Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΤΑ ΛΑΦΥΡΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝΤΑΙ ΕΚ ΝΕΟΥ ΑΠΟ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ.


Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα.
Ελπίζω να είστε καλά και να μην αντιμετωπίζετε σοβαρά προβλήματα από τη βροχή.

Όπως θα παρατηρήσατε και απο το τίτλο της ανάρτησης, έχω σκοπό να μοιραστώ μαζί σας σήμερα, φωτογραφίες των Λαφύρων που μου έφτιαξε και μου έστειλε μία γλυκιά αναγνώστρια με το όνομα Ειρήνη και καταγωγή από το όμορφο Μεσολόγγι.

Δε θα πω πολλά, τις έχω δώσει άλλωστε και πιο προσωπικά τις ευχαριστίες μου, θα πω μόνο πως είναι υπέροχο συναίσθημα να νιώθεις πως ο κόσμος μπορεί να αγαπήσει τόσο πολύ κάτι δικό σου που στην ουσία αυτό που επιδίωκες ήταν να αγαπηθεί γιατί όπως συνηθίζω να λέει ότι κάνεις με αγάπη δε μπορεί παρά να λάβει πίσω το ελάχιστο από αυτή.

Εεεε.... εγώ που είμαι τυχερή λαβαίνω περισσότερη.

Το φθινόπωρο είναι μια δεύτερη άνοιξη, όπου κάθε φύλλο είναι ένα λουλούδι.

Albert Camus, 1913-1960, Γάλλος συγγραφέας, Νόμπελ 1957
 


 
Ψυχήσιν Θάνατος ύδωρ γενέσθαι, ύδατι δε θάνατος γην γενέσθαι, εκ γης δε ύδωρ γίνεται, εξ ύδατος δε ψυχή.

Ηράκλειτος, 544-484 π.Χ., Ίων φιλόσοφος




"Ναι!
Αυτόν τον ήλιο ονειρεύομαι για τους συνανθρώπους μου

Ένα μπουκέτο με χρυσά λουλούδια που δημιούργησε η φύση επειδή ζήλεψε την λιακάδα των ουρανών

Ναι!
Αυτόν τον ήλιο θέλω!

Ξέρω
Ένα βράδυ σε έκλεψε η φύση και σε έφερε στην αγκαλιά της.
Γεννήθηκες για να είσαι ψηλά
Δεν άντεξες
Έφυγες
Ανέβηκες και πάλι πάνω

Μας αγάπησες όμως
και θα μας αγαπάς για πάντα

Το ξέρω
Το γνωρίζω
Είμαι βέβαιη"

Απόσπασμα από το ποίημα σε ελεύθερο στίχο "Ο Ήλιος", της ποιητικής συλλογής "Τα Λάφυρα της Ψυχής μου"
 
 
 
"Δεν είσαι συναισθηματικά τόσο κοντά με εμάς για κάποιον λόγο μα όλοι σε αγαπάμε και σε έχουμε ανάγκη περισσότερο απ' όσο νομίζεις.

Σαν γνήσιο, άγριο θηλυκό δημιουργείς αντιπάλους και ενίοτε προκαλείς εκνευρισμό. Είσαι γυναίκα όμως και ξέρεις να μάχεσαι μα και να τιθασεύεις όλους εκείνους τους δούρειους ανέμους που απειλούν να ταράξουν τη φιλήσυχη ζωή σου.

Είσαι παρορμητική, χυμώδης, άγρια, μαχήτρια μα και γαλήνια συνάμα.

Κάποιες φορές πουδράρεσαι με κεχριμπαρένιες αποχρώσεις και εμείς σε κοιτάμε αποσβολωμένοι και σε καμαρώνουμε από ’κει κάτω!

Δημιουργείς παροξυσμό μα είσαι η μάνα, η φίλη, αδερφή, η θεία, η γιαγιά μας.
Είσαι όσα είμαστε εμείς και όσα θα γίνουμε κάποτε!

Σε κοιτάζω και νιώθω βαθιά μέσα μου ότι χαμογελάς.
Δεν ξέρω αν το χαμόγελό σου είναι μια καμουφλαρισμένη ειρωνία αλλά είμαι σίγουρη πώς είναι κάτι.

Είναι συναίσθημα, είναι ουσία!

Κάτω από το φαινομενικά σκοτεινό πρόσωπό σου κρύβεις δυο ευέξαπτα, κόκκινα μάγουλα που σε κάνουν τόσο μα τόσο χαριτωμένη."

Απόσπασμα από το ποίημα σε ελεύθερο στίχο "Η Σελήνη", της ποιητικής συλλογής "Τα Λάφυρα της Ψυχής μου"
 
 
Είναι η ώρα που δεν σκέφτομαι. Το βλέμμα μου συναντά τον ουρανό και γίνεται ένα.
Η ώρα που αφήνω την ομορφιά να με παρασύρει στο μεγαλείο της απλότητας της.
Είναι αυτή η ώρα που ρίχνει σπόρο στα όνειρά μου.

"Ηλιοβασίλεμα μέσα μου - Word Chimes (έργα αναγνωστών)"
 
 
Προσέξατε "τσαχπινιά" έτσι;
Εκτός απο τη συνοδεία γνωμικών που τους προσάπτω (να ταιριάζουν πάντα με τις εικόνες), τις εικόνες εκείνες που η Ειρήνη πρόσθεσε και μένα (και εγώ τις άφησα η ψωναρα :P) τις συνόδεψα με αποσπάσμα του βιβλίου, τα οποία οι φανατικοί αναγνώστες του μπλοκ μου θα πρέπει να τα θυμούνται. 
Για να δούμε τα θυμάστε τελικά ή μήπως να βάλω διαγώνισμα; :P

Aς αστειευτούμε και λίγο για να έχουμε μία καλή και ευχάριστη μέρα.

Ευχαριστώ Ειρήνη μου και πάλι. Να είσαι πάντα καλά και μακάρι όλοι οι άνθρωποι να έχουν τη δυνατότητα να γνωρίσουν ένα τόσο θερμό υποστηρικτή σαν εσένα!

Σχόλια

  1. Κικιτσα μου,
    σε εχω "εγκαταλειψει".
    Εσυ ποτέ!!!

    Συγχωρεσε με.
    Καλημερα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δε πειραζει αγριομελακι μου
      οποτε μπορεις να ερχεσαι
      φιλακια πολλα

      Διαγραφή
  2. Βάλε διαγώνισμα ...εγώ θα σε ξεχωρίσω!
    Φιλάκια πολλά Κικίτσα μου!♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Όλα καλά κι όλα ωραία! Καλό απόγευμα Κικάκι :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Πολύ όμορφη δουλιά έχει κάνει η φίλη σου.
    Νάσαι καλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Τα έχουμε αγαπήσει πολύ τα Λάφυρα!!!!!!!
    Πολύ όμορφες φωτογραφίες!
    Φιλί γλυκό, ομορφιά μου!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Εμπνεύστηκα κι εγώ από την ιδέα με το κολάζ του εξωφύλλου και έφτιαξα και εγώ μια εικόνα στο photoshop, εδώ. Ελπίζω να σου αρέσει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Καλή σου μέρα. Υπέροχες φώτο, όμορφη και συγκηνιτική δουλειά. Μπράβο στη φίλη και σε σένα που δίνεις και παίρνεις τόση αγάπη
    Φιλάκια πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Α!! Πολύ ωραίες και ταξιδιάρικες κι ονειρικές κιόλας!! :)))
    Σε φιλώ εκφρασούλα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

ΕΚΦΡΑΣΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΓΙΑ ΤΗΝ ΞΑΔΕΡΦΑΡΑ ΜΟΥ ΜΕ ΑΓΑΠΗ!

Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα! Τί μου κάνετε, είστε όλοι καλά; Εγω μια χαρά. Καταιγισμός γενεθλίων το τελευταίο διάστημα βρε παιδιά! Πολύ με χαροποιεί αυτό! Ευχές, ευχές, ευχές! Μ' αρέσουν οι ευχές! Σήμερα λοιπόν θέλω και εγώ να δώσω τις ευχές μου σε ένα αγαπημένο μου πρόσωπο, με ένα ιδιαίτερο θα έλεγα τρόπο! (Είμαι σίγουρη πως όταν η ξαδέρφη μου δει αυτή την ανάρτηση θα γουρλώσει το μάτι πίσω από τα γυαλιά, θα βγάλει τη γλώσσα έξω απο αμηχανία, θα βγάλει μια κραυγή απόγνωσης και θα κρυφτεί όπου βρει πρόχειρα εκεί τριγύρω χαχαχαχα) (Ιωάννα σα να είμαι εκεί και να σε βλέπω νοιώθω - πολύ το διασκεδάζω! :P) Σκορπίνα λοιπόν η ξαδερφάρα μου! Δυναμική προσωπικότητα, όσο κι αν δε το δείχνει με τη πρώτη ματιά!  Σήμερα λοιπόν, το κορίτσι μου έχει γενέθλια και εγώ δε θα μπορούσα να μη κάνω ανάρτηση μοναχά για πάρτη της! Τόσα έχει κάνει εκείνη για μένα, ας κάνω και εγώ κάτι μικρό αυτή τη φορά! ;) Χρόνια πολλά λοιπόν σε σένα που όταν ήμουνα μικρή με έβαζες να ...

Ο Αύγουστος μας αποχαιρετά

  Ο Αύγουστος περπατά αργά, με τα βήματά του βαριά από ήλιο που σβήνει, σαν να κουβαλάει ολόκληρο τον χρόνο σε μια ανάσα, σε μια τελευταία ματιά πριν χαθεί πίσω από το κατώφλι του φθινοπώρου. Η πόλη μοιάζει να κρατά την αναπνοή της, με το χώμα ακόμα ζεστό κάτω από τα πόδια, το κελάηδημα των πουλιών λιγοστό και νωχελικό, τα τζιτζίκια σιγούν, μα ο αέρας ακόμα φέρνει την ανάμνηση του ατελείωτου καλοκαιριού — των απογευμάτων που λιώσαμε σε γέλια, των βραδιών με αστέρια να πέφτουν σαν βροχή και της θάλασσας που αγκάλιαζε κάθε μας βήμα. Στην αυλή η κούνια κουνιέται ακόμα, σαν να χαιρετάει εκείνους που σίγουρα θα φύγουν, τραγουδώντας έναν ήσυχο αποχαιρετισμό, μ’ ένα γλυκό, μακρινό τραγούδι που θυμίζει: «Μείνετε εδώ λίγο ακόμα — η στιγμή δεν τέλειωσε». Τα δέντρα στέκονται βαρύθυμα, φύλλα χρυσά, κόκκινα και καφέ, αρχίζουν να πέφτουν απαλά στο χώμα, σαν να φυλάνε μέσα τους μνήμες που θα κρατήσουν τη ζεστασιά του ήλιου και της βροχής, το άρωμα των λουλουδιών που έλιωσα...

Καλοκαιρινός Θησαυρός: Τα Κρυμμένα Σημεία της Γειτονιάς μας – Η Αυλή της Κατίνας

Καλημέρα σας, εκφραστικοί μου! Δεν ήξερα αν θα κάνω άλλη ανάρτηση για τον καλοκαιρινό θησαυρό που εμπνεύστηκα, αλλά τελικά ένιωσα πως ήταν ανάγκη να το κάνω. Ίσως γιατί γυρνάμε πίσω στα παιδικά μας χρόνια, σε εκείνες τις γλυκές, αθώες αναμνήσεις που φωτίζουν την ψυχή. Ίσως γιατί το καλοκαίρι φτάνει στο τέλος του και μια γλυκιά μελαγχολία με γυρίζει εκεί που η καρδιά νιώθει ασφαλής. Δεν ξέρω ακριβώς το γιατί, ξέρω μόνο πως το θέλησα – κι αυτό έχει σημασία. Σε αυτή την ανάρτηση σας καλώ να θυμηθείτε μαζί μου την ιδέα και τον σκοπό του διαδικτυακού δρώμενου, που στόχο έχει να φέρει στο φως μικρές στιγμές από τις ζωές μας, εκείνες που ίσως μοιάζουν ασήμαντες αλλά κρύβουν θησαυρούς. Στο τέλος της δημοσίευσης θα βρείτε και όλες τις συμμετοχές μέχρι στιγμής για τις οποίες σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου. Αν κατά λάθος ξέχασα κάποια, σας παρακαλώ συγχωρέστε με και προσθέστε τη στα σχόλια. Δεν χρειάστηκε πολλή σκέψη για το τι θα γράψω – το ήξερα καλά. Και αυτή τη φορά, ήξερα τι ή...