Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΤΟ ΓΡΑΜΜΟΦΩΝΟ PROJECT.


Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα.

Σήμερα θα σας μιλήσω για ένα νέο λογοτεχνικό πρότζεκτ, στο οποίο έλαβα μέρος, δε ξέρω ακόμη πότε θα ανέβει η δική μου ιστορία μιας και που κάθε μέρα ανεβαίνει μία συμμετοχή και η απήχηση σε αυτό το όμορφο εγχείρημα είναι μεγάλη, θα σας παρότρυνα όμως να λάβετε και εσείς μέρος γιατί αξίζει για πάρα πολλούς λόγους, ο μεγαλύτερος για μένα είναι η χαρά της συμμετοχής και της δημιουργίας
 
Μετά το πρότζεκτ της 25ης ώρας, το οποίο τελείωσε πανηγυρικά πριν λίγο καιρό, έρχεται ένα νέο εγχείρημα, το οποίο είμαι σίγουρη πως θα έχει τεράστια απήχηση και επιτυχία.

Για όσους δε γνωρίζουνε το πρότζεκτ της 25ης ώρας  ή θα ήθελα να θυμηθούνε τί ακριβώς είναι και με τί ιστορία συμμετείχα εγώ θα τους παρότρυνα να πατήσουν πρώτα ΕΔΩ και έπειτα ΕΔΩ για να ενημερωθούν και να διαβάσουν.

Για πάμε λοιπόν να μάθουμε τι περιλαμβάνει η νέα ιδέα του Γιώργου (σας τη παρουσιάζω όπως την έλαβα στο e mail μου)

Το γραμμόφωνο  www.grammophono.tumblr.com

Η μουσική εμπνέει τη λογοτεχνία


Κλέψε άφοβα τίτλους από τραγούδια και σύνθεσε με λέξεις το δικό σου κείμενο. Δώσε λοιπόν πλοκή, στην πλοκή των στίχων. Ντύσε με προτάσεις και σημεία στίξης τις παρτιτούρες. Πάτα πάνω στα μουσικά μέτρα και γράψε τη δική σου ιστορία!
Θεματική-είδος: κανένας περιορισμός
Έκταση: από 50-1500 λέξεις
Διάρκεια: από 1/7/2015 – 31/12/2015 (ίσως και παραπάνω)
Επικοινωνίαgiorgos.iatridis@gmail.com
Όλα τα κείμενα θα αναρτηθούν εδώ: http://grammophono.tumblr.com/
Όλοι οι συμμετέχοντες θα ειδοποιούνται με email όταν ανεβαίνει το κείμενό τους. Όλες οι συμμετοχές θα κοινοποιούνται στο facebook, αλλά και στο twitter.  
Επίσης, μπορείς να συμμετέχεις όσες φορές θες!
Πιο αναλυτικά, όλες οι συμμετοχές πρέπει να έχουν απαραίτητα για τίτλο ένα υπάρχον τραγούδι. Είτε ελληνικό, είτε ξένο. Ουσιαστικά, ο συγγραφέας θα κληθεί να γράψει μια ιστορία εμπνευσμένος από ένα τραγούδι. Τέλος, μπορείς αν θέλεις να εντάξεις στο κείμενό σου και στίχους από το τραγούδι της επιλογής σου.
Ακόμα, για καλύτερη ομοιομορφία στις συμμετοχές, καλό θα ήταν μέσα στο email να υπάρχει:
  1. φωτογραφία (που να ταιριάζει με την ιστορία)
  2. πληροφορίες (στιχουργός, μουσικός, πρώτη εκτέλεση, youtube link)
  3. βιογραφικό (ένα πολύ μικρό bio του συγγραφέα)
Τέλος, τα δικαιώματα των ιστοριών παραμένουν στους συγγραφείς.
Σκοπός του εγχειρήματος είναι η διάδοση της ανοιχτής λογοτεχνίας, να δώσει βήμα σε νέες φωνές να εκφραστούν, αλλά και η προσπάθεια σύνδεσης πολλών Τεχνών μαζί.


Γιώργος Ιατρίδης

Αυτά λοιπόν μέχρι στιγμής σχετικά με αυτή την ωραία ιδέα και αυτό το όμορφο αντικείμενο μουσικής. 

Να έχετε μία όμορφη μέρα, να τραγουδάτε και να δημιουργείτε ότι σας δίνει χαρά και δύναμη.

Σχόλια

  1. Χμμμ... Ενδιαφέρον!!!
    Σίγουρα θα διαβάσουμε αριστουργήματα για μια ακόμη φορά!
    Καλή σου μέρα, κοριτσάκι μου!
    ΣΣΣΣΣΜΟΥΤΣ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Το γραμμόφωνο παραπέμπει σε παλιότερα τραγούδια που ακούστηκαν από τον αναλογικό ήχο του βινυλίου. Οι παλιότερες εποχές είχαν πολύ καλύτερα τραγούδια (σε σχέση με τα τωρινά που πλην εξαιρέσεων είναι του... κιλού!), οπὀτε και αποτελούν καλό υλικό για ασχοληθεί κανείς με αυτό το εγχείρημα. Το κακό είναι (ή το πολύ δύσκολο), να δοθεί από το κείμενο το χρώμα της μελωδίας, μιας και θα κυριαρχήσουν με ευκολία οι στίχοι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

ΕΚΦΡΑΣΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΓΙΑ ΤΗΝ ΞΑΔΕΡΦΑΡΑ ΜΟΥ ΜΕ ΑΓΑΠΗ!

Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα! Τί μου κάνετε, είστε όλοι καλά; Εγω μια χαρά. Καταιγισμός γενεθλίων το τελευταίο διάστημα βρε παιδιά! Πολύ με χαροποιεί αυτό! Ευχές, ευχές, ευχές! Μ' αρέσουν οι ευχές! Σήμερα λοιπόν θέλω και εγώ να δώσω τις ευχές μου σε ένα αγαπημένο μου πρόσωπο, με ένα ιδιαίτερο θα έλεγα τρόπο! (Είμαι σίγουρη πως όταν η ξαδέρφη μου δει αυτή την ανάρτηση θα γουρλώσει το μάτι πίσω από τα γυαλιά, θα βγάλει τη γλώσσα έξω απο αμηχανία, θα βγάλει μια κραυγή απόγνωσης και θα κρυφτεί όπου βρει πρόχειρα εκεί τριγύρω χαχαχαχα) (Ιωάννα σα να είμαι εκεί και να σε βλέπω νοιώθω - πολύ το διασκεδάζω! :P) Σκορπίνα λοιπόν η ξαδερφάρα μου! Δυναμική προσωπικότητα, όσο κι αν δε το δείχνει με τη πρώτη ματιά!  Σήμερα λοιπόν, το κορίτσι μου έχει γενέθλια και εγώ δε θα μπορούσα να μη κάνω ανάρτηση μοναχά για πάρτη της! Τόσα έχει κάνει εκείνη για μένα, ας κάνω και εγώ κάτι μικρό αυτή τη φορά! ;) Χρόνια πολλά λοιπόν σε σένα που όταν ήμουνα μικρή με έβαζες να ...

Καλοκαιρινός Θησαυρός: Τα Κρυμμένα Σημεία της Γειτονιάς μας – Η Αυλή της Κατίνας

Καλημέρα σας, εκφραστικοί μου! Δεν ήξερα αν θα κάνω άλλη ανάρτηση για τον καλοκαιρινό θησαυρό που εμπνεύστηκα, αλλά τελικά ένιωσα πως ήταν ανάγκη να το κάνω. Ίσως γιατί γυρνάμε πίσω στα παιδικά μας χρόνια, σε εκείνες τις γλυκές, αθώες αναμνήσεις που φωτίζουν την ψυχή. Ίσως γιατί το καλοκαίρι φτάνει στο τέλος του και μια γλυκιά μελαγχολία με γυρίζει εκεί που η καρδιά νιώθει ασφαλής. Δεν ξέρω ακριβώς το γιατί, ξέρω μόνο πως το θέλησα – κι αυτό έχει σημασία. Σε αυτή την ανάρτηση σας καλώ να θυμηθείτε μαζί μου την ιδέα και τον σκοπό του διαδικτυακού δρώμενου, που στόχο έχει να φέρει στο φως μικρές στιγμές από τις ζωές μας, εκείνες που ίσως μοιάζουν ασήμαντες αλλά κρύβουν θησαυρούς. Στο τέλος της δημοσίευσης θα βρείτε και όλες τις συμμετοχές μέχρι στιγμής για τις οποίες σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου. Αν κατά λάθος ξέχασα κάποια, σας παρακαλώ συγχωρέστε με και προσθέστε τη στα σχόλια. Δεν χρειάστηκε πολλή σκέψη για το τι θα γράψω – το ήξερα καλά. Και αυτή τη φορά, ήξερα τι ή...

Ο Αύγουστος μας αποχαιρετά

  Ο Αύγουστος περπατά αργά, με τα βήματά του βαριά από ήλιο που σβήνει, σαν να κουβαλάει ολόκληρο τον χρόνο σε μια ανάσα, σε μια τελευταία ματιά πριν χαθεί πίσω από το κατώφλι του φθινοπώρου. Η πόλη μοιάζει να κρατά την αναπνοή της, με το χώμα ακόμα ζεστό κάτω από τα πόδια, το κελάηδημα των πουλιών λιγοστό και νωχελικό, τα τζιτζίκια σιγούν, μα ο αέρας ακόμα φέρνει την ανάμνηση του ατελείωτου καλοκαιριού — των απογευμάτων που λιώσαμε σε γέλια, των βραδιών με αστέρια να πέφτουν σαν βροχή και της θάλασσας που αγκάλιαζε κάθε μας βήμα. Στην αυλή η κούνια κουνιέται ακόμα, σαν να χαιρετάει εκείνους που σίγουρα θα φύγουν, τραγουδώντας έναν ήσυχο αποχαιρετισμό, μ’ ένα γλυκό, μακρινό τραγούδι που θυμίζει: «Μείνετε εδώ λίγο ακόμα — η στιγμή δεν τέλειωσε». Τα δέντρα στέκονται βαρύθυμα, φύλλα χρυσά, κόκκινα και καφέ, αρχίζουν να πέφτουν απαλά στο χώμα, σαν να φυλάνε μέσα τους μνήμες που θα κρατήσουν τη ζεστασιά του ήλιου και της βροχής, το άρωμα των λουλουδιών που έλιωσα...