ΕΚΦΡΑΣΟΥ Κική

           Να, είναι κάποιες στιγμές σα τη σημερινή που για άγνωστο λόγο ή λόγους   θες να εκφραστείς μέσω του οτιδήποτε είναι αυτό που έχεις ανακαλύψει πως μπορεί να σε κάνει χαρούμενο και δημιουργικό συνάμα. Είναι σα μια εσωτερική βαθιά επιθυμία να βρίσκει τη δύναμη να μετατραπεί σε ώθηση και να βγάλει προς τα έξω αυτό που στην ουσία θέλει από μόνο του να βγει. Οι περισσότεροι άνθρωποι βρίσκουν μέσα έκφρασης-δημιουργίας με απώτερο σκοπο να προσφέρουν, άλλοι πάλι το κάνουν αποκλειστικά για να παράγουν. Ποιά η διαφορά τους; Στη πρώτα ομάδα ανήκουν οι άνθρωποι και στην άλλη οι μηχανές. Ισχύει ότι ακριβώς και στα εργοστάσια. Οι μηχανές θα είναι πιο αποτελεσματικές, θα πετύχουν εξοικονόμηση χρόνου, μείωση του κόστους και των παραγωγικών συντελεστών ενώ συνάμα η απόσβεση των μηχανημάτων θα είναι κάτι παραπάνω από μεσοπρόθεσμη. Μακροχρόνια θα είναι σίγουρα αλλα ας λάβουμε υπόψη το ότι και τα μηχανήματα κάποιες φορές «αρρωσταίνου...

      Μπήκα απλώς για να σας ευχηθώ αυτό που λέει ο τίτλος τούτης της ανάρτησης. Να έχουμε όλοι μία χρονιά γεμάτη από υγεία και πολλές πολλές ευτυχισμένες στιγμές!        Ξέρω πως έχω χαθεί απο τη μπλοκόσφαιρα εδώ και αρκετο καιρό και η αλήθεια είναι πως μου λείπετε όλοι πολλοί όμως για διάφορους λόγους δε μπορώ πια να μπαίνω συχνά και να σας παρακολουθώ καθημερινά όπως έκανα παλαιότερα και αισθάνομαι καπως άσχημα για αυτό  αλλά θέλω να ξέρετε πως πολλούς απο εσάς σας σκέπτομαι πάρα πολύ συχνά και το ίδιο εύχομαι να κάνετε και εσείς για μένα.       Θα τα ξαναπούμε σύντομα και ελπίζω τότε να έχω τον απαραίτητο χρόνο να σας "δω" ή μάλλον να σας ζήσω  όλους όπως παλιά.        Τελειώνοντας τούτη την ανάρτηση θα ήθελα να σας ευχαριστήσω όλους εσάς ππυ τόσο καιρό λείπω αλλα με σκεπτόσαστε και μου αφήνατε και απο ένα μύνημα τακτικά. Δημοσίευσα τα σχόλια σας αλλά απειδή είναι πολλά δε μπορώ να τα απα...

          Από μικρή θυμάμαι με μάγευε το ουράνιο τόξο. Καθόμουν και το χάζευα από το παράθυρο του σπιτιού μου και δεν μπορούσα να ξεκολλήσω το βλέμμα μου από πάνω του. Με μαγνήτιζαν τα πολλά και πανέμορφα χρώματά του. Με παραξένευε που δεν μπορούσα να δω την αρχή και το τέλος του. Επίσης θυμάμαι ότι μου είχαν πει οι γονείς μου ότι εμφανίζεται συνήθως ύστερα από μια μεγάλη κακοκαιρία. Δεν ρώτησα να μάθω περισσότερες λεπτομέρειες, δεν ήθελα να χαλάσω όλο αυτό το μυστήριο που με γοήτευε πάνω του. Από τότε το θεώρησα σαν  ένα δώρο που κάνει η φύση στους ανθρώπους ύστερρα από τις μεγάλες καταιγίδες που προκαλούνε τις πολλές καταστροφές.           Δυστυχώς όμως το ουράνιο τόξο δεν εμφανίζεται υστερα από κάθε καταιγίδα, εκτός αν βγαίνει αλλά δεν το βλέπουμε πάντα. Εγώ πιστεύω ότι εμφανίζεται πάντα ύστερα από μια μεγάλη καταιγίδα, αλλά το βλέπουνε κάθε φορά και διαφορετικοί άνθρωποι. Άλλωστε η...

        Και επειδή σήμερα χάρηκα πάρα πολύ που κατάφερα να μπω στο μπλοκ μου θέλησα να μοιραστω μαζί σας ένα κείμενο που είχα γράψει παλαιότερα. Ελπίζω να σας αρέσει!        "Το καλάθι αχρήστων είναι κάτι ανάλογο με το καλάθι των απλύτων. Στο δεύτερο βάζεις τα λερωμένα ρούχα σου και στο πρώτο τις «λερωμένες» σου αναμνήσεις, με τη μόνη διαφορά ότι το περιεχόμενο του δευτέρου καλαθιού, ύστερα από μια πλύση βολεύεται, ενώ το περιεχομένου του πρώτου πρέπει να πεταχτεί κατευθείαν στα σκουπίδια και φυσικά δε πρέπει να νιώσουμε καμιά ενοχή για αυτό, το μόνο λάθος είναι το ότι δε πετάχτηκε νωρίτερα.          Το καλάθι αχρήστων είναι ειδικά σχεδιασμένο, έτσι ώστε να μπορεί να χωρέσει πολλά άσχημα γεγονότα της ζωής μας. Χωρισμούς, δάκρυα, πόνο, λύπη, κακία, άγχος, κατάθλιψη, φθόνος είναι μερικά από τα αρνητικά συναισθήματα, τα οποία πρέπει πρώτα – πρώτα να λάβουν τη θέση τους στο συγκε...

Ευχαριστώ πολύ όλους όσους με θυμόντουσαν και μου άφηναν μυνήματα όσο απείχα απο τη μπλοκόσφαιρα. Δυστυχώς δε μπορώ πια να μπαίνω συχνα, θέλω όμως να ξέρετε πως αυτό δε σημαίνει οτι σας ξεχνάω και δε σας νοιάζομαι! Αυτό ήθελα να σας πω για να ξέρετε... :) Να και ένα όμορφο τραγουδάκι, αφιερωμένο σε όλους τους αγαπημένους μου μπλοκοφίλους!

        Καλημέρα, καλή εβδομάδα και σας ευχαριστώ πολύ για το ενδιαφέρον σας. Είμαι αρκετά καλά, ανάρρωσα (αν εξαιρέσω το βήχα που ακόμη επιμένει) και μπήκα βιαστικά σήμερα για να σας πω πως είμαι καλά να μην ανησυχείτε, όπως επίσης και για να σας ευχαριστήσω για το ενδιαφέρον σας.         Επειδή δεν έχω τον απαιτούμενο χρόνο να απαντήσω σε όλα τα σχόλια που μου είχατε αφήσει δε θα τα δημοσιεύσω σήμερα αλλά άλλη μερα για να μπορώ να σας απαντήσω συνάμα.         Συγχωρεστε με που δε θα μπορεσω να περασω απο τα ομορφα σπιτακια σας λογω ελλειψης χρονου και αφηστε με να σας πω πως μου λειψατε πολυ και θελω να εχετε ολοι σας ομορφα νεα να μοιραζομαστε παντα.        Θα τα πουμε και παλι συντομα. Μεχρι τοτε να περνατε καλα και να γελατε παντα! Γιατι το γελιο ειναι ζωη! Καλή συνέχεια! :)

         Ξέρετε αυτό το φθινοπωρινό συνάχι που βαράει συνήθως στο λαιμό και στα αυτιά. Μα δεν είχα τίποτα, ήμουνα μία χαρά και ξαφνικά άρχισαν οι ενοχλήσεις στο λαιμό... Τη πάτησα. Δε μπορώ καθόλου να είμαι έτσι. Εύχομαι να φύγει σύντομα. Πέρυσι δεν είχα αρρωστήσει και νόμιζα πως θα τη γλίτωνα και φέτος αλλά όχι μόνο δε τη γλίτωσα, αντίθετα νωρίς νωρίς με επισκέπτηκε η ιωσούλα. Φθινόπωρο δεν ήθελα; Καλά να πάθω λοιπόν!          Θα περάσει κι αυτό... τόσα περνάνε.         Γι αυτό όσοι περάσετε σήμερα από δω φέρτε και κάτι σχετικό μαζί σας. Καμιά σούπα, κάνα κουτί καραμέλες, κάνα αντιπυρετικό, κάνα παυσίπονο, κάνα κουτί χαρτομάντηλα, κάτι να βρίσκετε τέλος παντων.          Ευχαριστώ και καλή ημέρα να έχετε.

      Ακούτε;

           Και μη ξεχνάτε πως           " Ο καθένας βλέπει αυτό που φαίνεσαι... λίγοι αντιλαμβάνονται αυτό που πραγματικά είσαι."                                                                                                                     Νicollo Machiavelli