάνο που ψυχορραγούσε και ζητούσε τη μητέρα του.

Εκείνη τη νύχτα άδειασα τόσο, που όταν μου πέταξαν το μαχαίρι δε βρήκε που να καρφωθεί.

ΔΡΟΜΟΣ ΣΚΟΤΕΙΝΟΣ Η ΖΩΗ ΤΟΥ ΚΑΘΕΝΟΣ...







 
 

 


Στίχοι:  
Αντώνης Ανδρικάκης
Μουσική:   Αντώνης Βαρδής









Δρόμος σκοτεινός η ζωή του καθενός
Πες μου αν είμαι ζωντανός
Δώσε μου φωτιά, κάτσε κόντρα στο νοτιά
μην το ψάχνεις άλλο πια

Είχα έναν φίλο που τρελάθηκε
έκαψε τις μνήμες του και χάθηκε
Είχε μιαν αγάπη, μιαν οφθαλμαπάτη
τίποτα δεν έχει τώρα πια

Που να εξηγώ, τι κατά βάθος είμ’ εγώ
ποιος είναι άνθρωπος να του μιλήσω εγώ
Που να εξηγώ, της μοναξιάς το φορτηγό
τρέχει στη νύχτα δίχως φρένα κι οδηγό

Δρόμος σκοτεινός η ζωή του καθενός
πες μου αν είμαι ζωντανός

Άκου να σου πω, φεύγει ότι αγαπώ
και δεν έχω πια σκοπό
Μόνος στο σταθμό, τον δικό σου τον λυγμό
νιώθω πάλι στο λαιμό

Τώρα γίναν όλοι τους αδίστακτοι
κι είναι η ψυχούλα μου παρείσακτη
Είχα μιαν αγάπη, μια οφθαλμαπάτη
τίποτα δεν έχω τώρα πια


Ο καιρός θα φταίει......

Τετάρτη, 17 Ιουνίου 2015

ΈΝΑΣ ΠΙΝΑΚΑΣ... ΔΥΟ ΙΣΤΟΡΙΕΣ: ΑΝΤΑΝΑΚΛΑΣΗ - ΠΑΡΑΜΟΡΦΩΤΙΚΟΣ ΚΑΘΡΕΠΤΗΣ.

Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα!
Τί σας έχω σήμερα εγώ;

Καταρχάς να πω πως νιώθω ιδιαίτερη τιμή και χαρά για το θέμα που θα σας παρουσιάσω σε λίγο.

Αφορά τη συμμετοχή μου σε μια ωραία ιδέα - πρωτοβουλία που είχε η αγαπημένη μας Μαρία - Έλενα Φραγκιαδάκη πριν ένα χρόνο περίπου και σήμερα, αυτή η υπέροχη ιδέα έγινε e book που διανέμεται δωρεάν και κάπου ανάμεσα στις υπέροχες συμμετοχές υπάρχουν και οι δικές μου.

Για να πάρουμε όμως τα πράγμα απο την αρχή.

Αντιγράφω απο το μπλοκ της Μαριλένας μας:

" Θέλω να εμπνευστείτε από έναν πίνακα ή μια φωτογραφία που σε εσάς κάτι λέει, να μας συστήσετε με λίγα λόγια την πηγή της έμπνευσής σας και να γράψετε δυο ιστορίες (πεζό ή ποίημα) διαφορετικές.
α) Αντανάκλαση: Η ιστορία-αντανάκλαση θα είναι μια ιστορία που είτε απεικονίζει το θέμα του πίνακα ή της φωτογραφίας που επιλέξατε είτε αντικατοπτρίζει ακριβώς αυτό που νιώθετε εσείς για τον πίνακα ή την φωτογραφία.
β) Παραμορφωτικός καθρέφτης: Η ιστορία-παραμορφωτικός καθρέφτης θα είναι το αντίθετο.. Μια ιστορία που είτε θα παραμορφώνει το θέμα του πίνακα ή της φωτογραφίας που επιλέξατε είτε θα περιγράφει το εντελώς αντίθετο από αυτό που νιώθετε για τον πίνακα ή την φωτογραφία.

Κάπως έτσι Πρωτομαγιά του 2014 προσκάλεσα τους διαδικτυακούς φίλους να συμμετέχουν σε αυτό το παιχνίδι γραφής, έχοντας ως εργαλείο έμπνευσης και κινητοποίησης κάποιον πίνακα ή φωτογραφία δικής τους προτίμησης, που θα τους επέτρεπε να ανασύρουν στην επιφάνεια συναισθήματα, σκέψεις που θα τους επέτρεπαν να εκφράσουν γραπτώς δυο κείμενα υπό εντελώς διαφορετική οπτική γωνία.
Οφείλω να ομολογήσω ότι οι διαδικτυακοί φίλοι αγκάλιασαν με θέρμη την πρό(σ)κληση γραφής και συμμετείχαν με αξιόλογα κείμενα, πεζά και ποιήματα, που τα αγάπησα πολύ κι εγώ κι οι αναγνώστες των ιστοριών!! Το πλήρωμα του χρόνου τα έφερε έτσι ώστε σήμερα, τα κείμενα αυτά συγκεντρώθηκαν και κυκλοφορούν σε μορφή e-book από τις ψηφιακές εκδόσεις  “εν καινώ” του ηλεκτρονικού εβδομαδιαίου περιοδικού πολιτισμού 24grammata.
Θέλω να ευχαριστήσω ολόψυχα όλους τους διαδικτυακούς φίλους που συμμετείχαν στην πρό(σ)κληση και κατέθεσαν την έμπνευσή τους με γνώμονα την φωτογραφία ή τον πίνακα που επέλεξαν! Σας ευχαριστώ ειλικρινά όλους μα όλους!!Εσείς δώσατε σάρκα κι οστά στην πρόσκληση!! <3
Ένα τεράστιο κι εγκάρδιο ευχαριστώ έχω ανάγκη να εκφράσω στους ανθρώπους που με τις γνώσεις και το μεράκι τους υλοποίησαν αυτήν την ιδέα του e-book!!Στον υπεύθυνο της σειράς εν καινώ Γιώργο Πρίμπα  , στον Γιώργο Δαμιανό  που διευθύνει το ηλεκτρονικό περιοδικό πολιτισμού  24grammata.com  και στον Απόστολο Θηβαίο. Σας είμαι ευγνώμων για την πολύτιμη βοήθεια και τον χρόνο που μας διαθέσατε!! "

Και κάπως έτσι φίλοι ξεκίνησαν όλα και τώρα υλοποιήθηκαν όλα!

Ιδού το συλλογικό μας έργο:


Το βιβλίο μας μπορείτε να το κατεβάσετε δωρεάν από εδώ: http://www.24grammata.com/?p=50537


“Ένας πίνακας … δυο ιστορίες: Αντανάκλαση – Παραμορφωτικός καθρέφτης”
 Συλλογικό έργο

24grammata.com/ free ebook
Επίλεκτες Ψηφιακές Εκδόσεις: 24grammata.com
Σειρά: εν καινώ, Αριθμός σειράς: 126
Τόπος και Χρονολογία πρώτης έκδοσης: Αθήνα, 2015
Μέγεθος Αρχείου:3,1 Mb
Σελίδες:78
Μορφή αρχείου: pdf
Γραμματοσειρά: times new roman


Συμμετέχουν με κείμενά τους οι:
Mia Petra ( http://pistos-petra.blogspot.gr/)
Μαρία Κανελλάκη (http://toapagio.blogspot.gr/)
Χριστίνα Λέλη (http://butterfly-butterflysworld.blogspot.gr/)
Μαρία Κ (http://mytripssonblog.blogspot.gr/)
Αριστέα Κουτά (http://princess-airis.blogspot.gr/)
Κική Κωνσταντίνου (http://ekfrastite.blogspot.gr)/
Αναστασία Γκρέμου (http://on-the-up-and-up.blogspot.gr/)
Φίλιππος Φίλιας (https://www.facebook.com/filippos.filias)
Ελένη Φλογερά (http://stamonopatiatisfantasias.blogspot.gr/)
Άννα Παπαδοπούλου (http://kloanna.blogspot.gr/)
Αλεξάνδρα (http://abuttononthemoon.blogspot.gr/)
Δημήτρης Ασλάνογλου φιλοξενείται στο blog της Αριστέας Κουτά
Μαρία Νικολάου (http://mia-matia-ston-ilio.blogspot.gr/)
Onirokosmos (http://onirokosmos-art.blogspot.gr/)
Levina (http://levina-imagination.blogspot.gr/)
Παλόμα (http://palomita-in-stars.blogspot.gr/


Οι φωτογραφίες ανήκουν:
Θάνος Τσάκαλος (http://tatphotography.blogspot.gr/)
Χρήστος Μποκόρος, Κεράκι στην έναστρη νύχτα (http://www.bokoros.gr/)


Οι πίνακες ανήκουν:
Έντβαρτ Μουνκ, Η κραυγή
Πάμπλο Πικάσο, Γκουέρνικα
Αριστέα Κουτά, Η Σπηλιά
Βίνσεντ βαν Γκογκ, Τα Ηλιοτρόπια
Βίνσεντ βαν Γκογκ, Μεσημεριανή ξεκούραση
Γιοχάνες Βερμέερ, Το κορίτσι με το Μαργαριταρένιο Σκουλαρίκι
Γεώργιος Ιακωβίδης, Μητρική Στοργή
Χάρης Πετρακόγιαννης, Η ένωση κι ο χωρισμός
Ρενέ Μαγκρίτ, Η αυτοκρατορία του φωτός
Μιχαήλ Άγγελος, Η δημιουργία του Αδάμ
Σαλβαδόρ Νταλί, Η εμμονή της μνήμης
Γκούσταφ Κλιμτ, The Kiss
Ούγκο Σίμπεργκ, Ο πληγωμένος άγγελος
Τζων Κόλιερ, Λίλιθ


Ένα μεγάλο ευχαριστώ και απο μένα στην υπέροχη Μαριλένα για την πρωτοβουλία και όλο το συντονισμό που ακολούθησε ώστε να γίνει πράξη ακόμη ένα όνειρό μας καθώς επίσης και στους ανθρώπους που υλοποίησαν την ιδέα του e-book.

Στον υπεύθυνο της σειράς εν καινώ Γιώργο Πρίμπα  , στον Γιώργο Δαμιανό  που διευθύνει το ηλεκτρονικό περιοδικό πολιτισμού  24grammata.com  και στον Απόστολο Θηβαίο. 

Για το τέλος ένα ζεστό ευχαριστώ σε όλους τους ανθρώπους που συμμετέχουν μαζί με εμένα στο αξιαγάπητο αυτό συλλογικό έργο και θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας δυο σημαντικά για εμένα πράγματα που δε γνωρίζετε έως τώρα.

Το πρώτο αφορά στο ότι χάρη στην ιδέα της Μαριλένας μας είδα πως μου αρέσει αυτό το είδος γραφής, πειραματίστηκα, ειδα μέσα του κάπως πιο ουσιαστικά θα τολμήσω να πω, ένιωσα μια ιδιαίτερη γαλήνη και ελευθερία και χάρη σε αυτά τα συναισθήματα δημιουργήθηκαν τα ποιήματα του βιβλίου  "Tα Λάφυρα της Ψυχής μου" που κυκλοφόρησε πριν λίγους μήνες και μέχρι στιγμής πάει πολύ καλά και το δεύτερο πράγμα που θέλω να σας πω είναι πως επειδη τα ποιήματα "Ο Ήλιος" και "Η Σελήνη" περιλαμβάνονται στο βιβλίο μου διότι χάρη σε αυτά έγιναν όλα, φοβήθηκα πως δε θα μπορούσα να συμμετέχω στο e book αλλά μιλώντας με τον εκδοτικό μου οίκο και εξηγώντας του το όλο εγχείρημα και το πόσο θέλω να υπάρχουν τα ποιήματα και εδώ επειδή στην ουσία ανήκουν εδώ. μου είπε πως δεν υπάρχει πρόβλημα και μπορώ να τα συμπεριλάβω και στο συλλογικό αυτό έργο.  Όλα καλά λοιπόν! Ένα άλλο ευχαριστώ λοιπόν στη Μαριλένα μου που περίμενε μέχρι να της δώσω και εγω το τελικό ΟΚ και στις εκδόσεις mystory.gr που ήταν τόσο θετικοί στην ιδέα αυτή.

Να είστε καλά εκφραστικοί μου φίλοι και μη ξεχάσετε να κατεβάσετε και να διαβάσετε το έργο μας. Είναι δωρεάν και θα τολμήσω να πω πως είναι ιδιαίτερο και ξεχωριστό.

Όμορφη μέρα σε όλους! Με πολλά συλλογικά χαμόγελα!

Τρίτη, 16 Ιουνίου 2015

ΆΓΓΕΛΟΙ ΣΤΗ ΓΗ - ΑL MENDOZA.


Ήταν το έτος 1945… μόλις είχε τελειώσει ο Δεύτερος Παγκόσμιος πόλεμος ……
Εκατοντάδες πόλεις είχαν καταστραφεί ….. ακόμη περισσότερες είχαν εξαφανιστεί από προσώπου γης ……
50 εκατομμύρια ανθρώπινα όντα είχαν πεθάνει……
Και ο Θεός στεκόταν στον ουρανό και κοίταζε πως ενεργούσαν οι άνθρωποι στη γή…….. και παρατήρησε πως βασίλευε η απομόνωση ……. παρατήρησε επίσης και την αναδόμηση των πόλεων, η οποία προχωρούσε όπως και τα ανθρώπινα όντα, και ήδη το 1965 ήμασταν 3 δισεκατομμύρια………. Και όταν το έτος 2000 φτάσαμε τα 6 δισεκατομμύρια ……. μπόρεσε να διακρίνει ότι η θεϊκή δύναμη της αγάπης είχε χαθεί ενώ αυξανόταν η απομόνωση ….
Έβλεπε ακόμα πολλούς ανθρώπους να είναι σε εμπόλεμη κατάσταση, οι πλούσιοι χώρια από τους φτωχούς , οι υγιείς μακριά από τους ασθενείς……. οι ελεύθεροι χώρια από τους σκλάβους ………και τα παιδιά???..... τα παιδιά αδύναμα να χαρούν…… το μόνο που τους δόθηκε………. τη ΖΩΗ…..

Για το λόγο αυτό τότε ….. κάλεσε μια στρατιά Αγγέλων και τους είπε :
« Μπορείτε να δείτε τα ανθρώπινα όντα ???........ χρειάζονται βοήθεια ………. Θα πρέπει να κατέβετε στη γή…….. »
« Εμείς ???.... ρώτησαν οι Άγγελοι με δέος….και φόβο, γεμάτοι όμως πίστη…..
-Ναι …εσείς …. Είστε οι εντεταλμένοι και κανείς άλλος δεν θα μπορούσε να κάνει αυτή τη δουλειά!!!……….
Δημιούργησα τον άνθρωπο καθ’ εικόνα και ομοίωση μου …. μα με ιδιαίτερες ικανότητες ο καθένας……. επέτρεψα διαφορές ανάμεσα τους για να φτιάξουν όλοι μαζί το βασίλειο……….
Κάποιοι θα έφτιαχναν πλούτη για να τα μοιραστούν με τους φτωχούς……… κάποιοι θα είχαν καλή υγεία για να φροντίζουν τους άρρωστους …….. κάποιοι θα ήταν σοφοί και άλλοι πολύ απλοί, για να μπορέσουν να μοιραστούν τα αισθήματα αγάπης …….θαυμασμού…… σεβασμού…….
Οι καλοί θα έπρεπε να προσεύχονται για εκείνους που ενεργούσαν σα να ήταν κακοί….. ο υπομονετικός να ανέχεται τον νευρωτικό………. Τελικά……….
Γιατί ακριβώς πρόκειται ???..... ρώτησαν οι Άγγελοι ανήσυχοι…..
Μια και οι άνθρωποι ξέχασαν ότι τους έκανα διαφορετικούς για να συμπληρώνει ο ένας τον άλλο ……θα κατέβετε εσείς μαζικά με εμφανείς διαφορές και ειδικές αποστολές…………

Εσύ….. θα έχεις τέλεια μνήμη και αυτοσυγκέντρωση……. Θα είσαι τυφλός…...
Εσύ ……θα είσαι πολύ ξεχωριστός με το σώμα σου και πολύ δημιουργικός για να εκφράζεσαι …..θα είσαι κωφάλαλος………
Εσύ……..θα έχεις βαθιές σκέψεις , θα γράψεις βιβλία , θα είσαι ποιητής …………θα έχεις εγκεφαλική παράλυση……….
Εσύ….. εσένα θα σου δώσω το δώρο της αγάπης και θα είσαι ο εκφραστής της , θα υπάρχουν και άλλοι σαν κι εσένα σε όλη τη γή και δεν θα υπάρχει καμία φυλετική διάκριση ανάμεσα σας γιατί το πρόσωπο , τα μάτια , τα χέρια και το σώμα σας θα είναι ίδια ….. σα να είσαστε αδέρφια εξ αίματος ……….Θα έχεις σύνδρομο down ……
Εσύ .. θα είσαι κοντούλης και το χιούμορ και η γλυκύτητα σου θα φτάνουν ως τον ουρανό……….θα είσαι νάνος………
Εσύ……..θα ζείς στη γή , αλλά το μυαλό σου θα παραμείνει στον ουρανό, θα προτιμάς να ακούς τη δική μου φωνή από εκείνη των ανθρώπων……….. θα είσαι αυτιστικός …….
Εσύ………τα οστά σου θα είναι πολύ ευάλωτα …. αν και θα σπάνε συνέχεια η εξυπνάδα σου και η χαρά σου δεν θα συγκρίνονται με κανενός άλλου………..θα έχεις οστεογέννηση……….
Εσύ……….θα γεννηθείς με δυσμορφίες εσωτερικά και εξωτερικά , αλλά θα είσαι άτομο πολύ θετικό και πρόσχαρο………θα έχεις σύνδρομο Morquio (έλλειψη ενός ενζήμου )…….
Στο τελευταίο Αγγελάκι είπε : θα είσαι εργατικός όσο κανείς άλλος……θα σου λείπουν τα χέρια και θα τα κάνεις όλα με τα πόδια και το στόμα………

Οι Άγγελοι ένοιωσαν ικανοποιημένοι με τη διαφοροποίηση τους ….αν και τους έφερνε τεράστια θλίψη το γεγονός πως θα έπρεπε να αποχωριστούν τον ουρανό προκειμένου να εκπληρώσουν την αποστολή τους ………

Πόσο θα ζήσουμε χωρίς να σε βλέπουμε ???...πόσο θα είμαστε μακριά σου ????......
-Μην ανησυχήτε…θα είμαι πάντα μαζί σας …..αυτό θα κρατήσει μερικά χρόνια………..
-Εντάξει Πατέρα…..θα είναι μόνο μια στιγμή στο ουράνιο ρολόι………..
Και ήρθαν συγκινημένοι στη γη……κάθε ένας ήρθε στη μήτρα μιας μητέρας και πήρε μορφή σε 6 , 7 , 8 ή 9 μήνες……..η γέννηση τους προξένησε πολύ άνχος ….φόβο και πόνο…
Κάποιοι πατεράδες αρνήθηκαν την αποστολή…..άλλοι ενοχλήθηκαν πολύ…..άλλοι έφτασαν στο σημείο να διαλύσουν το γάμο τους ……και πολλοί περισσότεροι έκλαψαν με αγάπη και αποδέχτηκαν την ΕΥΘΗΝΗ……..

Την ΕΥΘΗΝΗ να τα θρέψουν……την ΕΥΘΗΝΗ να τα εκπαιδεύσουν …….την ΕΥΘΗΝΗ να τα καθοδηγήσουν στη ζωή……..και ο άνθρωπος συνεχίζει (???) να μαθαίνει από αυτό το δύσκολο μάθημα που του έχει σταλεί ……..

Θα συνεχίσουν να κατεβαίνουν Άγγελοι στη γη με ΑΝΩΤΕΡΑ ΠΝΕΥΜΑΤΑ σε κορμιά…..και θα συνεχίσουν να έρχονται ώσπου να δείξουμε ανθρωπιά στον πλανήτη……….ώσπου δείχνοντας ανθρωπιά να ξεμπερδεύουμε με τις διαφορές μας και τους πολέμους …….
Μέχρι να αποδείξουμε τέλος ότι οι αξίες είναι πάνω από τη δυσαρέσκεια…..το μίσος ….τη ζήλια……
Οι Άγγελοι γνωρίζουν πως το έργο τους είναι η ένωση…..η πίστη και η ελπίδα που ορίζονται από την αγάπη……….εκείνοι έχουν μάθει να συγχωρούν και με μεγάλη υπομονή θα ζήσουν τη ζωή τους φωτίζοντας όλους εκείνους που έμαθαν να τους αγαπούν ……………..

Δευτέρα, 15 Ιουνίου 2015

ΕΚΦΡΑΣΟΥ ΜΕ ΛΑΦΥΡΑ ΨΥΧΗΣ.


Εκφραστικοί μου φίλοι καλημέρα και καλή εβδομάδα να έχουμε.
Όπως θα διαπιστώσετε από το τίτλο της σημερινής ανάρτησης, έχω συνδυάσει το τίτλο του μπλοκ με το τίτλο του βιβλίου.
Γιατί το έκανα όμως αυτό;
Θα το καταλάβετε ή μάλλον θα το δείτε παρακάτω.

Γιατί όλα από μια βαθιά ανάγκη έκφρασης για την εσωτερική ελευθερία ξεκινάνε.

Πρώτο τα μπλοκ, μετά το βιβλίο, έπειτα όσα θα τύχει και θα επιλέξουμε να ακολουθήσουν.

« ΌΤΑΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΤΙΓΜΕΣ ΠΟΥ ΑΙΣΘΑΝΕΣΑΙ ΠΩΣ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΣΟΥ ΘΑ ΕΚΡΑΓΕΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΟΛΛΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΟ ΤΟ ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ....

ΑΠΛΩΣ ΕΚΦΡΑΣΟΥ....!!! »

Γιατί η ΕΚΦΡΑΣΗ είσαι ΕΣΥ! Είναι κάποιο κομμάτι σου που θέλει να φωνάξει γιατί αλλιώς θα εκραγεί!

Μη φοβάσαι…. Απλώς ΕΚΦΡΑΣΟΥ!



Κική Κωνσταντίνου
Εκφράσου


Να επισημάνω πως το βιβλίο το συνοδεύει μια καλλιτεχνία του πατέρα μου. Όλο αυτό που βλέπετε (και όταν λέω όλο εννοώ όλο) έχει χαραχθεί επάνω στο ξύλο από τον ίδιο. Δημιουργήθηκε ως δώρο για να μου θυμίσει από που ξεκίνησαν όλα αλλά και να μη ξεχάσω ποτέ αυτό που προσπαθεί να υπερασπίζεται και να υπενθυμίζει ο τίτλος και το βαθύ νοημά του!




 
Κι όλα είχαν ξεκινήσει στο νου κάπως έτσι:
 
" Ως έκφραση ή μαλλον ως μέσο έκφρασης είθιστε να εννοούμε και να θεωρούμε συνάμα όσα συνεπάγονται και πηγάζουν κυρίως από τον «κόσμο» των τεχνών.
Δεν είναι μόνο αυτά όμως…
Φυσικά και δεν είναι μόνο αυτά!
Έκφραση είναι δημιουργία!
Έκφραση είναι τα πάντα γύρω μας!
Έκφραση είναι η πνοή ζωντάνιας και κυρίως η άντληση δύναμης από όσα μπορείς να διακρίνεις γύρω σου με μια πιο ουσιώδη ματιά, μια ματιά άλλης οπτικής γωνίας!
Μέσο έκφρασης δεν είναι οι τέχνες ή μαλλον δεν είναι μόνο οι τέχνες!
Πώς μπορεί κάποιος να διαχωρίσει σε επτά ή σε εννιά κατηγορίες τις τέχνες όταν όλα γύρω μας είναι τέχνες και μέσα έκφρασης συνάμα;!
Οι άνθρωποι, όλοι μας ανεξαιρέτως εκφραζόμαστε ή μαλλον νομίζουμε πως εκφραζόμαστε είτε μέσω ενός τραγουδιού, είτε μέσω ενός βιβλίου, η μιας σύνθεσης, η ενός χορού ή ότι άλλο συνεπάγεται ως δίοδος και διέξοδος μιας τέχνης.
Κι όμως μέσο έκφρασης είναι τα πάντα γύρω μας.
Απλά παραδείγματα:
Η μαγειρική….
Η κηπουρική…
Η αρχιτεκτονική…
Η οικοδομή...
Η κολύμβηση...
Η διακόσμηση….
Τα ζώα…
Η φύση….
Ο άνθρωπος…
Ο ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟΣ!!!

Έκφραση είναι τα πάντα γύρω μας! Ακόμη και το πιο μηδαμινό (φαινομενικά)!
Το χώμα ας πούμε! Άλλοι κάνουν «θαύματα» καλλιεργώντας το!
Τα πάντα είναι θέμα έκφρασης!
Όλα είναι θέμα έκφρασης!
Έχουμε την ανάγκη να εκφραστούμε και στα θετικά αλλα και στα αρνητικά μας συναισθήματα!
Ότι δε μπορεί να αντέξει ο άνθρωπος και θέλει να το μοιραστεί είτε για να ξαλαφρώσει είτε για να εξαπλωθεί είναι ένα μέσο έκφρασης.
Και τη χαρά αξίζει να εκφράζουμε αλλά και τη λύπη…
Όλα είναι θέμα έκφρασης!
Τα πάντα είναι θέμα έκφρασης!
Ότι δε μπορεί να αντέξει ο άνθρωπος (είτε ανεξέλεγκτη χαρά είτε αφόρητη λύπη πρέπει να την εκφράζει!
Πώς;
Ποικίλοι τρόποι! Πάμπολα μέσα!
Ο καθένας σιγά σιγά θα τα ανακαλύψει με το τρόπο του.
Όλοι ανακαλύπτουμε τον εαυτό μας εκφράζοντάς τον!!!
Και συνοψίζω σε αυτή τη μικρή μύηση αν θέλετε των όσων μπορεί να περικλείει η λέξη έκφραση, τελειώνοντας με το σλόγκαν του μπλοκ ΕΚΦΡΑΣΟΥ
« ΌΤΑΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΤΙΓΜΕΣ ΠΟΥ ΑΙΣΘΑΝΕΣΑΙ ΠΩΣ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΣΟΥ ΘΑ ΕΚΡΑΓΕΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΟΛΛΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΟ ΤΟ ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ....
ΑΠΛΩΣ ΕΚΦΡΑΣΟΥ....!!! »
Γιατί η ΕΚΦΡΑΣΗ είσαι ΕΣΥ! Είναι κάποιο κομμάτι σου που θέλει να φωνάξει γιατί αλλιώς θα εκραγεί!
Μη φοβάσαι…. Απλώς ΕΚΦΡΑΣΟΥ!
 

Και όταν εκφράζεσαι με παρέα σίγουρα είναι καλύτερα για πολλούς λόγους που ξέρετε όλοι εσείς που συναναστρέφεστε με τον σωστό κόσμο πια.

Δεν είναι εύκολο να βρεις τους κατάλληλους ανθρώπους αλλά είναι εύκολο το να προσπαθήσεις να τους διακρίνεις. 

Τα λάθη και οι απογοητεύσεις πάντα θα υπάρχουν, το θέμα είναι να προχωράμε κρατώντας τα καλά και να μη φοβομαστε να ανακαλύπτουμε και να είμαστε θετικοί στο κάθε τι νέο προκύπτει στη ζωή μας.

Όμορφη και χαρούμενη εβδομάδα σε όλους φίλοι!

Παρασκευή, 12 Ιουνίου 2015

ΤΑ "ΝΕΟΓΕΝΝΗΤΑ ΛΑΦΥΡΑ" ΣΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ΣΤΗΝ 34η ΕΚΘΕΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΛΙΑ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ. (ΠΕΡΙΠΤΕΡΟ 4!)


Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα.
Τι κάνετε; Είστε όλοι καλα;

Εγώ μια χαρά, έφτιαξε ο καιρός και η διάθεση έχει αρχίσει να ανεβαίνει. Εύχομαι το ίδιο να συμβαίνει και σε εσάς. 

Σαββατοκύριακο λοιπόν ακολουθεί και εγω δε θα μπορούσα να μη κάνω σχετική ανάρτηση για την έκθεση βιβλίου που πραγματοποιείτε αυτές τις ημέρες στην παραλία της Θεσσαλονίκης.

Λοπόν φίλοι, επειδή οι μέρες περνάνε και επειδή ο καιρός τωρα έφτιαξε και θεωρώ πως το βραδάκι θα είναι ιδανική μια βόλτα στη παραλία ανάμεσα σε τόσα βιβλία, ακούστε προσεκτικά τι θέλω να σας πω.

Παρτε αγκαζέ τον καλό ή την καλή σας, τον φίλο ή τη φίλη σας, τον αδερφό ή την αδερφή σας, τη μάνα ή τον πατέρα σας, τη γιαγιά ή το παππού σας ή όποιον θέλετε στη τελική και κατεβείτε να απολαύσετε τη βόλτα σας δίπλα στη θάλασσα, ανάμεσα σε κόσμο και κοντά σε πολλά βιβλία.

Εκεί που θα περπατάτε αμέριμνοι και θα χαζεύεται διάφορα πράγματα φαντάζομαι γύρω σας, κάντε μια στάση στο περίπτερο 4 και ρίξτε μια ματιά  «Στα Λάφυρα της Ψυχής μου».

Χα χα χα χα!

Ωραία το έθεσα έτσι; :P

Eντάξει, δε μπορώ να σας κρυφτώ. Το βιβλίο το αγαπώ πάρα πολύ και προσπαθώ να κάνω ότι καλύτερο μπορώ για εκείνο. Να το προωθήσω και να κάνω τον κόσμο να το αγαπήσει όσο εγω και να θελήσει να το γνωρίσει σε βάθος. Όχι να το διαβάσει απλώς, να διεισδύσει μέσα σε αυτό και να του θυμίσει δικά του κομμάτια ψυχής.

Θέλω να σας πω ότι η πρώτη έκδοση του βιβλίου εξαντλήθηκε. Εξαντλήθηκε αλλά επανακυκλοφόρησε άμεσα για να είναι διαθέσιμο στην έκθεση βιβλίου, οπότε όσοι το δείτε από κοντά και το αγγίξετε ή το αποκτήσετε να ξέρετε πως είναι «νεογέννητο» και θέλει μια ιδιαίτερη «προσοχή». Μακάρι να πάνε όλα καλα και να εξαντληθεί και η δεύτερη έκδοση ώστε να προχωρήσουμε και σε τρίτη και σε όσες ακόμη χρειαστεί.

Θέλω λοιπόν να υπενθυμίσω σε όλους τους φίλους που θα επισκεφτούν την έκθεση πως μπορείτε να προμηθευτείτε τη ποιητική συλλογή "Τα Λάφυρα της Ψυχής μου" καθημερινά (και μέχρι τις 21 Ιουνίου) από τις 6.30 το απόγευμα μέχρι τις 11.00 το βράδυ, στην 34η έκθεση βιβλίου στην παραλία της Θεσσαλονίκης, στο περίπτερο 4.  Η τιμή του βιβλίου να ξέρετε πως είναι 10€. Είναι 94 σελίδες και απαρτίζεται από 13 μοντέρνα, στοχαστικά, ανθρωποκεντρικά ποιήματα ποικίλης θεματολογίας που στόχο εχουν να αναδείξουν του θαύμα και το μεγαλείο του Ανθρώπου και της ζωής! 

Οι τρόποι που έχω επιλέξει να εκφράσω τα όσα διαπραγματεύονται τα ποιήματα είναι η θεατρικότητα (αποστροφή του ποιητικού υποκειμένου σε β ενικό, κινητικότητα των ηρώων και μια γενικότερη σκηνοθετική οργάνωση του χώρου και των προσώπων), η εικονοπλασία, το πεζολογικό ύφος, η απλή και καθημερινή σύνταξη και λεξιλόγιο.
 
Μιλάμε για καθαρά πεζοποιημένη ποίηση και μπορώ με σιγουριά να σας πω πως η Αισιοδοξία και η προσωπική Αναγέννηση του καθενός μέσα από την όποια δυσκολία, κυριαρχεί σε όλη την ποιητική συλλογή.

Σας παραθέτω απόκάτω τρία αντιπροσωπευτικά δείγματα της ποιητικής συλλογής ώστε να σας προϊδεάσω για το τι μπορεί να συναντήσει κανείς στο εσωτερικό της. στο βαθιά εσωτερικό της θα μπορούσα να πω «κομμάτι»:


« Μάχεσαι για την Ειρήνη! Κι όμως, κάποιος άλλος την ίδια στιγμή μάχεται για τον Πόλεμο!

Διεκδικείς την Ελευθερία! Κι όμως, κάποιος άλλος την ίδια στιγμή φυλακίζει εκατοντάδες ανθρώπους σε υπόγεια μπουντρούμια!

Πολεμάς τη διαφθορά! Κι όμως, ζεις ήδη σε μια διεφθαρμένη κοινωνία!

Διαδίδεις, εξαπλώνεις, προσφέρεις την Αγάπη! Κι όμως καθημερινά πάμπολοι την εξαλείφουν!

Ονειρεύεσαι ένα καλύτερο αύριο! Κι όμως αυτό το αύριο πολλοί στο στερούν, μα το χειρότερο είναι πως βάφουν το σενάριό του με χρώμα κόκκινο, μουντό! Να θυμίζει, μάχη, πόλεμο, αίμα και θυσία!

Σαν την τραμπάλα της παιδικής χαράς είναι φίλε μου η ζωή! Μόνος στο ένα κάθισμα δε μπορείς να παίξεις!

Θα ’ρθει το αντίβαρο!
Το ξέρεις!
Θα σε ανεβάσει, θα σε ρίξει!
Θα σε ανεβάσει ξανά και θα σε ξαναρίξει!

Θα γελάσεις, θα κλάψεις, θα φοβηθείς! Μπορεί να πέσεις κιόλας! Το αντίβαρο πάντως θα ’ρθει! Το ξέρεις! Ενίοτε το περιμένεις κιόλας για προσωπικούς σου ποικίλους λόγους!

Και το ’χω ξαναπεί!

Πολλές φορές το ’χω ξαναπεί!

Κι αναρωτιέμαι!
Η ζωή είναι μια πορεία. Ποιά θέλεις να είναι η πορεία σου στον κόσμο μας;
Θες να είναι στεφανωμένη με λουλούδια ή με κάρβουνα; Επιλογή σου! Όμως μην επιτρέπεις τα «κάρβουνα» τα δικά σου να κάψουν τα «λουλούδια» των άλλων. »


Μόλις διαβάσατε ένα απόσπασμα από το ποίημα «Αδικοχαμένη Κοινωνία», της ποιητικής συλλογής «Τα Λάφυρα της Ψυχής μου».


 ____________________________________


" Άκουσε τον χτύπο της καρδιάς και θα καταλάβεις που οδηγείσαι! Εκείνος ξέρει! Είναι της Eλευθέριας πορείας ο ξεκάθαρος οδηγός μας! Ακόμη και με κλειστά τα μάτια μπορείς να επιβιώσεις! Να οδηγηθείς στην πλήρη Ελευθερία.
Μάθε να ακούς! Μάθε να οδηγείς! Μάθε να αφουγκράζεσαι τους χτύπους της καρδιάς σου, τις δικές σου προσωπικές ανάγκες! Μάθε να μην παρερμηνεύεις, ούτε να εξηγείς, απλώς να εκτελείς τον δρόμο που η ψυχή χαράζει!

Μπορεί να μοιάζει με θρόισμα, μπορεί με γδούπο, μπορεί με δείκτη ρολογιού, μπορεί απλώς να κινείται μέσα σου, μα να ξέρεις πως είναι η καρδιά, είναι η Ζωή!

Είναι μια λάμψη που κάποιος την ξέχασε στο χθες, μα σύντομα σα βεγγαλικό στον ουρανό θα «ανθίσει»!

Και να θυμάσαι! Είναι όλη δική σου!

Την αξίζεις!

Ανάσανε!
Ανάσανε!

Γέμισε τα πνευμόνια σου με οξυγόνο!

Για κάθε λεπτό που αναπνέεις μπορείς ακόμη να πολεμάς!

Και να κερδίζεις! "


Μόλις διαβάσατε το δεύτερο απόσπασμα από το ποίημα «Ελευθέρια Πορεία», της ποιητικής συλλογής «Τα Λάφυρα της Ψυχής μου».


_______________________________________________________________


" Αυτό το παγκάκι είναι Reserve.
Όχι, όχι μην κάτσεις!
Είναι Reserve.

Σαν χθες θυμάμαι ήτανε που πλήρωσα με τις «οικονομίες» των ονείρων μου για να το αποκτήσω.

Ήρθα και τοποθέτησα επάνω του θυσίες, κόπους μιας ζωής κι εκείνο σαν είρωνας άνθρωπος, αυταρχικός, με μούντζωσε, με χλεύασε, με έσπρωξε και με γονάτισε στο χώμα!

Δακρύζω!
Δεν συγκινούμαι!
Αναπολώ!

Θυμάμαι!
Ελπίζω!
Αυτοτιμωρούμαι που μπορώ ακόμη να ελπίζω!

Μια αυτοκαταστροφική κίνηση και να ’μαι πάλι εδώ!
Στη βάση μου! Στην αξία μου!
Στο παγκάκι Μου!

Αυτό το παγκάκι είναι Reserve.
Όχι, όχι μην κάτσεις!
Είναι Reserve.

Εχει το αίμα, τη σάρκα, τα όνειρα, τη «δήθεν» ζωή και το λυτρωτικό μου θάνατο επάνω!
Είναι χρεωμένο με την ανάσα μου και πιστωμένο με την αδικία της ψυχής μου! "


Για το τέλος σας κράτησα το τρίτο και τελευταίο απόσπασμα για σήμερα  από το ποίημα «Παγκάκι Reserve», της ποιητικής συλλογής «Τα Λάφυρα της Ψυχής μου», το οποίο θέλω να σας πω πως γεννήθηκε σαν ιδέα στο μυαλό μου όταν άκουσα έναν άστεγο να διεκδικεί το παγκάκι του.


___________________  

 «Τα Λάφυρα της Ψυχής μου» και το «μου» στο τέλος δεν αφορά εμένα, τη δική μου ψυχή, δεν είναι σε καμία περίπτωση εγωκεντρικό, αφορά όμως όσους ανθρώπους τα αγκαλιάσουν και θελήσουν να μοιραστούν την όποια στιγμή μαζί τους, εχουν γραφτεί με αγάπη και θέλουν να λάβουν λίγη από αυτή πίσω. Έχω μάθει να μιλάω ειλικρινά και αυτό κάνω τωρα φίλοι.

"Τα Λάφυρα" γεννήθηκαν για να αγαπηθούν και θέλω να γίνει πράξη. Δε με πειράζει το χρονικό διάστημα, ας γίνει σιγά σιγά αλλά θέλω να γίνει. Τους αξίζει πιστεύω για πολλούς λογους που τους κρατώ για μένα γιατί δημιουργηθήκαν από ανθρώπους που με επηρέασαν χωρίς να το ξερόυν και χωρίς να το μάθουν  ποτέ.

Θα κλείσω την ανάρτηση σήμερα με ένα μεγάλο και από καρδιάς Ευχαριστώ!!! σε όλους τους ανθρώπους που αγκάλιασαν τα Λάφυρα και εμένα, κάνοντάς τα να εξαντληθούν και να επανακυκλοφορήσουν άμεσα. Σε όλους εκείνους τους ανθρώπους που τα προώθησαν, φωτογράφισαν, υποστήριξαν, αγάπησαν, με τον τρόπο τους ο καθένας.  Σε όλους εκείνους τους ανθρώπους που τα κοιτάζουν κι απλώς χαμογελούν γιατί έτσι νιώθουν! :)

Ελπίζω να πάει καλα η έκθεση για να καταφέρουμε να λάβουμε μέρος και σε άλλες που μπορεί να γίνουν.

Εάν κάποιος από εσάς ενδιαφέρεται άμεσα για το βιβλίο μπορεί να επικοινωνήσει μαζί μου για να βρούμε τρόπο να το αποκτήσει.

Ένα ξεχωριστό ευχαριστώ στην Αχτίδα και στην Ιωάννα μου για τους λόγους που θα ανακαλύψετε πατώντας επάνω στα ονόματά τους.

Καλό Σαββατοκύριακο σε όλους! Να περάσετε όμορφα φίλοι! :)

Τρίτη, 9 Ιουνίου 2015

ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΕΡΓΑ - ΙΟΥΝΙΟΣ 2015 - ΑΚΟΜΗ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.

Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα.
Τι κάνετε; Είστε όλοι καλά;
Πώς πάνε οι βροχές; :P

Eντάξει φτιάχνει ο καιρός οπότε ώρα για καλοκαίρι.

Λοιπόν, για σήμερα σας έχω το νέο τεύχος του ηλεκτρονικού λογοτεχνικού περιοδικού "Ανθρώπων Έργα" που αφορά τον Ιούνιο του 2015 και συμμετέχω και εγώ με ένα ολόκληρο ποίημα από το βιβλίο "Τα Λάφυρα της Ψυχής μου".

Για να καταλάβετε, μαζί με έργα πολλών αξιόλογων δημιουργών και συνανθρώπων μου, μπορείτε να διαβάσετε και το ποίημα "Ελευθέρια Πορεία"΄, της ποιητικής συλλογής "Τα Λάφυρα της Ψυχής μου" ώστε να "πάρετε" μία μικρή γεύση για το περιεχόμενο του βιβλίου. (Σελ 154 - 161, στη στήλη "Απεικίσματα Σκέψης")

Θα χαρώ να μάθω την άποψή σας.

Ευχαριστώ για άλλη μία φορά τον κύριο Σάββας Τριανταφυλλίδης που μας χαρίζει μια προσεγμένη δουλειά και μας παρουσιάζει με όμορφο τρόπο διάφορα μονοπάτια της λογοτεχνίας που αρκετοί απο εμάς ζητάμε να επισκεφτουμε. Επίσης ένα μεγάλο ευχαριστώ στην ομάδα που επιμελείτε το ηλεκτρονικό αυτό περιοδικό και μας χαρίζει αυτό το εξαιρετικό αποτέλεσμα.
Τιμή και χαρά μου που συνυπάρχω σε αυτό το εγχείρημα με τόσο αξιόλογους ανθρώπους.

 Για να ξεφυλλίσετε το περιοδικό ακολουθήστε το λινκ:


Να σας υπενθυμίσω πως  μπορείτε να προμηθευτείτε τη ποιητική συλλογή "Τα Λάφυρα της Ψυχής μου" καθημερινά (και μέχρι τις 21 Ιουνίου) από τις 6.30 το απόγευμα μέχρι τις 11.00 το βράδυ, στην 34η έκθεση βιβλίου στην παραλία της Θεσσαλονίκης, στο περίπτερο 4. Η τιμή του βιβλίου είναι 10€.



"Τα Λάφυρα της Ψυχής μου" είναι μία ποιητική συλλογή που περιλαμβάνει 13 μοντέρνα, στοχαστικά, ανθρωποκεντρικά ποιήματα ποικίλης θεματολογίας που στρέφονται γύρω από τον άξονα των ανθρώπινων συναισθημάτων και προσπαθούν με τον δικό τους τρόπο να συλλάβουν και να αποδώσουν το θαύμα και το μεγαλείο του Ανθρώπου και της Ζωής.
Προσφιλείς εκφραστικοί μου τρόποι με τους οποίους επιτυγχάνεται ζωντάνια και παραστατικότητα είναι η θεατρικότητα (αποστροφή του ποιητικού υποκειμένου σε β ενικό, κινητικότητα των ηρώων και μια γενικότερη σκηνοθετική οργάνωση του χώρου και των προσώπων), η εικονοπλασία, το πεζολογικό ύφος, η απλή και καθημερινή σύνταξη και λεξιλόγιο.


Αυτλα για σήμερα φίλοι. Καλή συνέχεια σε όλους! Να περνάτε καλά και να χαμογελάτε πάντα!

Παρασκευή, 5 Ιουνίου 2015

ΤΑ ΛΑΦΥΡΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΟΥ ΣΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ.

Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα!
Τί μου κάνετε; Είστε όλοι καλά;

Θα ήθελα με μεγάλη μου χαρά να σας ενημερώσω όλους και κυρίως τους εκφραστικούς φίλους της Θεσσαλονίκης και της Βόρειας Ελλάδας πως το βιβλίο μου θα βρίσκεται αρκετά κοντά σας για περίπου 15 ημέρες.

Τι ακριβώς εννοώ;

Για ελάτε να δείτε:


Οι ανεξάρτητοι συγγραφείς και τα βιβλία του myStory στην μεγάλη έκθεση βιβλίου της Θεσσαλονίκης (περίπτερο 4) !
Καθημερινά (και μέχρι τις 21 Ιουνίου) από τις 6.30 το απόγευμα μέχρι τις 11.00 το βράδυ, μπορείτε να περνάτε από το περίπτερο 81 για να γνωριστούμε, να ανταλλάξουμε απόψεις για τον κόσμο του βιβλίου, να ενημερωθείτε για την Αυτοέκδοση και να βρείτε μοναδικές εκδόσεις...
mystory.gr
-o οίκος των συγγραφέων που δεν συμβιβάστηκαν


Σε αυτή την έκθεση λοιπόν φίλοι μου, μπορείτε να δείτε πολλά αξιόλογα βιβλία και κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά να διακρίνετε και το δικό μου.

"Τα Λάφυρα της Ψυχής μου" θα σας περιμένουν φίλοι, στο περίπτερο 4, μέχρι τις 21 Ιουνίου  από τις 6.30 το απόγευμα μέχρι τις 11.00 το βράδυ στην παραλία της Θεσσαλονίκης για να δείτε και εάν θέλετε να τα αποκτήσετε.


Το απεικονιζόμενο βιβλίο είναι μία ποιητική συλλογή που περιλαμβάνει 13 μοντέρνα, στοχαστικά, ανθρωποκεντρικά ποιήματα ποικίλης θεματολογίας που στρέφονται γύρω από τον άξονα των ανθρώπινων συναισθημάτων και προσπαθούν με τον δικό τους τρόπο να συλλάβουν και να αποδώσουν το θαύμα και το μεγαλείο του Ανθρώπου και της Ζωής.
Προσφιλείς εκφραστικοί μου τρόποι με τους οποίους επιτυγχάνεται ζωντάνια και παραστατικότητα είναι η θεατρικότητα (αποστροφή του ποιητικού υποκειμένου σε β ενικό, κινητικότητα των ηρώων και μια γενικότερη σκηνοθετική οργάνωση του χώρου και των προσώπων), η εικονοπλασία, το πεζολογικό ύφος, η απλή και καθημερινή σύνταξη και λεξιλόγιο.


Να ξέρετε πως το βιβλίο στοιχίζει 10€ φίλοι και θα ήθελα όποιος/όποια απο εσάς το προμηθευτεί να επικοινωνήσει μαζί μου για να τον ευχαριστήσω και να ακούσω τη προσωπική του άποψη, συμβουλή ή οτιδήποτε άλλο θελήσει.

Σας ευχαριστώ πολύ! Να είστε καλά και να έχετε μία όμορφη μέρα! 

Τετάρτη, 3 Ιουνίου 2015

ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΕΡΓΑ - ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2015 - ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΣΑΣ! :)


Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα!
Εύχομαι να είστε όλοι καλά.

Εχθές πληροφορήθηκα για κάτι που σε γνώριζα και θέλω πρώτον να το μοιραστώ μαζί σας και δεύτερον να "αφήσω" και εδώ το Ευχαριστώ μου.

Για να καταλάβετε ακριβώς τι εννοώ, ορίστε:

" Κι επειδή υπάρχουν πολλοί άνθρωποι γύρω μας, που βοηθούν νέους ανθρώπους που κυνηγούν και παλεύουν για τα όνειρά τους, θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά το ηλεκτρονικό περιοδικό Ανθρώπων Έργα και τον κύριο Σάββα Τριανταφυλλίδη που με δική του πρωτοβουλία συμπεριέλαβε και τη δική μου ποιητική συλλογή "Τα Λάφυρα της Ψυχής μου" καθώς και δύο αποσπάσματα των ποιημάτων του βιβλίου μου, στο όμορφο, λογοτεχνικό περιοδικό τους, χωρίς να το ξέρω, χωρίς να το ζητήσω, χωρίς καν να αποζητήσει ένα ταπεινό ευχαριστώ απο μένα, διότι δε το ήξερα για να μπορέσω να του το δώσω.  Τώρα όμως που το έμαθα, το μοιράζομαι μαζί σας με πολλή χαρά και συγκίνηση και λέω ένα θερμό και ολόψυχο ευχαριστώ στον Σάββα Τριανταφυλλίδη και σε όλη την ομάδα του ηλεκτρονικού περιοδικού που μας ενημερώνει κάθε μήνα για βιβλία που όλοι αγαπάμε και μας δίνει τη δυνατότητα να γνωρίσουμε λίγο καλύτερα κάποιους από τους δημιουργούς τους.
Ευχαριστώ και πάλι πολύ! Τιμή και χαρά μου που υπάρχω και εγώ εκει μέσα!

Ακολουθώντας το λινκ, μπορείτε να διαβάσετε το περιοδικό και να καμαρώσετε και τα δικά μου Λάφυρα κάπου ανάμεσα σε όλα τα άλλα. Θα μου επιτρέψετε να σας πω και τις σελίδες που μπορείτε να συναντήσετε τα Λάφυρα και γιατί όχι; να χαρείτε και να καμαρώσετε και εσείς μαζί μου. (Σελ. 114 - 115) συντροφιά με μία άλλη ποιητική συλλογή και (σελ. 124 - 125) με αποσπάσματα και κάτι απο εμένα..Ευχαριστώ και πάλι πολύ! Μη ξεχάσετε να ξεφυλλίσετε όλα τα Έργα των Άνθρώπων! 


Να είστε όλοι καλά φίλοι μου και να περνάτε όμορφα σας εύχομαι ολόψυχα!