Ονειροπολούσες αγάπη μου, ονειροπολούσες και μέσα στα μάτια σου είδα τότε και δεν θα ξεχάσω ποτέ, την σπουδαιότητα των ονείρων...

Πράξη τέταρτη

" Σήμερα, φόρεσα το αγαπημένο σου φόρεμα.

Εκείνο το λευκό, μεταξωτό φόρεμα που μου αγόρασες στην τρίτη επέτειο του γάμου μας. Δεν θα ξεχάσω ποτέ, το πώς ένιωσα όταν το άγγιξα για πρώτη φορά. Το ύφασμά του, μου θύμισε τα αισθήματά μου, για εσένα. Τρυφερά και αγνά, σαν το χρώμα που επέλεξες να του δώσεις. Ξέρω πως το παρήγγειλες ειδικά για εμένα. Ξέρω πως δυσκολεύτηκες να δώσεις τα μέτρα μου στον ράφτη, ειδικά αυτά που αφορούσαν τον κορσέ και δεν ξέρω και πως τα κατάφερες αλλά η έκπληξή σου ήταν ιδανική. Λες και πήραν τα μέτρα από εμένα, λες και το ζήτησα εγώ. Πόσο μέσα ήσουν πάντα, στις επιθυμίες και στα όνειρά μου. Ακόμη και το τελείωμα στο φουστάνι, χαραγμένο με την δαντέλα που ξέρεις πόσο αγαπώ, έμοιαζε με την αγάπη μας. Υπερήφανο, όπως εμείς.

Θεέ μου, πόσο σε αγαπώ.

Να ήξερες μόνο.

Φρόντισα να φορέσω και τις μεταξωτές, λευκές κάλτσες με τις οποίες είχες εμπλουτίσει το δώρο σου. Και τα παπούτσια, επίσης. Και τα γάντια, φόρεσα. Και την ομπρέλα θα πάρω μαζί μου. Και το καπέλο. Τα έχω φορέσει όλα, θέλω να είμαι «λευκή» και κατά κάποιο τρόπο, να σε φοράω. Το φτερό στο καπέλο χάλασε, αλλά φρόντισα να το καλύψω κάπως, με το δίχτυ που έπεφτε μπροστά και όπως έλεγες, μου έδινε άλλη χάρη. Θα φορέσω και το πανωφόρι, με το οποίο φρόντισες να ολοκληρώσεις το δώρο σου, για να νιώθω πως δεν άφησα τίποτα πίσω μου, πως σε πήρα ολοκληρωτικά μαζί μου. Ίσως έτσι, να σε έχω για πάντα στην αγκαλιά μου.

Επίσης, έκανα και το απαλό μακιγιάζ που σου αρέσει. Ελαφρώς ροδαλά μάγουλα και χείλη. Και τα μαλλιά μου φυσικά, αυτά τα ατίθασα όπως λες, φρόντισα να τα στριμώξω όλα, κάτω από το καπέλο. Είμαι όμορφη που να πάρει και τι δεν θα έδινα για να μην ήμουν η πιο άσχημη κοπέλα του κόσμου αλλά να μπορώ να μείνω για πάντα κοντά σου. Γιατί και πάλι θα με αγαπούσες, το ξέρω. Ακόμη κι αν ήμουν παράλυτη, θα με αγαπούσες. Ακόμη κι αν ήμουν ζητιάνα, θα με αγαπούσες. Ακόμη κι αν το πρόσωπό μου ήταν παραμορφωμένο, θα με αγαπούσες. Και ξέρεις γιατί; Γιατί εμείς ήρθαμε στον κόσμο για να Αγαπηθούμε.

Όμως….

Όμως εγώ σε αγαπάω τόσο, που καθημερινά πεθαίνω.

Πεθαίνω και δεν αντέχω άλλο, μέρα με την μέρα, να νιώθω την ψυχή μου να εξαφανίζεται.

Πονάω, πονάω τόσο πολύ.

Πάει καιρός που πονάω, πάει καιρός που τα πρωινά κλαίω, πάει καιρός που πήρα αυτήν  την απόφαση αλλά δεν βρήκα το θάρρος να την υλοποιήσω.

Φοβάμαι πως θα με μισήσεις.

Ξέρω πως θα με μισήσεις, παρηγορούμαι μόνο με την σκέψη, πως στο μέλλον θα γίνεις ολοκληρωτικά ευτυχισμένος και θα με συγχωρήσεις.

Γιατί Αγάπη μου, αυτό δεν μπορώ να σου προσφέρω εγώ, την ολοκληρωτική ευτυχία και αυτό, μου είναι αβάσταχτο.

Σε αγαπάω πέρα και πάνω από τον εαυτό μου.

Σε αγαπάω με όλη την δύναμη της ψυχής μου.

Σε αγαπάω και δεν μπορώ να περιμένω άλλο, να γίνει το θαύμα εκείνο, που δεν θα γίνει ποτέ.

Γιατί ξέρω τώρα πια Αγάπη μου, είμαι σίγουρη και ξέρω πως δεν θα καταφέρω ποτέ να σου προσφέρω αυτό που από μικρό παιδί, επιθυμούσες.

Και εγώ νιώθω Ανάξια να είμαι πλάι σου.

Νιώθω λειψή που δεν θα μπορέσω να σου δώσω κάτι που ανέκαθεν αγαπούσες.

Δεν  θα ξεχάσω ποτέ, στα πρώτα μας ραντεβού, όταν μου μιλούσες για τα παιδιά που θέλεις να αποκτήσουμε.

Δεν θα ξεχάσω ποτέ τα μάτια σου, το βλέμμα σου.

Άστραφταν, έλαμπαν.

Ονειροπολούσες αγάπη μου, ονειροπολούσες και μέσα στα μάτια σου είδα τότε και δεν θα ξεχάσω ποτέ, την σπουδαιότητα των ονείρων."

  

Για παραγγελίες των βιβλίων, μήνυμα στο kikh_k@hotmail.com.

         Στην αγκαλιά σας με 24,00€, ενυπόγραφα και με αφιέρωση!
Ιστορίες Αγάπης!

  

Eυχαριστώ πολύ!