Καλημέρα και καλή εβδομάδα, εκφραστικοί μου.
Ελπίζω να σας βρίσκω καλά.
Σήμερα έχω τη χαρά να φιλοξενώ στο blog μου «Εκφράσου με την Κική» έναν δημιουργό που κινείται με συνέπεια και ειλικρίνεια ανάμεσα στην ποίηση και την πεζογραφία, εξερευνώντας τον άνθρωπο, τις επιλογές του και τις εσωτερικές του διαδρομές.
Ο Νικόλαος Τουλιάς είναι ένας συγγραφέας με σημαντική και πολλά υποσχόμενη παρουσία στον χώρο, με βραβευμένα ποιήματα και έργα που έχουν ήδη αφήσει το αποτύπωμά τους.
Γεννημένος στο Φανάρι Καρδίτσας το 1970, με έντονες λογοτεχνικές και κινηματογραφικές επιρροές, έχει στο ενεργητικό του τα μυθιστορήματα «Κάθαρση σε φόντο κόκκινο» και «Επικίνδυνο Παιχνίδι» από τις εκδόσεις Δημητρόπουλος, ενώ το νέο του έργο «Ένα τσιγάρο δρόμος» ετοιμάζεται να κυκλοφορήσει μέσα στο 2026, έχοντας ήδη διακριθεί σε διεθνή διαγωνισμό.
Με ιδιαίτερη χαρά, τον καλωσορίζω στο blog μου και περνάμε στη συζήτησή μας.
1. Από ποια εσωτερική ανάγκη γεννήθηκε η γραφή σου και πως έχει εξελιχτεί μέχρι σήμερα;
Χωρίς ίχνος φιλοφρόνησης θα ήθελα να αναδημοσιεύσω το σπουδαίο σας άρθρο που έχει να κάνει με τη γραφή.
Με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο, γιατί μόνο έτσι αξίζει να εκφράζεσαι και να λειτουργείς.
<<Το γεγονός ότι γράφω δεν είναι προϊόν επιλογής, αλλά ανάγκης.
Δεν γεννιέται από την επιθυμία να δημιουργήσεις κάτι όμορφο ή να εντυπωσιάσεις, αλλά γεννιέται από μία εσωτερική φλόγα που καίει και ζητάει διέξοδο.
Η ψυχή κουρασμένη από την σιωπή, αναζητά τρόπο να μιλήσει και γεννιέται ο λόγος που είναι κατάθεση βιώματος.
Η συγγραφή που ξεκινά από την ψυχή δεν είναι τέχνη με την κλασική έννοια, ο συγγραφέας δεν είναι τεχνίτης λέξεων αλλά μάρτυρας εμπειριών, σκέψεων, φόβων και των ονείρων του.
Η δύναμη της γραφής δεν βρίσκεται στην τελειότητα των προτάσεων αλλά στην αυθεντικότητα τους.
Μπορεί ένα κείμενο να είναι γεμάτο ατέλειες και να σε συνταράξει γιατί είναι αυθεντικό και αντιθέτως ένα τεχνικά άρτιο και καλοδουλεμένο να μην σου πει τίποτα γιατί δεν γράφτηκε με την ψυχή.
Κάθε άνθρωπος που γράφει με αυτόν τον τρόπο γίνεται μάρτυρας όχι μόνο της δικής του ζωής, αλλά και της κοινής ανθρώπινης εμπειρίας.
Όταν μιλάς για τον πόνο σου, μιλάς ταυτόχρονα και για τον πόνο των άλλων.
Όταν μοιράζεσαι την χαρά σου γίνεσαι ο καθρέπτης της χαράς των άλλων.
Αυτή είναι η μαγεία της γραφής, η προσωπική μαρτυρία να γίνεται συλλογική μνήμη.
Γράφοντας λοιπόν δεν επιδιώκεις να αφήσεις έργο, αλλά ίχνη.
Αυτά τα ίχνη κάποτε θα τα διαβάσει κάποιος άνθρωπος και θα βρει μέσα τους παρηγοριά, θάρρος, ελπίδα.
Η γραφή είναι γέφυρα ψυχών που δεν γνωρίστηκαν ποτέ και ίσως ούτε πρόκειται να γνωριστούν.
Είναι μια απόδειξη πως τα προσωπικά μας κομμάτια μπορούν να γίνουν κοινά.
Η αληθινή γραφή δεν γεννιέται από τα χρήματα ή την δόξα, αλλά από μία εσωτερική ανάγκη , όπως η αναπνοή.
Γιατί στο τέλος αυτό μένει, οι μαρτυρίες μας.
Εκείνες τις στιγμές που τολμήσαμε να μιλήσουμε χωρίς την μάσκα, να εκθέσουμε το μέσα μας, και να γίνουμε μάρτυρες όχι μόνο της δικής μας αλήθειας, αλλά και της αλήθειας των άλλων.
Άρα η σωστή ερώτηση δεν είναι τι έγραψες; Αλλά τι κατέθεσες.
Γιατί όταν η ψυχή βρει λέξεις, τότε η γραφή γίνεται φως >>.
Ελπίζω κάποτε να καταφέρω να επιτύχω κάτι τέτοιο.
Όσον αφορά το δεύτερο σκέλος της ερώτησης έχω να πω πως αυτή η ανάγκη εξελίσσεται όσο εσύ δεν επαναπαύεσαι δεν αποδέχεσαι και δεν συνηγορείς στα κακώς κείμενα που σε βομβαρδίζουν καθημερινά, και αναζητάς την κρυμμένη αλήθεια που δεν σου είπαν και ούτε πρόκειται να σου πουν.
2. Πως σε έχουν διαμορφώσει οι λογοτεχνικές και κινηματογραφικές σου επιρροές;
Ήταν η απαρχή μιας αναζήτησης επιβεβλημένης, που είχε να κάνει με την αμφισβήτηση και την αποκαθήλωση όλων εκείνων που μας κρατάνε δέσμιους, σε μια κατάσταση λήθης και αποχαύνωσης.
Μελετώντας λογοτεχνικά κείμενα από σπουδαίους συγγραφείς, διαπίστωσα πως αν δεν << τσαλακώσεις>> τον εαυτό σου δεν τον εκθέσεις και δεν τον << απογυμνώσεις >>, δεν θα δεις ποτέ σου τις πραγματικές σου διαστάσεις , παρά μόνο αυτά που οι άλλοι σου είχαν προσδώσει.
Μέσα από τον κινηματογράφο, ταυτίστηκα με τους ήρωες, άλλους τους απέρριψα, και τοποθέτησα τον εαυτό μου μέσα εκεί.
Προσπάθησα να κατανοήσω τους φόβους τους, τις ανασφάλειές τους, τους ανεκπλήρωτους έρωτες τους και τα μεγάλα πάθη τους και να διαπιστώσω πως πολλά πράγματα μας αφορούν κι εμάς προσωπικά και πως μόνο αν τα κοιτάξεις κατάματα θα μπορέσεις να τα δεις και να τα τιθασεύσεις.
3. Τι αναζητάς σήμερα περισσότερο στη γραφή σου σε σχέση με ότι ξεκίνησες;
Η γραφή μου ήταν πάντα ένας τρόπος έκφρασης της ψυχής μου, άλλοτε σαν κραυγή αγωνίας και άλλες φορές σαν ένα παραμύθι που βγαίνει με πολύ αγάπη από το στόμα της γιαγιάς.
Λένε πως η εμπειρία είναι σαν μία χτένα που την αποκτάς όταν έχεις χάσει όλα σου τα μαλλιά, χαχα.
Εγώ πάλι πιστεύω πως η γραφή μου δεν έχει αλλάξει ιδιαίτερα σε σχέση με το ξεκίνημά μου, γιατί το ζητούμενό μου είναι πως μέσα από την αφήγηση της όποιας ιστορίας μου , σκοπός μου είναι να προβληματίσει , και να κάνει τον αναγνώστη να σκεφτεί και όχι να συμφωνήσει ή να διαφωνήσει με τα δρώμενα, αλλά να κατανοήσει και να εντοπίσει τη γενεσιουργό αιτία όλων αυτών που έχουν λάβει χώρα.
4. Τι ρόλο παίζει η προσωπική εμπειρία στην δημιουργία των ιστοριών σου;
Καθοριστικό θα έλεγα, μιας και σε κάθε μορφή τέχνης εμπεριέχεται το στοιχείο και το αποτύπωμα του δημιουργού.
Αυτό μπορεί να είναι μια δική του εμπειρία ή κάποιος ανεκπλήρωτος στόχος ή ενδεχομένως ένας διακαής πόθος που θέλει να βγάλει από μέσα του.
Είναι τα δικά του ίχνη , ενδεχομένως και ο τρόπος να ζήσει και να ταξιδέψει σε τόπους και χρόνους που δεν μπόρεσε να το πράξει, και ίσως η αποτύπωση της ιστορίας του να είναι το μέσον αυτής του της απόδρασης.
Επιβάλλεται η προσωπική εμπειρία να εμπεριέχεται σε κάθε έργο, απλά να μην καθοδηγεί και να μη κατευθύνει σε καμία περίπτωση τα πράγματα , αλλά να αφήνει στον αναγνώστη τη δυνατότητα και την ελεύθερη βούληση να πράξει σύμφωνα με τα δικά του δεδομένα.
5. Τι σε δυσκολεύει περισσότερο στη συγγραφική διαδικασία;
Υπέροχη ερώτηση !!!!!!!!!
Η αναζήτηση εκδοτικής στέγης , ένα παιχνίδι ποντικού και γάτας.
Ενώ το κείμενο σου το αποκαλούν αξιόλογο και τηρεί τις προϋποθέσεις να ενταχτεί στις εκδόσεις τους , ζητάνε συν έκδοση και τις περισσότερες φορές το ποσό είναι αφόρητο.
Έπειτα τα βιβλία μας δεν φτάνουν ποτέ σε κανένα ράφι βιβλιοπωλείου μιας και ποιος μας ξέρει για να μπούμε στην βιτρίνα;
Μας ζητάνε να αγοράσουμε έναν μεγάλο αριθμό των βιβλίων μας προκειμένου να φανεί πως γίνανε κάποιες πωλήσεις.
Η προβολή τους είναι σχεδόν ανύπαρκτη , αν και είναι όρος του συμβολαίου η προώθηση και η διακίνηση είναι καθαρά θέμα του εκδοτικού, μιας και ο δικός μας κύκλος και οι δυνατότητες που έχουμε είναι περιορισμένες.
Τέλος η ανυπαρξία ενημέρωσης προς εμάς για τον αριθμό πωλήσεων των βιβλίων μας, χωρίς τη δυνατότητα να ελέγξουμε αυτά που θα μας παρουσιάσουν και φυσικό επακόλουθο να μην έχουμε πάρει ευρώ , που κι αυτός είναι όρος του συμβολαίου μας, και μάλιστα μέσα σ αυτό αναγράφεται πως είναι εύλογη απαίτηση του συγγραφέα.
Εντάξει κατανοώ πως υπάρχουν έξοδα και οι εκδοτικοί είναι επιχειρήσεις , αλλά μιλάμε για τέχνη για κατάθεση ψυχής , λαϊκιστή δεν είμαι έμπορος ούτε μεσάζων , απλά ένας παραγωγός που πασχίζει το προϊόν του να φτάνει με τον καλύτερο τρόπο στον καταναλωτή.
Αυτός είναι ο πραγματικός σκοπός μου.
6. Το νέο σου βιβλίο << Ένα τσιγάρο δρόμος >> τι σηματοδοτεί για σένα σε αυτό το στάδιο της πορείας σου;
Το έργο μου << Ένα τσιγάρο δρόμος >>, είναι ένα ψυχογράφημα βουτηγμένο στα πιο απόκρυφα και σκοτεινά σοκάκια του εαυτού μας, και θα μπορούσα να το χαρακτηρίσω έναν ύμνο στην ανθρώπινη ψυχή και ότι αυτή κρύβει επιμελώς μέσα της, με αφετηρία την καθοριστική ηλικία των παιδικών μας χρόνων.
Μια ηλικία που μας διαμορφώνει και μας καθορίζει σε όλη την πορεία της ζωής μας, σαν γονιδιακός οδηγός, δηλαδή σαν ένα είδος άτυπου D.N.A.
Συμπεριφορές και καταστάσεις κουρνιάζουν μέσα μας, περιμένοντας την κατάλληλη στιγμή να βγουν στην επιφάνεια και να επιβάλλουν τη δική τους αλήθεια.
Τότε ανήμποροι γινόμαστε έρμαια όλων αυτών των παραγόντων, διότι ότι δεν ελέγχεις εκείνο σε κυβερνά.
Ένας φόρος τιμής σε ότι καταπιέσαμε σε ότι ανεχτήκαμε και σε ότι πέρασε βίαια μέσα μας.
Ένα σκοτάδι και μία σκιά να εμποδίζει το φως να εισχωρήσει βαθιά , για να λάμψει το μεγαλείο της ψυχής μας.
Μια κραυγή βοήθειας που προσπαθεί απεγνωσμένα να βγει από μέσα μας , σαν μια ύστατη προσπάθεια να ξορκίσουμε κάθε κακό.
Μια ανέλπιδη ευχή ενάντια σε αυτό που η φύση σου προστάζει , πως όταν την καταπιέζεις τότε αυτή εκδικείται.
Μια αμφιταλαντευόμενη ισορροπία που πασχίζει να κρατηθεί από κάπου, αλλά το παρελθόν αιμοβόρικο και αδηφάγο είναι αποφασισμένο να επιβάλει τη δική του πραγματικότητα χωρίς έλεος και συναισθηματισμούς.
Εν κατακλείδι θα έλεγα πως το έργο μου << Ένα τσιγάρο δρόμος>> είναι ένα γερό ταρακούνημα στα λιμνάζοντα νερά που κουρνιάζουν μέσα μας.
Και αν η αποφυγή τους είναι αδύνατον να συμβεί, τότε η διαχείριση τους επιτακτικό καθήκον μας για μια ισορροπημένη ζωή.
7. Τι θα ήθελες να κρατήσει ο αναγνώστης όταν κλείνει τα βιβλία σου;
Ένα ελαφρό μειδίαμα στα χείλη του πως διάβασε κάτι που άξιζε ο λόγος να γραφτεί, να ξανά φέρει τις εικόνες πάλι στο νου του και να σκεφτεί τους λόγους και τις αιτίες που έλαβαν χώρα τα γεγονότα και οι εξελίξεις της ιστορίας.
Να ταυτιστεί και να αποκαθηλώσει πράγματα και καταστάσεις σύμφωνα με τα δικά του δεδομένα, και να προσπαθήσει μέσα από τα σκοτάδια να βρει το φως, από τη θλίψη την χαρά και από τον θάνατο το πραγματικό νόημα της ζωής.
Λένε πως όσοι διαβάζουν ζουν πολλές ζωές μαζί, ενώ όσοι δεν διαβάζουν μόνο μία.
Τέλος αν ένα βιβλίο δώσει κάποιο λάκτισμα σε κάποιον αναγνώστη να δει τα πράγματα από μία διαφορετική σκοπιά , θα σημαίνει πως ο σκοπός του έχει επιτευχθεί.
8. Μίλησέ μας για τον ρόλο των ποιημάτων στη ζωή σου;
Η ποίηση είναι μια πόρτα ανοικτή
που αν πας και σεργιανίσεις
ποτέ δεν είσαι σίγουρος
μ αυτό που θ αντικρίσεις…..
Η ποίηση έχει παίξει καθοριστικό ρόλο στη ζωή μου, στο να αισθάνομαι, να αντιλαμβάνομαι και να οσμίζομαι πράγματα που για πολλούς δεν υφίστανται.
Πόσα εξάλλου τραγούδια δεν μας έκαναν να αναρωτηθούμε αν γράφτηκαν για μας.
Πόσα δάκρια δεν κύλισαν ακούγοντας κάποιες λέξεις μαχαιριές στην καρδιά μας;
Πόσους χαμένους έρωτες δεν θρηνήσαμε ακούγοντας κάποιο τραγούδι, και πόσες φορές λυτρωθήκαμε μέσα από στίχους .
Εν κατακλείδι θα σας παραπέμψω στο παρακάτω κείμενο που διάβασα και που εμπεριέχει σε λίγες γραμμές ότι η ποίηση πρεσβεύει:
<< Η ποίηση λειτουργεί ως ζωτική διέξοδος για τα συναισθήματα και τις σκέψεις, εξυψώνοντας το πνεύμα και προσφέροντας ψυχική εκτόνωση. Συμβάλλει στην κατανόηση του κόσμου με καθαρότερη ματιά, φωτίζοντας το «ανείπωτο» και λειτουργώντας ως «αθόρυβος σύμμαχος» της αλήθειας και της δικαιοσύνης. Παράλληλα, βοηθά στη συναισθηματική επιβίωση και την ψυχική ισορροπία>>.
9. Πως φαντάζεσαι τη συγγραφική σου πορεία τα επόμενα χρόνια;
Λένε πως όταν οι άνθρωποι κάνουν σχέδια κάποιος γελάει……
Θέλω να έχω σωματική και ψυχική υγεία, έμπνευση , να αποτυπώνω στο χαρτί ότι έχω μέσα μου.
Θέλω τα έργα μου να αγαπηθούν από το κοινό που τα διαβάζει , να μπορούμε να μιλήσουμε γι αυτά , να ακούσω για παραλείψεις μου και ενδεχομένως για ανεπάρκειές μου , έτσι ώστε να βελτιώνομαι και να γίνομαι καλύτερος, γιατί τελικός κριτής μας είναι ο κόσμος και ο χρόνος.
Η υστεροφημία μου μ άφηνε πάντα παγερά αδιάφορο και δεν φιλοδοξώ να κερδίσω χρήματα και δόξα από αυτό το εγχείρημα.
Το να έχεις τη δυνατότητα να εκφράζεσαι και όλο αυτό να βρίσκει ανταπόκριση και αποδοχή, είναι η μεγαλύτερη ανταμείβει πως κάτι καλό γίνεται.
Πάντα πίστευα πω η διαδρομή είναι πιο σημαντική από τον στόχο, μιας και από εκείνη αντλείς όποια εμπειρία και πως ακόμη και αν εκείνος δεν επιτευχθεί δεν ακυρώνεται η όλη σου η προσπάθεια.
10. Υπάρχει κάτι που ακόμη δεν έχεις τολμήσει να γράψεις και θα ήθελες πολύ;
Στην γραφή οι δυνατότητές μου είναι περιορισμένες και αυτό έχει να κάνει με το γεγονός πως όχι μόνο δεν έχω σπουδάσει το συγκεκριμένο αντικείμενο, αλλά δεν έχω παρακολουθήσει ούτε ένα σεμινάριο γραφής.
Ο τρόπος που γράφω με εκφράζει απόλυτα , μιας και μπορώ να βγάλω από μέσα μου όλα αυτά που έχω χωρίς να μπαίνω στην διαδικασία να φιλτράρω και να κάνω δεύτερες σκέψεις.
Είναι η δική μου άποψη , οι σκέψεις μου τα συναισθήματα μου και γενικός ο κόσμος μου όλος.
Ότι ήθελα να πω και ότι μου προκύψει στη συνέχεια, εννοείτε πως θα βγει με τόλμη και αυτοπεποίθηση από μέσα μου, γιατί έτσι λειτουργώ πάντα.
Τα έργα μου αυτά που έχουν εκδοθεί και αυτά που ετοιμάζω νομίζω ( χωρίς να είμαι ειδικός),πως μπορούν να σταθούν και στην οθόνη και σαν παλιός λάτρης του κινηματογράφου θα ήθελα κάποτε ένα έργο μου να αποτελέσει σενάριο για μια ταινία .
Έχω γνώση και συναίσθηση το τι συμβαίνει και πόσο δύσκολο είναι να επιτευχθεί κάτι τέτοιο, σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί σκοπός παρά μόνο κάποιος πολυπόθητος στόχος.
11. Τι σημαίνει για σένα, σήμερα να είσαι συγγραφέας;
Με απόλυτη ειλικρίνεια σας λέω πως δεν νιώθω συγγραφέας και αυτό δεν έχει να κάνει με μια επιτηδευμένη μετριοπάθεια μιας και είμαι οπαδός της ρήσης πως η ταπεινότητα είναι χαρακτηριστικό των μετρίων και η έπαρση κύριο γνώρισμα των ηλιθίων.
Από παλιά είχα αλλεργία στην ομαδοποίηση και στις ετικέτες προκειμένου να σου προσδώσουν μια κάποια ιδιότητα.
Αυτό κατά τη γνώμη μου σ εγκλωβίζει , σε προσδιορίζει και κατά συνέπεια σε κρατάει μέσα στα δικά του πλαίσια.
Οι ρόλοι είναι μέρος της ζωής μας και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να αποτελούν κομμάτι της.
Ο σπουδαίος Τσάρλς Μπουκόφσκι είπε διακωμωδώντας όλο αυτό το τρυπάκι που ενίοτε καλούμαστε να αποδεχθούμε πως για να γίνεις ένας μεγάλος συγγραφέας πρέπει να γαμήσεις έναν ικανοποιητικό αριθμό γυναικών , ωραίων γυναικών και να γράψεις κάμποσα υποφερτά ποιήματα.
Λαικιστή τα ράσα δεν κάνουν τον παπά και κατά συνέπεια η αξιοπρεπή σου παρουσία δεν χρειάζεται να συνοδεύεται με τίτλους, τιμές και ότι άλλο η κοινωνία επιχειρεί να σου προσδώσει, που τις περισσότερες φορές δεν ανταποκρίνεται πλήρως στην πραγματικότητα.
Θέλω να εκφράσω ένα τεράστιο ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου στην κυρία Κική Κωνσταντίνου που μέσα από το μπλοκ της << Εκφράσου με την Κική>>, μου δίνει τη δυνατότητα να μιλήσω για τα έργα μου, να παραθέσω τις απόψεις μου και να μοιραστώ μαζί σας ότι έχω και απασχολεί το μέσα μου.
Είναι πολύ σημαντικό να δίνεται βήμα και φωνή σε ανθρώπους που οι δυνατότητές τους σε αυτό το κομμάτι είναι περιορισμένες, και το μόνο που ζητάνε είναι να ακουστούν λίγο σε έναν κόσμο που έχει ξεχάσει να ακούει και να διαισθάνεται.
Και πάλι ένα μεγάλο ευχαριστώ από καρδιάς!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Νικόλα, σε ευχαριστώ θερμά για τον χρόνο σου και για τη διάθεση να μοιραστείς σκέψεις, εμπειρίες και κομμάτια της δημιουργικής σου διαδρομής.
Σου εύχομαι ολόψυχα καλή δύναμη, έμπνευση και κάθε επιτυχία στα επόμενα έργα σου.
Εύχομαι το «Ένα τσιγάρο δρόμος» να βρει τον δρόμο του προς πολλούς αναγνώστες και να ανοίξει νέους, ακόμα πιο δημιουργικούς κύκλους στη συγγραφική σου πορεία.
Σε ευχαριστώ και πάλι και καλή συνέχεια σε όλα!
Ακολουθεί το βιογραφικό σημείωμα του συγγραφέα.
Ονομάζομαι Τουλιάς Νικόλαος και έχω γεννηθεί στις 21 Ιουνίου του 1970 στο Φανάρι Καρδίτσας.
Μένω στο Μοσχάτο Αττικής και εργάζομαι ως υπάλληλος στον Δήμο Αλίμου.
Από μικρός << περιφερόμουνα>> στις σελίδες ενός βιβλίου και ταξίδευα μέσα σ αυτές.
Επηρεασμένος από τον Μπουκόφσκι τον Μίλερ τον Μπόρις Βιάν τον Κούντερα και πολλούς άλλους σπουδαίους συγγραφείς, ανακάλυψα την πραγματική διάσταση που λαμβάνουν τα πράγματα όταν η λάμψη πάψει πια να τα φωτίζει.
Πραγματικός λάτρης του Ευρωπαϊκού κινηματογράφου, μ έβρισκε να χάνομαι κυριολεκτικά στα σκηνικά τους που με περίσσια μαεστρία πρόσδιδαν τα μεγαθήρια όπως ο Φασμπίντερ, παζολίνι, Αντονιόνι , Μάρκο Φερέρι, Ταρκόφσκι , αφοί Ταβιάνι κ.ά.
Το 2024 σε έναν διαγωνισμό ποίησης Ελλάδας και Κύπρου πήρα το πρώτο βραβείο με το ποίημα μου << Ότι ανέχεσαι εκείνο κυβερνά>>.
Επίσης το διαδικτυακό περιοδικό storywits συμπεριέλαβε το εν λόγω ποίημα μου σε κάποιο τεύχος του, μετά από συμμετοχή μου στον διαγωνισμό του, καθώς επίσης και στο ποίημα μου << Προδοσία>>.
Επίσης ένα ακόμη ποίημά μου είχε πάρει τιμητικό τίτλο σε διαγωνισμό της Π.Ε.Λ. ( Πανελλήνιας ένωσης λογοτεχνών).
Επίσης είμαι συγγραφέας δύων ψυχολογικών θρίλερ που κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Δημητρόπουλος με τίτλο <<Κάθαρση σε φόντο κόκκινο, και Επικίνδυνο παιχνίδι>>.
Στο δεύτερο εξάμηνο του 2026 θα κυκλοφορήσει το τρίτο μου έργο << Ένα τσιγάρο δρόμος>>, το οποίο συμμετείχε σε διεθνή διαγωνισμό ,και συγκεκριμένα στον 14ο διαγωνισμό της UNESCO και πήρε το πρώτο βραβείο στην κατηγορία νουβέλας.
Αυτή την περίοδο γράφω το τέταρτο έργο μου με τίτλο << πέντε φόνοι αναζητούν αιτία >>, καθώς επίσης και ένα διήγημα με τίτλο << Καλή αντάμωση>>.
Τέλος έχω γράψει μια ποιητική συλλογή που περιλαμβάνει 65 αυτοβιογραφικά ποιήματα με τίτλο << η θλίψη του Φθινοπώρου>>.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
ΕΚΦΡΑΣΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ