Καλημέρα, εκφραστικοί μου. Ελπίζω να σας βρίσκω καλά.
Υπάρχουν στιγμές στη ζωή που μοιάζουν με μικρά θαύματα. Στιγμές που σου θυμίζουν γιατί ξεκίνησες να γράφεις… γιατί πίστεψες στη δύναμη της φαντασίας… γιατί τόλμησες να αφήσεις την καρδιά σου ανοιχτή και να φανερώσεις τα όνειρά σου στον κόσμο. Σε έναν κόσμο που δεν είναι πάντα έτοιμος. Που καμιά φορά βιάζεται, που αμφιβάλλει, που δεν προλαβαίνει να ακούσει τις πιο "ήσυχες" φωνές.
Κι όμως… εσύ συνεχίζεις.
Γιατί κάπου εκεί έξω υπάρχει έστω ένα παιδί που θα αναγνωρίσει τον εαυτό
του μέσα σε μια ιστορία. Ένας άνθρωπος που θα βρει παρηγοριά σε μια
λέξη. Μια ψυχή που θα θυμηθεί πως έχει δικαίωμα να ονειρεύεται.
Το να γράφεις δεν είναι απλώς δημιουργία. Είναι έκθεση, τρομερή έκθεση που πολλές φορές σε φοβίζει αλλά ταυτόχρονα σε γεμίζει. Είναι το θάρρος να λες «αυτό είμαι», ακόμη κι όταν δεν ξέρεις αν ο κόσμος είναι έτοιμος να το αγκαλιάσει.
Και ίσως τελικά αυτό να είναι το αληθινό θαύμα… Όχι ότι ο κόσμος είναι έτοιμος για τα όνειρά μας… αλλά ότι εμείς επιλέγουμε να τα μοιραζόμαστε έτσι κι αλλιώς.
Με βαθιά συγκίνηση και ευγνωμοσύνη, θα συμμετέχω για δεύτερη φορά στο Λογοτεχνικό Φεστιβάλ «Όψεις του Φανταστικού 2026», που διοργανώνει ο εκδοτικός οίκος "Συμπαντικές Διαδρομές", κρατώντας στα χέρια μου ένα νέο παιδικό πασχαλινό παραμύθι… ένα ακόμη κομμάτι της ψυχής μου. Σας μίλησα ήδη για αυτό, εδώ.
Ταυτόχρονα όμως, θα έχω την τιμή της κυκλοφορίας της σκοτεινής ποιητικής συλλογής "Άβυσσος εντός", η οποία ήταν να εκδοθεί νωρίτερα, αλλά σύντομα θα την κρατώ κι αυτή στην αγκαλιά μου, γιατί ο χρόνος δεν είναι πάντα εχθρός.
Μια σκοτεινή ποιητική συλλογή που κατεβαίνει στα βάθη της ανθρώπινης ψυχής, εκεί όπου κατοικούν οι σκιές που κρύβουμε, οι φόβοι που αποφεύγουμε και τα μυστικά που, σιωπηλά, διαμορφώνουν τον εσωτερικό μας κόσμο.
Τα ποιήματα που περιλαμβάνονται δεν ανήκουν σε όσα έχω μοιραστεί μέχρι σήμερα στο μπλοκ ή στα social media. Αντίθετα, κινούνται πιο κοντά στο ύφος των δύο πρώτων μου εκδόσεων, των «Λαφύρων» και των «Φεγγιτών». Ελεύθερος στίχος, θεατρικότητα, έντονη εικονοπλασία και μια υπόγεια σκηνοθεσία διαπερνούν τη συλλογή, συνθέτοντας έναν σκοτεινό, σχεδόν τελετουργικό ρυθμό.
Μέσα σε αυτό το τοπίο, η συλλογή φέρει και μια ανεπαίσθητη «ηχώ» από τη «Σονάτα του θήτα». Μια νέα κατάδυση στα ίδια νερά, από διαφορετική οπτική γωνία.
Τα ποιήματα μπορούν να διαβαστούν αυτόνομα, αλλά και ως ένα ενιαίο σώμα, σαν ένας συνεχής ποιητικός κύκλος. Αν αφαιρεθούν οι τίτλοι, αποκαλύπτεται μια αδιάκοπη ροή, μια αφήγηση χωρίς σαφή αρχή ή τέλος. Ίσως να μην είναι «σπονδυλωτό» με την αυστηρή έννοια, όμως βιώνεται ως ένας κύκλος. Ένας ακανόνιστος κύκλος, σαν αυτός που καθρεφτίζεται και στο εξώφυλλο, πλαισιώνοντας τη γυναίκα -μορφή, άγαλμα, ομοίωμα- με σκοτάδι, φως, νερό και άλλα πρωτογενή στοιχεία που συνθέτουν την έννοια της Αβύσσου.
Υποσημείωση:
Το εξώφυλλο και το οπισθόφυλλο "μιλούν" διαφορετικά. Το μικρό "ε" ανοίγει την άβυσσο, το κεφαλαίο "Ε" την κλείνει. Κάθε λεπτομέρεια είναι σκόπιμη και λειτουργεί σαν μικρή πύλη σε κόσμους μυστικούς και ανεξερεύνητους.
Θυμάμαι σαν ονειροπόληση τον Δεκέμβριο του 2025, όταν συμμετείχα με το πρώτο μου χριστουγεννιάτικο παραμύθι «Ντεν, το ελάφι που ήθελε να γίνει τάρανδος», και τώρα, το 2026, επιστρέφω στο ίδιο φεστιβάλ με δύο νέα πνευματικά παιδιά.
Από το χιόνι των Χριστουγέννων στην άνοιξη του Πάσχα… και από το φως στο σκοτάδι, με κοινό παρονομαστή τη φαντασία και το πάθος για όνειρα και ζωή.
Η φαντασία μας επιτρέπει να ταξιδεύουμε. Μας δίνει φτερά για να φτάσουμε σε κόσμους φωτεινούς και μαγικούς, όπως εκείνος του Τσίτσο, αλλά και σε βαθιά, μυστικά τοπία της ψυχής, όπως στην ποίηση. Είναι ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα στο παιδί που χαμογελά με ένα πολύχρωμο αυγό και στο άτομο που κοιτάει μέσα στην "Άβυσσο" και αναζητά νόημα.
Το Φεστιβάλ «Όψεις του Φανταστικού» ταξιδεύει σε πολλές πόλεις, ενώνει τόπους, δημιουργούς και αναγνώστες μέσα από τη φαντασία και τη δύναμη της λέξης. Και φέτος, νιώθω ιδιαίτερη συγκίνηση, γιατί ένας από αυτούς τους σταθμούς είναι η δική μου πόλη και μάλιστα για δεύτερη φορά σε σύντομο χρονικό διάστημα.
Τη Δευτέρα 23 Μαρτίου, 6–8 μ.μ., στο Τέχνης Δρώμενα (Ιφιγένειας 8Α), Χαλκίδα, συγγραφείς από διάφορα μέρη θα μοιραστούν τις ιστορίες και τα βιβλία τους.
Μαζί με βιβλία πολλών αξιόλογων δημιουργών, θα ζήσουμε μια γιορτή φαντασίας, δημιουργικότητας και ανθρώπινης σύνδεσης. Ελάτε να μοιραστούμε όνειρα, ιστορίες και έμπνευση. Η χαρά της λογοτεχνίας γίνεται ακόμα μεγαλύτερη όταν τη ζούμε μαζί!
Ευχαριστώ θερμά τον εκδοτικό οίκο για την εμπιστοσύνη του, όλους τους συγγραφείς που μας τιμούν με την παρουσία τους, καθώς και τους αναγνώστες που μου έδωσαν τη δυνατότητα να συμμετέχω σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα με δύο νέες κυκλοφορίες.
Σας προσκαλούμε και σας περιμένουμε με χαρά και αγάπη! Ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου όσους στηρίζουν αυτό το ταξίδι. Και αν βρεθείτε στη Χαλκίδα, θα χαρώ να σας συναντήσω, να μοιραστούμε λέξεις, χαμόγελα και λίγη από τη μαγεία που μόνο οι ιστορίες μπορούν να χαρίσουν.
Το ταξίδι συνεχίζεται…
Και εγώ συνεχίζω να ονειρεύομαι!
Τι ταξίδι μιλάμε βρε Κική! Εδώ άνοιξες ολόρθα τα πανιά σου, κορίτσι μου και η φρεγάτα αρμενίζει στο πέλαγος της δημιουργίας! Μπράβο βρε καρδιά μου, με ενθουσιασμό σε ακολουθώ και βλέπω τα βήματά σου. Πάντα τέτοια να μαθαίνω, κορίτσι μου. Φιλιά πολλά.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλημέρα Γιάννη μου και σε ευχαριστώ από καρδιάς για τα ζεστά και ενθαρρυντικά σου σχόλια.
ΔιαγραφήΗ αλήθεια είναι, πως χάρη στο φεστιβάλ, απέκτησα τρία νέα βιβλία, τα δύο μάλιστα ήταν έτοιμα από καιρό, χαίρομαι που περίμεναν να βρουν το δρόμο τους.
Είμαι ευγνώμων.
Σε φιλώ και σου στέλνω μια τεράστια αγκαλιά.