Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΑΓΝΟΤΗΤΑ


Εκφραστικοί, καλημέρα και καλή εβδομάδα.
Ακόμη σήμερα και μετά Αύγουστος.
Άδεια! Πόσο ωραία λέξη!
Πάντα μου άρεσε ο νέος μήνας μιας και για εμένα σηματοδοτεί την λήξη του καλοκαιριού.
Δεν μου αρέσει ιδιαίτερα, το καλοκαίρι, όχι.

Πως ήταν το ΣΚ σας, εκφραστικοί;
Εμένα αρκετά καλό αν εξαιρέσει κανείς το χθεσινό μου γδάρσιμο χεριών.

Πως ήταν το "παιδί με το γρατζουνισμένο γόνατο" σε στίχους του Ελύτη;
Ε... κάτι τέτοιο, αντίστοιχο θα μπορούσα να αποτελέσω, σε ποίημα κι εγώ.
Το κορίτσι με τα γρατζουνισμένα δάκτυλα ή κάπως έτσι.

Η αλήθεια είναι πως είχα χρόνια να πάθω κάτι αντίστοιχο, αναποδιές διαφορετικού τύπου συχνά αλλά γδάρσιμο και μάλιστα τόσο έντονα, πρέπει να έχω απο παλιά που έπεφτα από το ποδήλατο.

Ούτε κατάλαβα πως έγινε. Θυμάμαι, μισοκοιμησμένη καθώς ήμουν, να πάω να απλώσω κάτι ρούχα και ξαφνικά παραπάτησα, ήταν βαριά η λεκάνη και κάπως με παρέσυρε. Δεν κατάλαβα και πολλά αλλά κάπως έγειρα και ήρθα σε στενή επαφή με την εσοχή της ντουλάπας μου και δυο δάχτυλα, σε τέσσερις μεριές παρακαλώ, αντιδράσανε άσχημα με τον δικό τους τρόπο.

Απο τις κατάρες που έφαγα θα είναι απο έναν βλάκα (πάρε πέντε φάσκελα όπου και να βρίσκεσαι), ε παρ' όλα αυτά και μετά απο χαρτοπετσέτες σωρό για να σταματήσει το αίμα, συνήλθαμε λιγάκι. Κατα τα αλλα μια χαρά, δε κολλάμε πουθενά.

Ελάτε να σας δείξω μια ξεχωριστή εικόνα, εκφραστικοί:




“Το τέλος του κόσμου” 
της Laura Makabresku



Εντάξει, καταπληκτική φωτογραφία.
Τι σας έφερε στο νου, εκφραστικοί;
Χωρίς σκέψη να μου πείτε, αυθόρμητα τι σας ήρθε.
Εμένα πάντως την λέξη, Αγνότητα.




Καλημέρα και καλή εβδομάδα!
Να περνάτε όμορφα!

Σχόλια

  1. καλη εβδομαδα...
    και εναν υπεροχο...μηνα που ερχεται.......σου ευχομαι!!!
    περαστικα κοριτσακι μου!!
    να προσεχεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ΠΑΙΔΙΚΗ Αθωοτητα.....
      το παιδι μεσα μας που δεν εχει σωπασει ποτε!!
      και...φωναζει...
      ''πως εγινες ετσι''...''δεν σε αναγνωριζω''...

      Διαγραφή
    2. ετσι ακριβως αγαπημενη
      ομως παντα υπαρχει ελπιδα

      Διαγραφή
  2. Κική μου....
    Το καλοκαίρι το λατρεύω.
    Η Φωτογραφία σου .....με σοκάρισε λίγο. Μου προκάλεσε ένα συναισθηματικό σφίξιμο, με κουβάλησε στο χειμώνα κάτι που παντελώς απωθώ με κάθε τρόπο αυτήν την εποχή.
    Να έχεις μια όμορφη βδομάδα με καλές στιγμές.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

ΕΚΦΡΑΣΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΓΙΑ ΤΗΝ ΞΑΔΕΡΦΑΡΑ ΜΟΥ ΜΕ ΑΓΑΠΗ!

Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα! Τί μου κάνετε, είστε όλοι καλά; Εγω μια χαρά. Καταιγισμός γενεθλίων το τελευταίο διάστημα βρε παιδιά! Πολύ με χαροποιεί αυτό! Ευχές, ευχές, ευχές! Μ' αρέσουν οι ευχές! Σήμερα λοιπόν θέλω και εγώ να δώσω τις ευχές μου σε ένα αγαπημένο μου πρόσωπο, με ένα ιδιαίτερο θα έλεγα τρόπο! (Είμαι σίγουρη πως όταν η ξαδέρφη μου δει αυτή την ανάρτηση θα γουρλώσει το μάτι πίσω από τα γυαλιά, θα βγάλει τη γλώσσα έξω απο αμηχανία, θα βγάλει μια κραυγή απόγνωσης και θα κρυφτεί όπου βρει πρόχειρα εκεί τριγύρω χαχαχαχα) (Ιωάννα σα να είμαι εκεί και να σε βλέπω νοιώθω - πολύ το διασκεδάζω! :P) Σκορπίνα λοιπόν η ξαδερφάρα μου! Δυναμική προσωπικότητα, όσο κι αν δε το δείχνει με τη πρώτη ματιά!  Σήμερα λοιπόν, το κορίτσι μου έχει γενέθλια και εγώ δε θα μπορούσα να μη κάνω ανάρτηση μοναχά για πάρτη της! Τόσα έχει κάνει εκείνη για μένα, ας κάνω και εγώ κάτι μικρό αυτή τη φορά! ;) Χρόνια πολλά λοιπόν σε σένα που όταν ήμουνα μικρή με έβαζες να ...

Ο Αύγουστος μας αποχαιρετά

  Ο Αύγουστος περπατά αργά, με τα βήματά του βαριά από ήλιο που σβήνει, σαν να κουβαλάει ολόκληρο τον χρόνο σε μια ανάσα, σε μια τελευταία ματιά πριν χαθεί πίσω από το κατώφλι του φθινοπώρου. Η πόλη μοιάζει να κρατά την αναπνοή της, με το χώμα ακόμα ζεστό κάτω από τα πόδια, το κελάηδημα των πουλιών λιγοστό και νωχελικό, τα τζιτζίκια σιγούν, μα ο αέρας ακόμα φέρνει την ανάμνηση του ατελείωτου καλοκαιριού — των απογευμάτων που λιώσαμε σε γέλια, των βραδιών με αστέρια να πέφτουν σαν βροχή και της θάλασσας που αγκάλιαζε κάθε μας βήμα. Στην αυλή η κούνια κουνιέται ακόμα, σαν να χαιρετάει εκείνους που σίγουρα θα φύγουν, τραγουδώντας έναν ήσυχο αποχαιρετισμό, μ’ ένα γλυκό, μακρινό τραγούδι που θυμίζει: «Μείνετε εδώ λίγο ακόμα — η στιγμή δεν τέλειωσε». Τα δέντρα στέκονται βαρύθυμα, φύλλα χρυσά, κόκκινα και καφέ, αρχίζουν να πέφτουν απαλά στο χώμα, σαν να φυλάνε μέσα τους μνήμες που θα κρατήσουν τη ζεστασιά του ήλιου και της βροχής, το άρωμα των λουλουδιών που έλιωσα...

Καλοκαιρινός Θησαυρός: Τα Κρυμμένα Σημεία της Γειτονιάς μας – Η Αυλή της Κατίνας

Καλημέρα σας, εκφραστικοί μου! Δεν ήξερα αν θα κάνω άλλη ανάρτηση για τον καλοκαιρινό θησαυρό που εμπνεύστηκα, αλλά τελικά ένιωσα πως ήταν ανάγκη να το κάνω. Ίσως γιατί γυρνάμε πίσω στα παιδικά μας χρόνια, σε εκείνες τις γλυκές, αθώες αναμνήσεις που φωτίζουν την ψυχή. Ίσως γιατί το καλοκαίρι φτάνει στο τέλος του και μια γλυκιά μελαγχολία με γυρίζει εκεί που η καρδιά νιώθει ασφαλής. Δεν ξέρω ακριβώς το γιατί, ξέρω μόνο πως το θέλησα – κι αυτό έχει σημασία. Σε αυτή την ανάρτηση σας καλώ να θυμηθείτε μαζί μου την ιδέα και τον σκοπό του διαδικτυακού δρώμενου, που στόχο έχει να φέρει στο φως μικρές στιγμές από τις ζωές μας, εκείνες που ίσως μοιάζουν ασήμαντες αλλά κρύβουν θησαυρούς. Στο τέλος της δημοσίευσης θα βρείτε και όλες τις συμμετοχές μέχρι στιγμής για τις οποίες σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου. Αν κατά λάθος ξέχασα κάποια, σας παρακαλώ συγχωρέστε με και προσθέστε τη στα σχόλια. Δεν χρειάστηκε πολλή σκέψη για το τι θα γράψω – το ήξερα καλά. Και αυτή τη φορά, ήξερα τι ή...