Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ - ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΝΤΑΣ ΤΑ ΟΥΣΙΩΔΗ.

Αντιγράφω από το μπλοκ της Αγριμιώς:



Οικοκτονία,
κατά το γενοκτονία.
Ενικός αριθμός, γένους θηλυκού.
Όπως και η επανάσταση.
Χρόνος: Τοξικός Ενεστώτας.
Ερώτηση: κύρια ή καίρια,
διότι κανείς δεν έπλασε ένα ρήμα,
μια δράση για την πράξη τούτη!
Μοναχά ουσιαστικά.
Πότε όμως θα περάσουμε στα Ουσιώδη Ρήματα;
Τη δράση;
*
Λέμε σκοτώνω.
Μολύνω.
Ρυπαίνω.
Για άλλα εξίσου ουσιώδη…
*
Σιωπή.
Γένους ανυπεράσπιστου.
Όπως η Σιωπή των Αμνών.
Ή των Ελλήνων.
Όχι πάντως των Κρητών!
*
Τρόμος,
κατά το Ιερός Τρόμος.
Όπως εξαπλώνεται η απόγνωση στις ψυχές όλων.
Ενικός αριθμός, γένους αρσενικού.
Ίσως χωρίς Μέλλοντα,
σκοταδισμός από εδώ κι εμπρός.
Μα σίγουρα μ’έναν Τρομερό Αόριστο Διαρκείας.
Παρατεταμένο.
*
Τρομοκρατία.
Εκείνη των πολιτικών κι οικονομικών ολιγαρχών.
Γένους παγκόσμιου.
Πλανητικός αριθμός.
*
Η μνήμη.
Όλων εκείνων που δεν πρόλαβαν ν’ανθίσουν.
Γένους ούτε θηλυκού, ούτε αρσενικού.
Του γνωστού γένους των Οικοκτονιών.
-Λογιών-λογιών πολιτικάντηδων από οικοκτονικά τζάκια-
Διττή σημασία.
Πληθυντικός αριθμός.
Σίγουρα πληθυντικός αριθμός.
Οι συγκεκαλυμμένες Οικοκτονίες από εδώ κι εμπρός.
*



Στο όνομα της ευημερίας των μερικών
*
Μέσα σε στρατόπεδα χαμένων ψυχών 
απομονώνω την σιωπή,
των αυριανών αυτόχειρων της συνείδησης.
*
Αφουγκράζομαι το σούρσιμο βημάτων, 
λεηλατημένων ζωών,
που σπάνε το όριο της απόγνωσης.
*
Απομακρύνω το κουρνιαχτό των άδειων δωματίων
και ουρλιάζω,
ουρλιάζω στην άκρη των φανταχτερών εγκλημάτων, 
των καθημερινών δολοφονιών
στο όνομα της ευημερίας των μερικών.
*
Γυαλισμένες μορφές των σαλονιών της μπουρζουαζίας
χωμένες στα φανταχτερά τους υφάσματα,
φωτογραφίζονται με φόντο
την εξαθλιωμένη πραγματικότητα των υπηκόων τους.
*
Σκατόψυχοι αποπλανητές συνειδήσεων,
συνωστίζονται
πάνω από τον επιθανάτιο ρόγχο της φτώχειας.
*
Φοράν τα πιο φανταχτερά τους κοσμήματα,
χαμογελώντας προς την κάμερα
που αποθανατίζει την μιζέρια της ιδιοτελούς ανθρωπιάς τους.
Η σήψη και η λήθη του ανθρώπινου,
βασιλεύει με φόντο
το γυαλιστερό περιδέραιο της απανθρωπιάς τους.
*



Ακόρεστες οι δυνατότητες της ελληνικής να πλάθει καινούριες λέξεις, όπως ακόρεστη είναι και η δίψα μας για περιβαλλοντική, κοινωνική και πολιτική δικαιοσύνη.
*
Το ίδιο άσβεστη όμως είναι και η δίψα της πολιτικής και οικονομικής ολιγαρχίας για κεφάλαιο, επεκτατικούς οικονομικούς πολέμους κι αποδιοπομπαίους τράγους.  *
Η Τέχνη όμως επαναστατεί, τρίζει τα δικά της δόντια.
Ακολουθώντας το δρόμο που χάραξαν οι Κρήτες.
*
29 κατασκευαστές αναμνήσεων συνιστούν κότσια! 




Το βίντεο της ημέρας —> Ο καθηγητής Γιδαράκος από την Κρήτη, ο οποίος ειδικεύεται σε θέματα τοξικών αποβλήτων και διαχείρισής τους, υψώνει φωνή αντίστασης. Αγνοούν επιδεικτικά τους πανεπιστημιακούς κι επιστήμονες της Κρήτης. Ποιος ο ρόλος της κυβέρνησης και τι προσπαθούν να αποκρύψουν; 


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΓΙΑ ΤΗΝ ΞΑΔΕΡΦΑΡΑ ΜΟΥ ΜΕ ΑΓΑΠΗ!

Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα! Τί μου κάνετε, είστε όλοι καλά; Εγω μια χαρά. Καταιγισμός γενεθλίων το τελευταίο διάστημα βρε παιδιά! Πολύ με χαροποιεί αυτό! Ευχές, ευχές, ευχές! Μ' αρέσουν οι ευχές! Σήμερα λοιπόν θέλω και εγώ να δώσω τις ευχές μου σε ένα αγαπημένο μου πρόσωπο, με ένα ιδιαίτερο θα έλεγα τρόπο! (Είμαι σίγουρη πως όταν η ξαδέρφη μου δει αυτή την ανάρτηση θα γουρλώσει το μάτι πίσω από τα γυαλιά, θα βγάλει τη γλώσσα έξω απο αμηχανία, θα βγάλει μια κραυγή απόγνωσης και θα κρυφτεί όπου βρει πρόχειρα εκεί τριγύρω χαχαχαχα) (Ιωάννα σα να είμαι εκεί και να σε βλέπω νοιώθω - πολύ το διασκεδάζω! :P) Σκορπίνα λοιπόν η ξαδερφάρα μου! Δυναμική προσωπικότητα, όσο κι αν δε το δείχνει με τη πρώτη ματιά!  Σήμερα λοιπόν, το κορίτσι μου έχει γενέθλια και εγώ δε θα μπορούσα να μη κάνω ανάρτηση μοναχά για πάρτη της! Τόσα έχει κάνει εκείνη για μένα, ας κάνω και εγώ κάτι μικρό αυτή τη φορά! ;) Χρόνια πολλά λοιπόν σε σένα που όταν ήμουνα μικρή με έβαζες να ...

ΕΓΩ ΕΧΩ ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΜΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ;;;

"Το δίκιο μου" Στίχοι: Οδυσσέας Ιωάννου Μουσική: Θέμης Καραμουρατίδης Ερμηνεία: Γιώτα Νέγκα Δίσκος: Καινούριο φιλί (Φεβρουάριος 2014) "Εγώ έχω το δίκιο μου κι εσύ τον κόσμο όλο νομίζεις θα βρεθούμε στα μισά μιλάω με τον ίσκιο μου τρομάζω με το ρόλο κοιμάμαι με τα μάτια μου ανοιχτά Εμένα με φωνάζουνε με το μικρό μου μόνο η σκούφια μου κρατά απ' το πουθενά κι εσένα που σε ήξερε κι η πέτρα που σηκώνω τρομάζεις όταν έρχομαι κοντά Εγώ μετράω τα ρέστα μου να βγάλω κι άλλο μήνα ανοίγω και δε βλέπω ουρανό εσύ έχεις στο πιάτο σου ολόκληρη Αθήνα ανοίγεις και χαζεύεις το κενό Εγώ έχω το δίκιο μου κι εσύ τον κόσμο όλο νομίζεις θα βρεθούμε στα μισά μιλάω με τον ίσκιο μου τρομάζω με το ρόλο κοιμάμαι με τα μάτια μου ανοιχτά Εμένα με φιλήσανε στο στόμα οι ανάγκες την έκανα τη βόλτα στα βαθιά κι εσένα το ταξίδι σου δυο καρφωμένες ράγες νομίζεις ότι πήγες μακριά Εγώ μετράω τα ρέστα μου να βγάλω κι άλλο μήνα ανοίγω και δε βλέπω ουρανό εσύ έχεις στο πιάτο σου ολόκληρη...

Ημερομηνίες/ Το θαύμα/ Χριστούγεννα σε τέσσερις πράξεις

  Καλημέρα, εκφραστικοί μου! Ελπίζω να σας βρίσκω καλά. Ήρθε η στιγμή να μοιραστώ κι εγώ το δικό μου "θαύμα", στο πλαίσιο του δρώμενου  "Χριστούγεννα σε τέσσερις πράξεις" που επινόησε ο καλός μας φίλος και πάντα δημιουργικός Γιάννης Πιταροκοίλης, μέσα από το blog του «Ηδύποτον».     Εγώ θα σας μιλήσω για το μικρό μου "θαύμα", μιας και που αυτές οι μικρές πολύτιμες στιγμές μας γεμίζουν δύναμη, ζωντάνια, ενέργεια, αγάπη και ζωή.   Είμαι πολύ χαρούμενη και συγκινημένη, γιατί κρατώ στα χέρια μου το πρώτο μου παιδικό παραμύθι. Κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές και πριν από λίγες μέρες παρουσιάστηκε στη Χαλκίδα, στο Λογοτεχνικό Φεστιβάλ «Όψεις του Φανταστικού», μαζί με ακόμη οκτώ υπέροχα έργα και δημιουργούς. Θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στον εκδότη μου, τον κύριο Γιώργο Σωτήρχο, που πίστεψε σε αυτό το παραμύθι. Ευχαριστώ τον κόσμο που ήρθε και μας τίμησε με την παρουσία του, τους συγγραφείς που ταξίδεψαν μέχρι την πόλη μας και ό...