Kαλημέρα εκφραστικοί μου και χρόνια πολλά!
Καλή χρονιά σε όλους με υγεία, αγάπη, φως, τύχη και χαρά! Απέραντη χαρά!
Έχω πολλές μέρες να γράψω στο μπλοκ (από το παλιό έτος ακόμη), να σας επισκεφτώ και να σας διαβάσω καθώς οι τρεις τελευταίες μου αναρτήσεις ήταν -όπως σας είχα ενημερώσει- προγραμματισμένες προς δημοσίευση.
Μου έλειψε αυτή η γωνιά, αυτό το σπιτάκι, αυτή η γειτονιά αλλά δεν μπορώ να διαβάσω τις αναρτήσεις που έχασα, οπότε "θα τα πούμε" από δω και πέρα.
Εύχομαι να περάσατε όμορφα και να πλημμυρίσατε τις καρδιές σας με μαγεία και φως.
Εγώ πέρασα όμορφα, ήσυχα, οικογενειακά. Δεν έκανα κάτι ιδιαίτερο αλλά έκανα το πιο σημαντικό, πέρασα χρόνο με το παιδάκι μου, που τόσο είχα ανάγκη. Βέβαια, περνάει τόσο γρήγορα ο καιρός που, ομολογώ οτι δεν μου έφτασε. Ήθελα ακόμη λίγο...
Ο νέος χρόνος μας βρήκε υγιείς και αυτό ειναι από μόνο του σημαντικό.
Επειδή συνέπεσαν και άλλες γιορτές, εκτός τις γιορτές της περιόδου, ομολογώ πως ήπια και έφαγα παραπάνω από οτι θα έπρεπε, αλλά δεν πειράζει, χρειάζεται και αυτό μια στο τόσο. Επίσης διάβασα, έγραψα και είδα ταινίες στο netflix. Το πιο καλό όμως πέρασα άπειρες ώρες παίζοντας και ζωγραφίζοντας με τη μικρή. Είχα ξεχάσει πόσο απαίσια μπορώ να ζωγραφίζω! :P
Περάσαμε όμορφα και αυτό έχει σημασία. Έκανα μάλιστα και πράγματα που είχα καιρό να κάνω και το κυριότερο, είδα αγαπημένους μου ανθρώπους και πέρασα ποιοτικό χρόνο μαζί τους.
Σκεφτόμουν, λοιπόν, ποια θα μπορούσε να ήταν η πρώτη μου ανάρτηση στο μπλοκ για το έτος 2026 και κατέληξα πως ήθελα -εκτός των άλλων- να μοιραστώ μαζί σας το τελευταίο ποίημα που έγραψα για το 2025 καθώς και το πρώτο για το 2026. Ένα "αντίο" και ένα "καλωσόρισμα" θα μπορούσα να πω...
Σε χρόνο παρελθόντα
Σε αγάπησα τόσο βαθιά, που μια μέρα κατάλαβα πως είχα μείνει χωρίς εμένα.
Οι ώρες περνούσαν σαν νερό που κυλά ανάμεσα από τα δάχτυλα,
κι εγώ στεκόμουν απέναντι στις σκιές σου,
ψάχνοντας να αγγίξω κάτι που είχε ήδη χαθεί.
Κάθε σου άγγιγμα άφηνε πάνω μου ένα φως που δεν έσβηνε,
σαν να χάραζε τη μορφή σου μέσα στο δέρμα μου.
Δεν ήξερα πια πού τελείωνες εσύ και πού άρχιζα εγώ.
Οι ανάσες μας μπλέκονταν,
οι στιγμές μπερδεύονταν,
κι εγώ έχανα τα όριά μου μέσα στην παρουσία σου.
Περπατούσα στους δρόμους και όλα γύρω μου οδηγούσαν σε σένα-
ένα φως, ένας ψίθυρος, μια σκιά
που πάντα με ακολουθούσε,
σαν να είχες γίνει μια προέκταση της ψυχής μου.
Κοιτούσα τον καθρέφτη
και έβλεπα έναν άνθρωπο που δεν θυμόταν πια πώς είναι να στέκεται μόνος,
που είχε μάθει να αναπνέει μέσα στη δική σου αγάπη
και τώρα προσπαθούσε να ξαναβρεί τη δική του.
Υπήρχε μια γλυκιά παραφροσύνη σε όλο αυτό,
μια ανάγκη να σε κρατήσω μέσα μου για πάντα,
να σε αγαπάω χωρίς μέτρο, χωρίς λογική,
σαν να ήταν ο χρόνος κάτι που δεν μας αφορούσε.
Οι νύχτες γίνονταν όνειρα
και τα όνειρα σιωπές,
κι έτσι, χωρίς να το καταλάβω,
η αγάπη μας πέρασε από το «τώρα» στο «κάποτε»
και χάθηκε πίσω από το αύριο.
Σε αγάπησα τόσο,
που οι λέξεις μπερδεύτηκαν,
οι χρόνοι μού ξέφυγαν,
κι εγώ δεν αντιλήφθηκα
ότι το ρήμα «αγαπώ» είχε ήδη γυρίσει στο παρελθόν.
Σε αγάπησα τόσο,
που κάθε στιγμή πριν καν τη ζήσω
γινόταν ανάμνηση,
κι όταν προσπάθησα να τη θυμηθώ,
βρήκα μόνο σπασμένες λέξεις και ασύνδετους χρόνους-
κι εκεί κατάλαβα πως η αγάπη που έδωσα
είχε μείνει πίσω μου προτού προλάβω να τη δω να φεύγει.
~~Κική Κωνσταντίνου
Η Αρχή
Ρώτησα αν υπάρχει αρχή
ή αν απλώς μαθαίνουμε να αντέχουμε στη μέση.
Και κάτι μέσα μου απάντησε πως η αρχή δεν κάνει θόρυβο,
δεν αναγγέλλεται,
δεν φοράει καθαρά ρούχα.
Έρχεται όπως είσαι. Ξαφνικά!
Ρώτησα τον χρόνο αν διορθώνει τα λάθη.
Μου είπε όχι.
Απλώς σου μαθαίνει ποια δεν χρειάζεται πια να επαναλάβεις.
Ρώτησα το παρελθόν γιατί επιστρέφει.
Μου είπε πως δεν φεύγει
όσο το κοιτάς με φόβο
κι όχι με κατανόηση.
Ρώτησα τη νέα χρονιά τι ζητά από μένα.
Μου απάντησε χαμηλόφωνα:
να μην προδώσεις πάλι τον εαυτό σου
για λίγη "ησυχία".
Στάθηκα ανάμεσα σε όσα ήμουν
κι όσα δεν έγινα ποτέ.
Και για πρώτη φορά
δεν μίσησα καμία από τις δύο.
Ρώτησα την καρδιά αν κουράστηκε.
Μου είπε πως κουράστηκε να εξηγεί,
όχι να αγαπά.
Ρώτησα την αγάπη αν πληγώνει πάντα.
Μου είπε πως πληγώνει
όταν δεν έχει χώρο να αναπνεύσει.
Ρώτησα τον εαυτό μου αν φοβάται.
Δεν απάντησε.
Αλλά έμεινε και με κοίταξε σαν κάτι νέο.
Κι αυτό ναι, ήταν όντως κάτι νέο, βαθιά
ουσιαστικό.
Γιατί τόσα χρόνια έφευγα πρώτη.
Έφευγα για να μη σπάσω.
Έφευγα για να μη φανώ λίγη.
Έφευγα για να μη με δουν.
Τώρα δεν έφυγα.
Δεν υποσχέθηκα αλλαγές.
Δεν είπα μεγάλα λόγια.
Είπα μόνο
πως θα είμαι παρούσα
όταν πονάω,
όταν αγαπώ,
όταν φοβάμαι.
Η αρχή δεν είναι γιορτή.
Είναι στάση.
Είναι βλέμμα καθαρό.
Είναι να λες «εδώ είμαι»
χωρίς να ζητάς άδεια.
Κι αν αυτή η χρονιά δεν μου χαρίσει τίποτα,
τουλάχιστον
δεν θα μου πάρει εμένα.
Αυτό είναι η αρχή.
~~Κική Κωνσταντίνου
Τώρα, είμαι στη "φάση" εκείνη, που προσπαθώ να γράψω κάτι σαν απάντηση στο ποίημα "Σε χρόνο παρελθόντα". Να είναι δηλαδή η απάντηση του αποδέκτη στο χρόνο του ποιήματος. Έκανα κάποιες απόπειρες αλλά δεν μου άρεσε και έτσι το άφησα για την ώρα. Όταν έρθει η ώρα, θα το καταλάβω...
Θέλω να σας πω πως το συγκεκριμένο ποίημα, και μετέπειτα το κατάλαβα αυτό, μοιάζει στην ατμόσφαιρά του με την "Θύμηση":https://ekfrastite.blogspot.com/2018/05/blogpost_50.html που ξεχωρίζω και αγαπώ. Νιώθω πως εκτός από την αίσθηση, την ατμόσφαιρα, το συναίσθημα, έχει και την τεχνική της σε κάποια σημεία.
Το συναίσθημα διώκει και καταδιώκει ενίοτε...
Που λέτε, εκφραστικοί, απολογισμούς δεν κάνω όμως όνειρα κάνω και εκτός από υγεία εύχομαι το 2026 να φέρει μαζί του πολλές δημιουργικές συνεργασίες, ξεκινήματα, ανθρώπους, εμπειρίες, μάθηση, φως και τύχη.
Έχω "στα σκαριά" σχέδια και συνεργασίες που δεν είναι ανακοινώσιμα ακόμα αλλά αν γίνουν, θα είμαι χαρούμενη και ευγνώμων.
Αυτά για την ώρα από εμένα, να είστε καλά να περνάτε όμορφα και εύχομαι το 2026 να είναι μια χρονιά ευλογημένη για όλους μας!
Σας φιλώ και σας στέλνω αγάπη!
Α, παραλίγο να το ξεχάσω.
Αν έχεις λίγο χρόνο και θέλεις να διαβάσεις τη συνέντευξή μου για το νέο μου παιδικό βιβλίο "Ντεν, το ελάφι που ήθελε να γίνει τάρανδος" μπορείς να το κάνεις εδώ και εδώ.
Ευχαριστώ τον εκδοτικό μου οίκο "Συμπαντικές Διαδρομές" καθώς και την αγαπητή δημοσιογράφο και συγγραφέα Κατερίνα Γιαμά για τις επάνω όπως είδατε κατά σειρά συνεντεύξεις μου.
Μπορείτε να αναζητήσετε το βιβλίο σε όλα τα ενημερωμένα βιβλιοπωλεία. Τι κι αν πέρασαν τα Χριστούγεννα, κάθε μέρα πρέπει να είναι χαρούμενη και μαγική.
Μπορείτε επίσης να το ζητήσετε από το βιβλιοπωλείο της γειτονιάς σας.
Η κεντρική
διάθεση του βιβλίου και η χοντρική διάθεση του στα βιβλιοπωλεία γίνεται
από το βιβλιοπωλείο Παρ’ημίν στο κέντρο της Αθήνας: Βιβλιοπωλείο ΠΑΡ ΗΜΙΝ, Τρικούπη Χαριλάου 11Α, Αθήνα, 10679. Τηλέφωνο: 2103802542.
Αναζητήστε και ζητήστε το βιβλίο στα βιβλιοπωλεία του Ιανού (Αθήνα και Θεσσαλονίκη).
Μπορείτε να κάνετε παραγγελία άμεσα το βιβλίο στο ηλεκτρονικό βιβλιοπωλείο του εκδοτικού https://www.universepaths.com/bivliopoleio και να το παραλάβετε σε μερικές ημέρες στο σπίτι σας με κούριερ.
Επίσης, το βρίσκετε και εδώ:
Λευκωσία:
1. Βιβλιοπωλείο Ελλάς - Ζήνας Κάνθερ 16
22451, 00357 22 679058
2. Parga,
Λεωφ,Τσερίου 94 Στρόβολος, τηλ. 22327740
3. Parga,
Λεωφ.Λάρνακος 56 Αγλαντζιά, τηλ. 22336011
4. Parga,
Αρχ.Μακαρίου Γ' Λατσιά, τηλ. 22485914
5. Parga,
Πανεπιστημιούπολη, τηλ. 22022876
Λάρνακα:
1. Parga,
Στρατηγού Τιμάγια 9, τηλ. 24668090
Πάφος:
1. Parga,
Αθηνών 8, τηλ. 26811130
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
ΕΚΦΡΑΣΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ