Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ.


Εκφραστικοί μου φίλοι καλημέρα.
Τι κάνετε; Εύχομαι να είστε όλοι καλά.

Για σήμερα έχω να σας παρουσιάσω, για όσους απο εσάς δε το γνωρίζετε ήδη, ένα νέο λογοτεχνικό ιστολόγιο της μπλοκόσφαιρας που δημιούργησε μια παλιά, γνώριμη φίλη της μπλοκογειτονιάς και έχει βάλει τόση αγάπη σε αυτό που προσωπικά δε θα μπορούσε να με αφήσει αδιάφορη.

Θεωρώ πως ότι κάνει κάποιος με αγάπη του αξίζει να φτάσει ψηλά, να διαδοθεί, να του δώσει τη δυνατότητα να υπάρξει στο χρόνο και τη δυνατότητα να μοιραστεί μαζί με τους υποστηρικτές του όσο το δυνατόν περισσότερες στιγμές μπορέσει.

Για να μπορέσουμε λοιπόν όλοι εμείς να γνωρίσουμε, αγαπήσουμε, συνταξιδεύσουμε με  "Το Κείμενο" της Μαρίας Νικολάου δεν έχουμε παρά να το επισκεφτούμε και να ενημερωθούμε για όσα κατα καιρούς έχει σκοπό να μας χαρίσει.

Αυτό που μου άρεσε από την αρχή είναι η συλλογικότητα που προβάλει, κάτι που δε θα μπορούσα παρά με τη σειρά μου να ενισχύσω και εγώ.

Ελάτε λοιπόν να γνωρίσουμε μα και να δημιουργήσουμε όλοι μαζί, το δικό μας συλλογικό Κείμενο, που όπως γράφει και στον υπέροχο τίτλο και την περιγραφή του μπλοκ η Μαρία, δε θα μπορούσε παρά να είναι:





Αδιέξοδο, λυτρωτικό, φιλικό, οργισμένο, κάποιες φορές άσκοπο, κάποιες καθοριστικό. Ένα κείμενο είναι η ζωή. Μια κολεκτίβα λέξεων. Ένα κείμενο είναι όλα. 
Για αυτό λοιπόν ας το γράψουμε. Ας αποτυπώσουμε σε λέξεις αυτά που νιώθουμε, αυτά θέλουμε να πούμε, αυτά που μας αρέσουν, αυτά που μισούμε, ακόμα και αυτά που φοβόμαστε. Και ας το κάνουμε όλοι μαζί. Ας μοιραστούμε όλες αυτές τις προσπάθειες έκφρασης και ας κάνουμε μια κολεκτίβα συναισθημάτων και δημιουργίας.
Το Κείμενο με μεγάλη χαρά και σεβασμό θα φιλοξενεί δικά σας κείμενα, ιστορίες, ποιήματα, δημοσιευμένα και μη. Επίσης δρώμενα, συλλογικές προσπάθειες δημιουργίας και λογοτεχνικές απόπειρες.
Εδώ θα βρείτε και μια συλλογή παλιών μου και νέων κειμένων.
Ελπίζω το Κείμενο να γίνει μια γωνιά ανθρώπων που μοιράζονται τις ίδιες αγάπες, τις ίδιες συνήθειες, τις ίδιες ευαισθησίες, μα κυρίως την δίψα για δημιουργία.
Κόντρα σε νωθρούς καιρούς δημιουργούμε όπως μπορεί ο καθένας.

Με εκτίμηση.



Για περισσότερες πληροφορίες και αναγνώσεις των όσων υπάρχουν μέχρι στιγμής ακολουθήστε το λινκ που σας δίνω και γραφτείτε για να γίνετε αναγνώστες του: http://tokeimeno.blogspot.gr/

Καλή αρχή στο λογοτεχνικό αυτό εγχείρημα Μαρία μου και εύχομαι ολόψυχα να γράψουμε όλοι μαζί το Κείμενο που θα καταφερει να είναι αυτό το Όλα που έχεις ονειρευτεί.

Σχόλια

  1. Πολύ συγκινητικό να στηρίζεσαι από καλούς φίλους.
    Σε ευχαριστώ από καρδιάς.
    Καλές εμπνεύσεις σε όλους μας.
    Κόντρα σε νωθρούς καιρούς δημιουργούμε όπως μπορεί ο καθένας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ειναι ομορφο πραγμα να μοιραζεσαι με αλλους πραγματα απο πολλες οπτικες γωνιες :)

      Διαγραφή
  2. Πολύ καλά έκανες Κικίτσα μου!
    Φιλάκια πολλά!♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καλησπέρα!!
    Είναι πράγματι πολύ ωραία ιδέα το μπλογκ αυτό,ένας χώρος που όλοι μπορούν να εκφραστούν και να αφήσουν ένα κομμάτι τους.
    την καλησπέρα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Μπράβο Κική, χαίρομαι όταν άνθρωποι με κοινά ενδιαφέροντα έρχονται κοντά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Αν και δεν είμαι του 'γραψίματος'...πάω να δώ το νέο ιστολόγιο της Μαρίας.
    Νά'σαι καλά, Κικίτσα!!! Καλό ξημέρωμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Καλή επιτυχία κι από δω φυσικά!!!! :))))

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

ΕΚΦΡΑΣΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΓΙΑ ΤΗΝ ΞΑΔΕΡΦΑΡΑ ΜΟΥ ΜΕ ΑΓΑΠΗ!

Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα! Τί μου κάνετε, είστε όλοι καλά; Εγω μια χαρά. Καταιγισμός γενεθλίων το τελευταίο διάστημα βρε παιδιά! Πολύ με χαροποιεί αυτό! Ευχές, ευχές, ευχές! Μ' αρέσουν οι ευχές! Σήμερα λοιπόν θέλω και εγώ να δώσω τις ευχές μου σε ένα αγαπημένο μου πρόσωπο, με ένα ιδιαίτερο θα έλεγα τρόπο! (Είμαι σίγουρη πως όταν η ξαδέρφη μου δει αυτή την ανάρτηση θα γουρλώσει το μάτι πίσω από τα γυαλιά, θα βγάλει τη γλώσσα έξω απο αμηχανία, θα βγάλει μια κραυγή απόγνωσης και θα κρυφτεί όπου βρει πρόχειρα εκεί τριγύρω χαχαχαχα) (Ιωάννα σα να είμαι εκεί και να σε βλέπω νοιώθω - πολύ το διασκεδάζω! :P) Σκορπίνα λοιπόν η ξαδερφάρα μου! Δυναμική προσωπικότητα, όσο κι αν δε το δείχνει με τη πρώτη ματιά!  Σήμερα λοιπόν, το κορίτσι μου έχει γενέθλια και εγώ δε θα μπορούσα να μη κάνω ανάρτηση μοναχά για πάρτη της! Τόσα έχει κάνει εκείνη για μένα, ας κάνω και εγώ κάτι μικρό αυτή τη φορά! ;) Χρόνια πολλά λοιπόν σε σένα που όταν ήμουνα μικρή με έβαζες να ...

Ο Αύγουστος μας αποχαιρετά

  Ο Αύγουστος περπατά αργά, με τα βήματά του βαριά από ήλιο που σβήνει, σαν να κουβαλάει ολόκληρο τον χρόνο σε μια ανάσα, σε μια τελευταία ματιά πριν χαθεί πίσω από το κατώφλι του φθινοπώρου. Η πόλη μοιάζει να κρατά την αναπνοή της, με το χώμα ακόμα ζεστό κάτω από τα πόδια, το κελάηδημα των πουλιών λιγοστό και νωχελικό, τα τζιτζίκια σιγούν, μα ο αέρας ακόμα φέρνει την ανάμνηση του ατελείωτου καλοκαιριού — των απογευμάτων που λιώσαμε σε γέλια, των βραδιών με αστέρια να πέφτουν σαν βροχή και της θάλασσας που αγκάλιαζε κάθε μας βήμα. Στην αυλή η κούνια κουνιέται ακόμα, σαν να χαιρετάει εκείνους που σίγουρα θα φύγουν, τραγουδώντας έναν ήσυχο αποχαιρετισμό, μ’ ένα γλυκό, μακρινό τραγούδι που θυμίζει: «Μείνετε εδώ λίγο ακόμα — η στιγμή δεν τέλειωσε». Τα δέντρα στέκονται βαρύθυμα, φύλλα χρυσά, κόκκινα και καφέ, αρχίζουν να πέφτουν απαλά στο χώμα, σαν να φυλάνε μέσα τους μνήμες που θα κρατήσουν τη ζεστασιά του ήλιου και της βροχής, το άρωμα των λουλουδιών που έλιωσα...

Καλοκαιρινός Θησαυρός: Τα Κρυμμένα Σημεία της Γειτονιάς μας – Η Αυλή της Κατίνας

Καλημέρα σας, εκφραστικοί μου! Δεν ήξερα αν θα κάνω άλλη ανάρτηση για τον καλοκαιρινό θησαυρό που εμπνεύστηκα, αλλά τελικά ένιωσα πως ήταν ανάγκη να το κάνω. Ίσως γιατί γυρνάμε πίσω στα παιδικά μας χρόνια, σε εκείνες τις γλυκές, αθώες αναμνήσεις που φωτίζουν την ψυχή. Ίσως γιατί το καλοκαίρι φτάνει στο τέλος του και μια γλυκιά μελαγχολία με γυρίζει εκεί που η καρδιά νιώθει ασφαλής. Δεν ξέρω ακριβώς το γιατί, ξέρω μόνο πως το θέλησα – κι αυτό έχει σημασία. Σε αυτή την ανάρτηση σας καλώ να θυμηθείτε μαζί μου την ιδέα και τον σκοπό του διαδικτυακού δρώμενου, που στόχο έχει να φέρει στο φως μικρές στιγμές από τις ζωές μας, εκείνες που ίσως μοιάζουν ασήμαντες αλλά κρύβουν θησαυρούς. Στο τέλος της δημοσίευσης θα βρείτε και όλες τις συμμετοχές μέχρι στιγμής για τις οποίες σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου. Αν κατά λάθος ξέχασα κάποια, σας παρακαλώ συγχωρέστε με και προσθέστε τη στα σχόλια. Δεν χρειάστηκε πολλή σκέψη για το τι θα γράψω – το ήξερα καλά. Και αυτή τη φορά, ήξερα τι ή...