ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΑΓΝΟΤΗΤΑ

Εκφραστικοί, καλημέρα και καλή εβδομάδα.
Ακόμη σήμερα και μετά Αύγουστος.
Άδεια! Πόσο ωραία λέξη!
Πάντα μου άρεσε ο νέος μήνας μιας και για εμένα σηματοδοτεί την λήξη του καλοκαιριού.
Δεν μου αρέσει ιδιαίτερα, το καλοκαίρι, όχι.

Πως ήταν το ΣΚ σας, εκφραστικοί;
Εμένα αρκετά καλό αν εξαιρέσει κανείς το χθεσινό μου γδάρσιμο χεριών.

Πως ήταν το "παιδί με το γρατζουνισμένο γόνατο" σε στίχους του Ελύτη;
Ε... κάτι τέτοιο, αντίστοιχο θα μπορούσα να αποτελέσω, σε ποίημα κι εγώ.
Το κορίτσι με τα γρατζουνισμένα δάκτυλα ή κάπως έτσι.

Η αλήθεια είναι πως είχα χρόνια να πάθω κάτι αντίστοιχο, αναποδιές διαφορετικού τύπου συχνά αλλά γδάρσιμο και μάλιστα τόσο έντονα, πρέπει να έχω απο παλιά που έπεφτα από το ποδήλατο.

Ούτε κατάλαβα πως έγινε. Θυμάμαι, μισοκοιμησμένη καθώς ήμουν, να πάω να απλώσω κάτι ρούχα και ξαφνικά παραπάτησα, ήταν βαριά η λεκάνη και κάπως με παρέσυρε. Δεν κατάλαβα και πολλά αλλά κάπως έγειρα και ήρθα σε στενή επαφή με την εσοχή της ντουλάπας μου και δυο δάχτυλα, σε τέσσερις μεριές παρακαλώ, αντιδράσανε άσχημα με τον δικό τους τρόπο.

Απο τις κατάρες που έφαγα θα είναι απο έναν βλάκα (πάρε πέντε φάσκελα όπου και να βρίσκεσαι), ε παρ' όλα αυτά και μετά απο χαρτοπετσέτες σωρό για να σταματήσει το αίμα, συνήλθαμε λιγάκι. Κατα τα αλλα μια χαρά, δε κολλάμε πουθενά.

Ελάτε να σας δείξω μια ξεχωριστή εικόνα, εκφραστικοί:

“Το τέλος του κόσμου” 

της Laura Makabresku

Εντάξει, καταπληκτική φωτογραφία.
Τι σας έφερε στο νου, εκφραστικοί;
Χωρίς σκέψη να μου πείτε, αυθόρμητα τι σας ήρθε.
Εμένα πάντως την λέξη, Αγνότητα.




Καλημέρα και καλή εβδομάδα!
Να περνάτε όμορφα!