Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ο ΒΥΘΟΣ - ΚΙΚΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ




Έβλεπα την θάλασσα κόκκινη,
μα δεν ήξερα γιατί.
Ορκιζόμουν πως τη θυμόμουνα, γαλάζια.

Έβλεπα τα σύννεφα του ουρανού, πάνω απο τα νερά της θάλασσας λευκά, μα ξάφνου, γίνανε πυκνά και μαύρα.

Θα μπορούσα να επικαλεστώ την οργή της ανάσας μου για να πείσω πως στη θάλασσα κατοικούσαν ψάρια μα πλέον βλέπω μόνο χώμα.
Κι ο βυθός, δεν υπάρχει.

Θυμάμαι έντονα την μέρα που μύριζε αλμύρα,
που με τύφλωνε αυτό το κύμα από τον άλλοτε, ειρηνικό αέρα.

Μπορώ να ακούσω ξανά τον ήχο της σειρήνας, εκείνον τον ήχο που πέρασα για σφύριγμα αέρα. Μπορούσα να τον παρομοιάσω με ήχους δελφινιών, με ήχους από θαλασσινό κοχύλι μα δεν περίμενα ποτέ να είναι σάλπιγγες ενός κακόγουστου αστείου.

Μπλέχτηκαν τα δάχτυλά μου σε μία κίτρινη αιώρα.
Κάποιοι την αποκαλούσαν δίχτυα.

Ένιωσα το σώμα μου να αιωρείται και ταυτόχρονα να πάλλεται σε ένα ακανόνιστο ρυθμό που είχε μία περίεργη μελωδία πιάνου.
Κάποιοι, το βάφτισαν δόλωμα.

Πένθιμοι ήχοι επικαλέστηκαν το κονσέρτο μου
Καμπανάκια μικρά μου θύμισαν πως η ζωή στο τέλος, πάντα, σε ξοφλάει.

Είχα αγκαλιά ένα φύκι
Και στα πόδια μου, ξαπλωμένο, έναν αστερία.
Θυμάμαι να κρατούσα μια άρπα αγκαλιά και να ονειρεύομαι σθεναρά, όταν άκουσα τον κρότο.

Άνοιξα τα μάτια και δεν θέλω να περιγράψω όσα είδα
Συνειδητά, επιλέγω, να τα ξεχάσω όλα.

Μονο που αυτό το κόκκινο το χρώμα, δεν λέει να φύγει απο τη μνήμη,
Αυτό, μένει εκεί, κοιτάζοντάς με επιβλητικά να  μου θυμίζει τον κοραλλιογενή ύφαλο της κάθε κρυμμένης υφαλοκρηπίδας.

Έχω ανάγκη ενα σύμβολο, νιώθω απελπισμένα και αφόρητα κουρασμένη και το μόνο που θέλω είναι το κοχύλι, να μου ξυπνήσει την ελπίδα πως ο παφλασμός των κυμάτων, μπορεί ακόμη και τώρα, να ηχήσει.

Χρειάζομαι ένα κύμα να πάρω αγκαλιά και να κοιμηθώ σε ένα νέο, καθάριο ακρογιάλι.
Δεν θέλω φωνές, παρά μόνο την άρπα και πάλι, να στα πέρατα της γης, να αντηχήσει.

Νύσταξα και εκείνο εκεί το νούφαρο, με περιμένει.
Θα πλαγιάσω.


Η θάλλασα μπορεί και πάλι να ηρεμεί, 
να νανουρίζει.

Στο βυθό,
εκεί, 
στην πιο κρυφή του, την πανίδα.


Λεηλατώντας τον!
____________

Με αφορφή την πρόσκληση της Μαρίας μας,  για το δρώμενο "Λόγια της Πλώρης"

Να περνάτε όμορφα, εκφραστικοί. 

Σχόλια

  1. Υπέροχο!
    Χαίρομαι που θα έχω στην συλλογή του δρώμενου μια τέτοια συμμετοχή.
    Σ΄ευχαριστώ από καρδιάς Κική μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αχ βρε Κική μου, σαν γράφεις γεμίζει ανάσα έκφρασης ολόγυρά σου. Υπέροχο αλήθεια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καταπληκτικός ο βυθός!
    Συγχαρητήρια Κική μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Τι όμορφα που γράφεις Κική μου!!!
    Γεματος εικονες και συναισθημα ο βυθός σου !!!
    Δεξου και ταδικα μου συγχαρητήρια για την συμμετοχή στο δρώμενο της Μαρίας.. οντως ξεχωριστή..! να περνας ομορφα τωρα το καλοκαιρακι... φιλακιαααα!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Πολύ δυνατό Κικίτσα μου!
    Μπράβο σου :)
    Φιλάκια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Τί ωραία που περιγράφεις τη θάλασσα και το βυθό της Κική μου.
    Συγχαρητήρια για τη συμμετοχή σου.
    Καλή συνέχεια.
    Φιλάκια πολλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

ΕΚΦΡΑΣΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΓΙΑ ΤΗΝ ΞΑΔΕΡΦΑΡΑ ΜΟΥ ΜΕ ΑΓΑΠΗ!

Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα! Τί μου κάνετε, είστε όλοι καλά;
Εγω μια χαρά. Καταιγισμός γενεθλίων το τελευταίο διάστημα βρε παιδιά! Πολύ με χαροποιεί αυτό! Ευχές, ευχές, ευχές! Μ' αρέσουν οι ευχές!
Σήμερα λοιπόν θέλω και εγώ να δώσω τις ευχές μου σε ένα αγαπημένο μου πρόσωπο, με ένα ιδιαίτερο θα έλεγα τρόπο!
(Είμαι σίγουρη πως όταν η ξαδέρφη μου δει αυτή την ανάρτηση θα γουρλώσει το μάτι πίσω από τα γυαλιά, θα βγάλει τη γλώσσα έξω απο αμηχανία, θα βγάλει μια κραυγή απόγνωσης και θα κρυφτεί όπου βρει πρόχειρα εκεί τριγύρω χαχαχαχα)
(Ιωάννα σα να είμαι εκεί και να σε βλέπω νοιώθω - πολύ το διασκεδάζω! :P)
Σκορπίνα λοιπόν η ξαδερφάρα μου! Δυναμική προσωπικότητα, όσο κι αν δε το δείχνει με τη πρώτη ματιά! 
Σήμερα λοιπόν, το κορίτσι μου έχει γενέθλια και εγώ δε θα μπορούσα να μη κάνω ανάρτηση μοναχά για πάρτη της! Τόσα έχει κάνει εκείνη για μένα, ας κάνω και εγώ κάτι μικρό αυτή τη φορά! ;)
Χρόνια πολλά λοιπόν σε σένα που όταν ήμουνα μικρή με έβαζες να κάνω ζαβολιές για να γελάς! Χ…

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ.

Σήμερα που θα πρέπει κανονικά να γιορτάζουμε τον ερχομό της Άνοιξης, ο καιρός μας απέδειξε πως δεν είναι έτοιμος ακόμη να την υποδεχθεί.         Δε ξέρω για τους τόπους σας, στο δικό μου όμως επικρατεί κρύο, μουντίλα και πολύ συννεφιά. Τίποτα από το τοπίο που κοιτώ απ' έξω δε μου θυμίζει Άνοιξη αλλά η αλήθεια είναι πως μέσα στη καρδιά μου, η χαρά και η αισιοδοξία που νοιώθω για τον ερχομό ενός νέου μήνα και μιας πιο "χαρούμενης" εποχής υπερχειλίζει και με κάνει να αισθάνομαι αρκετά καλά ψυχολογικά.         Εύχομαι ολόψυχα σε όλους τους διαδικτυακούς μου φίλους και σε όλους όσους με διαβάζουν και διαβάζω φυσικά να έχουν έναν υπέροχο μήνα, γεμάτο μόνο με ευχάριστες αλλαγές στη ζωή τους και στα συναισθήματά τους γενικώς.         Και να θυμάστε πως: " Κι αν ο καιρος ειναι μουντός θα αλλάξει, όταν όμως η καρδιά μένει μουντή καμία αλλαγή δε θα ναι ορατή ακόμα κι αν χτυπά  φως πολύ! "

MHΠΩΣ ΞΕΡΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΙ?

Σήμερα διαπίστωσα πως μου λείπουν τουλάχιστον τρεις ιστορίες από αυτές που είχα δημοσιεύσει και είχα αφιερώσει σε άτομα που με είχαν εμπνεύσει και το περίεργο είναι πως τις έψαξα στην αναζήτηση και μου έγραφε οτι η σελίδα δε βρέθηκε όταν πάτησα επάνω στα αποτελέσματα... Εγώ όμως τις συγκεκριμένες αναρτήσεις δε τις έσβησα.. και δε μπορώ τώρα να τις βρώ.. Μήπως ξέρει κάποιος από εσάς να μου πει αν και πως μπορώ να βρω που είναι και να τις αναρτήσω ξανά;
        Ευχαριστώ...!