Σάββατο, 31 Αυγούστου 2013

ΠΟΣΑ ΑΞΙΖΕΙ ΕΝΑ ΧΑΜΟΓΕΛΟ;


            Βράδυ Σαββάτου λοιπόν!
Θαρρώ ταιριάζει μια ιστορία. Ένα διήγημα δηλαδή που έγραψα εμπνεόμενη απο ανθρώπους που μας κάνουν  να χαμογελάμε. Εύχομαι να σας αρέσει και να το χαρείτε.
            Να έχετε ένα καλό ΣΚ και απο αύριο νέος μήνας έρχεται! Ας φέρει δώρα για όλους μας!!





ΠΟΣΑ ΑΞΙΖΕΙ ΕΝΑ ΧΑΜΟΓΕΛΟ;
                                          
Ένας νεαρός άντρας, γύρω στα 30, καθισμένος σε έναν απόμερο βράχο μιας ακρογιαλιάς μονάχος, χαζεύει το απέραντο γαλάζιο που απλώνεται περιχαρής μπροστά του.
-         Πόσο μεγάλη είναι άραγε η θάλασσα; Αναρωτιέται.
Θυμάται τότε που ήταν μικρός ακόμα και τα καλοκαίρια τα περνούσε στο νησί παρέα με το παππού και τη γιαγιά. Ποτέ δε του χάλασαν χατίρι. Πάντα ήταν εκεί γι' αυτόν! Κάθε φορά που τους ζητούσε να τον πάνε στη παραλία για να παίξει με τα κύματα της θάλασσας, άφηναν στη μέση ότι δουλειά και να ’χαν και τον πήγαιναν στη παραλία για να παίξει. Τους άρεσε που έβλεπαν τόσο χαρούμενο τον εγγονό τους. Ποτέ δε μπορούσαν να του χαλάσουν χατίρι, εξάλλου ποιος μπορεί να χαλάσει χατίρι σε ένα παιδί που είναι πάντα χαρούμενο και προσπαθεί να κάνει τους πάντες να χαμογελάνε μαζί του;
Αυτός ήταν ο Χάρης. Ανέκαθεν έτσι ήταν ο Χάρης, Από μικρό παιδί αγαπούσε να κάνει τους άλλους να χαμογελάνε. Έβλεπε ανθρώπους στεναχωρημένους και χωρίς να τους γνωρίζει τους έπιανε τη κουβέντα προσπαθώντας να τους κάνει να σκάσουν έστω ένα μικρό χαμογελάκι στο μέχρι στιγμής άχρωμο στόμα τους.
-         Όταν θα μεγαλώσω κι άλλο θα γίνω ηθοποιός. Βροντοφώναξε ένα βράδυ την ώρα του δείπνου αφήνοντας τη μαμά και τους παππούδες άφωνους.
-         Εσύ ηθοποιός; Ρώτησε αμήχανα η καλόκαρδη γιαγιά Ευδοκία.
-         Ναι γιαγιά! Θα γίνω ηθοποιός και θα κάνω όλο το κόσμο να χαμογελάει μαζί μου!
-         Στο έλεγα εγώ μάνα πως το παιδί κληρονόμησε το ταλέντο μου. Έχει καλλιτεχνική φλέβα σαν εμένα, αποκρίθηκε καμαρώνοντας η Φοίβη η μητέρα του.
-         Ναι αλλά εσύ είσαι ζωγράφος. Άλλο ζωγράφος και άλλο ηθοποιός. Εμάς δε μας αρέσει και πολύ αυτό το επάγγελμα, απάντησε με σκληρή φωνή ο παππούς του ο κυρ Αριστείδης.
-         Γιατί παππού; Ρώτησε ο έφηβος τότε Χάρης.
-         Θα πας εσύ στην Αθήνα γίνεις ηθοποιός; Ρώτησε κοιτάζοντας τον υποτιμητικά που θέλησε να ακολουθήσει το συγκεκριμένο επάγγελμα.
-     Εσένα θα σε κάνουμε δικηγόρο! Υποστήριξε με φωνή γεμάτη περηφάνια.
-         Μα εγώ θέλω να γίνω ηθοποιός. Διαμαρτυρήθηκε ο νεαρός.
-         Και τι θα το κάνουμε εδώ; Σκορποχώρι; Η μάνα σου Θεσσαλονίκη, εμείς στο νησί και εσύ στην Αθήνα; Τώρα σε βλέπουμε μόνο τα καλοκαίρια, αν πας στην Αθήνα θα χαθείς και θα σε βλέπουμε αραιά και που, απάντησε σκληρά ο παππούς θέλοντας να κρύψει τη συγκίνησή του γιατί καταβάθος ήξερε πώς αυτό το παιδί είχε το χάρισμα να κάνει τους ανθρώπους ευτυχισμένους.
Μπορούσε να τους κάνει να χαμογελάσουν μέσα σε μόνο λίγα δευτερόλεπτα. Αν δεν ήταν αυτό χάρισμα, τι άλλο θα μπορούσε να ήταν;
-         Πατέρα το τι θα κάνει το παιδί θα είναι καθαρά επιλογή του, απάντησε η μητέρα του η Φοίβη που ανέκαθεν καμάρωνε για το ταλέντο του γιου της.
-         Έχει ο Θεός. Ας συνεχίσουμε το δείπνο μας, αποκρίθηκε η πάντοτε φιλήσυχη γλυκιά κυρία Ευδοκία, θέλοντας να δώσει τέλος στη συζήτηση, αν και όλοι κατάλαβαν πως ο Χάρης είχε ήδη αποφασίσει ότι θα γίνει ηθοποιός και πως όσο και να προσπαθούσαν να κρύψουν την αντίθεσή τους (οι παππούδες κυρίως), βαθιά μέσα τους ήξεραν πως αυτό το παιδί θα καταφέρει να πάει «ψηλά» και να τους κάνει να συνεχίσουν να καμαρώνουν  γι' αυτό!
Όταν ο Χάρης ενηλικιώθηκε αποφάσισε να κατεβεί στην Αθήνα και να γραφτεί σε μια δραματική σχολή κυνηγώντας και πραγματοποιώντας συνάμα το όνειρό του.
Ποτέ δε θα ξεχάσει εκείνο το καλοκαίρι που κατέβηκε στο νησί για να ενημερώσει τους αγαπημένους του παππούδες σχετικά με τις σπουδές του.
Όχι πως δε χάρηκαν, αντίθετα μάλιστα, απλά να.... φοβόντουσαν ότι εκεί που θα πάει θα βρει δυσκολίες και επειδή ήξεραν πόσο ευαίσθητος είναι καταβάθος, ήξεραν πως η ψυχούλα του θα πονούσε κάθε φορά που κάποιοι θα του έκλειναν πόρτες που πιθανώς να της άξιζε.

Ο ΑΧΑΡΙΣΤΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ.

            
Καλημέρα στην όμορφη μπλοκογειτονιά μας!
Λοιπόν για σήμερα σας έχω ένα δοκίμιο επίσης λίγο παλιό, το οποίο το έγραψα εμπνεόμενη από τους αχάριστους ανθρώπους πού μιλιούνια κυκλοφορούν ανάμεσά μας.
Να σας πω ένα μικρό μυστικό για να τους ξεχωρίζετε;
Κοιτάνε δεξιά κ αριστερά με τις άκρες των ματιών τους, δε χρειάζεται να κουνήσουν το κεφάλι τους, μόνο τις κόρες των ματιών και οι στόχοι τους εχουν ήδη εντοπισθεί.
Επίσης όταν χαμογελάνε, χαμογελάνε τόσο δήθεν γλυκά που το στόμα τους αυτόματα θυμίζει στόμα αλεπούς. Σα να γελάει η πονηρή αλεπού σκεφτείτε…..
Όμως στη δική τους περίπτωση το χαμόγελο αυτό δε μοιάζει με αλεπούς… αλλα με ύαινας! Όχι πονηριά απλώς, κακία!
Όμως μη σας ξεγελάει! Αυτοί θα είναι πάντα οι χαμένοι όλων!
Το γιατί; Θα το βρείτε διαβάζοντας τη παρακάτω ανάρτηση!
Επειδή και αυτό είναι λίγο μεγάλο θα χρειαστεί να πατήσετε επάνω στο διαβάστε περισσότερα για να το δείτε ολοκληρωμένο.
Φιλιά πολλά σε όλους! 

* Α θα ήθελα να κάνω μία μικρή επισήμανση. Το συγκεκριμένο δοκίμιο το βρήκα ούτε και εγώ ξέρω σε πόσα σαιτ αναδημοσιεύμενο! Σε κανένα όμως δεν αναφερόταν πηγή! Ευτυχώς δεν έγραφαν πως ήταν δικό τους αλλά και το ότι πήραν κάτι δικό μου, δε με ρώτησαν, δε με ενημέρωσαν κάν που αν το έκαναν αυτό θα με έκαναν περήφανη και χαρούμενη που με τιμούσαν με αυτό το τρόπο, εμένα με πείραξει πολύ. 
Με πείραξε κυρίως για δύο λόγους. Πρώτον γιατί παίρνουν ένα μεγάλο κείμενο που ο άλλος έχει δώσει κομμάτι της ψυχής του και έχει κουραστεί για να το γράψει έστω κι αν συντακτικά έχει λάθη και δεύτερον γιατί δε μπορεί να έρχεσε εσύ στο μπλοκ μου, να διαβάσεις ένα κείμενο με αυτό το τίτλο, να συμφωνείς μαζί του γιατί προφανώς για να το προωθείς σημαίνει πως σου αρέσει και συμφωνείς και στο τέλος τί ακριβώς κάνεις;
Γίνεσαι ένα με το τίτλο του! Έρχεσαι εδώ, μου "κλέβεις" κάτι εφόσον δε με ενημερώνεις και το βάζεις στη δική σου σελίδα δίχως να αναφέρεις το οτιδήποτε. Αν αυτό δεν είναι δείγμα αχαριστίας τότε τί είναι;




Ο ΑΧΑΡΙΣΤΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ.



              Μεγάλο προσόν να είσαι αχάριστος τη σήμερον ημέρα.
              Ω ναι καλά διαβάσατε, μεγάλο προσόν.
            Ποιός το περίμενε να ερχόταν η στιγμή που ο/η αχάριστος/αχάριστη ή αν θέλετε η αχαριστία γενικώς θα θεωρείτε προσόν και μάλιστα μεγάλο, ίσως και το μεγαλύτερο.
            Και μη που πείτε πως τη σημερινή εποχή δεν είναι προσόν το να είσαι αχάριστος γιατί θα διαφωνήσω μαζί σας.
            Εγώ αυτό βλέπω, αυτό παρατηρώ να συμβαίνει καθημερινά τριγύρω μου. Βλέπω τους αχάριστους ανθρώπους να επιβιώνουν και να αναδύονται στη κοινωνία μας διαρκώς, τη στιγμή που οι ευγνώμων άνθρωποι βυθίζονται ολοένα και περισσότερο στην αφάνεια και στη θλίψη.
            Προσωπικές σχέσεις, φιλικές σχέσεις, οικογενειακές σχέσεις, σχέσεις απλής συνεργασίας μα και επαγγελματικές σχέσεις τείνουν να «πλημμυρίζουν» από το συναίσθημα της αχαριστίας, το οποίο αντί να ελαττώνεται έχει αρχίσει να αυξάνεται με γοργούς ρυθμούς, τόσο γοργούς που νομίζω πως σε λίγα χρόνια κανένας δε θα ντρέπεται να παραδεχθεί δημόσια πως είναι αχάριστος, αντίθετα θα το βροντοφωνάζει με τόλμη, πάθος και πυγμή θεωρώντας πως έχει το καλύτερο προσόν του κόσμου.
            Σε λίγα χρόνια βλέπω στα βιογραφικά τους σημειώματα οι άνθρωποι να αναγράφουν ή μάλλον να αναγράφουμε (γιατί όχι να βάλω και τον εαυτό μου μέσα) στις προσωπικές ικανότητες με μεγάλα γράμματα τη λέξη ΑΧΑΡΙΣΤΙΑ, η οποία εννοείτε ότι θα μπει μπροστά από τις άλλες που τότε θα θεωρούνται και παρλιακές.

Παρασκευή, 30 Αυγούστου 2013

ΠΡΟΣΟΧΗ... ΕΥΘΡΑΣΤΟ!!!

Καλησπέρα φίλοι μου!
Εύχομαι να είστε όλοι καλά!
Επειδή είμαι πολύ χαρούμενη που το δοκίμιο που ανέβασα εχθές βράδυ είχε πολύ ζεστή απήχηση από εσάς, του αφιερώσατε χρόνο και ήσασταν πολύ καλοί μαζί μου, θέλησα να αναδημοσιεύσω άλλο ένα που επίσης είχα ανεβάσει πριν πάρα πολύ καιρό.
Σκέφτηκα πως καλό θα ηταν να σας λέω και την ιστορία που τα συνοδεύει γιατί χωρίς την ιστορία τους δεν εχουν για μένα πνοή….
Μη περιμένετε από εμένα ιδιαίτερες και ίσως συγκινητικές στιγμές έμπνευσης, εμπνέομαι από περίεργα πράγματα, πράγματα που μοιάζουν αστεία όπως πχ το συγκεκριμένο, όμως η αλήθεια είναι αυτή και θέλω να σας τη πω.
Λοιπόν το παρακάτω κείμενο το εμπνεύστηκα μια μέρα που στη δουλειά το αφεντικό μου είπε να γράψω επάνω σε μια κούτα προϊόντων την ένδειξη «Προσοχή Εύθραυστο», εξου λοιπόν και ο τίτλος του!
Κατευθείαν τα λόγια που θα δείτε παρακάτω έρρεαν άφθονα στο μυαλό μου.
Είναι κι αυτό λίγο μεγάλο, θα χρειαστεί να πατήσετε επάνω στο διαβάστε περισσότερα για να το δείτε ολοκληρωμένο αλλά νομίζω πως αξίζει το κόπο. Δε θα σας κουράσω πολύ! :) 
Ελπίζω να σας αρέσει κ αυτό όσο η Αγκαλιά.
Κάθε σχόλιο, αρνητικό ή θετικό είναι καλοδεχούμενο.
Να είστε καλά φίλοι μου!
Κι ευχαριστώ τον καθένα προσωπικά για το χρόνο μα και τη γενναιοδωρία του!




ΠΡΟΣΟΧΗ... ΕΥΘΡΑΥΣΤΟ!!!


             Προσοχή εύθραυστο. Η ένδειξη που συνοδεύουμε τα αντικείμενα που είναι πιθανό να σπάσουν κατά τη μεταφορά τους.
             Εύθραυστο, κάτι που σπάει εύκολα.
            Εύθραυστος/εύθραυστη, κάποιος/καποια που πληγώνεται εύκολα.
            Τα αντικείμενα πάντα τα συνοδεύουμε με την προαναφερόμενη ένδειξη, τους εαυτούς μας όμως γιατί τους αφήνουμε εκτεθειμένους περιμένοντας από τους άλλους να κάνουν αυτό που δε κάναμε εμείς; Το αυτονόητο δηλαδή. Να μας προσέξουν;!
            Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.
            Είσαι κάπου, έστω σε ένα γραφείο και πρέπει επειγόντως να στείλεις σε κάποιον πελάτη κάποιο προϊόν που σου παρήγγειλε, το οποίο έτυχε να είναι εύθραυστο μιας και που η επιχείρησή σου παράγει μόνο εύθραυστα προϊόντα.
 Τι κάνεις;
 Βρίσκεις το προϊόν, βρίσκεις τη κατάλληλη κούτα σε μέγεθος, βάζεις μέσα και τριγύρω στις γωνίες της αφρολέξ για να είσαι σίγουρος ότι κατά τη μεταφορά του προϊόντος δε θα γίνει κάποιο «μικροατύχημα», τοποθετείς προσεκτικά το προϊόν μέσα της, το πακετάρεις όπως σωστά έχεις μάθει τόσα χρόνια, έπειτα το κλείνεις με χαρτοταινία και στη συνέχεια παίρνεις μια άσπρη κόλλα Α4 γράφεις με κεφαλαία κόκκινα κατά προτίμηση γράμματα τη πρόταση ΠΡΟΣΟΧΗ ΕΥΘΡΑΥΣΤΟ και στη συνέχεια βάζεις κι άλλη χαρτοταινία πάνω από την ένδειξη για να είσαι σίγουρος ότι δεν υπάρχει περίπτωση να ξεκολλήσει και να χαθεί κάπου ανάμεσα σε τόσες κούτες που πιθανό να υπάρχουν στο «ταξίδι» του προϊόντος σου.
Το παραπάνω είναι μια καθημερινή απλή διαδικασία μεταφοράς ενός εύθραυστου προϊόντος, ποιός είπε όμως ότι μέσα σε μια απλή και συνηθισμένη ημέρα δε μπορεί να συμβεί κάποιο τραγικό λάθος;
Μπορεί να ξεχάσεις να κολλήσεις επάνω στη κούτα την ένδειξη, μπορεί κατά τη μεταφορά να γίνει κάποιο σημαντικό συμβάν με αποτέλεσμα να γίνει χίλια κομμάτια το προϊόν σου, μπορεί ο μεταφορέας να αγνόησε την ένδειξη, μπορεί να χαθεί, μπορεί να στο κλέψουν, μπορεί…, μπορεί…., χίλια δυο μπορεί να συμβούν και να σε φέρουν προτετελεσμένων γεγονότων. Μπορεί απλά να σπάσει το προϊόν σου! Έχει σημασία ο τρόπος; Ή έχει σημασία το αποτέλεσμα; Ίσως το αποτέλεσμα ίσως όμως και ο τρόπος.

Πέμπτη, 29 Αυγούστου 2013

Η ΑΓΚΑΛΙΑ.

Καλησπέρα στη βραδινή μπλοκογειτονια!
Λοιπόν, επειδή το τελευταίο καιρό έχω γνωρίσει εδώ μεσα καταληκτικούς για μενα ηλεκτρονικούς φίλους που αισθάνομαι την ανάγκη να μοιραστώ τόσα και τόσα μαζί τους, αποφάσισα να κάνω μια αναδημοσίευση ενός κειμένου-δοκιμίου που εγω γράψει και δημοσιεύσει εδώ πριν πολύ καιρό. Γι αυτό το λόγο άλλωστε τη βάζω ξανά για να τη διαβάσετε κυρίως εσείς, οι νέοι αγαπημένοι μου φίλοι!
Ξέρω πως είναι λίγο μεγάλο αλλά θα σας παρότρυνα να μη βαρεθείτε να το διαβάσετε, πέρα απο το ότι είναι σημαντικό για μενα επειδή ήταν απο τα πρώτα μου δοκιμια θα ηθελα να το διαβασετε γιατι μιλαει για μια αξία που ολοι αγαπαμε στη ζωη μας.
Μιλαει για την αξία και την ουσία μιας απλής ανθρώπινης αγκαλιάς!
Εύχομαι να σας αρέσει και κάθε σχόλιο είναι καλοδεχούμενο!

Καλό βραδυ σε όλους σας!



Η ΑΓΚΑΛΙΑ!!!

Σκέφτομαι και αναρωτιέμαι ποια «πράξη» ή έστω ποια μορφή εκδήλωσης θαυμασμού και αγάπης μπορεί να είναι η πιο πολύτιμη στη ζωή των ανθρώπων και τελικά πάντοτε, όποτε και να κάνω αυτό το ερώτημα στον εαυτό μου, καταλήγω πως είναι η αγκαλιά. Ωστόσο συνεχίζω να πιστεύω ότι η σημασία και ο ρόλος της είναι πολύ υποτιμημένος στην εποχή μας.
Δε ξέρω πόσοι άνθρωποι θα συμφωνούσαν μαζί μου ή εάν τους ρωτούσα πόσοι θα σκεφτόντουσαν την αγκαλιά (μιας και που οι περισσότεροι άνθρωποι σε ερώτηση σχετική με τις εκδηλώσεις αγάπης θα προσπαθούσαν να βρούνε ότι πιο «φανταχτερό» υπάρχει για να απαντήσουν) αλλά ξέρω πως για μένα η αγκαλιά είναι ότι πιο σημαντικό μπορεί να παρέχει ο ένας άνθρωπος στον άλλο χωρίς να χρειάζεται να ξοδέψει τίποτα για να τη δώσει εκεί που θέλει και αξίζει φυσικά!
Πιστεύω πως η ανθρώπινη αγκαλιά έχει πέσει και αυτή θύμα της έννοιας της λέξης «δεδομένος» και επειδή όλοι μας τη θεωρούμε κατά κάποιο τρόπο δεδομένη δε της δίνουμε την αξία και τη τιμή που της αρμόζει.
Δεν είναι τυχαίο που όταν ένα μωράκι έρχεται στο κόσμο το πρώτο πράγμα που θέλει και χρειάζεται είναι η αγκαλιά και το χάδι της μαμάς του, όπως επίσης και το ότι η εκάστοτε μανούλα το μόνο που θέλει και χρειάζεται μετά τη γέννα της, όσο ταλαιπωρημένη και να ναι, είναι να κρατήσει αγκαλιά το μωρό της, το οποίο σε πολλές περιπτώσεις ενώ έκλαιγε ασταμάτητα, τη στιγμή που ακουμπά και μυρίζει το δέρμα της μαμά του τότε ηρεμεί, εφησυχάζει και κοιμάται.
Τελικά η φύση από τη στιγμή που ερχόμαστε στο κόσμο μας δείχνει το πόσο σημαντική είναι μια αγκαλιά αλλά εμείς όπως και στην υπόλοιπη διάρκεια της ζωής μας αργούμε να μάθουμε και να κατανοήσουμε αυτά που πρέπει τη δεδομένη χρονική στιγμή! Και καθώς η ζωή εξελίσσεται και μεγαλώνουν γενιές ανθρώπων μαζί της, η αγκαλιά είναι εκεί και περιμένει μέχρι να μάθουν οι άνθρωποι την πραγματική της αξία. Η αγκαλιά υπάρχει για να συντροφεύει τους ανθρώπους από τη στιγμή που έρχονται στη γη και μέχρι τη στιγμή που φεύγουν.
Ποιό μωρό δεν έχει ανάγκη την αγκαλιά για να μεγαλώσει και ποιός ηλικιωμένος δεν έχει την ανάγκη της αγκαλιάς για να αισθανθεί ευτυχισμένος;
Και ναι η αγκαλιά εκτός από μορφή εκδήλωσης αγάπης από άνθρωπο σε άνθρωπο είναι και «φάρμακο» για πληγωμένες καρδιές! Ένα ισχυρό φάρμακο που δε στοιχίζει τίποτα αλλά γιατρεύει και απαλύνει τις πληγές του σώματος και της ψυχής μας.
Ένα μικρό παιδάκι όταν πέσει μέσα στο σπίτι του και χτυπήσει τι κάνει; Τρέχει κατευθείαν στους δικούς του για να το αγκαλιάσουν, να το φιλήσουν και να του πουν πως θα περάσει… το ίδιο λοιπόν κάνει και ένας άνθρωπος όσο μεγάλος και να είναι ηλικιακά. Είτε πονάει το σώμα του είτε η ψυχή του το μόνο που θέλει είναι μια μεγάλη τρυφερή αγκαλιά από τους ανθρώπους που αγαπάει.
Η αγκαλιά μας συντροφεύει από τη στιγμή που γεννιόμαστε και υπάρχει εκεί, δίπλα μας για να μοιραστεί μαζί μας και καλές αλλά και κακές στιγμές! Είναι εκεί και στις επιτυχίες μας αλλά και στις αποτυχίες μας! Είναι εκεί και στο κλάμα αλλά και στο γέλιο μας! Είναι εκεί και για τη χαρά αλλά και για το πόνο μας! Είναι εκεί και θα συνεχίσει να είναι μέχρι να καταλάβουμε την αξία της αλλά και την αξία των ανθρώπων που επιλέγουμε να έχουμε δίπλα μας! Γιατί κακά τα ψέματα… χωρίς τους ανθρώπους δεν θα υπήρχε και η αγκαλιά στον κόσμο μας!
Και τέλος, εάν με ρωτάτε τι γίνεται όταν αυτή η αγκαλιά μας πνίγει και μας κάνει να ασφυκτιούμε μερικές φορές, τότε θα σας πω ότι μια σωστή αγκαλιά σε αγκαλιάζει με τόσο γλυκό και τρυφερό τρόπο που δε σε πονά, δε σου δυσκολεύει την αναπνοή και πάνω απ’ όλα σε κάνει να κλείνεις τα μάτια και να ονειρεύεσαι. Ναι να ονειρεύεσαι γιατί ακόμα κι όταν η αγκαλιά γίνεται για λόγους που εσένα σε κάνουν να πονάς τότε μια σωστή αγκαλιά οφείλει να σε παρηγορήσει αλλά και να σε κάνει να ονειρευτείς ξανά.
Και αν μέσα από αυτές τις λίγες ή πολλές για κάποιους λέξεις καταλάβαμε τη σημασία της αγκαλιάς το μόνο που μένει είναι να ψάξουμε στη καρδιά μας και να δούμε σε ποιους θα τη παρέχουμε αλλά και σε ποιους θα επιτρέψουμε να μας τη παρέχουν! Κάτι τόσο πολύτιμο πρέπει να το δίνουμε και να μας το δίνουν άνθρωποι που πραγματικά το αξίζουν και πάνω απ’ όλα να τη δίνουμε σα «φάρμακο» σε αυτούς που πραγματικά το χρειάζονται!
Δε ξέρω για εσάς, αλλά εγώ μετά από τόσο ανάλυση περί της ανθρώπινης αγκαλιάς έχω ειλικρινά την ανάγκη να αγκαλιάσω και παρατηρώ πως τα άτομα που σκέφτηκα πως θα ‘θελα αυτή τη στιγμή να μπορούσα να αγκαλιάσω είναι αυτά που πάντοτε ήταν εκεί για να με αγκαλιάσουν πριν ακόμα εγώ τους το ζητήσω.
Γιατί έτσι πρέπει να λειτουργεί μια αγκαλιά! Ανοίγει για να σε κλείσει εκεί μέσα πριν ακόμη της ζητηθεί! Απλά το αισθάνεται και είναι έτοιμη να κάνει τη δουλειά της… απλά να σε κλείσει εκεί και χωρίς καν να σου μιλήσει ή να σου ζητήσει εξηγήσεις, να σε γιατρεύσει…!

ΤΑΠΕΙΝΟΦΡΟΣΥΝΗ.

Κι ύστερα λένε είναι κακό να σκύβεις το κεφάλι…
Μα όταν προσεύχεσαι τι κάνεις;
Όχι μονο σκύβεις το κεφάλι, <<σέρνεσαι>> θαρρώ.

Κακή δεν είναι η ταπεινοφροσύνη που υποδεικνύετε με ένα απλό σκύψιμο του κεφαλιού, κακή είναι η κίνηση αυτή όταν την κάνεις επειδή στην έχουν επιβάλλει άλλοι!

Τρίτη, 27 Αυγούστου 2013

ΝΑ ΕΧΕΤΕ ΕΝΑ ΑΚΡΩΣ ΜΕΛΩΔΙΚΟ ΞΗΜΕΡΩΜΑ!


 


Νομίζω πως δε θα μπορούσα να σας έχω κατι καλύτερο για να ευχηθώ αυτό που υπονοεί ο τίτλος της ανάρτησης!
Για να είμαι ειλικρινής ανακάλυψα πρόσφατα τον συγκεκριμένο μουσικό και έχω ξετρελαθεί μαζι του! Οι συνθέσεις του είναι σαν όνειρο για μενα και οι τίτλοι που δίνει στις δημιουργίες του είναι μοναδικοί!
Εύχομαι να απολαύσετε εικόνα και ήχο όσο εγω!
Και μην ξεχνάτε, τα βράδια έχουν τη καλύτερη <<μυρωδιά>>, όχι γιατι είναι καλύτερα απο την ημέρα, αλλά γιατι οι αισθήσεις μας έχουν την ανάγκη να αναπαυτούν!  

-  Κάντε μου τη χάρη και ακούστε όλη τη σύνθεση   Είναι πράγματι εξαιρετική!


ΦΟΒΟΙ.

Μην ομολογείς τους φόβους σου, τρομοκράτησέ τους!
Μόνο τότε θα σε αφήσουν στην ησυχία σου!

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΜΕ ΜΙΑ ΟΜΟΡΦΗ ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ!

Καλημέρα στην όμορφη μπολοκογειτονιά μας!
Λοιπόν για σήμερα έχω να αναδημοσιεύσω μία πολύ όμορφη για μένα ανάρτηση που διάβασα το πρωί στο μπλοκάκι της φίλης και αγαπημένης όλων μας Αριστέας!
Θέλησα να κάνω αυτή την αναδημοσίευση γιατί για μένα είναι σημαντικό να προάγω κάτι που αγάπησα πολύ για κάποιον λόγο. 
Στη συγκεκριμένη περίπτωση θαύμασα ακόμη περισσότερο τη γραφή της Αριστέας γιατί με έκανε να αισθανθώ πως το συγκεκριμένο ποίημα είχε κάτι πιο δυνατό, πιο μαχητικό από εκείνη και ήταν κάτι που με άγγιξε και με ενθουσίασε συνάμα.

Λοιπόν το ποίημα αυτό, που οι περισσότεροι το διαβάσατε ήδη είναι το ακόλουθο:



                       Είναι στιγμές που κι οι κολώνες μπορεί να δακρύσουν..
Υπόλευκες Δωρικές μαρμάρινες κολώνες. Επιβλητικες, γιγάντιες,
βαριές, ακούνητες φαντάζουν,
με Ιωνικά περίτεχνα κιονόκρανα
στην κεφαλή των, ίσως....
Με φθορές αμέτρητες-  όπως τα πάντα με τον καιρό...
Κιτρινισμένες, μισοκαμμένες από το χρόνο κι απ'τη βροχή ...
Βλέπεις τα ανάγλυφα σχεδόν γρατσουνισμένα!  Αρκούν! Να πας με βιάση στα επόμενα γυρεύεις...

Σίμωσε κοντά!
Αφουκράσου τες! Άγγιξε τις λακούβες και τα αυλάκια τους τα χαραγμένα!
Μέσα τους μπορεί να κρύβουν πόνο..
Για την εγκατάλειψη..
Γι' όσα χάθηκαν!
Τις μέρες δόξας που δεν θα γυρίσουν ποτέ ξανά!
Τίποτα δεν είναι άψυχο 
μέχρι να αποδειχτεί
                                                   ότι δεν είχε όντως ψυχή!

                                                       @ριστέα




Αγάπησα κυρίως τους τελευταίους στίχους!!!!
Κορίτσι μου ευχαριστώ που με άφησες να το φιλοξενήσω στη στήλη με τις αγαπημένες μου Εκφράσεις άλλων!
Και μη ξεχάσω να αναφέρω ολοκληρωτικά τη Πηγή:  http://princess-airis.blogspot.gr/2013/08/blog-post_27.html, για να δειτε και τις όμορφες εικόνες που συνοδεύουν τα λόγια καθώς επίσης και τα σχόλια των αναγνωστών της!

**** Έχω <<τρέλλα>> με την αναφορά πηγών! Πρέπει  πάντα να αναφέρουμε τις πηγές όσων αναδημοσιεύουμε. Έτσι τιμάμε και τον δημιουργό της κάθε ανάρτησης αλλά και εμάς τους ίδιους που προωθούμε κάτι που για κάποιον λόγο αγαπήσαμε και πιστέψαμε.

Να είστε όλοι καλά και να έχετε μια όμορφη ημέρα! <3


Δευτέρα, 26 Αυγούστου 2013

ΙΡΙΔΙΖΩΝ ΜΠΛΕ.



Γιατί σημασία δεν έχει η πόζα αλλά το αντικείμενο, 
η μάλλον η αξία του αντικειμένου!


Η φωτογραφια ειναι ενος ξαδερφου μου..... αλλα βρισκετε και στο 
δικο μου αρχειο....

ΔΕΣΜΙΟΙ.

Κάποιες φορές, οι άνθρωποι στη προσπάθεια τους να «απεγκλωβιστούν», καταλήγουν να σφίγγουν ακόμη πιο έντονα τις «χειροπέδες» τους. Δε φταίει η λανθασμένη κίνησή τους, φταίει η λανθασμένη σκέψη του μυαλού τους!
Κανείς δεν είναι δέσμιος αν δεν επιτρέψει ο ίδιος στον εαυτό του να γίνει!


Σάββατο, 24 Αυγούστου 2013

...............

Η σημερινή μερα να φύγει και να μη ξανάρθει!
Και συνειδητοποιώ πως αυτό είναι κατι που το εύχομαι πολλες φορές…. Κι όμως πάντα κατι αντίστοιχο θα συμβαινει…..
Φαύλος κύκλος τα συναισθήματα, φαύλος κύκλος και οι αντοχές των ανθρώπων….

Παρασκευή, 23 Αυγούστου 2013

ΓΥΝΑΙΚΑ!

H Aρετή, η Σοφία, η Αγάπη, η Καλλίστη, η Ελπίδα, η Ειρήνη και ίσως αρκετά ακόμη ονόματα - αρετές που μου διαφεύγουν αυτή τη στιγμή είναι ονόματα γυναικείας φύσης θα μπορούσα να πω... Ίσως γιατι μόνο μία γυναίκα που κυριολεκτικά γεννά τη ζωή θα μπορούσε να "φέρει" τόσο σπάνια ονόματα-αγαθά. Μακάρι να τα τιμάμε όλοι μας! Ή έστω να το προσπαθήσουμε!

ΚΡΙΣΗ!

Το να με κρίνεις για το τί δε μπορώ να κάνω στη ζωή μου, τη στιγμή που εσκεμμένα αποκρύπτεις το τί μπορώ, δείχνει πως εσύ δε μπορείς να κάνεις τίποτα που να έχει αξία.

ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΒΛΑΚΕΙΑ.

Σε έναν κόσμο που όλα "αντιδρούν" "αντιστρόφως - ανάλογα" ένα μονάχα μένει και "κυλά" το ίδιο. Η ανθρώπινη βλακεία...

ΔΙΦΟΡΟΥΜΕΝΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ - ΘΕΛΕΙ ΣΚΕΨΗ...

Όταν στις άσχημες καταστάσεις της ζωής σου θυμάσαι ανθρώπους που για διάφορους λόγους θέλεις να πάψεις να θυμάσαι ένα πράγμα μονάχα μπορεί να συμβαίνει. Στη ζωή σου είχες καλύτερους ανθρώπους απ ότι πίστευες πως είχες…

Πέμπτη, 22 Αυγούστου 2013

ΑΝΤΙΓΡΑΦΕΣ.

Αν θέλεις να είσαι κόπια κάποιου άλλου κανένα πρόβλημα! Είναι δικαίωμά σου! Μη γεμίζεις όμως τη ζωή όλων μας με κόπιες. Το μόνο που θα καταφέρεις είναι μια ζωή γεμάτη αντιγραφές! Και ως γνωστόν το αντίγραφο, το κάθε είδος αντίγραφο δε μπορεί και δε θα μπορέσει ποτέ να θεωρηθεί αυθεντικό! Κι όσο κι αν του μοιάζει ποτέ μα ποτέ δε θα γίνει γνήσιο! Και ξέρετε γιατί; Όχι γιατί είναι σχεδιασμένο με άλλες προδιαγραφές και δημιουργημένο απο άψογα υλικά, αλλά γιατί η ιστορία μιας δημιουργίας ενός γνήσιου αντικειμένου είναι αυτή που μπορεί να γίνει το αίμα που θα κυλήσει στις βλέβες του! Μόνο αυτής της διαδικασίας μπορεί το οποιοδήποτε αυθεντικό έργο να λάβει σάρκα και οστά!!!!

ΓΑΛΗΝΙΑ ΝΕΡΑ!!

Κάθε φορά που πετάς μια πέτρα στη θάλασσα για να κάνεις το χάζι σου, σκέψου πως από κάτω όλο και κάποιο ψάρι μπορεί να περνάει.... Είναι ακριβώς σα τις κακεντρέχιες των ανθρώπων. Οι άνθρωποι "πετάνε" τα λόγια τους με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που πετάει κάποιος μια πέτρα στη θάλασσα. Για ευχαρίστηση! Απλώς για ευχαρίστηση που ονομάζουν μετέπειτα εκτόνωση. Όμως να σας πω κάτι; Τελικά όσες πέτρες και να πετάξει κάποιος σε μια θάλασσα νομίζοντας πως του "ανήκει" στην ουσία γνωριζει την αληθεια. Η θαλασσα ανηκει στα ψαρια της και σε ολους τους ζωντανους και μη οργανισμους που "κατοικουν" μεσα της. Εμεις μονο να την επισκεφτουμε μπορουμε. Το ιδιο λοιπον συμβαινει και με εμας τους ανθρωπους. Με τους ανθρωπους που χρησιμοποιουν τα λογια τους με τον ιδιο τροπο που καποιος πεταει εκεινες τις πετρες. Οι ανθρωποι που θελουν να ταραξουν τον γαληνιο κοσμο μας ειναι ιδιοι με εκεινους που πετανε με μανια πετρες στη θαλασσα διχως να σεβονται οτιδηποτε υπαρχει εκει μεσα. Απλως δεν ανηκουν εκει! Και δε θα ανηκουν ποτε! Γιατι τα γαληνια νερα ειναι για λιγους μονο!

ΕΛΥΤΗΣ.

Άδειασα και ξαναγέμισα τον ταξιδιωτικό μου σάκο.
''Μόνον τ' απαραίτητα'' είπα.
Κι ήταν αρκετά γι αυτή τη ζωή και για πολλές άλλες ακόμη.

Oδυσσέας Eλύτης

Τετάρτη, 21 Αυγούστου 2013

ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ!!!!


ΑΣΤΕΡΙΑ....

Αισθάνεσαι μόνος;
Κοίταξε το βράδυ τον ξάστερο ουρανό, είναι γεμάτος απο αστέρια!!!
Φέρε στη σκέψη σου πως δεν εισαι μόνος….
Υπάρχουν άνθρωποι στη γη τόσοι, όσα και τα αστέρια!!!!


ΕΡΩΤΑΣ.

Υπάρχουν άνθρωποι που δεν θα είχαν ερωτευτεί ποτέ τους, αν δεν είχαν ακούσει να γίνεται λόγος για τον έρωτα.

Λα Ροσφουκώ, 1613-1680, Γάλλος συγγραφέας

ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ.

Αυτό που μετράει δεν είναι η επιθυμία σου για να νικήσεις και να πετύχεις. Όλοι έχουν τέτοιες επιθυμίες. Αυτό που πραγματικά έχει σημασία είναι η αποφασιστικότητά σου να δουλέψεις σκληρά για να εκπληρώσεις την επιθυμία σου να πετύχεις.

Μανώλης Δουκίδης, Συγγραφέας

Τρίτη, 20 Αυγούστου 2013

ΕΛΑΤΕ ΝΑ ΟΥΜΕ ΤΑ ΝΕΑΑΑΑ!

             Aφου σας αρεσει τοσο ολυ το χαλασμενο ληκτρολογιο μου αοφασισα να γραψω και αυτή την αναρτηση με τον ιδιο τροο.
            Εμενα καλο μου κανει. Δε κουραζομαι με τις διορθωσεις και τους τονους και εσας καλο σας κανει γιατι γινεστε κατι σα κασκαντερ της γλωσσας! Χαχαχα
            Σα να σας μαθαινω μια ξενη γλωσσα ένα ραγμα!
            Λοιον ας σοβαρετουμε τωρα.
            Αν θυμαστε σας ειχα γραψει στη ροηγουμενη αναρτηση ως τη Δευτερα, δηλαδη εχθες ειχα ένα ραντεβου σημαντικο για εμενα και ηθελα τη θετικη σας σκεψη και ενεργεια.
            Μου τη χαρισατε αλοχερα!!! Ευχαριστω αο καρδιας γι αυτό!!!
            Λοιον το ραντεβου καλα εξελιχθηκε. Ηταν ραντεβου για συνεργασια. Δεν εισφραγιστηκε η συνεργασια αλλα για μενα ηταν κατι σαν αυτό ου λενε <<ένα βημα τη φορα>>, δηλαδη κάθε φορα ιο κοντα στο στοχο μου.
            Δεχτηκαν να εκδωσουν το βιβλιο μου αλλα ρεει ρωτα να μελετησω καλα καοια ραγματα ριν αοφασισω να αω εκει. Θελω να ειμαι σιγουρη για ολλα ραγματα.
            Ο στοχος μου και το ονειρο μου συναμα είναι να ασχοληθω εαγγελματικα με το τομεα της συγγραφης. Θελω να κανω αυτό το εαγγελμα στη ζωη μου! Θεωρω ευλογια τη σημερον ημερα να κανει καιος εαγγελμα αυτό ου αγααει τοσο ολυ και τον κανει να αισθανεται ομορφα και ευτυχισμενα.
            Δε θα μακρυγορησω μιας και ου δε θα ηθελα να ανατυξω ακομη το συγκεκριμενο θεμα και μαλιστα με αυτου του ειδους τη γραφη ου χρησιμοοιω τωρα αλλα θελω να σας ευχαριστησω για άλλη μια φορα για τις θετικες ευχες και τα καλα σας λογια.
            Ρεει να σκεφτω καοια ραγματα ριν συμφωνησω στην εκδοση βιβλιου και να ειμαι σιγουρη ως θα κανω τη καλυτερη δυνατον συμφωνια για μενα και το βιβλιο μου, αν καταφερω καοια στιγμη να το εκδωσω.
            Ελιζω μονο μη καταντησω σαν τον Κατακουζηνο στη σειρα << Κωνσταντινου και Ελενης>> με το αοχετευτικο συστημα στο Βυζαντιο. ΧΑΧΑΧΑ

Εάν καιος αο εσας ξερει και θελει να με συμβουλεψει γενικα για το χωρο των εκδοσεων τι είναι καλο να ροσεξω θα ηθελα ολυ τη συμβουλη του. Μορει να εικοινωνησει μαζι μου μεσω  e mail ου θα βρει στα στοιχεια του ροφιλ μου.  Ευχαριστω ροκαταβολικα!
           
            Και για το τελο σας εχω ένα ομορφο τραγουδακι! Αγαημενο μου! Αφιερωμενο σε εσας τους ηλεκτρονικους μου φιλους! 


Σάββατο, 17 Αυγούστου 2013

ΑΟ ΤΟ ΧΑΛΑΣΜΕΝΟ ΜΟΥ ΛΗΚΤΡΟΛΟΓΙΟ ΚΑΙ ΕΜΕΝΑ!



To χαλασμενο μου ληκτρολογιο σας ευχαριστει για τη κατανοηση μα και την αγαη σας!
Δεν εχω κατασταλλει ακομη το τι ειδους μεθοδοο γραφης ακολουθει….
Γραφει σα μεθυσμενο;
Σαν οικονομικος μεταναστης;
Σαν αναλφαβητος;
Σα τεμελης;
Σα να εχει λοξυγγα;
Τι να ω… Μαλλον κανει μια μιξη ολων των αωτερω…
Αυτή την αναρτηση δε θα την υοβαλλω στη διαδικασια του ορθογραφικου ελεγχου, θα την αφησω ετσι οως της αξιζει. Αυθεντικη αυθεντικη, σαν τα σχολια ου σας κανω!
Το ότι θα αγααγατε και θα αολαμβανετε το χαλασμενο μου ληκτρολογιο δε το εριμενα! Χαιρομαι όμως! Εχει και αυτό τη φαση του!
Όλα τα ραγματα εχουν τη φαση τους αρκει οι ανθρωοι να μορουν να τη διακρινουν.
Το γελιο και η αολαυση βρισκονται αντου αρκει οι ανθρωοι να θελουν να γελασουν!
Αντα να χαμογελατε φιλοι μου! Το κυριοτερο! Το καλυτερο κοσμημα εανω σε έναν ανθρωο είναι το χαμογελο του! Ότι και να σας λενε άλλοι μη τους ιστευεται! Το ακριβοτερο και ολυτιμοτερο κοσμημα εανω στο σωμα του ανθρωου είναι το χαμογελο του! ρωτον  γιατι ροερχετε αο τη ψυχη και δευτερον γιατι μορει να μεταδοδει και σε αλλους ανθρωους!
Εγω θα σας καληνυχτισω τωρα και για το τελος θα σας ω ως θα θελα τη θετικη ενεργεια και τη θετικη σκεψη ολων σας. Τη Δευτερα εχω ένα σημαντικο για μενα ραντεβου, δεν είναι ροβλημα υγειας μη σας ανησυχω, είναι κατι καλο αλα δεν είναι κατι σιγουρο ακομη! Μακαρι όταν μορεσω να ξαναμω στο μλοκ να εχω ομορφα νεα να μοιραστω μαζι σας!
Καλο βραδυ φιλοι μου!
Να ερνατε ομορφα και να χαμογελατε οσο ιο συχνα μορειτε!
Θα τα ουμε αμεσα την εομενη εβδομαδα!
Φιλακια ολλα σε ολους! <3 <3 <3

ΗΦΑΙΣΤΕΙΟ - ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ

Αν η καρδιά σου είναι ένα ηφαίστειο, πώς περιμένεις να ανθίσουν εκεί λουλούδια;

Χαλίλ Γκιμπράν, 1883-1931, Λιβανοαμερικανός ποιητής & φιλόσοφος

ΦΟΒΟΙ

Κάποιες φορές, οι μεγαλύτεροί μας φόβοι είναι οι ανεκπλήρωτοι στόχοι μας!

ΟΜΟΡΦΙΑ - ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ

Υπάρχει ομορφιά στο χώρο των κοινωνικών δικτύων αρκεί να ξέρεις να την ανακαλύψεις. Παντού υπάρχει κρυμμένη και φανερή ομορφιά αρκεί να μπορείς να την ανακαλύψεις η απλώς να την εκτιμήσεις.

Τετάρτη, 14 Αυγούστου 2013

ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟΣ


Επειδή αυτές τις μέρες αφοσιώθηκα πληρως στο blogging και πολυ το ευχαριστήθηκα και επειδή τώρα θα αποξενωθώ για λίγο, θα επιστρέψω ξανά τη Παρασκευή θα ήθελα πριν φύγω να ευχηθώ σε όλους σας Χρόνια Πολλα για την αυριανή Άγια Ημέρα και ένα ακόμη μεγαλύτερο και δυνατότερο Χρόνια Πολλα στους εορταζοντες που φέρουν ένα τοσο όμορφο και μεγαλοχαρο όνομα!
Εύχομαι η χάρη της Παναγιας μας να φωτίσει το μυαλό και τη καρδια μας.
Φώτιση Παναγια μου κυρίως σε όσους την έχουν ανάγκη.

Να περασετε ομορφα φιλοι μου!

ΣΙΩΠΗ…. ΣΑΝ ΑΕΡΑΣ…


Ειμαι πολυ στενοχωρημένη……
Επηρεάζομαι άμεσα με άσχημες ειδήσεις, έστω και εάν δεν αφορούν οικείους μου ανθρώπους.
Αναφέρομαι στο περιστατικό με τον νεαρό που πήδηξε απο το τρόλεϊ στον ελεγχο εισητηριων και σε όλα τα άλλα  άρθρα που συνοδεύουν το συγκεκριμένο τραγικό γεγονός…
Είναι πολυ λυπηρό να φεύγουν απο τη ζωή μας με τέτοιο τρόπο τοσο νέοι άνθρωποι.
Μακάρι να ήταν όλα αλλιώς.
Αν οι άνθρωποι ήταν ευγενικοί και ψύχραιμοι κάποια παρόμοια συμβάντα δε θα γινοντουσαν ποτε πραγματικότητα!
Λυπαμε πραγματικά λυπαμε.
 Όταν προσπαθώ να γράφω για τους ανθρώπους και βλέπω να γίνονται τέτοια περιστατικά καταρρέετε όλος μου ο κόσμος. Απλως δε θελω να παραδεχτώ πως αντί να γινόμαστε καλύτεροι γινόμαστε χειρότεροι!
Και είναι κρίμα ρε γαμωτο πραγματικά είναι κρίμα. Έχουμε το θειο δώρο της ψυχής μας και παμε και τη καταστρέφουμε….
Και δε μιλαω μονο για το συγκεκριμένο περιστατικό, γενικά διαβάζοντας κάποιος το τι συμβαίνει στο κόσμο τρελαίνετε. Πραγματικά είναι να τρελαίνεσε με όσα συμβαίνουν γύρω μας.
 Άδικο ρε γαμωτο άδικο!!!

Και για το τέλος σιωπή…
Γιατι σε κατι τέτοια περιστατικά είναι ο καλύτερος σύμμαχος πόνου στην οικογένεια των ανθρώπων που θρηνούν….

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΔΡΑΝΕΙΑ.

H αδράνεια κάνει να περνούν αργά οι ώρες και γρήγορα τα χρόνια.
Cesare Pavese, 1908-1950, Ιταλός συγγραφέας

ΓΙΑ ΤΗ ΜΟΝΑΞΙΑ.

Θα σου πω... ποια μοναξιά με τρομάζει περισσότερο!!
Εκείνη που τη νιώθεις... μέσα στο πλήθος..

Γιατί κανείς..
Δεν ακούει τα λόγια σου... δε μετρά τους παλμούς της καρδιάς σου..
Δεν απλώνει το χέρι... να πιάσει το δικό σου..

Απλά... βαδίζει δίπλα σου... και πολλές φορές..
σε σπρώχνει... για να περάσει..!!

...Γ. Ρίτσος...

ΠΑΤΗΜΑΣΙΕΣ.


Πάρε μαζί σου μονο τις αναμνήσεις σου και άφησε πισω μονο τις πατημασιές σου.

Ινδιάνικη Παροιμία


ΛΑΘΗ.

Μην αποφεύγεις τους ανθρώπους που είναι επιρρεπείς στα λάθη. Να αποφεύγεις αυτούς που το "παίζουν" αλάνθαστοι! Οι "πρώτοι" μετανιώνουν και εξελίσσονται. Οι "δεύτεροι" πάλι δε μετανιώνουν ποτέ και δεν θα εξελιχθούν ποτέ σε κάτι "καλύτερο" από αυτό που υπήρξαν κάποτε!

ΕΥΛΟΓΙΑ.

Ευλογημένος είναι αυτός που βρήκε το έργο της ζωής του. Ας μην ζητήσει άλλη ευλογία.

Thomas Carlyle, 1795-1888, Άγγλος συγγραφέας

!!!!

Οι πραγματικά σπουδαίοι άνθρωποι είναι ευγενικοί, νοιάζονται και είναι γενναιόδωροι· όχι μόνο για κάποιους ανθρώπους και περιστασιακά, αλλά για όλους, πάντοτε.

Thomas Watson, 1874-1956, Αμερικανός, Ιδρυτής της ΙΒΜ

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.

Η ελευθερία, η κάθε είδους ελευθερία, αποκτιέται, δε κερδίζεται!

ΑΔΙΕΞΟΔΟ.

Mη γελιέσαι... Μετά από κάθε "στροφή" ακολουθεί και "δρόμος". Τους "ίσιους δρόμους" να φοβάσαι.. Εκείνοι είναι που εντελώς απροειδοποίητα οδηγούν σε αδιέξοδο.

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΛΗΞΗΣ!

Όταν οι άλλοι νομίζουν πως ξόφλησες αστους να το πιστέψουν! Όταν οι άνθρωποι κοιτάζουν για αναγραφές ημερομηνίας λήξης, ένα είναι σίγουρο! Έχουν ήδη τοποθετήσει τη δική τους!

 

ΕΤΣΙ ΓΙΑ ΓΛΥΚΙΑ ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ.

Η ποίηση μου αρέσει και μου αρέσει πολύ όμως είναι από τα είδη λογοτεχνίας που δε μπορώ να «αγγίξω» και πολλές φορές δε μπορώ να κατανοήσω εύκολα λογω των λεξεων που χρησιμοποιουν οι
περισσοτεροι συγχρονοι ποιητες.
 Παρόλα αυτά επειδη μου αρέσει να δοκιμάζω των εαυτό μου, προσπαθώ να γράψω κάτι και σε αυτό το είδος μα δε τα καταφέρνω, τουλάχιστον όχι όπως επιθυμώ. Θεωρώ πως θέλει εξάσκηση και πολύ περεταίρω μόρφωση για να μη μοιάζει «παιδικό» ένα ποίημα αλλα θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας ένα μικρό δείγμα από ένα ποίημα που έχω ξεκινήσει να γράφω και συνέχεια διορθώνω, που στόχο εχει τη παρομοίωση οδηγών – μαχητών δρόμου με οδηγών – μαχητών ζωής.
Σε δοκίμιο μου είναι εύκολη η παρομοίωση σε ποίημα όμως δύσκολο. Μακάρι καποια στιγμή να το ολοκληρώσω.

« Κάθε λακκούβα και καημός,
κάθε μονοπάτι μια ανάγκη,
κάθε ανηφόρα αναστεναγμός
και κάθε κατηφόρα δάκρυ

Μα όταν έρχεται το ίσωμα
όλα στη θέση μπαίνουν
η άνοιξη εμφανίζετε
και οι οδηγοί ανασαίνουν »


* Ξέρω, είναι μικρό το δείγμα αλλα είναι το πιο δυνατό του σημείο έως τώρα νομίζω. Δεν έβαλα την αρχή του γιατί σκέφτομαι να την αλλάξω. Έχουμε όμως κάτι ας πούμε από το κύριο θέμα του. Εύχομαι να σας αρέσει!

Η κάθε βοηθεια καλοδεχούμενη! 

ΚΑΛΟ ΣΑΣ ΒΡΑΔΥ! ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΧΗ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΣΑΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΟΜΟΡΦΑ ΚΑΙ ΓΑΛΗΝΙΑ ΣΑΝ ΤΗΝ ΜΕΛΩΔΙΑ ΜΙΑΣ ΠΟΙΗΣΗΣ!!!

Τρίτη, 13 Αυγούστου 2013

ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΗ.

Μην αποκλείεις ποτέ το οτιδήποτε. Μόνος θα διαψεύσεις τον εαυτό σου!

ΑΝΕΜΟΣΤΡΟΒΙΛΟΣ.

Κάποιοι άνθρωποι είναι σαν τον ανεμοστρόβιλο. Έρχονται στη ζωή σου για να στη κάνουν "λίμπα".

ΕΥΘΥΝΗ.

Όταν στις "άσχημες" λέξεις μου βλέπεις τον εαυτό σου, δεν ευθύνομαι εγώ γι' αυτό! Εσύ ευθύνεσαι που με έκανες να τις εισπράξω!

ΔΗΘΕΝ ΑΝΩΤΕΡΟΤΗΤΑ.

Οι άνθρωποι που το "παίζουν" ανώτεροί μας, δεν έχουν τίποτα παραπάνω απ' ότι έχουμε και εμείς! Το μόνο στο οποίο μπορεί να υπερτερούν είναι στη χαζομάρα!!!!!

ΑΛΛΑΖΕΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ;

"Μη προσπαθείς να αλλάξεις τους άλλους για να αρέσουν σε σένα, βελτίωσε τον εαυτό σου και όταν αρέσεις εσύ σε εσένα τότε θα δεις τη πραγματική σου αξία δίχως να περιμένεις να στη καταλογίσουν άλλοι, άλλοι που το πιο πιθανό είναι να μη σε ενδιαφέρουν κιόλας...."

<< απόσπασμα απο ένα δοκίμιο μου με τίτλο αλλάζει ο άνθρωπος;>>

ΑΟΡΑΤΟΣ ΑΝΡΘΩΠΟΣ.

Χμμμμ….. πλάκα φαίνεται να έχει το να είναι κάποιος αόρατος. Σαν παιχνίδι μου φαίνεται. Ένας ελεύθερος αόρατος άνθρωπος, που μπορεί να πάει οπουδήποτε θελήσει και να κάνει οτιδήποτε θέλει χωρίς να είναι ορατός από τον υπόλοιπο κόσμο. Τώρα πια είναι ο κυρίαρχος του παιχνιδιού. Μπορεί να κουνήσει τα πιόνια με τον τρόπο που θέλει αυτός. Έτσι κ αλλιώς αυτός θα είναι ο νικητής. Η μήπως όχι; Υπάρχει νικητής όταν κάποιος παίζει μόνος του; Όχι βέβαια, αυτό δεν γίνεται. Ένα παιχνίδι για να έχει νικητή χρειάζεται δυο τουλάχιστον παίκτες. Εάν κάποιος ασχολείται μόνος του με το συγκεκριμένο παιχνίδι, τότε στην ουσία δεν παίζει, απλά εκπαιδεύεται.

<< απόσπασμα απο ένα δοκίμιο μου με τίτλο αόρατος άνθρωπος>>.

ΑΝΤΙΚΑΤΟΠΤΡΙΣΜΟΣ.

Δε νομίζω πως υπάρχει κάτι πιο όμορφο από το να ξυπνήσεις ένα πρωί, να δεις τα χάλια σου στο καθρέφτη, να κοιτάξεις με αηδία το είδωλό σου και να του φωναξεις με πάθος και πυγμή:

"Είμαι εδώ και είμαι ΕΓΩ!"

 Να δεις, μονομιάς όλα θα αλλάξουν!!!
 

ΜΙΚΡΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ - ΕΝΑΥΣΜΑΤΑ.

Μη πτοείσαι, ξεκίνα!!!! 

         
Να μη συγκρίνεις, να εκτιμας!!!!




Kλείσε τα μάτια και ονειρέψου τουλάχιστον μία φορά τη μέρα. Δε κοστίζει τίποτα και προσφέρει τόσα πολλά!


ΠΡΟΣΦΟΡΑ.

Δώσε απο ευχαρίστηση και όχι απο αντάλλαγμα!

ΤΟ ΓΙΑΤΡΙΚΟ.

Η αγάπη είναι το αντίδοτο της κακίας!!!



Καλημέρα σε όλους!!!

Δευτέρα, 12 Αυγούστου 2013

ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΙ ΤΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΑΣ!



Επισκεπτόμενη πολλά μπλοκοσπιτακια διαπίστωσα πως χρησιμοποιούν πολύ όμορφα template που δε μπορω να τα βρω στα πρότυπα του blogger.
Όποιος γνωρίζει σαιτ με template που δίνουν τους κώδικες δωρεάν και μπορεί κάποιος να τους αντιγράψει μπορεί να μου τους στείλει; Και να μου πει που ακριβώς, σε ποια ρύθμιση πηγαίνω για να κάνω την αλλαγή;
Για κάποιο λόγο είμαι σίγουρη πως δε θα τα καταφέρω αλλά πρέπει πρώτα να προσπαθήσω. Όποιος ξέρει ας με βοηθήσει. Ευχαριστώ προκαταβολικά όσους με βοηθήσουν!

ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΑ

Η μελαγχολία, κάποιες φορές παραπέμπει σε μια άγνωστη πτυχή της ευτυχιας!

ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ

Όποιος δεν έχει αυτογνωσία δε μπορεί να έχει και γνώμη σεβαστή.

ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΙ ΔΥΝΑΤΗ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΣΤΗΝ ΟΜΟΡΦΗ ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΜΑΣ!



            Το τι χαρά νοιώθω που μπορω να μπλοκάρω ξανά αφιερώνοντας του το χρόνο που του αρμόζει δε περιγράφεται! Νόμιζα πως είχα ξεχάσει την ομορφιά του blogging αλλά συνειδητοποίησα πως απλώς την είχα κρύψει κάπου στο πισω μέρος του μυαλού μου.
             Υπάρχει ομορφιά στο χώρο των κοινωνικών δικτύων αρκεί να ξέρεις να την ανακαλύψεις. Παντού υπάρχει κρυμμένη και φανερή ομορφιά αρκεί να μπορείς να την ανακαλύψεις η απλώς να την εκτιμήσεις.
            Μου είχε λείψει πολύ το να ξυπνήσω ένα πρωί, να φτιάξω το καφέ μου και να σερφάρω ανενόχλητη στα στέκια μας, διαβάζοντας και μαθαίνοντας απο εσάς τόσα και τόσα πράγματα.
              Σημερα είμαι εδώ με το καφέ μου ξανά έτοιμη να σας μιλήσω με το τρόπο που έκανα παλιά, με τη ψυχή μου!
              Λοιπόν ας πάρουμε τα πράγματα απο την αρχή.
           Για ένα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα δεν είχα τη δυνατότητα η και τη διάθεση κάποιες φόρες να δίνω το παρόν στη μπλοκογειτονια μας. Ερχόμουνα σα το κλεφτη που λένε ισα ισα για να βλέπω αν είστε όλοι καλά.
            Είχα δεθεί με κάποιους ανθρώπους στο μπλοκ και ένοιωθα πως είχα δημιουργήσει μια σχέση μαζι τους <<γειτονική>>.
            Χαίρομαι που επιστρέφοντας εδώ πολλοί απο αυτούς τους ανθρώπους μου έδειξαν με το τρόπο τους πως δε με ξέχασαν και πως είναι ξανά εδώ για μενα!
 Υπάρχουν και κάποιοι άλλοι βέβαια που απλώς αδιαφόρησαν. Δε με πειράζει όμως. Αν είναι κάποιος να με επισκεφτετε με απώτερο σκοπό να τον επισκέπτομαι και εγω για να σχολιάζω η να ανεβάζω τις επισκέψεις του καλύτερα να αδιαφορεί παντελώς. Το προτιμώ!
            Έχω μάθει και θελω να έχω πάντα ουσία στη ζωή μου! Ακόμη κι αν αυτή ουσία κρύβεται πισω απο ένα <<άψυχο>> μπλοκ, για κάποιους άψυχο μπλοκ.. όχι για μενα…
            Λοιπόν είμαι εδώ ξανά ανανεωμένη, με νέους μπλοκοφιλους και πολλές πολλές εκφράσεις που θελω να μοιραστώ μαζι σας.
            Όσοι με γνωρίζετε απο παλιά ξέρετε πως μου αρέσει να γράφω, εκφράζομαι κυρίως με το γραπτό λόγο και αγαπώ να δημιουργώ ιστορίες, δοκιμια και κυρίως παιδικά παραμύθια.
            Παλαιότερα ανέβαζα σχεδόν καθημερινά δείγματα η και ολοκληρωμένα κείμενα γραφής μου αλλά όταν έβλεπα να τα αναδημοσιεύουν άλλα σαιτ δίχως να αναφέρουν τουλάχιστον τη πηγή στενοχωριόμουνα και ενοχλούμουνα συνάμα.
            Ειμαι υπέρ της αναδημοσίευσης αρθων, εξάλλου είναι κατι που κάνω και εγω στη σελίδα μου αλλά πάντα ρωταω τους δημιουργούς και φυσικα αναφέρω τη πηγη μου. Έτσι θεωρώ πως τιμαω και τους δημιουργούς αλλά και εμένα προσωπικά που προωθώ κατι καλό η κατι που για κάποιο λόγο πιστεύω πως πρέπει να δουνε αρκετοί συνάνθρωποι μου.
        Ένα απλό παράδειγμα θα σας πω. Διαπίστωσα πρόσφατα πως το κείμενο μου με τίτλο Η αγκαλιά έχει αναδημοσιευτει σε μια σελίδα και η κυρία που το δημοσίευσε έγραφε απο κάτω πως το είδε γραμμένο στα αγγλικά και το μετάφρασε.
            Και λέω εγω τώρα με το φτωχό μου μυαλό. Μα αυτή η μετάφραση ήταν ολόιδια με το τρόπο που το έγραψα εγω; Όλοι γνωρίζουμε πως μετάφραση αυτολεξεί δεν υπάρχει διότι δε βγαίνει νόημα. Επικοινώνησα μαζι τους γιατι ήθελα όντως να δω το κείμενο των αγγλικών αλλά απάντηση δεν έλαβα και πιθανόν να μη λάβω ποτε.
            Και συνεχίζω…
        Είχα πάλι ένα πρόβλημα με το e mail μου, οπότε όσοι απο εσάς με αναζητούσατε εκει, δε διάβασα ποτε μήνυμα σας και γι αυτό δεν απάντησα. Τώρα όμως διορθώθηκε. Οπότε αν κάποιος απο εσάς για οποιονδήποτε λόγο θελήσει να επικοινωνήσει μαζι μου μπορεί πατώντας επάνω στο προφίλ μου κάτω απο τη φωτογραφία να πατήσει επάνω στο μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και τσουπ να επικοινωνήσει μαζι μου.
            Μη διστάσετε, για οποιονδήποτε λόγο, θα είναι χαρά και τιμή για μενα!
            Για το τέλος θα ήθελα να σας πω πως έχω ένα μικρό πρόβλημα με το πληκτρολόγιο μου. Έχει χαλάσει, δε βάζει τόνους και δε πιάνει αρκετά γράμματα, οπότε πρέπει να γράφω το κείμενο και μετα να κάνω τον απαραίτητο ορθογραφικό έλεγχο για να βγει το σωστό αποτέλεσμα. Απλά κάποιες φορες επειδή είναι κουραστικό αυτό όταν σας αφήνω σχόλια να δείχνετε λίγη επιείκεια απέναντι μου γιατι κουράζομαι να κάνω συνέχεια τον έλεγχο. Ευχαριστώ προκαταβολικά γι αυτό!
            Για το τέλος σας έχω ένα αγαπημένο μου τραγουδάκι:
            Εύχομαι να το απολαυσετε!
            Να έχετε όλοι μια υπέροχη ημέρα και μια ακόμη ωραιότερη εβδομάδα!