Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ο ΠΑΦΛΑΣΜΟΣ ΤΩΝ ΚΥΜΑΤΩΝ


Εκφραστικοί, καλημέρα.
Δεν μπορώ καθόλου τις υψηλές θερμοκρασίες κτλ, έχω και το μαλλί του ευχούλη που δεν βοηθάει καθόλου, οπότε όπως καταλαβαίνεται η περασμένη εβδομάδα ήταν κόλαφος για εμένα. Δυστυχώς και η επόμενη αν ισχύει το νέο κύμα καύσωνα.

Οπότε, σας δροσιστούμε λιγάκι (προκαταβολικά)



Ο παφλασμός των κυμάτων, είναι μία τόσο ωραία φράση από μόνη της. Ιδανική για τίτλο, λεζάντα, ονομασία ταίνιας, σύνθεσης, λογοτεχνικού έργου κτλ. Το οτι η εικόνα μας έδωσε και είδος χορού και μάλιστα βαλς, με κάνει αυτομάτως να ονειρεύομαι και να θέλω να χορέψω, γιατί όχι άλλωστε. ;)

Έχετε χρησιμοποιήσει κοχύλι για να ακούσετε τον ήχο των κυμάτων; Εγώ ναι, στο παρελθόν αλλά δεν το άκουσα, ίσως να μην ήταν όπως ακριβώς το περίμενα. Έχω κι αυτό το ελάττωμα εγώ, να τα φαντάζομαι όλα καλύτερα από οτι μπορεί να είναι...

Πρόσφατα, βρέθηκα με δυο φίλες μου σε ένα πολύ ωραίο μέρος, που βρίσκεται δίπλα στη θάλασσα, τα πόδια μας ακουμπούσαν στα βραχάκια φανταστείτε και απο μπροστά μας περνούσαν μικρά βαρκάκια με ψαράδες. Υπο άλλες συνθήκες, σε εκείνο το σημείο, χρειάζεσαι ζακετούλα και εκείνο το βράδυ, βράδυ καύσωνα, σκάγαμε κυριολεκτικά. Τι θυμήθηκα τώρα... και γελάω μόνη μου....
Σε κάποια φάση, όπως καθόμασταν, η θάλασσα έμοιαζε περίεργη. Τι εννοώ, έμοιαζε μπροστά σα να είχε αλλάξει χρώμα και στάθμη και πιο βαθιά σκούρα και πιο υψηλή σαν στάθμη. Λέει η μία φίλη μου "Ρε κορίτσια, γιατί έγινε έτσι έτσι η θάλασσα; Περίεργο. Πετάγεται η άλλη φίλη μου, της λογικής και λέει "ε μάλλον θα οφείλεται στις βάρκες που πέρασαν πριν λίγο" και μετά πετάγομαι εγώ της φαντασίας και λέω "Λέτε να γίνει τσουνάμι; Έτσι δεν λένε πως όταν μαζεύεται μέσα θα γίνει τσουνάμι;" Και αρχίζω να σκέφτομαι φωναχτά αν γινόταν τσουνάμι τι θα έκανε και τι θα σκεφτόταν η κάθε μία. Εντάξει, πρέπει να γέλασαν και οι πέτρες εκείνη την ώρα. Εμείς πάντως και οι διπλανές παρέες, πολύ. Δε θα σας πω τι θα σκέφτονταν οι φίλες, μη πάω σε προσωπικά δεδομένα, θα σας πω μόνο τι θα σκεφτόμουνα και θα έκανα εγώ με βάση τα όσα είπαν εκείνες για εμένα. Πρώτον θα σκεφτόμουν τα βιβλία που δε θα προλάβω να βγάλω και δεύτερον θα έβγαζα σελφι με το τσουναμι να ερχεται χαχαχαχα :P  Μα τι ωραία που περνάμε εδώ στην εξοχή ;)

Ελάτε να ακούσουμε ένα τραγουδάκι τώρα:


Θάλασσα - Φίλιππος Πλιάτσικας


Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Μουσική:  Θάνος Μικρούτσικος
Πρώτη εκτέλεση: Μίλβα 


"τη θάλασσα που αρρώστησε γιατρεύω
και κάνω με τα αστέρια σκουλαρίκια"


Τον συγκεκριμένο στίχο των λατρεύω.... μου ταιριάζει αυτό το "εξωπραγματικό" που μπορώ να κάνω όμως ;)


Να περνάτε όμορφα, εκφραστικοί μου.
Καλή συνέχεια καλοκαιριού.
 

Σχόλια

  1. Τι να σου πω βρε Κική μου τώρα ; ωραία κουβέντα ανοίξατε βρε παιδί μου σε ένα τόσο όμορφο μέρος. Καλό βράδυ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αχ Κική μου σε ζηλεύω! Εύχομαι να πολλαπλασιαστούν οι φορές που θα πας σε εκείνα τα βραχάκια! Καλό Καλοκαίρι!! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Τι το καλύτερο καλοκαιριάτικα, και όχι μόνο, να μπορείς να βρίσκεσαι πλησίον της θάλασσας! Υπάρχει καλύτερο φάρμακο εναντίον του άγχους; Σε ζηλεύω...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Γέλασα με το μαλλί του ευχούλη!!!!
    Ασε και στάζουμε πάλι με τα 40άρια!! Βρες θαλασσίτσα και βούτα Κική!!! Εστω και ντουζιέρα!! Μια χαρά βολεύομαι εγώ, λέπια έχω βγάλει από τα ντουζ!!!
    Καλή συνέχεια κοπέλα μου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

ΕΚΦΡΑΣΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΓΙΑ ΤΗΝ ΞΑΔΕΡΦΑΡΑ ΜΟΥ ΜΕ ΑΓΑΠΗ!

Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα! Τί μου κάνετε, είστε όλοι καλά; Εγω μια χαρά. Καταιγισμός γενεθλίων το τελευταίο διάστημα βρε παιδιά! Πολύ με χαροποιεί αυτό! Ευχές, ευχές, ευχές! Μ' αρέσουν οι ευχές! Σήμερα λοιπόν θέλω και εγώ να δώσω τις ευχές μου σε ένα αγαπημένο μου πρόσωπο, με ένα ιδιαίτερο θα έλεγα τρόπο! (Είμαι σίγουρη πως όταν η ξαδέρφη μου δει αυτή την ανάρτηση θα γουρλώσει το μάτι πίσω από τα γυαλιά, θα βγάλει τη γλώσσα έξω απο αμηχανία, θα βγάλει μια κραυγή απόγνωσης και θα κρυφτεί όπου βρει πρόχειρα εκεί τριγύρω χαχαχαχα) (Ιωάννα σα να είμαι εκεί και να σε βλέπω νοιώθω - πολύ το διασκεδάζω! :P) Σκορπίνα λοιπόν η ξαδερφάρα μου! Δυναμική προσωπικότητα, όσο κι αν δε το δείχνει με τη πρώτη ματιά!  Σήμερα λοιπόν, το κορίτσι μου έχει γενέθλια και εγώ δε θα μπορούσα να μη κάνω ανάρτηση μοναχά για πάρτη της! Τόσα έχει κάνει εκείνη για μένα, ας κάνω και εγώ κάτι μικρό αυτή τη φορά! ;) Χρόνια πολλά λοιπόν σε σένα που όταν ήμουνα μικρή με έβαζες να ...

Ο Αύγουστος μας αποχαιρετά

  Ο Αύγουστος περπατά αργά, με τα βήματά του βαριά από ήλιο που σβήνει, σαν να κουβαλάει ολόκληρο τον χρόνο σε μια ανάσα, σε μια τελευταία ματιά πριν χαθεί πίσω από το κατώφλι του φθινοπώρου. Η πόλη μοιάζει να κρατά την αναπνοή της, με το χώμα ακόμα ζεστό κάτω από τα πόδια, το κελάηδημα των πουλιών λιγοστό και νωχελικό, τα τζιτζίκια σιγούν, μα ο αέρας ακόμα φέρνει την ανάμνηση του ατελείωτου καλοκαιριού — των απογευμάτων που λιώσαμε σε γέλια, των βραδιών με αστέρια να πέφτουν σαν βροχή και της θάλασσας που αγκάλιαζε κάθε μας βήμα. Στην αυλή η κούνια κουνιέται ακόμα, σαν να χαιρετάει εκείνους που σίγουρα θα φύγουν, τραγουδώντας έναν ήσυχο αποχαιρετισμό, μ’ ένα γλυκό, μακρινό τραγούδι που θυμίζει: «Μείνετε εδώ λίγο ακόμα — η στιγμή δεν τέλειωσε». Τα δέντρα στέκονται βαρύθυμα, φύλλα χρυσά, κόκκινα και καφέ, αρχίζουν να πέφτουν απαλά στο χώμα, σαν να φυλάνε μέσα τους μνήμες που θα κρατήσουν τη ζεστασιά του ήλιου και της βροχής, το άρωμα των λουλουδιών που έλιωσα...

Καλοκαιρινός Θησαυρός: Τα Κρυμμένα Σημεία της Γειτονιάς μας – Η Αυλή της Κατίνας

Καλημέρα σας, εκφραστικοί μου! Δεν ήξερα αν θα κάνω άλλη ανάρτηση για τον καλοκαιρινό θησαυρό που εμπνεύστηκα, αλλά τελικά ένιωσα πως ήταν ανάγκη να το κάνω. Ίσως γιατί γυρνάμε πίσω στα παιδικά μας χρόνια, σε εκείνες τις γλυκές, αθώες αναμνήσεις που φωτίζουν την ψυχή. Ίσως γιατί το καλοκαίρι φτάνει στο τέλος του και μια γλυκιά μελαγχολία με γυρίζει εκεί που η καρδιά νιώθει ασφαλής. Δεν ξέρω ακριβώς το γιατί, ξέρω μόνο πως το θέλησα – κι αυτό έχει σημασία. Σε αυτή την ανάρτηση σας καλώ να θυμηθείτε μαζί μου την ιδέα και τον σκοπό του διαδικτυακού δρώμενου, που στόχο έχει να φέρει στο φως μικρές στιγμές από τις ζωές μας, εκείνες που ίσως μοιάζουν ασήμαντες αλλά κρύβουν θησαυρούς. Στο τέλος της δημοσίευσης θα βρείτε και όλες τις συμμετοχές μέχρι στιγμής για τις οποίες σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου. Αν κατά λάθος ξέχασα κάποια, σας παρακαλώ συγχωρέστε με και προσθέστε τη στα σχόλια. Δεν χρειάστηκε πολλή σκέψη για το τι θα γράψω – το ήξερα καλά. Και αυτή τη φορά, ήξερα τι ή...