Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Στο φως

 


Καλημέρα, εκφραστικοί μου.
Ελπίζω να σας βρίσκω όλους καλά.
 
Ήθελα, εχθές, να μοιραστώ μαζί σας αυτή την ανάρτηση αλλά δεν πρόλαβα, οπότε τη δημοσιεύω σήμερα.
 
Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου, εχθές, και δεν θα μπορούσα να μην μοιραστώ μαζί σας τα δύο πνευματικά μου παιδιά, που έφεραν φως και αγνότητα στη διαδρομή μου.
 
Ένα ελάφι που είχε όνειρο να γίνει τάρανδος για να σύρει το έλκηθρο του Άη Βασίλη, και ένα μικρό αυγό που περίμενε να έρθει το Πάσχα για να βαφεί γιορτινό με στρας, γκλίτερ και αυτοκόλλητα, πιστεύοντας πως έτσι θα γίνει όμορφο.
 
Τελικά, τι είναι η ομορφιά; Και πόσο σημαντική είναι η επιθυμία να πραγματοποιούμε τα όνειρα και τις επιθυμίες μας, όπως ο Τσίτσο και ο Ντεν αντίστοιχα;
 
Κοντά σε αυτούς τους ήρωες μαθαίνω κι εγώ. Και εύχομαι τα μικρά και τα μεγάλα παιδιά που θα τα διαβάσουν να κρατήσουν στην καρδιά τους όσα είχα να τους πω και να αγαπήσουν βαθιά αυτούς τους δύο ξεχωριστούς χαρακτήρες.
 
Και προσδοκώ με όλη μου την ψυχή η φαντασία να με οδηγήσει, του χρόνου ίσως, σε ένα ακόμη μαγικό παραμύθι, ενός μονόκερου που γεννήθηκε χωρίς κέρας και το αναζητά.
 
Όσοι με παρακολουθείτε τακτικά, ξέρετε ότι έχω δημιουργήσει μια ξεχωριστή θεματολογία, την οποία αποκαλώ «Ποιητικά Παραμύθια». Το πρώτο μου ποιητικό παραμύθι ήταν ο «Αταλάντης».
 
Ο Αταλάντης ήρθε στο μυαλό μου σαν ένας ξεχωριστός μονόκερος, πολύ διαφορετικός από αυτούς που έχει κανείς στο μυαλό του. Είχε γεννηθεί χωρίς το κέρας του, χωρίς φτερά, χωρίς λάμψη, δεν είχε τίποτα «μαγικό» πάνω του για να τον αγαπήσουν τα παιδιά. Όπως καταλαβαίνετε, αυτό μου έφερε μια θλίψη, που μόνο ποιητικά θα μπορούσε να αποδοθεί.
 
Τώρα, λοιπόν, αυτό που με καθοδηγεί μέσα μου θέλει ο Αταλάντης να γίνει ήρωας παραμυθιού, με αποδέκτες την αγνότητα και την καλοσύνη που τα παιδιά φέρουν. Και θα γίνει, γιατί πολύ απλά τίποτα δεν μπορεί να ξεφύγει από αυτό που έχουμε μέσα μας.
 
Σας εύχομαι μία όμορφη μέρα και να αφήνεστε στα παραμύθια. Γιατί τα παραμύθια μπορούν να γίνουν ο κόσμος που θέλουμε, αλλά και ο κόσμος που μας αξίζει, με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται ή να αμφισβητεί από όσα ειπώθηκαν.
 
Σας φιλώ και σας στέλνω αγάπη (όπως λέει και η κόρη μου), που με κάνει να βλέπω αυτή την ευχή με τόση ευαισθησία.
 
* Επιτρέψτε μου να σας ευχαριστήσω και εδώ, για τις ευχές των γενεθλίων μου, που με τόση αγάπη,αφήσατε στο φεισμπουκ μου. Σας εύχομαι υγεία, αγάπη και κάθε καλό στη ζωή σας.
 
Και επειδή η Μεγάλη Εβδομάδα είναι προ των πυλών, εύχομαι μέσα από όλη αυτή τη πνευματική, κατανυχτική, ευλογημένη διαδρομή να οδηγηθούμε στο φως, στη γαλήνη και στην απόλυτη ανθρώπινη όαση, την αγάπη!
 
Να έχετε ένα όμορφο Σαββατοκύριακο!

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΓΙΑ ΤΗΝ ΞΑΔΕΡΦΑΡΑ ΜΟΥ ΜΕ ΑΓΑΠΗ!

Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα! Τί μου κάνετε, είστε όλοι καλά; Εγω μια χαρά. Καταιγισμός γενεθλίων το τελευταίο διάστημα βρε παιδιά! Πολύ με χαροποιεί αυτό! Ευχές, ευχές, ευχές! Μ' αρέσουν οι ευχές! Σήμερα λοιπόν θέλω και εγώ να δώσω τις ευχές μου σε ένα αγαπημένο μου πρόσωπο, με ένα ιδιαίτερο θα έλεγα τρόπο! (Είμαι σίγουρη πως όταν η ξαδέρφη μου δει αυτή την ανάρτηση θα γουρλώσει το μάτι πίσω από τα γυαλιά, θα βγάλει τη γλώσσα έξω απο αμηχανία, θα βγάλει μια κραυγή απόγνωσης και θα κρυφτεί όπου βρει πρόχειρα εκεί τριγύρω χαχαχαχα) (Ιωάννα σα να είμαι εκεί και να σε βλέπω νοιώθω - πολύ το διασκεδάζω! :P) Σκορπίνα λοιπόν η ξαδερφάρα μου! Δυναμική προσωπικότητα, όσο κι αν δε το δείχνει με τη πρώτη ματιά!  Σήμερα λοιπόν, το κορίτσι μου έχει γενέθλια και εγώ δε θα μπορούσα να μη κάνω ανάρτηση μοναχά για πάρτη της! Τόσα έχει κάνει εκείνη για μένα, ας κάνω και εγώ κάτι μικρό αυτή τη φορά! ;) Χρόνια πολλά λοιπόν σε σένα που όταν ήμουνα μικρή με έβαζες να ...

ΧΟΡΟΙ ΤΗΣ ΕΥΒΟΙΑΣ

    Παραδοσιακοί χοροί Εύβοιας Εύβοια   Στο όμορφο νησί της Εύβοιας ο κορυφαίος χορός είναι ο καβοντορίτικος ή καλλιανιώτικος που χαρακτηρίζεται από ένα ιδιαίτερο χορευτικό και μουσικό στυλ. Άλλοι χοροί του νησιού είναι ο συρτός και ο µηλωνιάτικος, παραλλαγή του συρτού χορού. Στην περιοχή χορεύεται ακόµα ο λεγόµενος όρθιος μπάλος (διαφοροποιείται από τον κυκλαδίτικο µπάλο) από ένα ή δύο ζευγάρια. Βόρειο Εύβοια   Στη Β. Εύβοια συναντάµε περισσότερο τους λεγόµενους στεριανούς χορούς όπως τσάµικα, καγκέλια, πατινάδες και συρτούς. Από τους πιο διαδεδοµένους χορούς ήταν ο Χειµαριώτικος, οργανική αργή µελωδία που παιζόταν και µε φύλλο από κοτσύκι ή άλλο δέντρο. Ακολουθούσε ο Συρτός, ο Τσάµικος και κάποιες φορές χορευόταν και το ηπειρώτικο Στα Τρία. Όσον αφορά το Συρτό, όταν παρατηρήθηκε (µε βάση τις καταγραφές) ότι οι µεγάλης ηλικίας άνθρωποι δεν κάνουν δύο διαδοχικά σταυρώµατα αλλά πάτηµα και άρση, ειπώθηκε ότι τα σταυρώµατα "τα κάναν οι δασκά...

ΔΙΑΦΟΡΑ ΝΕΑ ΤΗΣ ΜΠΛΟΚΟΓΕΙΤΟΝΙΑΣ ΜΑΣ

Κρατώ στα χέρια μου το Λογοτεχνικό Ημερολόγιο 2020 απο το Λογοτεχνικό Περιοδικό της Κεφαλλονιάς "Κέφαλος" , όπου συμμετέχω με τρία έργα μου. Ξεφυλλίζοντας το, ανάμεσα σε τόσους δημιουργούς και έργα, νιώθω υπερήφανη και ευγνώμων. Τα συγχαρητήρια μου, σε όλους! Eπίσης, ΕΔΩ, μπορειτε να διαβασετε μια υπέροχη συνέντευξη του δικού μας "Σκρουτζάκου"  Giannis Koutris !! Συγχαρητήρια αγαπημένε μου φίλε! Ακόμη, σας έχω δύο εξαιρετικές προτάσεις, δικών μας πάλι, αγαπημένων προσώπων! "Στα παπούτσια των άλλων¨" το νέο βιβλίο της Μαρίας Κανελλάκη, εκδ. 24γραμματα Ανατομικές ιστορίες παντός καιρού και εδάφους, σε ποικιλία δερμάτων και χρωμάτων, για όλες τις (χ)ώρες και για όλα τα πέλματα. Η νέα τάξη υποδημάτων θέλει έντονες αντιθέσεις και άτολμους βηματισμούς. Σ’ αυτό το καλαπόδι κατασκευάστηκαν και οι ιστορίες του βιβλίου. Ψηλοτάκουνες γόβες για «φλατ» ήρωες και παπούτσια γδαρμένα για ανθρώπους-λουστρίνια. Ολοκαίνουργια...