Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΠΑΙΧΝΙΔΙΟΥ.

     Καλημέρα στην αγαπημένη μπλοκογειτονιά! Τι μου κάνετε? Μου είστε όλοι καλά? Εγώ μια χαρά θα έλεγα αν και ο καιρός έχει βαλθεί να μας αρρωστήσει για τα καλά... Περαστικά στις κολλητές μου που είναι αρρωστούλες! 
    Λοιπόν, ομολογώ πως σας μπέρδεψα με το χθεσινό παιχνίδι και δε βρήκατε πολλοί την απάντηση αλλά δε πειράζει, όποιος θέλει μπορεί να το συνεχίσει μαζί με όποιον το βρήκε καθώς επίσης και με το πρόσωπο που έκρυβε η περιγραφή μου.
    Το άτομο που περιέγραψα είναι η αγαπημένη μου και αγαπημένη σας Μαιράκι (Οι πέντε αισθήσεις μου)!
    Eλπίζω να συνεχίσεις το παιχνιδάκι και να σου άρεσε η περιγραφή μου! Κάπως έτσι σε φαντάζομαι εγώ! :)
     Και πάλι καλημέρα σε όλους όσους με διαβάζουν και κυρίως στις αγαπημένες μου μπλοκοφίλες!

Σχόλια

  1. κοριτσάκι μου....σε ευχαριστώ πάρα πολύ...για μένα είναι τιμή....πραγματικά....όλα όσα περιέγραψες για μένα....Σ' ευχαριστώ καρδούλα μου...και βέβαια θα συνεχίσω το παιχνιδάκι....:))))
    Καλημέρα....σου στέλνω ένα γλυκό φιλί!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. αγαπημένο μου μαιράκι μη με ευχαριστείς! :)

    είσαι υπέροχη! το ξέρω!

    φιλια πολλα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. αγαπημένη love2love σχεδόν όλοι είπαν εσένα αλλά εγώ τους την έσκασα (χεχε) και είχα σκεφτεί το γλυκό μας μαιράκι, όμως για να ειμαι ειλικρινής η περιγραφή ταίριαζε σε πολλές μπλοκοφίλες γιατί οι περισσότερες κοπέλες που εχω γνωρισει εδω είναι ψυχάρες! :)

    φιλια και σε σενα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. δεν μπορώ να μην ευχαριστήσω έναν άνθρωπο που δεν με ξέρει κι όμως με αγαπά τόσο πολύ!!!
    να ξέρεις πως έχεις γίνει απο τις αγαπημένες μου...γι αυτό που είσαι, γιατί κάθε μέρα βγάζεις και κάτι καινούργιο....ένα όμως μένει σταθερό...η χρυσή σου καρδούλα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. αχ αυτή η χρυσή καρδιά θα με φάει... χαχα

    δε μου αρέσει να περιαυτολογώ αλλά ναι θεωρώ τον εαυτό μου πολύ καλό άνθρωπο, τόσο καλό που καταντάει να γίνετε εις βάρος μου, το πιστεύεις αυτό έτσι δεν ειναι?

    το ίδιο συμβαίνει και με εσένα έτσι δεν είναι?

    δεν ειναι τυχαίο που όλες οι ευαίσθητες έχουμε γίνει κάτι σα μια ομάδα εδω μέσα.

    δεν είναι τυχαίο που όλες οι καλές και ευαίσθητες βλέπουμε κομμάτια του εαυτού μας μέσα απο τα κείμενα που γράφουν οι αγαπημές μας μπλοκοφίλες.

    δεν ειναι τυχαιο που νοιαζομαστε η μια για την αλλη!


    και ναι λοιπον και εσυ εισαι μια απο τις αγαπημένες μου μολοκοφίλες γιατί κάθε φορά που μπαίνω στο σπιτικό σου οι αλήθειες σου εκφράζουν και τις δικες μου αληθειες! :)

    φιλακια πολλα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. καλημεραααα!!! Μας εξαπτεις την περιεργια με το mairaki και θα παω να το γνωρισω :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. ναι γλυκιά μου Μαρία, να πας να τη γνωρίσεις!

    θα την αγαπήσεις μα και θα σε αγαπήσει όταν σε γνωρίσει το ίδιο! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. οχι δεν είναι τυχαίο που παρόλο που πολλές φορές εκμμεταλεύονται την καλοσύνη μας, εμείς και την επόμενη φορά είμαστε εκεί για να δώσουμε...καθόλου τυχαίο πως μπορείς να καταλάβεις έναν άνθρωπο το ίδιο ευαίσθητο...και ίσως και ακόμη καλύτερο....σημασία τελικά σε αυτή την ζωή...δεν έχει το τι λες....αλλα το τι είσαι....κι εσύ είσαι άγγελος!!!!

    για μένα τώρα πια συγκαταλέγεσαι στις πολύ αγαπημένες μου φίλες εδώ...σε αυτή την γειτονιά...δεν ξέρω πως μπορεί να φαίνομαι σε πολλούς...και η αλήθεια είναι πως θα θελα να γράφω περισσότερο τους προβληματισμούς μου...όμως το κάνω όποτε το νιώθω πολύ και εκεί βγαίνει...(γράφοντας) απο την ψυχή μου....!!!
    ξέρεις κάτι??? καλό κάνεις...καλό θα πάρεις λένε....αυτό να είναι η σκέψη σου απο εδώ και στο εξής....!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. εχεις δικιο μαιρακι μου!

    και εγω ετσι θελω και προσπαθω να σκεφτομαι!

    εξαλλου ολοι λενε πως αν σκεφτεσε θετικα θα εχεις και θετικα αποτελεσματα.

    ειδωμεν λοιπον... :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

ΕΚΦΡΑΣΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΓΙΑ ΤΗΝ ΞΑΔΕΡΦΑΡΑ ΜΟΥ ΜΕ ΑΓΑΠΗ!

Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα! Τί μου κάνετε, είστε όλοι καλά; Εγω μια χαρά. Καταιγισμός γενεθλίων το τελευταίο διάστημα βρε παιδιά! Πολύ με χαροποιεί αυτό! Ευχές, ευχές, ευχές! Μ' αρέσουν οι ευχές! Σήμερα λοιπόν θέλω και εγώ να δώσω τις ευχές μου σε ένα αγαπημένο μου πρόσωπο, με ένα ιδιαίτερο θα έλεγα τρόπο! (Είμαι σίγουρη πως όταν η ξαδέρφη μου δει αυτή την ανάρτηση θα γουρλώσει το μάτι πίσω από τα γυαλιά, θα βγάλει τη γλώσσα έξω απο αμηχανία, θα βγάλει μια κραυγή απόγνωσης και θα κρυφτεί όπου βρει πρόχειρα εκεί τριγύρω χαχαχαχα) (Ιωάννα σα να είμαι εκεί και να σε βλέπω νοιώθω - πολύ το διασκεδάζω! :P) Σκορπίνα λοιπόν η ξαδερφάρα μου! Δυναμική προσωπικότητα, όσο κι αν δε το δείχνει με τη πρώτη ματιά!  Σήμερα λοιπόν, το κορίτσι μου έχει γενέθλια και εγώ δε θα μπορούσα να μη κάνω ανάρτηση μοναχά για πάρτη της! Τόσα έχει κάνει εκείνη για μένα, ας κάνω και εγώ κάτι μικρό αυτή τη φορά! ;) Χρόνια πολλά λοιπόν σε σένα που όταν ήμουνα μικρή με έβαζες να ...

Ο Αύγουστος μας αποχαιρετά

  Ο Αύγουστος περπατά αργά, με τα βήματά του βαριά από ήλιο που σβήνει, σαν να κουβαλάει ολόκληρο τον χρόνο σε μια ανάσα, σε μια τελευταία ματιά πριν χαθεί πίσω από το κατώφλι του φθινοπώρου. Η πόλη μοιάζει να κρατά την αναπνοή της, με το χώμα ακόμα ζεστό κάτω από τα πόδια, το κελάηδημα των πουλιών λιγοστό και νωχελικό, τα τζιτζίκια σιγούν, μα ο αέρας ακόμα φέρνει την ανάμνηση του ατελείωτου καλοκαιριού — των απογευμάτων που λιώσαμε σε γέλια, των βραδιών με αστέρια να πέφτουν σαν βροχή και της θάλασσας που αγκάλιαζε κάθε μας βήμα. Στην αυλή η κούνια κουνιέται ακόμα, σαν να χαιρετάει εκείνους που σίγουρα θα φύγουν, τραγουδώντας έναν ήσυχο αποχαιρετισμό, μ’ ένα γλυκό, μακρινό τραγούδι που θυμίζει: «Μείνετε εδώ λίγο ακόμα — η στιγμή δεν τέλειωσε». Τα δέντρα στέκονται βαρύθυμα, φύλλα χρυσά, κόκκινα και καφέ, αρχίζουν να πέφτουν απαλά στο χώμα, σαν να φυλάνε μέσα τους μνήμες που θα κρατήσουν τη ζεστασιά του ήλιου και της βροχής, το άρωμα των λουλουδιών που έλιωσα...

Καλοκαιρινός Θησαυρός: Τα Κρυμμένα Σημεία της Γειτονιάς μας – Η Αυλή της Κατίνας

Καλημέρα σας, εκφραστικοί μου! Δεν ήξερα αν θα κάνω άλλη ανάρτηση για τον καλοκαιρινό θησαυρό που εμπνεύστηκα, αλλά τελικά ένιωσα πως ήταν ανάγκη να το κάνω. Ίσως γιατί γυρνάμε πίσω στα παιδικά μας χρόνια, σε εκείνες τις γλυκές, αθώες αναμνήσεις που φωτίζουν την ψυχή. Ίσως γιατί το καλοκαίρι φτάνει στο τέλος του και μια γλυκιά μελαγχολία με γυρίζει εκεί που η καρδιά νιώθει ασφαλής. Δεν ξέρω ακριβώς το γιατί, ξέρω μόνο πως το θέλησα – κι αυτό έχει σημασία. Σε αυτή την ανάρτηση σας καλώ να θυμηθείτε μαζί μου την ιδέα και τον σκοπό του διαδικτυακού δρώμενου, που στόχο έχει να φέρει στο φως μικρές στιγμές από τις ζωές μας, εκείνες που ίσως μοιάζουν ασήμαντες αλλά κρύβουν θησαυρούς. Στο τέλος της δημοσίευσης θα βρείτε και όλες τις συμμετοχές μέχρι στιγμής για τις οποίες σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου. Αν κατά λάθος ξέχασα κάποια, σας παρακαλώ συγχωρέστε με και προσθέστε τη στα σχόλια. Δεν χρειάστηκε πολλή σκέψη για το τι θα γράψω – το ήξερα καλά. Και αυτή τη φορά, ήξερα τι ή...