Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Όταν τα φύλλα ματώνουν


Ένα τριαντάφυλλο μεγάλο,
στη γωνιά στέκει μόνο,
υπερήφανο, κόκκινο,
σαν καρδιά που χτυπάει αργά,
γεμάτο κόσμους που δεν βλέπεις.

Τα φύλλα του τρέμουν στον άνεμο,
σαν ψίθυροι που διστάζουν να φύγουν,
κουνιούνται, σκύβουν, λυγίζουν,
σαν να ψάχνουν τον τελευταίο χορό.

Κι ύστερα πέφτουν, αργά,
σαν σταγόνες αίματος,
γλιστρούν στο χώμα,
το ποτίζουν με μυστικά πόνου.

Ποιος πέφτει πρώτος;
Τα φύλλα ή το αίμα;

Τα φύλλα, μα το αίμα τα ακολουθεί,
φωνή που δεν σβήνει,
ποτάμι που κρατά τον πόνο,
ιστορία που αιμορραγεί.

Πρώτο φύλλο  -τι ποτίζεις;
Μνήμη ή λήθη;

Ποτίζω μνήμη, λέει,
τον χρόνο που κυλά αργά,
τους ψιθύρους που χάθηκαν,
τα λόγια που δεν ειπώθηκαν.

Δεύτερο φύλλο  -τι χάνεις;
Φως ή σκοτάδι;

Χάνω φως, ψιθυρίζει,
μα γίνομαι γόνιμο σκοτάδι,
χώμα που κρατά την ανάσα,
υπόσχεση που δεν πεθαίνει.

Τρίτο φύλλο -γιατί πέφτεις;
Για να χαθείς ή για να μείνεις ζωντανό;

Πέφτω για να μείνω,
γίνομαι αιμάτινο τραγούδι,
ποτίζω τη ζωή,
που ξεκινά πάντα απ’ το τέλος.

Το τριαντάφυλλο λυγίζει,
σαν να βαραίνει από το βάρος του αίματος,
οι πέταλοί του τρέμουν,
μια ανάσα που σβήνει και ξαναγεννιέται.

Ο αέρας το αγγίζει απαλά,
ψηλά, μακριά και κοντά,
ο κόσμος ξυπνά, η μέρα αρχίζει,
κι εκείνο στέκει σιωπηλό, ζωντανό.

Κι αν μαραθεί, τι μένει;

Μένει το αίμα που έπεσε,
το χώμα που το δέχτηκε,
μια φλόγα που δεν σβήνει,
μια υπόσχεση για ζωή.

Το χώμα το πίνει
κι εσύ γίνεσαι μέρος του,
ανάσα σιωπηλή που φωνάζει,
κόκκινο που καίει βαθιά.

Τι κρατά τη φλόγα;

Εσύ που βλέπεις, που νιώθεις,
που ακούς την πτώση των φύλλων,
που νιώθεις το αίμα να ζει,
μέσα στην καρδιά σου σιωπηλά.

Το τριαντάφυλλο -τι είναι;

Πληγή και φως,
θάνατος και ζωή,
κόκκινο που ματώνει,
χώμα που δέχεται,

ιστορία που αιμορραγεί,
ανάσα μέσα στη γη,
σώμα που δεν σπάει,
κομμάτι που μένει για πάντα.

Κι εγώ το βλέπω,
όχι σαν λουλούδι απλό,
μα σαν φλόγα που καίει,
τραγούδι που δεν σβήνει,

ένα τριαντάφυλλο μεγάλο,
στη γωνιά, υπερήφανο,
που πέφτει  και ξαναγεννιέται,
μέσα σε κάθε σου ανάσα.

Κική Κωνσταντίνου



Καλό ΣΚ, εκφραστικοί μου!

Σας φιλώ και σας στέλνω αγάπη. 

 


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΓΙΑ ΤΗΝ ΞΑΔΕΡΦΑΡΑ ΜΟΥ ΜΕ ΑΓΑΠΗ!

Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα! Τί μου κάνετε, είστε όλοι καλά; Εγω μια χαρά. Καταιγισμός γενεθλίων το τελευταίο διάστημα βρε παιδιά! Πολύ με χαροποιεί αυτό! Ευχές, ευχές, ευχές! Μ' αρέσουν οι ευχές! Σήμερα λοιπόν θέλω και εγώ να δώσω τις ευχές μου σε ένα αγαπημένο μου πρόσωπο, με ένα ιδιαίτερο θα έλεγα τρόπο! (Είμαι σίγουρη πως όταν η ξαδέρφη μου δει αυτή την ανάρτηση θα γουρλώσει το μάτι πίσω από τα γυαλιά, θα βγάλει τη γλώσσα έξω απο αμηχανία, θα βγάλει μια κραυγή απόγνωσης και θα κρυφτεί όπου βρει πρόχειρα εκεί τριγύρω χαχαχαχα) (Ιωάννα σα να είμαι εκεί και να σε βλέπω νοιώθω - πολύ το διασκεδάζω! :P) Σκορπίνα λοιπόν η ξαδερφάρα μου! Δυναμική προσωπικότητα, όσο κι αν δε το δείχνει με τη πρώτη ματιά!  Σήμερα λοιπόν, το κορίτσι μου έχει γενέθλια και εγώ δε θα μπορούσα να μη κάνω ανάρτηση μοναχά για πάρτη της! Τόσα έχει κάνει εκείνη για μένα, ας κάνω και εγώ κάτι μικρό αυτή τη φορά! ;) Χρόνια πολλά λοιπόν σε σένα που όταν ήμουνα μικρή με έβαζες να ...

ΧΟΡΟΙ ΤΗΣ ΕΥΒΟΙΑΣ

    Παραδοσιακοί χοροί Εύβοιας Εύβοια   Στο όμορφο νησί της Εύβοιας ο κορυφαίος χορός είναι ο καβοντορίτικος ή καλλιανιώτικος που χαρακτηρίζεται από ένα ιδιαίτερο χορευτικό και μουσικό στυλ. Άλλοι χοροί του νησιού είναι ο συρτός και ο µηλωνιάτικος, παραλλαγή του συρτού χορού. Στην περιοχή χορεύεται ακόµα ο λεγόµενος όρθιος μπάλος (διαφοροποιείται από τον κυκλαδίτικο µπάλο) από ένα ή δύο ζευγάρια. Βόρειο Εύβοια   Στη Β. Εύβοια συναντάµε περισσότερο τους λεγόµενους στεριανούς χορούς όπως τσάµικα, καγκέλια, πατινάδες και συρτούς. Από τους πιο διαδεδοµένους χορούς ήταν ο Χειµαριώτικος, οργανική αργή µελωδία που παιζόταν και µε φύλλο από κοτσύκι ή άλλο δέντρο. Ακολουθούσε ο Συρτός, ο Τσάµικος και κάποιες φορές χορευόταν και το ηπειρώτικο Στα Τρία. Όσον αφορά το Συρτό, όταν παρατηρήθηκε (µε βάση τις καταγραφές) ότι οι µεγάλης ηλικίας άνθρωποι δεν κάνουν δύο διαδοχικά σταυρώµατα αλλά πάτηµα και άρση, ειπώθηκε ότι τα σταυρώµατα "τα κάναν οι δασκά...

ΕΓΩ ΕΧΩ ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΜΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ;;;

"Το δίκιο μου" Στίχοι: Οδυσσέας Ιωάννου Μουσική: Θέμης Καραμουρατίδης Ερμηνεία: Γιώτα Νέγκα Δίσκος: Καινούριο φιλί (Φεβρουάριος 2014) "Εγώ έχω το δίκιο μου κι εσύ τον κόσμο όλο νομίζεις θα βρεθούμε στα μισά μιλάω με τον ίσκιο μου τρομάζω με το ρόλο κοιμάμαι με τα μάτια μου ανοιχτά Εμένα με φωνάζουνε με το μικρό μου μόνο η σκούφια μου κρατά απ' το πουθενά κι εσένα που σε ήξερε κι η πέτρα που σηκώνω τρομάζεις όταν έρχομαι κοντά Εγώ μετράω τα ρέστα μου να βγάλω κι άλλο μήνα ανοίγω και δε βλέπω ουρανό εσύ έχεις στο πιάτο σου ολόκληρη Αθήνα ανοίγεις και χαζεύεις το κενό Εγώ έχω το δίκιο μου κι εσύ τον κόσμο όλο νομίζεις θα βρεθούμε στα μισά μιλάω με τον ίσκιο μου τρομάζω με το ρόλο κοιμάμαι με τα μάτια μου ανοιχτά Εμένα με φιλήσανε στο στόμα οι ανάγκες την έκανα τη βόλτα στα βαθιά κι εσένα το ταξίδι σου δυο καρφωμένες ράγες νομίζεις ότι πήγες μακριά Εγώ μετράω τα ρέστα μου να βγάλω κι άλλο μήνα ανοίγω και δε βλέπω ουρανό εσύ έχεις στο πιάτο σου ολόκληρη...