Μα κατέχεται στ’ αλήθεια η Αγάπη; Ονειροβατεί στα σύννεφα, στα αστέρια, στην άμμο. Κοιμάται, ανασαίνει, κλαίει, γελάει, νιώθει. Στο χώμα, γράφει για ακόμη μια φορά το όνομά της

Που να πάει αυτή η αγάπη (η απούσα), άραγε;

Και δε μιλάω για την αγάπη που μπορεί να συνδέει δύο ανθρώπους, μιας και που περισσότεροι στη λέξη «αγάπη», σκέφτονται σχεδόν κατά αποκλειστικότητα τα ζευγάρια, αλλά αναφέρομαι στο μεγαλειώδες συναίσθημα της Αγάπης, με την πλήρη και ουσιώδη έννοιά του!

Αυτή την αγάπη που έχει να κάνει με όλο τον κόσμο. Που δεν ξεχωρίζει ή μάλλον δεν διαχωρίζει ζευγάρια, οικογένειες, παιδιά, ηλικιωμένους, αντικείμενα και άλλες, άχρηστες κατηγορίες που κάποιοι άμυαλοι δημιουργούν, αναίτια θα έλεγα. Μιλάω για εκείνη την αγάπη που θα έπρεπε να πλαισιώνει και να αγκαλιάζει όλους μα όλους τους ανθρώπους ανεξαιρέτως φύλου, ιδιότητας, χρώματος κτλ.

Τελικά μήπως αυτή η αγάπη δεν υπήρξε ποτέ στους ανθρώπους; Μήπως ποτέ δε την άφησαν να εξαπλωθεί και να κυριαρχήσει γιατί ήξεραν τη δύναμή της και φοβήθηκαν πως σε έναν κόσμο με αγάπη, το μίσος θα συρρικνωθεί και θα εξαθλιώσει όσους ονειρεύτηκαν να κατακτήσουν τα πάντα; Κι όταν λέω τα πάντα, εννοώ τα πάντα, τίποτε λιγότερο! 

Οι άνθρωποι γεννήθηκαν για να κυριαρχήσουν. Έτσι πιστεύουν κάποιοι και οι υπόλοιποι ακολουθούν. Αγέλες καταντήσαμε και ενώ όλοι το καταλαβαίνουν, όλοι ακολουθούν και αυτοί που νομίζουν πως ψάχνουν τρόπο διαφυγής στην ουσία να γίνουν αρχηγοί άλλων αγελών επιδιώκουν.

Και έρχεται η στιγμή που πρέπει να μιλήσεις για αγάπη, να νιώσεις την αγάπη, να αφουγκραστείς την αγάπη και την περιμένεις ντυμένη βασίλισσα και είναι ντυμένη, σαν τη πιο λαμπερή ζητιάνα που κατάφερε ποτέ να περπατήσει επάνω στη θάλασσα. Γιατί τα κατάφερε, είναι η μόνη. Έβρεξε τις πατούσες της με θαλασσινό νερό και ράντισε με αγίασμα, τις ελπίδες των ανθρώπων.

Και οι άνθρωποι, αχ αυτοί οι άνθρωποι. Να την θέλουν όλοι, όλοι να τη θέλουν, μανιωδώς θα έλεγα να τη γυρεύουν και να μην είναι σε θέση να τη κατανοήσουν πλήρως. Και πώς να δώσεις κάτι από την ψυχή σου όταν δεν είσαι σε θέση να αναγνωρίσεις την άξια αυτού που κατέχεις;

Μα κατέχεται στ’ αλήθεια η Αγάπη; Ονειροβατεί στα σύννεφα, στα αστέρια, στην άμμο. Κοιμάται, ανασαίνει, κλαίει, γελάει, νιώθει. Στο χώμα, γράφει για ακόμη μια φορά το όνομά της.

~~ Για παραγγελίες του βιβλίου - ενυπόγραφο και με αφιέρωση - στείλτε μήνυμα στο kikh_k@hotmail.com 

12,00€ τελική τιμή και έρχεται στην αγκαλιά σας!

Ευχαριστώ πολύ!