Βίνσεντ βαν Γκογκ: Ένας Ζωγράφος με Φθινοπωρινή Ψυχή

Μια ανάρτηση στο πλαίσιο του Φθινοπωρινού Παζαριού Ιδεών της Αναστασίας μας

 

Ο Βίνσεντ βαν Γκογκ (1853–1890) είναι από τους καλλιτέχνες εκείνους που το έργο και η προσωπική του ιστορία με συγκινούν βαθιά και  νιώθω οτι το φθινόπωρο, με όλη του τη μελαγχολία, απορρέει τόσο μέσα από τα έργα όσο και από το βίο του.

Κατά τη διάρκεια της ζωής του, δεν γνώρισε την αναγνώριση που του άξιζε. Πούλησε μόλις έναν πίνακα όσο ζούσε. Κι όμως, μετά τον θάνατό του, η φήμη του εξαπλώθηκε ραγδαία και σήμερα αναγνωρίζεται ως ένας από τους πιο σημαντικούς και επιδραστικούς ζωγράφους όλων των εποχών.

Επηρεάστηκε από το ρεύμα του Ιμπρεσιονισμού, αλλά δεν δίστασε να ακολουθήσει το δικό του μονοπάτι, δημιουργώντας ένα εντελώς προσωπικό ύφος. Τα συμπληρωματικά χρώματα, που οι ιμπρεσιονιστές απέφευγαν, γίνονται το βασικό του εργαλείο. Η τεχνική του με τις χαρακτηριστικές στροβιλιζόμενες πινελιές, γεμάτες ενέργεια και ψυχική ένταση, αποτυπώνουν το συναίσθημα και την εσωτερική του αναταραχή.

Ποιος μπορεί να ξεχάσει την "Έναστρη Νύχτα" ή τα "Ηλιοτρόπια" του (εδώ μάλιστα, θα κάνω μία στάση, ήταν το 2014 όταν συμμετείχα σε ένα δικτυακό δρώμενο με αφορμή αυτόν τον πίνακα και έγραψα το ποίημα "Ο Ήλιος" ως αντανάκλαση του πίνακα και τη "Σελήνη" μετέπειτα, ως τον παραμορφωτικό του καθρέφτη. Θυμάστε άραγε αυτό το όμορφο δρώμενο; Ένα από τα πολλά που μας είχε χαρίσει ένα υπέροχο πλάσμα με το όνομα Μαρία-Ελένη Φραγκιαδάκη. Μπορείτε να πατήσετε επάνω στους τίτλους των ποιημάτων αλλά και του ονόματος για να δείτε τι εννοώ) και επιστρέφω στα έργα του ζωγράφου με τη φθινοπωρινή ψυχή όπως λέω, έργα που δεν απεικονίζουν απλώς το τοπίο, αλλά και την ψυχή του. Κίτρινο, πράσινο και μπλε.  Χρώματα δυνατά, σχεδόν εκρηκτικά, που όμως μέσα από την τέχνη του μεταμορφώνονται σε βαθιά ποιητικές αποχρώσεις της ύπαρξης.

Γεννήθηκε στην Ολλανδία και άρχισε να ασχολείται σοβαρά με τη ζωγραφική σε ηλικία 27 ετών. Αρχικά επηρεασμένος από τον Ζαν Φρανσουά Μιγέ και τη ζωή στην ύπαιθρο, στη συνέχεια ταξίδεψε στο Παρίσι και τη νότια Γαλλία, όπου διαμόρφωσε την ώριμη τεχνοτροπία του.

Το μοναδικό έργο που πούλησε εν ζωή, "Το Κόκκινο Αμπέλι", δημιουργήθηκε στην Προβηγκία, μια περιοχή που ενέπνευσε μερικά από τα πιο γνωστά του έργα. Εκεί, αποτύπωσε με τα έντονα του χρώματα τη φθορά, την αλλαγή και την αναγέννηση, θέματα που συνδέονται τόσο όμορφα με το φθινόπωρο.

Δυστυχώς, η ψυχική του υγεία ήταν εύθραυστη. Πέρασε από κρίσεις μελαγχολίας, ψυχιατρικές νοσηλείες και τελικά, τον Ιούλιο του 1890, σε ηλικία μόλις 37 ετών, έβαλε τέλος στη ζωή του. Λίγο πριν το τέλος, δημιούργησε ίσως το τελευταίο του έργο: "Ο Κήπος του Ντωμπινύ" ή το σπαρακτικό "Σιτοχώραφο με Κοράκια".

Η παρακαταθήκη του όμως έμεινε ανεξίτηλη. Σε μόλις δέκα χρόνια, δημιούργησε πάνω από 800 πίνακες και 1000 σχέδια, επηρεάζοντας βαθιά κινήματα όπως ο Εξπρεσιονισμός, ο Φωβισμός και η Αφηρημένη Τέχνη.

 

 

Πηγές:

• Βικιπαίδεια – Βίνσεντ βαν Γκογκ

• wikiart.org – Vincent Van Gogh 

  sansimera.gr

  artclassproject.com 

   

 

Εκφραστικοί μου, καλημέρα. 

Ελπίζω να σας βρίσκω καλά. 

Όπως ανέφερα και επάνω, για εμένα τα έργα του Βίνσεντ βαν Γκογκ φέρουν έντονα το φθινοπωρινό στοιχείο μέσα τους όχι μόνο στα χρώματα, αλλά και στον τρόπο με τον οποίο αποδίδουν την εσωτερική πάλη, τη θλίψη, αλλά και την ομορφιά της στιγμής. Νιώθω πως μέσω της τέχνης του δεν φοβόταν να αγγίξει το σκοτάδι για να αναδείξει το φως. 

Αυτή η ανάρτηση είναι η δική μου συμβολή στο Φθινοπωρινό Παζάρι Ιδεών της Αναστασίας μας. Ελπίζω να σας εμπνεύσει και να κοιτάξετε λίγο πιο βαθιά μέσα στα χρώματα του φθινοπώρου… γιατί εγώ σήμερα αυτό είχα ανάγκη να κάνω.

Δεν έβαλα συγκεκριμένο πίνακα γιατί η ανάρτηση εστιάζει στον ζωγράφο και όχι σε κάποιον πίνακά του, ίσως σε όλους θα έλεγα, αλλά σίγουρα μπορείτε να επισκεφτείτε τα  link που σας έδωσα και να μαγευτείτε. 

Nα είστε καλά και να περνάτε όμορφα!