ελπίζω να σας βρίσκω όλους καλά και δημιουργικούς.
Η χθεσινή εκδήλωση - αφιέρωμα στις παγκόσμιες ημέρες του Μαρτίου, με την ποιητική μας ομάδα, τον Πολυχώρο Αθηνά και το εφηβικό θεατρικό εργαστήρι Καλλιτεχνικής Παιδείας, ήταν πραγματικά συγκλονιστική. Μια βραδιά γεμάτη συναίσθημα, λόγο και ψυχή. Νιώθω βαθιά ευγνωμοσύνη που την έζησα και είδα όλο το κοινό συγκινημένο και γεμάτο πανέμορφα συναισθήματα.
Σήμερα, όμως, θέλω να σας ανοίξω ένα ακόμη μονοπάτι της καρδιάς μου, που αφορά συμμετοχή σε μια ξεχωριστή ανθολογία ποιημάτων.
Κάθε συλλογική έκδοση που συναντώ είναι για μένα ένα ταξίδι, ένα διαφορετικό μονοπάτι της ψυχής. Ένας τρόπος να επιστρέφω σε όσα αγαπώ, να αγγίζω ξανά όσα ονειρεύομαι και να δίνω χώρο σε όσα μέσα μου επιμένουν να ανθίζουν.
Η συμμετοχή μου στην ανθολογία ποίησης «Η ομορφιά του κόσμου» από τις εκδόσεις Βακχικόν, σε συνεργασία με το λογοτεχνικό περιοδικό ΣημειΩματάριο και με ανθολόγο την κυρία Άννα Ρω, κατέχει μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου.
Το ποίημά μου με ταξίδεψε πίσω στον χρόνο, στο χωριό μου, εκεί όπου τα βράδια κοιμόμασταν κάτω από τα δέντρα, με τον ουρανό για σκέπη και τη γη για αγκαλιά. Εκεί όπου η φύση δεν ήταν απλώς εικόνα, αλλά βίωμα. Και αυτή η λαχτάρα για επιστροφή στη βαθιά, αληθινή επαφή με τη φύση, παραμένει ζωντανή μέσα μου, για μένα, για όλους μας.
Καλοτάξιδο να είναι αυτό το βιβλίο. Να βρει τον δρόμο του και να φωλιάσει στις καρδιές των ανθρώπων.
Ξεκινώντας να το διαβάζω, ένιωσα περηφάνια. Μια ανθολογία καλαίσθητη, προσεγμένη σε κάθε της λεπτομέρεια. Ένα έργο που τιμά όλους όσοι συμμετείχαν και αποπνέει σεβασμό προς την τέχνη και τον λόγο.
Ευγνωμονώ που αποτελώ μέρος αυτής της συλλογικής δημιουργίας.
Θερμά συγχαρητήρια σε όλους τους δημιουργούς και τους συντελεστές.
Ένα μικρό κόσμημα για την ψυχή και το πνεύμα μας, ένα βιβλίο που δεν διαβάζεται απλώς, αλλά βιώνεται.
Και ίσως, μέσα από αυτές τις σελίδες, να θυμηθούμε ξανά την απλότητα που έχουμε ξεχάσει. Να σταθούμε για λίγο, να ανασάνουμε πιο βαθιά, να αφουγκραστούμε τον εαυτό μας και τον κόσμο γύρω μας.
Γιατί η ποίηση -όπως και κάθε μορφή τέχνης- δεν είναι πολυτέλεια, είναι ανάγκη. Είναι φως μέσα στις πιο ήσυχες αλλά και στις πιο θορυβώδεις στιγμές μας.
Ας κρατήσουμε αυτό το φως και ας το μοιραστούμε.
Με αγάπη και ευγνωμοσύνη, για όλα όσα μας ενώνουν και όλα όσα ακόμα μπορούμε να δημιουργήσουμε μαζί.
Υστερόγραφο: Τον τελευταίο καιρό έχω γνωρίσει τόσους υπέροχους ανθρώπους του λόγου. Έχω μιλήσει μαζί τους, έχω μάθει από αυτούς. Είναι τόσο καλοί, τόσο ευγενικοί, τόσο δεκτικοί, είναι υπέροχοι! Και είναι υπέροχοι γιατί ξέρουν τόσα πολλά, που δεν έχουν ανάγκη καμία επιβεβαίωση. Είναι τόσο ταπεινοί, δεν ξέρω πώς να το πω αλλιώς, είναι βαθιά ανθρώπινοι.
Το να μου λένε τόσο καλά λόγια, να μου δείχνουν ότι αξίζω, όχι μόνο με συγκινεί, με ανυψώνει. Δεν έχω λόγια ούτε απλώς ευχαριστώ, έχω μια καρδιά γεμάτη άνθη, ένα κήπο από ευγνωμοσύνη και αγάπη, που ανθίζει ξανά και ξανά κάθε φορά που συναντώ τέτοια φωτεινά πλάσματα. Νιώθω πως όλη αυτή η ομορφιά με τυλίγει, με αγκαλιάζει και με οδηγεί σε μια αίσθηση βαθιάς χαράς και πληρότητας.
Και εδώ, με κάτι τόσο όμορφο από μέσα μου, θα σας χαιρετήσω για σήμερα και θα ευχηθώ φως - μόνο φως - στη ζωή σας. Ας είναι κάθε σας μέρα γεμάτη έμπνευση, αγάπη και μικρές στιγμές θαυμασμού, όπως αυτές που μας κάνουν να νιώθουμε ζωντανοί και ενωμένοι.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
ΕΚΦΡΑΣΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ