Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΜΟΝΑΞΙΑ

                Ένα συναίσθημα για το οποίο εχουν ειπωθεί και εχουν γραφτεί ανά τους αιώνες τόσα μα τόσα πολλά.

            Στίχοι, ποιήματα, μελωδίες, τραγούδια, αποφθέγματα, μερικά από όσα μου έρχονται στο μυαλό προφέροντας και μόνο τη λέξη μοναξιά.
            Τελικά θέλοντας να δώσω μια δική μου ερμηνεία σε αυτό το συναίσθημα (όσο μπορώ τουλάχιστον μιας και που τα συναισθήματα δεν επιδέχονται ανάλυση) κατέληξα στο εξής συμπέρασμα με ένα απλό και γιατί όχι καθημερινό παράδειγμα:
            «Μοναξιά είναι να έχεις μαγειρέψει για παράδειγμα παστίτσιο για πρώτη φορά στη ζωή σου και να μην έχεις κανέναν να το μοιραστείς (ούτε το φαγητό μα ούτε τη χαρά και τον ενθουσιασμό της πρώτης φοράς.»
            Δε ξέρω αν σας φέρνετε απλή ή λιτή η ερμηνεία μου αλλα πραγματικά κάπως έτσι φαντάζει η μοναξιά στη δική μου σκέψη και όταν λέω μοναξιά δεν εννοώ την έλλειψη συντρόφου γιατί η μοναξιά είναι ένα συναίσθημα που περιβάλλει τους πάντες και τα πάντα. Είναι γνωστό αυτό άλλωστε.
            Και ξέρω πως πολλοί άνθρωποι αγαπούν κατά κάποιο τρόπο τη μοναξιά τους όμως δε νομίζω πως μπορεί κάποιος να επιλέξει να ζει μόνιμα μαζί της.
            Γιατί άλλο έχω ανάγκη να μένω κάποιες στιγμές μόνος μου και άλλο επέλεξα η αναγκάστηκα ή μου επέβαλλα να ζω μόνος.
            Και τώρα που το σκέφτομαι δεν άκουσα ποτέ κάποιον να λέει επέλεξα να είμαι μόνος μου (και δεν αναφέρομαι στη συντροφικότητα), αντίθετα όσους μοναχικούς ανθρώπους έχω γνωρίσει μέχρι τώρα στη ζωή μου κατάλαβα πως επέλεξαν τη μοναξιά επειδη κατά κάποιο τρόπο αναγκαστήκαν να την επιλέξουν, όχι επειδη την ήθελαν αλλα επειδη την είχαν ανάγκη και είναι καλό να την έχεις όταν τη χρειάζεσαι αλλα είναι εξίσου κακό να τη συνηθίσεις και να μένεις μαζί της ξεχνώντας πως απλά την είχες χρειαστεί….
            Τη χρειάστηκες για να βοηθηθείς… δε την χρειάστηκες για να «βυθιστείς»….

Σχόλια

  1. μοναξιά είναι να μην μπορείς για διάφορους λόγους να έχεις επικοινωνία. Ό,τι καλό ή κακό συμβαίνει στη ζωή σου αρχίζει και τελειώνει σε σένα. Όταν κλείσει η πόρτα του σπιτιού σου δεν υπάρχει τίποτα ούτε καν σαν σκέψη. Έτσι ένας τέτοιος άνθρωπος σταδιακά αλλά σταθερά βυθίζεται στη μοναξιά του και στο κενό που επακολουθεί. Μια εποχή μπορώ να πω ότι πλησίασα αρκετά στο να νιώσω αυτό το συναίσθημα (ιδιαίτερα σε κάποιους τομείς) και ήταν ένα από τα πιο μίζερα συναισθήματα που ένιωσα ποτέ μου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. εγω φιλε μου Περσεα νομιζα οτι ειχα ζησει στιγμες εντονης μοναξια αλλα ύστερα απο τη τοσο ζωντανη αν θες περιγραφη σου καταλαβα πως αυτο που ειχα ζησει εγω δε μοιαζει με αυτο που περιεγραψες κ αυτο που περιεγραψες ηταν τοσο δυναμικο που με εκανε να τρομαξω και μαλιστα πολυ. δε θελω ποτε να αισθανθω ετσι πραγματικα δε θελω...

      Διαγραφή
  2. μου άρεσε πολύ το παράδειγμα με το παστίτσιο!πολύ όμως!
    φιλιά εκφράσου μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. μη επιλέξιμη μοναξιά είναι να μην βρίσκεται ούτε ένας άνθρωπος να σου πει καλημέρα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. πως γινεται αυτο βικυ μου; με το να εισαι αγνωστος αναμεσα σε αγνωστους; εγω πιστευω πως αν εχεις αναγκη να μιλησεις μπορεις αν το κανεις και σε εναν αγνωστο αν δεις πως ειναι διατεθειμενος φυσικα κ εκεινος με τη σειρα του.

      Διαγραφή
  4. μέχρι και να τρελαθείς μπορείς απο τη μοναξιά....πολύ δύσκολο για όσους είναι εσωστρεφείς να βρουν διέξοδο στη μοναξιά τους....καλό μεσημέρι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ενταξει οι εσωστρεφεις ανθρωποι δεν ειναι και απαραιτητα μοναχικοι, εξαλλου υπαρχουν πολλοι κοινωνικοι χαρακτηρες που κατα καποιο τροπο οδηγηθηκαν στη μοναχικοτητα. παιζει ρολο και το ποσο ευαισθητος εισαι τελικα.

      καλο απογευμα φιλη μου!

      Διαγραφή
  5. Η μοναξιά μπορεί να υπάρχει και όταν περιτριγυρίζεται κανείς από πολλούς ανθρώπους. Εσωτερικά. Αν δεν είναι επιλογή η μοναξιά, γίνεται μεγάλο βάσανο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. καταρχας καλως σε βρηκα στη γειτονια! :) ευχομαι να ηρθες και να μεινεις...

      συμφωνω σε αυτα ππυ εγραψες απλως πιστευω πως οσο μοναξια και να νιβθεις μεσα σου αν εχεις πολλους ανθρωπους τριγυρω σου, ε δε μπορει θα ξεχνιεσαι οσο μπορεις τουλαχιστον. ξερεις.. παλευεται και δε παλευεται κ κατασταση που λενε.

      Διαγραφή
  6. Η μοναξιά, είτε ως ανάγκη, είτε ως επιλογή, είτε ως άτυχη συγκυρία, δεν παύει να είναι ένα ζόρικο άτι που χρειάζεται τιθάσευμα.
    Αν δεν μπορείς να την αποφύγεις, απόλαυσέ την! Ή τουλάχιστον μη την φοβηθείς.
    Βέβαια, τα πολλά λόγια εδώ είναι περιττά. Μου έρχονται στο μυαλό μου οι γιορτινές μέρες που όλοι εξαφανίζονται και κάποιοι μένουν μόνοι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. δεν ειμαι σιγουρη αν θα μπορουσα ποτε να απολαυσω τη μοναξια και ανα καταφερνα να το κανω δε θα ξεπερνουσα καποιες ημερες που μετριουνται στα δαχτυλα του ενος χεριου μου. ισως επειδη εχω μαθει απο μικρη να μη μενω μονη να μη μπορω να σκεφτω τον εαυτο μου μονο για μεγαλο χρονικο διαστημα.

      Διαγραφή
  7. χαίρομαι που θα εκφραζόμαστε μαζύ... θα χαρώ να τα λέμε
    στα μπλογκ μας.. (το μπλογκ σου δεν φαίνεται στο προφίλ σου... χρειάστηκε να το ψάξω... )

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. καλημερα νεα μου μπλοκοφιλη. δεν ηξερα οτι δε φαινεται το μπλοκ στο προφιλ μου, κατι θα εκανα λαθος με τις ρυθμισεις γιατι παλια φαινοτανε. θα το κοιταξω. ευχαριστω πολυ για την επισημανση. και εγω θα χαρω να να λεμε! :)

      Διαγραφή
  8. Για την περίπτωση που θα νιώθεις κάποια στιγμή μόνη σου και θα φτιάξεις παστίτσιο, μη διστάσεις, στείλε μου μέηλ και θα έλθω τρέχοντας! Από τα αγαπημένα φαγητά!
    Καλό Σ/κ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. χαχαχαχα! ενταξει αθηνα μου! εισαι απιστευτη! χαχαχα φιλακια πολλα!

      Διαγραφή
  9. Κοριτσάκι μου μέσα στη διαδρομή τόσων χρόνων..επιζητούσα τη μοναξιά. Την αποστασιοποίηση από τα τετριμμένα..
    Μα ήρθαν οριακές στιγμές πόνου, που αν δεν είχα την παρουσία της ουσιαστικής στήριξης θα είχα πέσει στο κενό της βύθισης..
    Εχω μια ροπή στην απομόνωση, έστω και αν δεν το καταλαβαίνουν παρά λίγοι... αυτοί που με έσωσαν!
    Την αγάπη μου και ευχαριστώ για ότι διάβασα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. εχω ευχαριστω αγαπημενη μου γιαγια αντιγονη για οσα διαβαζω και μαθαινω απο εσενα!

      να σαι παντα καλα και με πολλους ανθρωπους που σε αγαπανε κοντα σου!

      Διαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

ΕΚΦΡΑΣΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΓΙΑ ΤΗΝ ΞΑΔΕΡΦΑΡΑ ΜΟΥ ΜΕ ΑΓΑΠΗ!

Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα! Τί μου κάνετε, είστε όλοι καλά; Εγω μια χαρά. Καταιγισμός γενεθλίων το τελευταίο διάστημα βρε παιδιά! Πολύ με χαροποιεί αυτό! Ευχές, ευχές, ευχές! Μ' αρέσουν οι ευχές! Σήμερα λοιπόν θέλω και εγώ να δώσω τις ευχές μου σε ένα αγαπημένο μου πρόσωπο, με ένα ιδιαίτερο θα έλεγα τρόπο! (Είμαι σίγουρη πως όταν η ξαδέρφη μου δει αυτή την ανάρτηση θα γουρλώσει το μάτι πίσω από τα γυαλιά, θα βγάλει τη γλώσσα έξω απο αμηχανία, θα βγάλει μια κραυγή απόγνωσης και θα κρυφτεί όπου βρει πρόχειρα εκεί τριγύρω χαχαχαχα) (Ιωάννα σα να είμαι εκεί και να σε βλέπω νοιώθω - πολύ το διασκεδάζω! :P) Σκορπίνα λοιπόν η ξαδερφάρα μου! Δυναμική προσωπικότητα, όσο κι αν δε το δείχνει με τη πρώτη ματιά!  Σήμερα λοιπόν, το κορίτσι μου έχει γενέθλια και εγώ δε θα μπορούσα να μη κάνω ανάρτηση μοναχά για πάρτη της! Τόσα έχει κάνει εκείνη για μένα, ας κάνω και εγώ κάτι μικρό αυτή τη φορά! ;) Χρόνια πολλά λοιπόν σε σένα που όταν ήμουνα μικρή με έβαζες να ...

Ο Αύγουστος μας αποχαιρετά

  Ο Αύγουστος περπατά αργά, με τα βήματά του βαριά από ήλιο που σβήνει, σαν να κουβαλάει ολόκληρο τον χρόνο σε μια ανάσα, σε μια τελευταία ματιά πριν χαθεί πίσω από το κατώφλι του φθινοπώρου. Η πόλη μοιάζει να κρατά την αναπνοή της, με το χώμα ακόμα ζεστό κάτω από τα πόδια, το κελάηδημα των πουλιών λιγοστό και νωχελικό, τα τζιτζίκια σιγούν, μα ο αέρας ακόμα φέρνει την ανάμνηση του ατελείωτου καλοκαιριού — των απογευμάτων που λιώσαμε σε γέλια, των βραδιών με αστέρια να πέφτουν σαν βροχή και της θάλασσας που αγκάλιαζε κάθε μας βήμα. Στην αυλή η κούνια κουνιέται ακόμα, σαν να χαιρετάει εκείνους που σίγουρα θα φύγουν, τραγουδώντας έναν ήσυχο αποχαιρετισμό, μ’ ένα γλυκό, μακρινό τραγούδι που θυμίζει: «Μείνετε εδώ λίγο ακόμα — η στιγμή δεν τέλειωσε». Τα δέντρα στέκονται βαρύθυμα, φύλλα χρυσά, κόκκινα και καφέ, αρχίζουν να πέφτουν απαλά στο χώμα, σαν να φυλάνε μέσα τους μνήμες που θα κρατήσουν τη ζεστασιά του ήλιου και της βροχής, το άρωμα των λουλουδιών που έλιωσα...

Καλοκαιρινός Θησαυρός: Τα Κρυμμένα Σημεία της Γειτονιάς μας – Η Αυλή της Κατίνας

Καλημέρα σας, εκφραστικοί μου! Δεν ήξερα αν θα κάνω άλλη ανάρτηση για τον καλοκαιρινό θησαυρό που εμπνεύστηκα, αλλά τελικά ένιωσα πως ήταν ανάγκη να το κάνω. Ίσως γιατί γυρνάμε πίσω στα παιδικά μας χρόνια, σε εκείνες τις γλυκές, αθώες αναμνήσεις που φωτίζουν την ψυχή. Ίσως γιατί το καλοκαίρι φτάνει στο τέλος του και μια γλυκιά μελαγχολία με γυρίζει εκεί που η καρδιά νιώθει ασφαλής. Δεν ξέρω ακριβώς το γιατί, ξέρω μόνο πως το θέλησα – κι αυτό έχει σημασία. Σε αυτή την ανάρτηση σας καλώ να θυμηθείτε μαζί μου την ιδέα και τον σκοπό του διαδικτυακού δρώμενου, που στόχο έχει να φέρει στο φως μικρές στιγμές από τις ζωές μας, εκείνες που ίσως μοιάζουν ασήμαντες αλλά κρύβουν θησαυρούς. Στο τέλος της δημοσίευσης θα βρείτε και όλες τις συμμετοχές μέχρι στιγμής για τις οποίες σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου. Αν κατά λάθος ξέχασα κάποια, σας παρακαλώ συγχωρέστε με και προσθέστε τη στα σχόλια. Δεν χρειάστηκε πολλή σκέψη για το τι θα γράψω – το ήξερα καλά. Και αυτή τη φορά, ήξερα τι ή...