Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΦΥΓΟΚΕΝΤΡΟΣ ΔΥΝΑΜΗ

Κυκλικό
Φωτογραφία του Κώστα Ορδόλη
 
Άραγε πώς γεννιέται
από ένα τίποτα η επιθυμία;

Πώς η επιθυμία γίνεται έρωτας,
ο έρωτας πως αλλάζει
σε μακρινή ανάμνηση;

Άραγε πως μπορεί
η ανάμνηση να σβήνει
μες στο τίποτα;

Κυκλικό, Τίτλος Πατρίκιος

Η φωτογραφία είναι του Κώστα Ορδόλη και τη βρήκα εδώ: http://www.pemptousia.gr/2014/12/dio-ellines-fotografi-sto-verolino/
 

 Ο Κώστας Ορδόλης γράφει για τη σειρά των φωτογραφιών «Αθήνα, Αγγελικό και Μαύρο Φως»: «Η φωτογραφία μου δεν παρουσιάζει συγκεκριμένα γεγονότα, δεν καταγράφει, δεν τεκμηριώνει, δεν ενισχύει το βλέμμα που καταλήγει στο «συμβαίνει κάτι τέτοιο;». Προσπαθεί να δημιουργήσει μιαν ατμόσφαιρα, να αποκαλύψει συγκινήσεις, να κοιτάξει αμυδρά φώτα και παραμορφωμένες σκιές, να εξερευνήσει τα χαρακτηριστικά τού σημερινού άσπρου και μαύρου, τις φόρμες και τα στυλ, όλα αυτά τα αναρίθμητα ερεθίσματα της καθημερινής ζωής, τα οποία συνθέτουν την νέα οπτική πραγματικότητα στα μάτια των Ελλήνων κατά την περίοδο της κρίσης. Το γεγονός, όντως, δεν κατέχει κυρίαρχη θέση στις φωτογραφίες μου. Είναι ο απόηχός του που με ενδιαφέρει περισσότερο. Η ατμόσφαιρα που γεννά κάτι και παρατείνεται ακολουθώντας το. Όχι τόσο οι άνθρωποι, όσο τα σημάδια τους, τα ίχνη τους, η σκόνη που σηκώνουν στο πέρασμά τους, οποιαδήποτε ανάμνηση μπορεί να δημιουργηθεί από το εφήμερο θρόισμα της παρουσίας τους γύρω μας. Αυτό που επιδιώκω δεν είναι τόσο να μιλήσω για την κατάσταση των ανθρώπων, όσο να αναδημιουργήσω τη ζωή τους μέσα από την φωτογραφία. Χρησιμοποιώντας προσωπικές οπτικές φόρμες επιχειρώ να αρθρώσω σαφή φωτογραφικό λόγο».
«Ο χώρος που τον απασχόλησε από παλιά ήταν αυτός της λεγόμενης φωτογραφίας δρόμου. Μιας φωτογραφίας φαινομενικά εύκολης και ουσιαστικά εξαιρετικά δύσκολης, μια και η απουσία συγκεκριμένης αισθητικής και νοηματικής πρότασης (όπως συνήθως συμβαίνει) την καθιστά τις περισσότερες φορές απελπιστικά πληκτική… Ο Κώστας Ορδόλης διαθέτει μιαν αθωότητα, η οποία δεν έχει ανάγκη από την παραμικρή επιτήδευση», γράφει για τον φωτογράφο ο Πλάτων Ριβέλης,[2] με αφορμή το βιβλίο του Kώστα Ορδόλη, «Αττική – Αγγελικό και μαύρο φως», που κυκλοφόρησε το 1998, από τις εκδόσεις Ίνδικτος.

Κώστας Ορδόλης έχει σπουδάσει Οικονομικά στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο της Αθήνας και Marketing στο McGill University του Μόντρεαλ. Εργάζεται στη Δ.Ε.Η. ως διευθυντής Ενεργειακών Υπηρεσιών. Προτιμάει να αυτοαποκαλείται «μανιακός εραστής της φωτογραφίας δρόμου». Υπηρέτησε την ασπρόμαυρη αναλογική φωτογραφία περισσότερο από 30 χρόνια. Η τελευταία του δουλειά βασίζεται στην αναζήτηση νέων φορμών αφήγησης και περιγραφής πόλεων, περιοχών και εικόνων που συνθέτουν τα σκηνικά της ελληνικής καθημερινότητας.



Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

ΕΚΦΡΑΣΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΓΙΑ ΤΗΝ ΞΑΔΕΡΦΑΡΑ ΜΟΥ ΜΕ ΑΓΑΠΗ!

Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα! Τί μου κάνετε, είστε όλοι καλά; Εγω μια χαρά. Καταιγισμός γενεθλίων το τελευταίο διάστημα βρε παιδιά! Πολύ με χαροποιεί αυτό! Ευχές, ευχές, ευχές! Μ' αρέσουν οι ευχές! Σήμερα λοιπόν θέλω και εγώ να δώσω τις ευχές μου σε ένα αγαπημένο μου πρόσωπο, με ένα ιδιαίτερο θα έλεγα τρόπο! (Είμαι σίγουρη πως όταν η ξαδέρφη μου δει αυτή την ανάρτηση θα γουρλώσει το μάτι πίσω από τα γυαλιά, θα βγάλει τη γλώσσα έξω απο αμηχανία, θα βγάλει μια κραυγή απόγνωσης και θα κρυφτεί όπου βρει πρόχειρα εκεί τριγύρω χαχαχαχα) (Ιωάννα σα να είμαι εκεί και να σε βλέπω νοιώθω - πολύ το διασκεδάζω! :P) Σκορπίνα λοιπόν η ξαδερφάρα μου! Δυναμική προσωπικότητα, όσο κι αν δε το δείχνει με τη πρώτη ματιά!  Σήμερα λοιπόν, το κορίτσι μου έχει γενέθλια και εγώ δε θα μπορούσα να μη κάνω ανάρτηση μοναχά για πάρτη της! Τόσα έχει κάνει εκείνη για μένα, ας κάνω και εγώ κάτι μικρό αυτή τη φορά! ;) Χρόνια πολλά λοιπόν σε σένα που όταν ήμουνα μικρή με έβαζες να ...

ΧΟΡΟΙ ΤΗΣ ΕΥΒΟΙΑΣ

    Παραδοσιακοί χοροί Εύβοιας Εύβοια   Στο όμορφο νησί της Εύβοιας ο κορυφαίος χορός είναι ο καβοντορίτικος ή καλλιανιώτικος που χαρακτηρίζεται από ένα ιδιαίτερο χορευτικό και μουσικό στυλ. Άλλοι χοροί του νησιού είναι ο συρτός και ο µηλωνιάτικος, παραλλαγή του συρτού χορού. Στην περιοχή χορεύεται ακόµα ο λεγόµενος όρθιος μπάλος (διαφοροποιείται από τον κυκλαδίτικο µπάλο) από ένα ή δύο ζευγάρια. Βόρειο Εύβοια   Στη Β. Εύβοια συναντάµε περισσότερο τους λεγόµενους στεριανούς χορούς όπως τσάµικα, καγκέλια, πατινάδες και συρτούς. Από τους πιο διαδεδοµένους χορούς ήταν ο Χειµαριώτικος, οργανική αργή µελωδία που παιζόταν και µε φύλλο από κοτσύκι ή άλλο δέντρο. Ακολουθούσε ο Συρτός, ο Τσάµικος και κάποιες φορές χορευόταν και το ηπειρώτικο Στα Τρία. Όσον αφορά το Συρτό, όταν παρατηρήθηκε (µε βάση τις καταγραφές) ότι οι µεγάλης ηλικίας άνθρωποι δεν κάνουν δύο διαδοχικά σταυρώµατα αλλά πάτηµα και άρση, ειπώθηκε ότι τα σταυρώµατα "τα κάναν οι δασκά...

ΕΓΩ ΕΧΩ ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΜΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ;;;

"Το δίκιο μου" Στίχοι: Οδυσσέας Ιωάννου Μουσική: Θέμης Καραμουρατίδης Ερμηνεία: Γιώτα Νέγκα Δίσκος: Καινούριο φιλί (Φεβρουάριος 2014) "Εγώ έχω το δίκιο μου κι εσύ τον κόσμο όλο νομίζεις θα βρεθούμε στα μισά μιλάω με τον ίσκιο μου τρομάζω με το ρόλο κοιμάμαι με τα μάτια μου ανοιχτά Εμένα με φωνάζουνε με το μικρό μου μόνο η σκούφια μου κρατά απ' το πουθενά κι εσένα που σε ήξερε κι η πέτρα που σηκώνω τρομάζεις όταν έρχομαι κοντά Εγώ μετράω τα ρέστα μου να βγάλω κι άλλο μήνα ανοίγω και δε βλέπω ουρανό εσύ έχεις στο πιάτο σου ολόκληρη Αθήνα ανοίγεις και χαζεύεις το κενό Εγώ έχω το δίκιο μου κι εσύ τον κόσμο όλο νομίζεις θα βρεθούμε στα μισά μιλάω με τον ίσκιο μου τρομάζω με το ρόλο κοιμάμαι με τα μάτια μου ανοιχτά Εμένα με φιλήσανε στο στόμα οι ανάγκες την έκανα τη βόλτα στα βαθιά κι εσένα το ταξίδι σου δυο καρφωμένες ράγες νομίζεις ότι πήγες μακριά Εγώ μετράω τα ρέστα μου να βγάλω κι άλλο μήνα ανοίγω και δε βλέπω ουρανό εσύ έχεις στο πιάτο σου ολόκληρη...