Καμιά σκιά δεν κάνει τη δολοφονία λιγότερο έγκλημα

 

Σαπίλα. Βρωμιά.

Από τη μια η σαπίλα. Από την άλλη η ανθρωποφαγία. Και στη μέση άνθρωποι που διαλέγουν στρατόπεδα, λες και υπάρχει καθαρή πλευρά.

«Σεβάσου τον νεκρό», λένε. Μα σεβάστηκε εκείνος πάντα τους ζωντανούς; Κι αν όχι, ποιος θα τολμήσει να το πει χωρίς να κατηγορηθεί ότι δικαιολογεί το έγκλημα; Κι όμως, το ένα δεν γεννά το άλλο. Η δολοφονία δεν εξαγνίζει τη ζωή. Ούτε η ζωή εξαγνίζει τη δολοφονία.

Άλλοτε ντύνουμε κάποιον με φωτοστέφανο επειδή υπήρξε σπουδαίος. Επειδή υπηρέτησε την τέχνη, την επιστήμη ή τη δικαιοσύνη. Ή απλώς επειδή διέθετε τα μέσα, τις γνωριμίες, την εξουσία και την επιρροή. Σαν το ταλέντο, η γνώση, η ιδιότητα ή η ισχύς να ξεπλένουν τις πράξεις. Σαν η δόξα να γίνεται συγχωροχάρτι. Κι όταν αυτό δεν αρκεί, αναλαμβάνει η σιωπή.

Από την άλλη, το πλήθος. Έτοιμο να κατασπαράξει ό,τι απέμεινε. Να ψάξει στα συντρίμμια, όχι για την αλήθεια, αλλά για λίγη ακόμα σάρκα. Να καταδικάσει, να χλευάσει, να χορτάσει. Άνθρωποι που τρώνε ανθρώπους, στο όνομα της ηθικής.

Και τότε αναρωτιέμαι: πού αρχίζει η ανθρωποφαγία; Στο χέρι που σκοτώνει ή στο στόμα που κατασπαράζει; Στο έγκλημα ή στην ανάγκη μας να κάνουμε κάθε άνθρωπο είτε άγιο είτε τέρας;

Ίσως να αρχίζει από τα αποφάγια. Από όσα περισσεύουν όταν φύγει η αλήθεια. Από εκείνα που αφήνει πίσω της η εξουσία, το χρήμα, η φήμη, η επιρροή. Και όλοι σπεύδουν να τραφούν από αυτά.

Έτσι ο κύκλος δεν τελειώνει ποτέ. Ένα θηρίο τρώει έναν άνθρωπο. Ύστερα οι άνθρωποι τρώνε το θηρίο. Και στο τέλος κανείς δεν θυμάται πότε σταμάτησε να είναι άνθρωπος.

Γιατί από όπου κι αν το πιάσεις, βρωμάει. Ζέχνει.

Και επιβεβαιώνεται, για άλλη μια φορά, πως δεν είναι χρυσός ό,τι λάμπει. Ούτε όποιος έχει τα μέσα, το χρήμα, τη δόξα ή το κύρος αξίζει απαραίτητα όσα κατέχει. Καμιά ιδιότητα δεν χαρίζει άφεση. Καμιά επιτυχία δεν σβήνει τις σκιές. Και καμιά σκιά δεν κάνει τη δολοφονία λιγότερο έγκλημα.

Μένει μόνο η δυσοσμία ενός κόσμου που επιμένει να διαλέγει ανάμεσα στη σαπίλα και την ανθρωποφαγία, χωρίς να καταλαβαίνει πως, στο τέλος, και οι δύο οδηγούν στο ίδιο μέρος.