ΕΚΦΡΑΣΟΥ Κική

Καλημέρα και πάλι φίλοι μου! Σήμερα αισθάνθηκα την ανάγκη να μοιραστώ μαζί σας τη συγκεκριμένη βιντεοέκφραση. Οι βιντεοεκφράσεις είναι μία νέα στήλη τουτου του ιστολογίου που δημιουργήθηκαν πριν λίγο καιρό αλλά δε μπορώ να πω πως φάνηκαν να "αγαπήθηκαν" πολύ, όχι τουλάχιστον όσο επιθυμούσα αλλά αυτό δεν έχει καμία σημασία, εφόσον θα βρει και αυτή η στήλη το "ρυθμό" της με το καιρό... Να θυμίσω πως αυτή η στήλη θα ασχολείτε με βίντεο μικρής διάρκειας μα μεγάλης σημασίας. Τέτοια βίντεο μπορεί να είναι διαφημίσεις, προσωπικά βίντεο που έχουν κάτι σπουδαίο να πουν ή να αναλύσουν, βίντεο κοινωνικού περιεχομένου και προβληματισμού, ταινίες μικρού μήκους, βίντεο με χειροτεχνίες, βίντεο με εικαστικά δεδομένα και γενικά μικρά βίντεο που μέσα από την ολιγόλεπτη διάρκειά τους έχουν κάτι να μας δειξουν, να μας τονισουν και προφάνως να μας πουν. Για σήμερα ετοίμασα μία ανάρτηση που έχει να κάνει με μία Ελληνική ταινία μικρού μήκους που ανακάλυψα πριν καιρό...

Καλημέρα και καλή εβδομάδα εύχομαι στην όμορφη μπλοκογειτονιά μου! Τελικά όχι μόνο δεν αρρώστησα ( ευτυχώς τη σκαπούλαρα την ιωσούλα) αλλά και μια χαρά έγινα και πήγα εκεί που σας είπα πως είχα προγραμματίσει και πέρασα και πολύ όμορφα - ξεχωριστά! Ήταν κάτι σα σύναξη παλαιών συμφοιτητών αλλά μόνο με τη κολλητή παρέα! Εντάξει, ήταν καταπληκτικά και το κυριότερο ήταν σα να μη πέρασε μια μέρα. :) Μη σας "ζαλίζω" όμως με τα δικά μου, πάμε για το τρίτο μέρος του διηγήματος και ευχαριστώ απο καρδιάς όχι τόσο για τα καλά σας λόγια (και αυτό εννοείτε βέβαια) αλλά κυρίως για το ότι δηλώνετε παρών στη ζωή και στη σκέψη μου, διαβάζοντάς με και γενικά τιμώντας με ο καθένας με τον τρόπο του. Ευχαριστώ και πάλι! Σε αυτό το σημείο να αναφέρω πως για το πρώτο μέρος του διηγήματος μπορεί κάποιος να πατήσει εδώ http://ekfrastite.blogspot.gr/2013/11/blog-post_15.html και για το δεύτερο εδώ: http://ekfrastite.blogspot.gr/2013/11/blog-post_16.html . Πάμε για τη συνέχεια: ...

Καλημέρα καλοί μου φίλοι! Σήμερα δεν είμαι στα "καλύτερά" μου διότι λίγο η κούραση της δουλειάς και λίγο η ίωση που νοιώθω να με περιτρυγιρίζει με έχουν κάνει να βλέπω το ¨κόσμο¨ κάπως νευρικά. Υποπτεύομαι πως κάποιος στη μπλοκογειτονιά με "κόλλησε" και τον αναζητώ με το μάτι ετοιμοπόλεμο. χαχαχαχα (αφού μπορώ ακόμη να αστειεύομαι καλά είμαι). Πλάκα κάνω εννοείτε, ξέρω καλά πως μάλλον "φλέρταρα" με την ίωση εχθές που με έπιασε η βροχή στο δρόμο δίχως ομπρέλα και έγινα "λούτσα". Αυτο όμως που με εξοργίζει πιο πολύ απ όλα είναι που μάλλον δε θα καταφέρω να πάω εκεί που είχα προγραμματίσει για ΣΚ και εκτός απο το οτι δεν είμαι ποτέ του προγράμματος μια φορά θέλησα και εγώ να προγραμματίσω κάτι καλό λίγες μέρες πριν και ήρθανε τα "πάνω-κάτω". Τι να πει κανεις τωρα.... Αρκετά όμως "γκρίνιαξα", πάμε για το κυρίως μέρος αυτής της ανάρτησης που ειναι η συνέχεια του χθεσινού διηγήματος.  Ξέρω πως υπάρχει και ένας Λάκη...

Kαλημέρα στην όμορφη μπλοκογειτονιά μου! Για σήμερα σας έχω ένα διήγημα που θα ολοκληρωθεί σε λίγο καιρό διότι θα "ανεβαίνει" σε συνέχειες λόγω όγκου και γιατί έχετε δίκιο όσοι λέτε πως τα μεγάλα κείμενα κουράζουν και χάνουν και κάπου το ενδιαφέρον τους μόνο και μόνο επειδή "μπουχτίζουν" το μάτι του αναγνώστη. Για να είμαι ειλικρινής (και αυτό όσοι με παρακολουθούν από παλιά θαρρώ πως το θυμούνται), παλαιότερα μου άρεσε να ανεβάζω ιστορίες σε συνέχειες και να τις μοιράζομαι μαζί σας. Για διάφορους λόγους σταμάτησα. Καιρό μετά αισθάνομαι την ίδια χαρά και ανάγκη να το κάνω. Το συγκεκριμένο λοιπόν διήγημα είχε αρχίσει να γράφεται και να αναρτείτε στο μπλοκ την εποχή που το κίνημα των αγανακτισμένων δήλωνε παρών στη ζωή μας. Κάπου εκεί ήρθε η παρακάτω ιδέα.  Ξεκίνησα να γράφω και να ανεβάζω τα μέρη της ιστορίας αλλά επειδή κάτι συνέβη, τα πέρνω στη "κράνα", τα διαγράφω σχεδόν όλα (μόνο εδώ ευτυχώς) και το τέλος το ολοκλήρωσα στα "κυτάπι...

  Τί σας ετοίμασα πρωινιάτικα ε; Χα χα χα χα Και η φωτο "σοκιν" πήρε τα πρωτεια! Λοιπόν η σημερινή ανάρτηση αφορά ένα παιχνίδι έμπνευση της ξεχωριστής Λιακαδίτσας, το οποίο δημιουργήθηκε για κορίτσια με σκοπό να γελάσουμε και να δούμε τι μπορεί να αντέξει η κάθε μια μας και μέχρι πιο θα έλεγα σημείο. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα απο την αρχή. Πριν λίγες μέρες η Λιακαδίτσα μας γιόρταζε ( Χρόνια σου Πολλά και πάλι φίλη μου) και αποφάσισε να μας "κεράσει" με έναν διαφορετικό τρόπο απ' ότι είθιστε! Σου λέει γλυκό δίνουν οι άλλοι; Θα δώσω μια φότο "ορόσημο" εγώ! Ποτό κερνάνε οι άλλοι; Θα κεράσω ένα παιχνιδάκι εγώ! Και τσουπ το παιχνιδοκέρασμα άρχισε να "σερβίρεται" στη γειτονιά. Σειρά μου σήμερα να συνεισφέρω και εγώ.  Πάμε λοιπόν για τους κανόνες του παιχνιδοκεράσματος. Kανόνες: - Γράφουμε τα 10 πράγματα που αν κάποιος άντρας έκανε δε θα τον βάζαμε ποτέ στη ζωή μας. - Καλούμε 10 φίλες να μολογήσου...

Εντάξει, ποικίλουν οι λόγοι που κάποιος συντάκτης ενός ιστολογίου έχει ανάγκη να ευχαριστήσει τους αναγνώστες - φίλους - "συνοδοιπόρους" του, μα εγώ αυτή τη φορά ένοιωσα τη παραπάνω ανάγκη για τον λόγο που αφορά τη χθεσινή μου αναδημοσίευση . Θέλω να σας πω ένα μεγάλο ευχαριστώ μέσα απο τη καρδιά μου για την αγάπη που δείξατε στο κείμενο που φιλοξενούσα εχθές και το αγκαλιάσατε με τόσο θερμό και ευχάριστο τρόπο, διότι πέραν απο το οτι κάνατε το "σπίτι" μου ιδιαίτερα φιλόξενο, έμαθα πως η κυρία Καλαθάκη ένοιωσε πολύ ευτυχισμένη που αγαπήσατε τόσο πολύ και το δικό της κομμάτι. Ξέρετε, πολλές φορές έχουμε την ανάγκη να κρατήσουμε πολλά θετικά πράγματα για τον εαυτό μας και κάπου εκεί ξεχνάμε το πόσο καλό είναι να τα μοιραζόμαστε και με άλλους ανθρώπους, ανθρώπους που κατανοούν, αγκαλιάζουν και συντροφεύουν με τον τρόπο τους κάτι δικό σου ή κάτι που δεν είναι δικό σου αλλά "ασπάζεσαι" για κάποιο λόγο τη φορά. Δε θα εμβαθύνω περισσότερο σε αυτές μ...

Καλημέρα στην όμορφη μπλοκογειτονιά μου! Εύχομαι να είστε όλοι καλά! Για σήμερα, σας ετοίμασα την ανάρτηση ενός ποιήματος, το οποίο έχει ως δημιουργό μία γιαγιά, η οποία γράφει για το παράπονο του εγγονιού της, εκφράζοντας έτσι και το παράπονο όλων των μικρων παιδιών που βρίσκονται σε αυτή τη θέση. Πάμε για το όμορφο και ρεαλιστικό ποίημα.   Το παράπονο ενός μικρού παιδιού. Σαν την ανεμοδούρα  γύρω εδώ κι εκεί. Από μικρό παιδί  στα βάσανα έχω μπει. Πρωί πρωί ξυπνώ  να πάω στον παιδικό  ή στη γιαγιά,  γιατί η μαμά θα πάει  στη δουλειά. Τώρα το πρωί πηγαίνω  στο σχολειό. Τ’ απόγευμα τρέχω από εκεί  και απ’ εδώ. Τη μάνα μου τη βλέπω λίγο  πριν πάω να κοιμηθώ. Με λαχτάρα περιμένω  να έρθει η Κυριακή. Να είμαστε όλη μέρα μαζί. Να μ’ έχει αγκαλιά,  να με φιλά γλυκά. Να πιαστούμε χέρι χέρι  να πάμε στην παιδική χαρά  να δείξω κι εγώ στους φίλους μου ...

Kαλημέρα στην όμορφη μπλοκογειτονιά μου! Όμορφη μέρα σήμερα, είναι και Σάββατο, μια χαρά μας βρίσκω. Καιρό έχω να γραψω σε αυτή τη στήλη και ομολογώ πως μου έλειψε. Σήμερα ένοιωσα την ανάγκη να γράψω εδώ και ήξερα ακριβώς τι θέμα ήθελα να αναλύσω. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα απο την αρχή. Η ιδέα - προτροπή τουτου του ημερολογίου είναι της αγαπητής μπλοκοφίλης Κατερίνας και πατώντας επάνω στο όνομά της θα ενημερωθείτε πλήρως για το τρόπο δημιουργίας αλλά και την ύπαρξη τούτης της στήλης που κοσμεί και το δικό μου σπιτάκι.   Όπως διαπιστώσατε στο τίτλο της ανάρτησης, θα σας εκμυστηρευτώ την σημαντικότητα της αναπαραγωγής - αναδημοσίευσης για μένα όμορφων θεματων. Φυσικά ειναι γνωστο που τα θεματα που κυριως αναπαραγονται και μεταδιδονται στη ζωη μας γενικα δεν έχουν μόνο τη θετική τους διασταση, έχουν και την αρνητική τους και τη πολύπλοκή τους και γενικά χαίρουν πολλών διαστάσεων θα τολμήσω να πω. Σήμερα θα σας μιλήσω για τις δική μου πλευρά που έχει να ...

Καλημέρα στην όμορφη και γιορτινή μπλοκογειτονιά μας. Μεγάλη γιορτή σήμερα, υποθέτω πολλοί απο εσάς γιορτάζετε ή έχετε αγαπημένα πρόσωπα που γιορτάζουν, οπότε χρονια σας και χρονια τους πολλά! Εύχομαι ολοψυχα υγεία, ψυχικη ευημερια και ευτυχια σε ολους μας! Πριν προχωρήσω στο κυρίως θέμα τούτης της ανάρτησης που αφορά τη στήλη των "Ταινιοεκφράσεων", θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας κάτι που διάβασα προ ολίγου στο σπίτι του φίλου Σεβάχ, του θαλασσινού , μου άρεσε πάρα μα πάρα πολύ και είναι το ακόλουθο: " Οι άγιοι Ταξιάρχες βοήθειά μας. Σήμερα γιορτάζουμε όλοι κ ο καθένας μας χωριστά τον φύλακα - άγγελό του! Χρόνια μας πολλά λοιπόν :) " Noμίζω πως η άνω φράση του φίλου Σεβάχ είναι ότι πρέπει για να κλείσω την εισαγωγή μου περι σημερινής και όχι μόνο μέρας μιας και που οι επίγειοι Άγγελοι ζουν καθημερινά γύρω μας, εμείς δε τους βλέπουμε ή τους βλέπουμε και προσπερνάμε.... Πάμε λοιπόν στο "ψητό" αυτής της ανάρτησης που έχει να κάνει με μ...