Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Και κάπως έτσι έφτασα εδώ… World Awardee 2026 – Yorgos Foudoulis Culture Award

 

 

Καλημέρα, εκφραστικοί μου!

Ελπίζω να σας βρίσκω καλά… Ήθελα να μοιραστώ μαζί σας κάτι μέσα από την καρδιά μου. Το 2025 ήταν μια χρονιά γεμάτη δημιουργία και βαθιά ευγνωμοσύνη. Με βρήκε με τρεις συμμετοχές σε συλλογικές εκδόσεις και ένα προσωπικό έργο να παίρνουν τον δρόμο τους προς τους αναγνώστες.

Το πρώτο μου παραμύθι, το πιο βαθύ μου όνειρο, Ντεν: Το ελάφι που ήθελε να γίνει τάρανδος ταξίδεψε στους αναγνώστες και μου έδωσε άφθονη χαρά (Εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές).

Το Κάνε μια αμαρτία: Σαράντα εννέα ιστορίες, στο οποίο συμμετείχαμε πολλοί δημιουργοί μέσα από διηγήματα που διερευνούν λογοτεχνικά την αμαρτία (Εκδόσεις Λογότυπο).

Το Παιδί της γης… Φύση, η μεγάλη μητέρα βρήκε τη θέση του στη συλλογική προσπάθεια του ΣΠΕΚ (Σύνδεσμος Πολιτισμού Ελλάδας Κύπρου) και μου έδωσε την τιμή και τη χαρά να συμπεριληφθεί ένα ποίημά μου για τη φύση ανάμεσα σε τόσους αξιόλογους δημιουργούς.

Και η Ανθολογία Νεοελληνικής Ποίησης: Τα φάρμακά σου φέρε… κυκλοφόρησε μέσα από τις Εκδόσεις Όμηρος, μαζί με υπέροχα ποιήματα σύγχρονων ποιητών και με μια δική μου ξεχωριστή δημιουργία, πολύ αγαπημένη για μένα.

Κάθε συμμετοχή ήταν ένα μικρό ταξίδι για την ψυχή μου, κάθε σελίδα μια κατάθεση της φαντασίας αλλά και του ρεαλισμού μου και όλα μαζί, μαζί με όσα έχω δημιουργήσει όλα αυτά τα χρόνια, με οδήγησαν σε ένα βραβείο το 2026. Όχι τυχαία, αλλά σαν φυσική συνέχεια μιας πορείας γεμάτης αγάπη, προσπάθεια και πίστη στη γραφή.

Η διαδρομή αυτή με έφερε σήμερα σε αυτήν την ανάρτηση, σε αυτό το βραβείο, και κοιτάζοντας πίσω νιώθω τη χαρά της πρώτης μέρας, της πρώτης συμμετοχής. Ξεκίνησα μέσα από συμμετοχές και δρώμενα δικά μας, και είμαι σίγουρη πως αυτό που νιώθω τώρα, γράφοντας αυτή την ανάρτηση, είναι η   ίδια χαρά και ευγνωμοσύνη που ένιωσα και τότε. Έγραφα αλλά έγραφα για εμένα, έπειτα έγραφα για το blog και τους αναγνώστες του, το 2014 όμως ήρθε η πρώτη μου συμμετοχή σε κάτι πολύ μεγάλο και σπουδαίο για εμένα, και ήταν εδώ, μαζί σας, με πολλούς από εσάς. 

Θέλω να τα μοιραστώ, να τα δω, να τα ξεδιπλώσω μπροστά μου και να θυμηθώ τη δημιουργό που ήμουν και τη δημιουργό που έγινα. Και τελικά, είμαι η ίδια· καλύτερη αλλά η ίδια στα συναισθήματα, στην πίστη μου, στα όνειρά μου, στη ψυχή μου.

Αν γυρίσω πίσω στον χρόνο, νιώθω πως κάθε έργο έχει την ίδια αξία και την ίδια αγάπη για μένα.

Από το 2014, όταν πρωτοσυμμετείχα στα e-books μαζί με πολλούς από εσάς, στο "Το Γραμμόφωνο" (επιμέλεια Γιώργος Ιατρίδης) και στο "Μια Ιστορία Αγάπης | 15+1 Bloggers" (επιμέλεια Γιάννης Φαρσάρης), μέχρι τα πιο πρόσφατα, προσωπικά και συλλογικά μου έργα, η διαδρομή αυτή είναι γεμάτη λέξεις, συνεργασίες, συγκίνηση και δημιουργική εξέλιξη.

2015
Τα Λάφυρα της Ψυχής μου - Ποιητική συλλογή σε ελεύθερο στίχο, Εκδόσεις mystory.gr

2016
Οι Φεγγίτες της Ζωής μου - Ποιητική συλλογή σε ελεύθερο στίχο, Εκδόσεις mystory.gr

2017
Η Αγάπη Δηλώνει Παρ(ώ)ν - Πρώτο μέρος τριλογίας ιστοριών αγάπης, Εκδόσεις Λεξίτυπον
Ανθολόγιο Ποιήσεως 2017‑2018 - Εκδόσεις Όστρια (συλλογικό)

2018
Η Αγάπη Δηλώνει Απ(ώ)ν - Δεύτερο μέρος της τριλογίας, Εκδόσεις Λεξίτυπον
Ένας Πίνακας… Δύο Ιστορίες: Αντανάκλαση - Παραμορφωτικός Καθρέφτης - Εκδόσεις 24γράμματα (συλλογικό)

2019
Επιλεκτικόν: Όταν η ζωγραφική συνάντησε την ποίηση - Εκδόσεις Όστρια
25th Hour Project - e-book, επιμέλεια Γιώργος Ιατρίδης (συλλογικό)

2020
Το Μυστήριο του Καφενείου - επιμέλεια Μαρία Νικολάου (συλλογικό)
Αλάτι, Ζάχαρη και Αλληλεγγύη - επιμέλεια Αλεξάνδρα Μητραβέλα (συλλογικό, έντυπη & e-book)
Λογοτεχνικό Ημερολόγιο 2020 - Περιοδικό Κέφαλος (συλλογικό)

2021
Η Αγάπη Δηλώνει Πιστεύω - Εκδόσεις Ανατολικός
Η ποίηση ταξιδεύει εις Εύριπον - επιμέλεια Κώστας Μπαϊρακτάρης & Μαρία Ποπκιώση (συλλογικό)

2023
Οι Τελευταίες των Ρομαντικών - Εκδόσεις Γλαύκα (συλλογικό)

2024
Η Σονάτα του Θήτα - Εκδόσεις Ανατολικός

2025
Ντεν: Το ελάφι που ήθελε να γίνει τάρανδος - Συμπαντικές Διαδρομές 
 Κάνε μια αμαρτία: Σαράντα εννέα ιστορίες - Εκδόσεις Λογότυπο (συλλογικό)
 Παιδί της γης… Φύση, η μεγάλη μητέρα - ΣΠΕΚ (συλλογικό)
 Ανθολογία Νεοελληνικής Ποίησης: Τα φάρμακά σου φέρε… - Εκδόσεις Όμηρος 

2026 (υπό έκδοση)
Η Ομορφιά του Κόσμου - Εκδόσεις Βακχικόν (συλλογικό)

Στη Χαλκίδα, όπου μπορώ, συμπορεύομαι με καλλιτεχνικές ομάδες και συλλόγους (είμαι και μέλος του συλλόγου "Οι Φίλοι του Γιάννη Σκαρίμπα"), προσπαθώντας να προωθήσω τη λογοτεχνία, τη ποίηση και να στηρίξω τη δημιουργία γύρω μου. Κάθε άρθρο που αρθρογραφώ, κάθε συμμετοχή σε εκδηλώσεις, κάθε συνομιλία με τους συνανθρώπους μου που είτε ασχολούνται με την τέχνη, είτε τους αρέσει, είτε μου λένε κάθε μέρα "καλημέρα", με διαμόρφωσε ως δημιουργό αλλά και άνθρωπο και με οδήγησε εδώ. Κάθε έργο, κάθε συνεργασία, κάθε συμμετοχή έχει την ίδια αξία και την ίδια αγάπη.

Με όλη αυτή την πορεία, ήρθε το 2026 και η μεγάλη τιμή να γίνω World Awardee 2026 με το Yorgos Foudoulis Culture Award. Δεν είναι απλώς ένας τίτλος. Είναι η αναγνώριση όλων όσων έχω αγαπήσει και μοιραστεί, όλων όσων με διαμόρφωσαν, όλων όσων έκανα με πάθος και αγάπη. 

International Art Academy, σας ευχαριστώ από καρδιάς!

Θέλω να ευχαριστήσω επίσης, όλους όσους με στήριξαν όλα αυτά τα χρόνια, με τον τρόπο τους, και να πω πως νιώθω βαθιά ευγνώμων για κάθε προσφορά.

Θα κλείσω με όνειρα, γιατί η καρδιά μου πάντα ονειρεύεται: Το 2026 εύχομαι να φέρει νέες συνεργασίες, νέα βιβλία, νέα όνειρα και νέες δημιουργικές συναντήσεις. Η γραφή για μένα δεν είναι απλώς μια ενασχόληση, είναι τρόπος ύπαρξης, ανάσα, ανάγκη. Σας ευχαριστώ που είστε συνοδοιπόροι σε αυτό το ταξίδι, με όλη μου την καρδιά. 

Συνεχίζουμε...

Σας φιλώ και σας λέω μέσα από την καρδιά μου να πασχίζετε για τα όνειρά σας και να μην αφήσετε ποτέ κανέναν, να καταστρέψει τη χαρά και τη πηγή μέσα σας.

Κανείς, παρά μόνο ο ίδιος μας ο εαυτός, δεν μπορεί να μας καταστρέψει. 

Γι’ αυτό, είτε ως νικητές είτε ως ηττημένοι, ας βλέπουμε το αύριο τόσο σαν μάχη όσο και σαν ελπίδα

Κωνσταντίνου, Κυριακή Στ.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΓΙΑ ΤΗΝ ΞΑΔΕΡΦΑΡΑ ΜΟΥ ΜΕ ΑΓΑΠΗ!

Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα! Τί μου κάνετε, είστε όλοι καλά; Εγω μια χαρά. Καταιγισμός γενεθλίων το τελευταίο διάστημα βρε παιδιά! Πολύ με χαροποιεί αυτό! Ευχές, ευχές, ευχές! Μ' αρέσουν οι ευχές! Σήμερα λοιπόν θέλω και εγώ να δώσω τις ευχές μου σε ένα αγαπημένο μου πρόσωπο, με ένα ιδιαίτερο θα έλεγα τρόπο! (Είμαι σίγουρη πως όταν η ξαδέρφη μου δει αυτή την ανάρτηση θα γουρλώσει το μάτι πίσω από τα γυαλιά, θα βγάλει τη γλώσσα έξω απο αμηχανία, θα βγάλει μια κραυγή απόγνωσης και θα κρυφτεί όπου βρει πρόχειρα εκεί τριγύρω χαχαχαχα) (Ιωάννα σα να είμαι εκεί και να σε βλέπω νοιώθω - πολύ το διασκεδάζω! :P) Σκορπίνα λοιπόν η ξαδερφάρα μου! Δυναμική προσωπικότητα, όσο κι αν δε το δείχνει με τη πρώτη ματιά!  Σήμερα λοιπόν, το κορίτσι μου έχει γενέθλια και εγώ δε θα μπορούσα να μη κάνω ανάρτηση μοναχά για πάρτη της! Τόσα έχει κάνει εκείνη για μένα, ας κάνω και εγώ κάτι μικρό αυτή τη φορά! ;) Χρόνια πολλά λοιπόν σε σένα που όταν ήμουνα μικρή με έβαζες να ...

ΧΟΡΟΙ ΤΗΣ ΕΥΒΟΙΑΣ

    Παραδοσιακοί χοροί Εύβοιας Εύβοια   Στο όμορφο νησί της Εύβοιας ο κορυφαίος χορός είναι ο καβοντορίτικος ή καλλιανιώτικος που χαρακτηρίζεται από ένα ιδιαίτερο χορευτικό και μουσικό στυλ. Άλλοι χοροί του νησιού είναι ο συρτός και ο µηλωνιάτικος, παραλλαγή του συρτού χορού. Στην περιοχή χορεύεται ακόµα ο λεγόµενος όρθιος μπάλος (διαφοροποιείται από τον κυκλαδίτικο µπάλο) από ένα ή δύο ζευγάρια. Βόρειο Εύβοια   Στη Β. Εύβοια συναντάµε περισσότερο τους λεγόµενους στεριανούς χορούς όπως τσάµικα, καγκέλια, πατινάδες και συρτούς. Από τους πιο διαδεδοµένους χορούς ήταν ο Χειµαριώτικος, οργανική αργή µελωδία που παιζόταν και µε φύλλο από κοτσύκι ή άλλο δέντρο. Ακολουθούσε ο Συρτός, ο Τσάµικος και κάποιες φορές χορευόταν και το ηπειρώτικο Στα Τρία. Όσον αφορά το Συρτό, όταν παρατηρήθηκε (µε βάση τις καταγραφές) ότι οι µεγάλης ηλικίας άνθρωποι δεν κάνουν δύο διαδοχικά σταυρώµατα αλλά πάτηµα και άρση, ειπώθηκε ότι τα σταυρώµατα "τα κάναν οι δασκά...

ΕΓΩ ΕΧΩ ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΜΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ;;;

"Το δίκιο μου" Στίχοι: Οδυσσέας Ιωάννου Μουσική: Θέμης Καραμουρατίδης Ερμηνεία: Γιώτα Νέγκα Δίσκος: Καινούριο φιλί (Φεβρουάριος 2014) "Εγώ έχω το δίκιο μου κι εσύ τον κόσμο όλο νομίζεις θα βρεθούμε στα μισά μιλάω με τον ίσκιο μου τρομάζω με το ρόλο κοιμάμαι με τα μάτια μου ανοιχτά Εμένα με φωνάζουνε με το μικρό μου μόνο η σκούφια μου κρατά απ' το πουθενά κι εσένα που σε ήξερε κι η πέτρα που σηκώνω τρομάζεις όταν έρχομαι κοντά Εγώ μετράω τα ρέστα μου να βγάλω κι άλλο μήνα ανοίγω και δε βλέπω ουρανό εσύ έχεις στο πιάτο σου ολόκληρη Αθήνα ανοίγεις και χαζεύεις το κενό Εγώ έχω το δίκιο μου κι εσύ τον κόσμο όλο νομίζεις θα βρεθούμε στα μισά μιλάω με τον ίσκιο μου τρομάζω με το ρόλο κοιμάμαι με τα μάτια μου ανοιχτά Εμένα με φιλήσανε στο στόμα οι ανάγκες την έκανα τη βόλτα στα βαθιά κι εσένα το ταξίδι σου δυο καρφωμένες ράγες νομίζεις ότι πήγες μακριά Εγώ μετράω τα ρέστα μου να βγάλω κι άλλο μήνα ανοίγω και δε βλέπω ουρανό εσύ έχεις στο πιάτο σου ολόκληρη...