Ποίημα «Η Σύνθεση της Άνοιξης». Θεά των λουλουδιών, νύμφη της ελπίδας. Σαν αγριοπερίστερο σκόρπισε τα όνειρα των ανθρώπων και κάνε τα φωτεινές αναμνήσεις. Ζέστανε τις παγερές καρδιές και φώλιασε στα δάχτυλά τους μία ακόμη ευκαιρία. Τα τόσα χρώματα κι αρώματά σου, αυτή σου η θεία χάρη ας γίνει προπομπός ειρήνης, ένας αγώνας διαρκείας για κάθε ευάλωτη ψυχή που αδικήθηκε και τη λύτρωση ψάχνει. Κόρη, τα φτερά σου άπλωσε και στόλισε το «αύριο» με λόγια που φέρουν δικαίωση κι ελευθερία. Άνοιξη, μικρή κόρη του χρόνου, παιδί που δε μεγάλωσες ποτέ κράτησε στα χέρια σου τον θλιμμένο ήλιο της χαράς και με ένα άγγιγμά σου - σε προκαλώ - ξύπνησε τη φύση από την ηρεμία και τη κακουχία του χειμώνα. Πλανεύτρα κόρη, στείλε τα πρώτα χελιδόνια και τα πρώτα μπουμπούκια στους αγρούς να διαλαλήσουν τον ερχομό σου. Το πράσινο της ελπίδας...
ΌΤΑΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΤΙΓΜΕΣ ΠΟΥ ΑΙΣΘΑΝΕΣΑΙ ΠΩΣ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΣΟΥ ΘΑ ΕΚΡΑΓΕΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΟΛΛΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΟ ΤΟ ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ.... ΑΠΛΩΣ ΕΚΦΡΑΣΟΥ....!!!