Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΜΑΡΚΗΣΙΑ - ΚΙΚΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ



Η Μαρκησία δεν θέλει απόψε να μας δει.
Δεν έχει ανάγκη από τους γελωτοποιούς της.
Τεθλιμμένη θυγατέρα, οι καρποί από τους κρίνους δεν απέδωσαν.
Δεν έγιναν οι νυχτερίδες, πεταλούδες.
Δεν αναστήθηκαν οι βολβοί, το κουκούλι μαράζωσε στο χώμα.
Το μετάξι μας, απόθανε.
Επάνω σε χλωμές παλάμες, εναποτέθηκε ένα μωβ πέπλο.
Έμοιαζε με λουλουδάκι, ήταν καρπός.
Το πέπλο, ναι!

Μαζί σου, δεν έχω ανάγκη τα επιφωνήματα.
Δεν ζητωκραυγάζουν μάτια μου, οι μελλοθάνατοι.
Είμαι γεμάτος αισιοδοξία.
Δεν κοιτάς σωστά, μάτια μου.
Δεν εξερευνείς.
Έχεις μάθει να γελάς με ανέκδοτα και να κλαις με «σάπιες» εκδηλώσεις.

Δεν πενθούμε όλοι με το μαύρο και το μωβ, αγάπη μου.
Δεν χωράει στην καρδιά μας μόνο ένα χρώμα.
Η Μαρκησία μας αγνάντεψε από ψηλά.
Έμοιαζε διάφανη και φίνα.
Φίνα, σαν ένα γάλα εβαπορέ.
Μα τι δουλειά έχουν τα γάλατα σε ένα ποίημα, διάολε;
«Κούμπωσε» κατάλληλα τις λέξεις.
Η Μαρκησία θα σε μαλώσει.
Να όμως, που γέλασε.

Ένα παιδί, ζητούσε ένα γάλα.
Πεινούσε, του έλειπε, ήταν βασική τροφή.
Τώρα αποκτά άλλη αξία.
Γιατί πρέπει να ντύνουμε τις λέξεις για περισσότερη «αξία – προσοχή;»
Η Μαρκησία φέρει τίτλο, ρούχο, προϊστορία.
Δεν μας ανήκει αυτή η Χαραυγή, να το θυμάσαι.
Μάθαμε να υφαίνουμε με κόπο, τα αραχνιασμένα υφάσματα.
Να ράβουμε βαθιά, τις αντιθέσεις.
Οι λέξεις, φίμωσαν όλο το πρόσωπο μα έδωσαν φλόγα, στα γδαρμένα μας, δάχτυλα.
Γδαρμένα δάχτυλα, ακούς;
Πώς να υπηρετήσουν την Μαρκησία;
Μια φορά, έβαψαν το φόρεμά της κόκκινο.
Στο ορκίζομαι, της ταίριαζε πιότερο.

Κάποτε πενθούσε, σε ένα όστρακο και σε ένα, κοράλλι.
Ήταν πιο όμορφη, τη θυμάμαι.
Έμοιαζε σαν κάποια άλλη.
Αθώα, ολιγαρκής.
Τα κοσμήματα ήταν φύλλα του βοριά και τα μαλλιά της, χτένια και άρπες μιας επουράνιας συνωμοσίας, που έσπειρε στον κόσμο μας, γαλάζιο.
Γαλάζιο και λευκό.
Σαν ό,τι πολύτιμο, κυλάει μέσα μου.
Γιατί κυλάει μα δεν το φωνάζω.
Πολλές φορές, το κοιλοπονώ.
Πίστεψέ με και μην μου αρνηθείς κι αυτή τη φορά, τις λέξεις.
Σύννεφο έγιναν.

Η Μαρκησία μας καλεί.
Τώρα, έχει ανάγκη τους γελωτοποιούς της.
Πρέπει να σε αφήσω τεθλιμμένη θυγατέρα.
Ήρθε η ώρα, να παραδοθώ.
Σαν «ρουφηξιά», το μέσα μας δόθηκε στο μουράγιο.
Σφαγιάστηκαν κι απόψε οι μελωδίες μας.
Έγιναν σκίτσα, για άκαρπες «ευλογίες»
Χρειάζομαι λίγη ώρα να αποκοιμηθώ.
Όταν ξυπνήσεις, δεν θα ’μαι δίπλα σου, μικρή μου.
Καλύτερα έτσι.
Μέρα με την ημέρα, θα πονάς λιγότερο.
Μην με ψάξεις, από ψηλά θα σε κοιτώ.
Θα γίνω άνεμος.

Η Μαρκησία θα μπορεί να ζει ελεύθερη.
Άκουσέ με!
Πίστεψέ με!
Στα σίγουρα και στα αβέβαια, θα σε ζητώ.
Μην θυσιαστείς από τα παρακαλετά μου.
Τεθλιμμένη θυγατέρα.
Ησύχασε!



Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

ΕΚΦΡΑΣΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ.

Σήμερα που θα πρέπει κανονικά να γιορτάζουμε τον ερχομό της Άνοιξης, ο καιρός μας απέδειξε πως δεν είναι έτοιμος ακόμη να την υποδεχθεί.         Δε ξέρω για τους τόπους σας, στο δικό μου όμως επικρατεί κρύο, μουντίλα και πολύ συννεφιά. Τίποτα από το τοπίο που κοιτώ απ' έξω δε μου θυμίζει Άνοιξη αλλά η αλήθεια είναι πως μέσα στη καρδιά μου, η χαρά και η αισιοδοξία που νοιώθω για τον ερχομό ενός νέου μήνα και μιας πιο "χαρούμενης" εποχής υπερχειλίζει και με κάνει να αισθάνομαι αρκετά καλά ψυχολογικά.         Εύχομαι ολόψυχα σε όλους τους διαδικτυακούς μου φίλους και σε όλους όσους με διαβάζουν και διαβάζω φυσικά να έχουν έναν υπέροχο μήνα, γεμάτο μόνο με ευχάριστες αλλαγές στη ζωή τους και στα συναισθήματά τους γενικώς.         Και να θυμάστε πως: " Κι αν ο καιρος ειναι μουντός θα αλλάξει, όταν όμως η καρδιά μένει μουντή καμία αλλαγή δε θα ναι ορατή ακόμα κι αν χτυπά  φως πολύ! "

ΓΙΑ ΤΗΝ ΞΑΔΕΡΦΑΡΑ ΜΟΥ ΜΕ ΑΓΑΠΗ!

Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα! Τί μου κάνετε, είστε όλοι καλά;
Εγω μια χαρά. Καταιγισμός γενεθλίων το τελευταίο διάστημα βρε παιδιά! Πολύ με χαροποιεί αυτό! Ευχές, ευχές, ευχές! Μ' αρέσουν οι ευχές!
Σήμερα λοιπόν θέλω και εγώ να δώσω τις ευχές μου σε ένα αγαπημένο μου πρόσωπο, με ένα ιδιαίτερο θα έλεγα τρόπο!
(Είμαι σίγουρη πως όταν η ξαδέρφη μου δει αυτή την ανάρτηση θα γουρλώσει το μάτι πίσω από τα γυαλιά, θα βγάλει τη γλώσσα έξω απο αμηχανία, θα βγάλει μια κραυγή απόγνωσης και θα κρυφτεί όπου βρει πρόχειρα εκεί τριγύρω χαχαχαχα)
(Ιωάννα σα να είμαι εκεί και να σε βλέπω νοιώθω - πολύ το διασκεδάζω! :P)
Σκορπίνα λοιπόν η ξαδερφάρα μου! Δυναμική προσωπικότητα, όσο κι αν δε το δείχνει με τη πρώτη ματιά! 
Σήμερα λοιπόν, το κορίτσι μου έχει γενέθλια και εγώ δε θα μπορούσα να μη κάνω ανάρτηση μοναχά για πάρτη της! Τόσα έχει κάνει εκείνη για μένα, ας κάνω και εγώ κάτι μικρό αυτή τη φορά! ;)
Χρόνια πολλά λοιπόν σε σένα που όταν ήμουνα μικρή με έβαζες να κάνω ζαβολιές για να γελάς! Χ…

2η χρονιά για το Πολιτισμικό Σχολειό από τον Πολιτιστικό Σύλλογο «τ΄ αλωνάκι»

"2ο Θερινό Πολιτισμικό Σχολειό Χαλκίδας"
📆2-21 Ιουλίου 2018
📍στ' Αλωνάκι
⏰Δευτέρα-Παρασκευή 08:30-15:00


 Το 2o Πολιτισμικό Σχολειό ανοίγει και φέτος τις πόρτες του, μετά την επιτυχή περσινή του λειτουργία και ετοιμάζεται ν΄ αγκαλιάσει τους μικρούς του μαθητές.


Πρόκειται για μια καινοτόμα και δημιουργική πολιτισμική πρόταση του Συλλόγου «τ΄ αλωνάκι», που κάνει πράξη έναν από τους βασικούς σκοπούς της ίδρυσής του.
Η βίωση της συλλογικής πολιτισμικής εμπειρίας, που προέρχεται από την ενασχόληση  με εκφάνσεις της πολιτιστικής ζωής είναι ο βασικός πυλώνας του Πολιτισμικού Σχολειού.
Ένα Σχολειό άτυπης εκπαίδευσης, στο πλαίσιο της «δια βίου» μάθησης, που μέσω και αυτού, αναγνωρίζεται η ευρύτατη αξία των πολιτιστικών οργανισμών, ιδιαίτερα στις μέρες μας. 

Ένα Σχολειό που θεμελιώνεται από εμψυχωτές με παιδαγωγικό, γνωστικό και πολιτισμικό υπόβαθρο.
Ένα Σχολειό που αντιλαμβάνεται τη μάθηση ως διαδικασία επιλογής και οργάνωσης συναφών δεδομένων που προέρχονται από την πο…