Ημερομηνίες/ Το θαύμα/ Χριστούγεννα σε τέσσερις πράξεις

 Καλημέρα, εκφραστικοί μου!

Ελπίζω να σας βρίσκω καλά.

Ήρθε η στιγμή να μοιραστώ κι εγώ το δικό μου "θαύμα", στο πλαίσιο του δρώμενου  "Χριστούγεννα σε τέσσερις πράξεις" που επινόησε ο καλός μας φίλος και πάντα δημιουργικός Γιάννης Πιταροκοίλης, μέσα από το blog του «Ηδύποτον».

 

 

Εγώ θα σας μιλήσω για το μικρό μου "θαύμα", μιας και που αυτές οι μικρές πολύτιμες στιγμές μας γεμίζουν δύναμη, ζωντάνια, ενέργεια, αγάπη και ζωή.

 

Είμαι πολύ χαρούμενη και συγκινημένη, γιατί κρατώ στα χέρια μου το πρώτο μου παιδικό παραμύθι. Κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές και πριν από λίγες μέρες παρουσιάστηκε στη Χαλκίδα, στο Λογοτεχνικό Φεστιβάλ «Όψεις του Φανταστικού», μαζί με ακόμη οκτώ υπέροχα έργα και δημιουργούς.

Θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στον εκδότη μου, τον κύριο Γιώργο Σωτήρχο, που πίστεψε σε αυτό το παραμύθι. Ευχαριστώ τον κόσμο που ήρθε και μας τίμησε με την παρουσία του, τους συγγραφείς που ταξίδεψαν μέχρι την πόλη μας και όλους τους φίλους και γνωστούς που, για ακόμη μία φορά, στάθηκαν δίπλα μου.

Ξεχωριστό ευχαριστώ στην εκπαιδευτικό Ευγενία Καστραντά για την τόσο όμορφη παρουσίαση του Ντεν μου.

Το ελαφάκι, γεννήθηκε πρώτα στο μυαλό μου, πριν από δύο Χριστούγεννα. Φέτος, τέτοια εποχή, πήρε σάρκα και οστά και βρίσκεται πια στην αγκαλιά μου. Ξεκίνησα με παραμύθια που δεν εκδόθηκαν, χάθηκα κάπου ανάμεσα σε στίχους και ιστορίες… αλλά τα ξαναβρήκα όλα μέσα από την κόρη μου, τη Μαριλέτα, που τα έφερε ξανά στη ζωή μου.

Εύχομαι ο Ντεν να είναι μόνο η αρχή. 

Μπορεί να μην είναι θαύμα, αλλά σίγουρα δεν είναι απλώς μια σύμπτωση.
Στις 15 Δεκεμβρίου φέτος παρουσιάστηκε το χριστουγεννιάτικο παραμύθι μου και ακριβώς την ίδια ημερομηνία πέρυσι, στις 15 Δεκεμβρίου, παρουσιάστηκε το χριστουγεννιάτικο παιδικό θεατρικό έργο της Μπέλας Χριστουνέλας από το θεατρικό εργαστήρι Amorphus, εδώ στη Χαλκίδα.

Κάποιες ημερομηνίες μοιάζουν να κουβαλούν μνήμη, συνέχεια και έναν αόρατο δεσμό με τη δημιουργία. Σαν να ανοίγουν κάθε χρόνο την ίδια πόρτα στο φως, στο παιδικό χαμόγελο και στη μαγεία των Χριστουγέννων.

Η πόλη που κατοικώ δεν στάθηκε απλώς θεατής. Με αγκάλιασε, με στήριξε και μου έδωσε χώρο να ονειρευτώ και να εκφραστώ. Και γι’ αυτό την ευγνωμονώ βαθιά. Γιατί όταν ένας τόπος σε αναγνωρίζει, τότε οι ιστορίες σου βρίσκουν πραγματικό σπίτι.

 

 

Σας φιλώ και σας εύχομαι μια όμορφη μέρα και ένα ακόμη ομορφότερο Σαββατοκύριακο!