ΕΚΦΡΑΣΟΥ Κική

    Καλημέρα, εκφραστικοί μου! Ελπίζω να σας βρίσκω καλά… Ήθελα να μοιραστώ μαζί σας κάτι μέσα από την καρδιά μου. Το 2025 ήταν μια χρονιά γεμάτη δημιουργία και βαθιά ευγνωμοσύνη. Με βρήκε με τρεις συμμετοχές σε συλλογικές εκδόσεις και ένα προσωπικό έργο να παίρνουν τον δρόμο τους προς τους αναγνώστες. Το πρώτο μου παραμύθι, το πιο βαθύ μου όνειρο,  Ντεν: Το ελάφι που ήθελε να γίνει τάρανδος ταξίδεψε στους αναγνώστες και μου έδωσε άφθονη χαρά  (Εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές) . Το Κάνε μια αμαρτία: Σαράντα εννέα ιστορίες , στο οποίο συμμετείχαμε πολλοί δημιουργοί μέσα από διηγήματα που διερευνούν λογοτεχνικά την αμαρτία (Εκδόσεις Λογότυπο) . Το Παιδί της γης… Φύση, η μεγάλη μητέρα βρήκε τη θέση του στη συλλογική προσπάθεια του ΣΠΕΚ (Σύνδεσμος Πολιτισμού Ελλάδας Κύπρου) και μου έδωσε την τιμή και τη χαρά να συμπεριληφθεί ένα ποίημά μου για τη φύση ανάμεσα σε τόσους αξιόλογους δημιουργούς. Και η Ανθολογία Νεοελληνικής Ποίησης: Τα φάρμακά σου φέρε… κυκλοφόρησε ...

Η μυρωδιά από ψημένο κρέας τους χτύπησε πριν καν δουν την ψησταριά. Ήταν από αυτές τις μυρωδιές που δεν τις αγνοείς. Λιπαρή, ζεστή, ανακατεμένη με καπνό και κάτι γλυκό από τις μαρινάδες. Μια μυρωδιά που κολλάει στα ρούχα και στα μαλλιά και σου ξυπνάει το στομάχι πριν προλάβεις να το σκεφτείς. Έξω από το σούπερ μάρκετ είχαν στήσει τραπεζάκια, ψυγειάκια με αναψυκτικά, κουτιά με μουστάρδα, κέτσαπ, μαγιονέζα, πλαστικά ποτήρια με πάγο που έλιωνε αργά. Η ψησταριά κάπνιζε σταθερά, και κάθε τόσο ακουγόταν το «τσσς» από το λίπος που έπεφτε πάνω στα κάρβουνα. Ο κόσμος κρατούσε καλαμάκια τυλιγμένα σε λαδόκολλα. Άλλοι τα έτρωγαν σκέτα, άλλοι τα βουτούσαν σε μουστάρδα ή μαγιονέζα. Λουκάνικα κομμένα σε ροδέλες, με οδοντογλυφίδες καρφωμένες πρόχειρα. Κάποιοι είχαν μπύρες, άλλοι κόκα κόλα, πορτοκαλάδα, λεμονάδα. Τα μπουκάλια άνοιγαν με εκείνο το χαρακτηριστικό «ψσσστ» που πάντα ακούγεται πιο ωραίο όταν είσαι πεινασμένος. Εκείνος είχε μπει για να πάρει λίγα πράγματα. Ψωμί, τυρί και κάτι έτοιμο για τ...

  Όλοι οι δρόμοι οδηγούν στο «Θαλασσινό Καρναβάλι Χαλκίδας 2026 » Οι αποκριάτικοι ρυθμοί αρχίζουν να «χτυπούν κόκκινο» στον Δήμο Χαλκιδέων, ο οποίος ετοιμάζεται για το «Θαλασσινό Καρναβάλι Χαλκίδας», τον θεσμό που έρχεται κάθε χρόνο να γεμίσει με χαρά, χρώμα, κέφι και ζωντάνια τη Χαλκίδα, σε στεριά και θάλασσα. Το πρώτο αποκριάτικο ραντεβού δίνεται την Τσικνοπέμπτη 12 Φεβρουαρίου 2026, με την κορύφωση της διασκέδασης να έρχεται την τελευταία Κυριακή της Αποκριάς, 22 Φεβρουαρίου 2026 και τον μοναδικό Εύριπο, για ακόμη μια φορά, να ετοιμάζει τις ιστορίες του. Ακολουθεί το πρόγραμμα όλων των αποκριάτικων εκδηλώσεων: Πέμπτη 12 Φεβρουαρίου | «Παραδοσιακό γλέντι με τους Καβοντορίτες» Ώρα 17:30 Πεζόδρομος πίσω από τα Δικαστήρια Η ΤσικνοΠέμπτη έρχεται και την γιορτάζουμε παραδοσιακά, με ζωντανή μουσική από τους Καβοντορίτες, χορό και ατελείωτο κέφι. Συμμετέχουν: Ελένη Χρήστου, Νίκος Βενετάκης και Σεραφείμ Μερεντάκης. Σάββατο 14 Φεβρουαρίου | «Valentine’s night» Ώρα 18:30 Προβλήτας Αγίου Νι...

  Σας περιμένουμε να γιορτάσουμε όλοι μαζί τις Απόκριες! Μικροί και μεγάλοι θα γελάσουμε, θα χορέψουμε, θα παίξουμε και θα ντυθούμε με τις πιο χρωματιστές και διασκεδαστικές στολές μας. Οι Απόκριες είναι η εποχή της χαράς, της δημιουργικότητας και της φαντασίας, και εμείς στον Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων των Παιδικών Σταθμών Δήμου Χαλκίδας σας προσκαλούμε να μοιραστούμε αυτή τη γιορτινή ατμόσφαιρα μαζί!   Καλή Αποκριά σε όλους!

Καλημέρα εκφραστικοί μου, ελπίζω να σας βρίσκω καλά. Με μεγάλη χαρά καλωσορίζω σήμερα στο μπλογκ «Εκφράσου με την Κική» τον συγγραφέα Γιώργο Παλαιστή .    Ο Γεώργιος Παλαιστής γεννήθηκε στο Πανόραμα Θεσσαλονίκης και ζει στην Βέροια. Έχει τελειώσει Ι.Ε.Κ Πληροφορικής στην Βέροια, Α.Τ.Ε.Ι Πληροφορικής Δυτικής Μακεδονίας-Γρεβενών και ΤΔΑ Κομοτηνής. Έχουν εκδοθεί εξήντα έξι διηγήματα του, από τους εκδοτικούς οίκους Ιανός, Έαρ, Πηγή, Παρέμβαση, Ηλιαχτίδα, Πνοές Λόγου και Τέχνης, Αρχύτας, Κέφαλος, Bookstagram, το περιοδικό Storywits, το περιοδικό Literary Loom και το λογοτεχνικό site Λόγω Τιμής. Έχει λάβει επαίνους και τιμητικές διακρίσεις, από τους Πνευματικούς Ορίζοντες Λεμεσού, τον Ελληνικό Πολιτιστικό Όμιλο Κυπρίων Ελλάδος (Ε.Π.Ο.Κ.), τον Όμιλο για την UNESCO Τεχνών, Λόγου και Επιστημών Ελλάδος, τον Σύνδεσμο Πολιτισμού Ελλάδας Κύπρου, την Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών και τα Ελληνικά Εκπαιδευτήρια. Στον ελεύθερο του χρόνο ασχολείται με το διάβασμα, τον αθλητισμό και ...

Καλημέρα εκφραστικοί μου, τι κάνετε; Ελπίζω να σας βρίσκω όλους και όλες, καλά. Εγώ είμαι καλά, δημιουργική και με σαφώς καλύτερη διάθεση, τώρα που έφτιαξε ο καιρός και το φως επιστρέφει σιγά σιγά στην καθημερινότητα. Ξέρετε… αυτή η αλλαγή που δεν κάνει θόρυβο, αλλά σε μετακινεί εσωτερικά. Μετά την ακατάπαυστη βροχή, την γρίπη Α που μας επισκέφτηκε και αυτόν το χρόνο, συνεχίζουμε με χαρά και όνειρα. Όπως ίσως έχετε ήδη παρατηρήσει ή θα παρατηρήσετε, γιατί οι αλλαγές συνήθως έρχονται ήσυχα, έκανα μια μικρή αλλά ουσιαστική αλλαγή στο blog μου. Άλλαξα ελαφρώς την εικόνα του, τον τίτλο και τον υπότιτλό του. Εδώ και αρκετό καιρό σκεφτόμουν να αλλάξω τον τίτλο και τον υπότιτλο, χωρίς όμως να γίνουν κάτι τελείως διαφορετικό. Γιατί στην ουσία, ο πυρήνας παραμένει ο ίδιος: η ανάγκη για έκφραση, μοίρασμα, σύνδεση και δημιουργία. Η πρώτη μου σκέψη ήταν κάτι σαν:   «Εκφράσου: προσωπικό ιστολόγιο της Κικής Κωνσταντίνου» . Μετά πέρασε από το μυαλό μου το:  « Εκφράσου: σκέψεις, συναισθ...

  I. Η Είσοδος Άνοιξες την πόρτα με τον ήχο που κάνει ένα βλέμμα όταν σπάει. Σου έδειξα το τραπέζι: Σκεπασμένο με λευκά γράμματα, πλεγμένα σε ύφασμα που δεν είπα ποτέ δυνατά. Σου έβαλα κρασί, από τα σταφύλια που πάτησε ο φόβος μου. Σου έδωσα ψωμί, ψημένο σε στάχτη από γράμματα που δεν έγραψα ποτέ. Δεν έφαγες. II. Ο Ίσκιος Η καρέκλα σου καθόταν καλύτερα από εσένα. Το σώμα σου έμοιαζε ξένο ή ίσως πολύ οικείο. Μίλησες, μα η φωνή σου ήταν ήχος απ’ το αύριο. Μια μέρα που δεν ήρθε, και όμως, σε μιμήθηκε τέλεια. Έβγαλα τα κεριά. Όχι για να σε φωτίσω. Αλλά για να θυμηθείς πως κάποτε έλιωσες. III. Η Μουσική Έπαιζε μια μελωδία από τρανζίστορ, σπασμένο σε τέσσερις ρυθμούς: – ο πρώτος ήταν ανάσα – ο δεύτερος βήμα – ο τρίτος σιωπή – ο τέταρτος... (ο τέταρτος δεν ακούγεται) (ήταν για σένα μονάχα) Κάθε παύση μια συμφωνία. Κάθε σιωπή, υπόσχεση. Κάθε ψίθυρος, ένα "αν". Κι εγώ, άκουγα το "ποτέ" να χτυπάει στις χορδές της κιθάρας μου. Εκείνης, με το φύλλο. Το φθινοπωρινό. IV. Η Έξοδος...